﻿ओसाचीर.
22.
“अ ङादाज्‍यु भाइर, ङास़ेरर, ङा ङापाँ ब तखेप थैद्याँचिके,” है ओरादोक ते, 
हिब्रू खामनी ओपाँज़्‍याव थैद माहोल्‍यार झन ज़ चाप चुप ताकेर। 
है जैद पावलए, “ङा यहूदी जातलाव मिँ ज़, किलिकियालाव तार्सस सहरल ङाजर्मिउ। ननी सरिद आल यरूसलेमल ङाङासिके। गमलिएलए उसिस ब ताद, गेजिज्‍यु बाज्‍युकिनकाव हुव चलन भरी माबिरैद ज़ पैसिद, जे माँःती परमेस्‍वरए ल्‍योदा बनै ध्‍यावना ङादोज़्‍याव। 
येसुए ओपाँत बाज़्‍याव खेपा मेंमार यामासिवा पै याखिरी पसिद, ख्‍वा ख्‍वारालाई क्‍योःद झ्यालखानाल ब ङाराझाःके। 
अछादी प्रधान पुजारी स़ोनो घ्योःव कचरीलाव स़ेररालाई यारासुधिचिके, याज़ सैंज़्‍यार। तछा नोराए ल्‍योनी दमस्‍कसलाव यहूदी दाज्‍यु भाइराए यामिनताव चिथील नलाव यायुँ हुबोरालाई मनी क्‍योःद सजा यान्‍याए जूँनी यरूसलेमदा किद रैन्‍या हक दैद नदा ज़ ङाबाके। 
“येमत ङाबाज़्‍याक अधमर लाक दमस्‍कस ङाकेस्‍नाक, उमँःजानी बनै मी झीःन्‍या ज़गै नमतिन हुद ङाल्‍योक बनै म्‍याल्‍याकनी मिलिक ताके। 
हाःत ज़ नामक ङाधलिउत, कातानी तोबो गा अइ लिद ओपाँज़्‍याव ङाथैके, ‘अ साऊल, अ साऊल, नँ काराव ङाखिरी नपसिज़्‍याव?’ है ओदाँक ते, 
‘नँ सु प्रभु?’ है ङादोके। नो गा फरी हुद, ‘ङा नो ङाखिरी नपसिज़्‍याव नासरतलाव येसु ज़’ है दाँक्‍यो। 
नो ङास बाज़्‍याव ङानैंराए ते ज़गै वाज़ रँःकेर, ङास पाँज़्‍याव गा ते माथ·रैधुकेर। 
हाःत ज़, ‘ङा काता य़ेन दान्‍या, प्रभु?’ है ङादोक ते, ‘नँ सोद दमस्‍कसल बान्‍केदा, नङ ज़ नँ दान्‍या य़ेन भरी थैन्‍या नले,’ है दाँक्‍यो। 
नो ज़गैए ङालाई अन्‍दनी मुन्‍द ओजैनावए ङानैंराए ङाकुइनी दोरैद दमस्‍कसल लाँनाकेर। 
“नल तोबो हननिया यादोज़्‍याव मोसाए ओकानुन माबिरैद दाज़्याव धर्मी मिँ उलिज़्‍याव। नलाव यहूदीराए नोलाई बनै चाव थ·रैद यानैज़्‍याव। 
नो मिँ ङाल्‍योक हुद, ‘अ भाइ साऊल, नमी ओरैंःक,’ है ओदाँव प़ाइँना ङामी फैसिद रँःधुन्‍या ङाताके। 
“हाःत ज़ नोए, ‘गेजिज्‍यु बाज्‍युकिनकाव गेपरमेस्‍वरए नँलाई उयुँलाव मिताव पाँर सतैंन्‍या जूँनी खतैद नैनिउ। छैंव ओज़ा नल्‍योक सरैंःद्याद, ओर्गा थैन्‍या ब जैनिक्‍यो। 
है जैद आव नरँःव नथैव भरित प़ाइँ मिँराए ङ़ाक येसुए ओसाची तान्‍या नले। 
