﻿यूहन्‍ना.
15.
“ङा जोम्‍परसैए साचो ओजरा ज़, ङाबाबु जोम्‍परसैए ओर्गे ज़। 
ङाक्‍याँताव यासै माझाःज़्‍याव खार भरी ङाबाबुए यालो·ज़्‍याव। फरी यासै झाःज़्‍याव खार भरी झन ज़ घझाःवक लिद नत ताज़्‍याव तके दँ जोखारीर ब याच़म्‍ज़्याव। 
हो मिताव ज़ जे ते है ङादाचिउ पाँए जेक्‍याँताव माचाव भरी हाइद ख्याद छैंवर जेताधुके। 
है जैद जे ङास ज़ लिचिके, ङा जेस ज़ लिन्‍या ङाले। किताव जोम्‍परसैए ओखार ओक्‍याँत जोरैसिउ ओमालिकिन ओसै ब माझाःव, हिताव ज़ जे मनी ङाक्‍याँत जेमालिकिन जेसै ज़ झाःन्‍या जेमाले। 
“ङा जोम्‍परसैए ओजरा ज़, जे ओखारर ज़। जे नो खार माँःती ङाक्‍याँत जेलिकिन ङा मनी जेस ज़ तान्‍या ङाले। ननी ज़ बनै जेसै ल्‍योर तान्‍या जेले। ङा जेस ङामालिकिन जेनी काता ज़ दाधुन्‍या जेमाले। 
ङाक्‍याँत मालिज़्‍यावर ते पल्‍द ख्यासिउ खार उथँव मिताव अऩाकलावर तान्‍या लेर। निताव खारर दुप्‍द मेंःल झाःद चुयाप जैन्‍या वाज़ ताज़्‍या। 
खाली जे ङाक्‍याँत लिद ङापाँर भैंःद जेयुँल जेनैकिन, जो जेपैंदी ब दैन्‍या जेले। 
जे बनै जेसैर झाःद ङासिसर तान्‍या मितावर जेताकिन परमेस्‍वर ङाबाबुए उमिन ननी ज़ घ्योःन्‍या ले। 
“किताव ङाबाबुए ङालाई मया दाँज़्‍याव, हिताव ज़ ङा मनी जेलाई मया ङादाचिज़्‍या। है जैद जे ङामयाल ज़ लिच्‍यो। 
ङापाँ भरी भैंःद जेदोकिन, जेल्‍योदा लिज़्‍याव ङामयाल ज़ लिन्‍या जेले। ङा मनी परमेस्‍वर ङाबाबुए ओपाँ भरी भैंःद दाद ङाल्‍योदा लिज़्‍याव ओमयाल ज़ ङालिज़्‍या। 
ङाल्‍योनिकाव होलाँ तान्‍या युँ जेस ओताक, स़ोनो नो होलाँ तान्‍या प़ाइँत ओयो·क लिद आव पाँ भरी है दाद ङानैचिए। 
“जेलाई ख्यानैद ङायाचिज़्‍याव दान्‍या य़ेन आव ज़, किताव ङा जेलाई मया ङादाचिउ, हिताव ज़ जे मनी तोबोए तोबोलाई मया दासिच्‍यो। 
नैं मेंए ल्‍योदा मया उलिज़्‍याव आनी ज़ रैंःज़्‍या — जोए ओनैंए उजूँनी उजिउ झाःज़्‍याव, हो ज़ प़ाइँरानी घेप्‍पा मया। 
जे है ङादाचिउ पाँल जेलिकिन, जे ङानैंर ज़ जेताज़्‍या। 
आकिन ते जेलाई ङाबाँदार है ङामादाचिए। ओबाँदारालाई ते यासाहुए ओदाँजीं प़ाइँ सतैंद मारायो। ङा ते ङाबाबु परमेस्‍वरए ल्‍योनी ङादैव भरी ओपो·स ज़ सतैंद ङायाचिउए जेलाई ङानैंर है ङादाचिज़्या। 
जे फरी ङालाई जे जेछाँतिनाव माःक, बुरू ङा जेलाई थ॰रिन्‍या सैर ओझाःनारक लिद छाँतिद ङाखतैचिके। है जैद जे परमेस्‍वर ङाबाबुस ङा ङामिननी जेऩिउ भरी यान्‍या ले। 
फरी ब नो दान्‍या य़ेन ज़ ख्यानैद ङायाचिज़्‍या — तोबोए तोबोलाई मया दासिच्‍यो।” 
“जेलाई आव मानुवाताव मिँराए यासोचिक नोकिन ङ़ादा ङालाई यासोनाव लिन्या य़ाका दोच्‍यो। 
जे आव मानुवानी तावर जेताव ताकिन आव मानुवाताव मिँराए गेमींर लिद मया दाचिखेरहो। खाली ङा जेलाई आव मानुवानी ङाछाँतिचिउए जे आव मानुवातावर माःक। है जैद मानुवाताव मिँराए जेलाई सोचिज़्‍यार। 
ङ़ादा है ङादाचिउ पाँ आःपै य़ाका जेदोज़्‍याखेहो। छुतए ओय़ेन दाज़्‍याव मिँ ओसाहुकिन घ्योःव माताए। है जैद नोर ङाखिरी यापसिकिन जे जेखिरी ब पसिन्‍या लेर। हिताव ज़ ङा ङापाँ याभैंःव ताकिन जे जेपाँ ब भैंःन्‍या याल्‍यो। 
खाली नोराए ङालाई परींज़्‍यावलाई यामासरेस्‍ज़्‍यावए जे ङामिनतावर जेतावए जेलाई दुख यान्‍या लेर। 
ङा आव मानुवात परमेस्‍वरए ओपाँ ङामारासथैहुव ताकिन नोराए याखत ब माताखेहो। खाली अब ते नोरालाई काता निउँ ज़ माले। 
ङालाई सोज़्‍यावराए ङाबाबु परमेस्‍वरलाई ब सोज़्‍यार। 
हिताव ज़ फरी सुए ज़ यामादोताव अचम्‍बलाव य़ेनर नोराए ङ़ाक ङामादोव ताकिन ननी ब याखत माताखेहो। खाली निताव य़ेनर रँःज़्‍यावत ब ङालाई यासोनाव प़ाइँना ङाबाबुलाई ब सोकेर। 
नोराए निताव याय़ेननी धर्मसास्‍त्रलाव सर्सिउ पाँ सयो·ज़्‍यार। नलाव सर्सिउ आव ज़, ‘नोराए अऩाकल ज़ सोनाकेर।’ 
छींनी ङा ङाबाबु परमेस्‍वरए ल्‍योनी जेलाई सघैन्‍याए जूँनी सतलाव छैंव पुरूस परींद ङायाचिरिज़्‍या। नो पुरूस ङाबाबुए ल्‍योनी हुद ङा ङाजूँनी ताव पाँ भरिए गोहाई तारिज़्‍या। 
जे मनी ङ़ादाकिन ज़ ङास जेल्‍योए जे ब ङागोहाईर जेतारिज़्‍या।” 
