﻿रोमी.
11.
हितावत मनी उमीं इस्राएलीरालाई परमेस्‍वरए माराऱासो। ङा मनी इस्राएली ज़, अब्राहामनिकाव बेन्‍यामीनए ओथोलाव मिँ ज़। 
परमेस्‍वरए ङ़ादाकिनकाव थ·रैद ओरानैज़्‍याव उमींरालाई माराऱासो। आवए उजूँनी धर्मसास्‍त्रलाव सर्सिउ एलियाए ओपाँ ब तखेप चिऊव ताके। नोए इस्राएलीरालाई रँःद बनै हार मानिद अइ लिद पाँके, 
“अ परमेस्‍वर, नअगमबक्तारालाई यारासैःकेर। नँलाई चरैःन्‍या थानर ब यारातैःकेर। बाँचिउ ङा वाज़ ङालिज़्‍या। ङालाई ब सैःन्‍याए जूँनी खिमो ज़ नैनाज़्‍यार।” 
परमेस्‍वरए ओजवाप फरी अइ लिद हुके, “माःक, बाल देवताए ओसेवा मादोज़्‍यावर सात हजार ङामींर लिज़्‍यार।” 
हो मिताव ज़ आज्‍याल मनी इस्राएलीराए खार्ल परमेस्‍वरए ओदयानी ओराछाँतिउ उमींर अझ लिज़्‍यार। 
खाली नोर या यादोव य़ेननी मातार, परमेस्‍वरए ओदयानी वाज़ ताकेर। हिताव ओमाताव ताकिन दया ते अऩाकलाव ज़ तान्‍या ओल्‍यो। 
है जैद इस्राएलीराए यानी ज़ परमेस्‍वरए ओयेम खिम्‍द ते मादैकेर। याखार्लाव परमेस्‍वरए ओराछाँतिउराए वाज़ दैकेर। उपुर्कावर झन ज़ यायुँ खाव तानाके। 
धर्मसास्‍त्रल मनी इतावनी सर्सिउ लिज़्‍या — “परमेस्‍वरए नोरालाई ङ़ल्‍द लिज़्‍याव मितावर ज़ याजैक्‍यो। यामी लिज़्‍यावत ब मारँःधुर, यार्ना लिज़्‍यावत ब माथैधुर। आज्‍याल पै ब हिताव ज़ लिज़्‍यार।” 
हो मिताव ज़ दाऊद राजाए ब अइ लिद सर्द नैव, “नोराए याभत्‍यार ज़ याघुर्धुम ओताक, नोर नल ज़ तेद सजा ओदैरक। 
यामी मारैंःद छाम छामोर ओतारक। नोराए यावाँः एकम्‍न्‍या घोंत्‍यासो ज़ उलिक।” 
ङा जेलाई है ङादाचिज़्‍या, इस्राएलीर त़ुम्‍द धलिउका धलिउ याताव ते माःक। नोराए बुरू परमेस्‍वरए ओपाँ यामाभैंःवए परमेस्‍वरए ओपाँ छुत जातलाव मिँराए ल्‍योक ब हुके। ननी ज़ परमेस्‍वरए इस्राएलीरालाई यामी तून्‍या याजैक्‍यो। 
नोराए परमेस्‍वरए ओपाँ माभैंःद तँदा याबावनी परमेस्‍वरए ओअसिक संसार भरिल रा·सिद छुत जातलाव मिँराए ल्‍योक ब ओबावए, नोर या मनी याभैंःवत प़ाइँलाई झन ज़ चाव ताया। 
आव पाँ भरी जे यहूदीकिन छुत जातलाव मिँरालाई है ङादाचिज़्‍या। परमेस्‍वरए ङालाई जेल्‍योदा ओल ओपाँ सथैन्‍यात ओसाची परींद नैनाव। हो ताकिन कसा ङाभेरा यहूदीर जेस खिस्‍द यायुँ परमेस्‍वरए ल्‍योदा माफर्कैर लिद जेस ङादोज़्‍याव य़ेन नोराए याङ़ाक बनै ङासघ्योःज़्‍या। 
परमेस्‍वरए नोरालाई ओराऱासोनी मानुवाताव मिँरालाई ओनैंर ओराजैवए, नो ओराऱासोरालाई फरी ओरारैकिन सिउनी ओरासोचोइव मितावर ज़ ताखेरहो। 
मुछिसिउ कनेनी तोचोप परमेस्‍वरलाई चरैःकिन कने भरी प़ाइँ ज़ चोखो ताज़्या। हिताव ज़ सींए ओजरा चोखो ओताकिन ओखार भरी ब चोखो ज़ ताज़्‍या। 
हितावत ब ख्‍वा यहूदीर जैतून सींए ओखारर च़म्सिउ मिताव ज़ लिज़्‍यार। जे छुत जातलावर फरी ज्‍याँलाव सीं स्‍यासोर जेल्‍यो। परमेस्‍वरए जेलाई रैद जैतून सींए ओक्‍याँत जोरैद ओरस दैन्‍या जैचिक्‍यो। 