है जैद मातेन्‍सिद ज़ नँ आख सोद नपापलाई छेन्‍याए जूँनी येसुए उमिन हाइद ऱील सछैंसिन्‍के,’ है दाँक्‍यो। 
“नकिन छींनी यरूसलेमदा ओल्‍द बाद, तछा ध्‍यान झ़िमल ङापोंखारिज़्‍याक ज़ नल झजल्‍किद, येसुलाई ङारँःके। 
नोए, ‘नँ चाँदो ज़ घल्‍सिद, यरूसलेमनी हाइसिद बान्‍के। आल ङाजूँनी नराएज़्याव गोहाई भैंःन्‍या मालेर,’ है ओदाँक ते, 
ङा फरी, ‘काराव प्रभु? याज़ सैंज़्‍यार — ङा यासकाव ताद धर्मसास्‍त्र झ़िम झ़िमक बाद नपाँ दोज़्‍याव भरिरालाई साप्‍द क्‍योःद कैताक प़ोद झ्यालखानाल ब ङाराझाःज़्‍याव। 
नसाची स्‍तिफनसलाई लुँए झेःद यासैःव बेलाक ङा मनी नोरास खैद नक च्‍याँःसिद नो झेःज़्‍यावराए याक्‍वार समारिद ङाराएज़्‍याव,’ है ङादोके। 
“हाःत ज़ येसुए, ‘नँ घबानी। तादा तादाङ लिज़्‍याव छुत जातलाव मिँराए ल्‍योदा ङापरींनिरिज़्‍या,’ है दाँक्‍यो।” 
नो माहोल्‍याराए नाःपै पावलए ओपाँ चावस ज़ थैकेर। खाली छुत जातराए यामिन ओहाइव प़ाइँना माहोल्‍यार बनै मचिद, “निताव मिँलाई काताए उजूँनी नैन्‍या? बुरू सैःकिन पाथ लिज़्‍या,” है लिद, 
याक्वार सिउःद ख्याद, धुइरो ब सिमे सिमे नमदा ख्याद बनै क़िकेर। 
है जैद सेनापतीए उसिपाईंरालाई पावललाई थानाल लाँव परींद, “काताए जूँनी नाः याक़िज़्‍याव? आवलाई रीःद खोले·व ताके, कसा मापाँए,” है दाद, 
पावललाई किद रीःव यापैंज़्‍याक, नकाव च्‍याँःसिद लिज़्‍याव कप्‍तानलाई पावलए, “ङा रोमी नागरिकलाई ङागल्‍ती माथ·रैद अइज़ रीःन्‍या ओताज़्‍याव रो?” है दोक्‍यो। 
नो कप्‍तानए नो पाँ थैद सेनापतीलाई, “कै जैन्‍या नपैंज़्याव? आव मिँ ते रोमी नागरिक ची ओल्‍यो, नमासैंए रो?” है ओदोक ते, 
नो सेनापती पावलए ल्‍योक बाद, “साचो नँ रोमी नागरिक रो?” है ओदोक ते, “ङा रोमी नागरिक ज़,” है दोक्‍यो। 
नकिन नो सेनापतीए, “ङा कुधु पैसार फो·द वाज़ नागरिक ङाताके,” है ओदोक ते, पावलए, “ङा ते रोमी नागरिक ज़ ङाजर्मिउ ची,” है दोक्‍यो। 
हाःत ज़ पावललाई खोले·ना हुवर नो पाँ थैद याछींदा तेन्सिकेर। सेनापती मनी, ‘अऩाकल ज़ रोमी नागरिकलाई ची ङाकिउ ओल्‍यो’ लिद छे·के। 
हो पराःती नो सेनापतीए पावललाई पला·द, ‘यहूदीराए काराव आवलाई खत यालैज़्याव’ लिद थ·रैन्‍याए जूँनी मुख्या पुजारीर स़ोनो घ्योःव कचरीलाव मिँरालाई दुप्‍द, पावललाई याङ़ाक सच्‍याँक्‍यो। 