है जैद नो ङ़ादाङाव खारराकिन जे तास॰च्‍यो। जे खारराए जरालाई अदैद जेनैज़्‍याव माःक, जराए ची जेलाई अदैद नैचिउ। 
जे है जेलिज़्याखेहो, “नो च़म्सिउ खारराए पोल परमेस्‍वरए गेलाई ची ओजोरैसिउ ओल्‍यो।” 
नो ते साचो ज़, नोर यायुँ ओमाहुबोए परमेस्‍वरए सींतिन याच़म्क्‍यो। खाली जे ते जेयुँ उहुबोनी वाज़ जोरैसिउर जेताके। है जैद जे छे·द लिचिके, तास॰च्‍यो। 
परमेस्‍वरए साचो ओखाररालाई बाँखी ओमारानैकिन जेलाई मनी बाँखी नैन्‍या माले। 
ननी ज़ परमेस्‍वरए उरिस ब रैंःज़्‍या, ओदया ब रैंःज़्‍या। नो च़म्सिउरालाई उरिस ताके, जेलाई ओदया ताके। खाली जे ओदयाल ल्‍यो ज़ ताके, म़ानी जेलाई मनी च़म्‍न्‍या ओछ्यास लिज़्‍या। 
नो च़म्सिउर फरी यायुँ उहुप्‍किन परमेस्‍वरए नोरालाई ङ़ादाङाव यापोल ज़ जोरैधुन्‍या ब ले। 
जे छुत जातलाव ज्‍याँलाव सीं स्‍यासोरालाई रैद चाव सींए ओक्‍याँत ओजोरैचिउए, साचो ओखाररालाई झन या यासींत कै जैद माराजोरैवके? 
अ ङानैं ङामेंर, जेलाई तोबो कप्‍सिउ पाँ सतैंद ङायाचिरिज़्‍या। नो पाँ जेसैंकिन यहूदीराकिन सघ्योःसिन्‍या जेमाले। नो पाँ आव ज़ — परमेस्‍वरए ओराज्‍याल छुत जातलाव मिँर यामादुमा पै वाज़ इस्राएलीर परमेस्‍वरए ओपाँकिन तँदा तान्‍या लेर। 
हाःकिन इस्राएली भरिए परमेस्‍वरए ओयेम दैद बाँचिन्‍या लेर। धर्मसास्‍त्रल मनी इताव सर्सिउ लिज़्‍या, “बाँचैज़्याव सियोननी हुरिज़्‍या, याकूबए ओथोनी अधर्मलाव य़ेन भरी ब हाइद्यान्‍या ले। 
ङा नोराए यापाप हाइद ङारायोत ङाबाचा भरी नत ज़ यो·न्‍या ले।” 
आज्‍याल ते नो इस्राएलीर आव गेरासथैज़्‍याव चाव थानी ते परमेस्‍वरए उसुतुर मितावर ज़ लिज़्‍यार। ननी ज़ जेलाई फाइदा ब ताके। खाली यासाखा पुर्खारालाई परमेस्‍वरए ओरायो य़ाकानी ते उयुँ नावर ज़ लिज़्‍यार। 
परमेस्‍वरए ओय़ाकालाई खर्क ज़ फिस्‍को माजैव, ओराछाँतिउ उमींरालाई ब माराऱासो। 
ङ़ादा जे छुत जातलाव मिँराए परमेस्‍वरए ओपाँ जेमादोज़्‍याव। हितावत ब इस्राएलीराए परमेस्‍वरए ओपाँ यामाभैंःवए जे परमेस्‍वरए ओदया दैन्‍यार जेताके। 
नोर मनी परमेस्‍वरए ओपाँ यामाभैंःदी ब, जे परमेस्‍वरए ओदया जेदैवए तछा नोराए मनी दैन्‍या लेर। 
परमेस्‍वरए ओदया सतैंन्‍याए जूँनी प़ाइँलाई यामन लागिउदा तखेप याऱास्‍ज़्‍याव। 
परमेस्‍वरए ओगहक उबुद्धी बनै अचम्‍बलाव लिज़्‍या। परमेस्‍वरए ओथ·रैव पाँलाई सुए ज़ मापल्‍तैधुर, ओदोज़्‍याव य़ेन ब सुए ज़ माथ·रैधुर। 
धर्मसास्‍त्रल ब अइ लिद सर्सिउ लिज़्‍या, “परमेस्‍वरए उयुँलाव पाँलाई थ·रैन्‍या सु ची उलिज़्‍यावदा? नोलाई सल्‍ला यान्‍या सु ची उलिज़्‍यावदा?” 
“परमेस्‍वरए सुए ल्‍योनी ची लोस्‍द लोइ धूँल उलिज़्‍यावदा?” 
ताज़्‍याव भरी ओल ओल्‍योनी ज़ ताज़्‍या, ओल उजूँनी ज़ ताज़्‍या, ओल उमींर ज़ ताज़्‍या। है जैद परमेस्‍वरलाई खर्क ज़ माखेम्‍न्‍या ज़गै मगैव ओताक। आमेन। 
