﻿यूहन्‍ना.
12.
येसु निस्‍तार पर्बकिन छ दिन ओङ़ाल बेथानियाल बाके। नल नो सिउनी ओसोचोइव लाजरसए ओल्‍योक ज़ लिनाके। 
नोराए येसुए उजूँनी ऱिमकाव ज़्‍यावर थिक थाक जैद मार्थाए ज़्‍यावर भाःद ओराएज़्‍याव। लाजरस फरी येसुस ज़्‍यान्‍याए जूँनी च़ुसिद उलिज़्‍याव। 
हाः बेलाक मरियमए बनै ओएः ल्‍यो चाव सी ङरो जतामसीए म़ास तर्‍या·वा रैद येसुए उखँत थीद्याद ओचेमए सीदिक्‍यो। झ़िम भरी ज़ बनै चाव सी फाँ फाँ ङर्के। 
नाःत ज़ छींनी येसुलाई धोका याज़्‍याव उसिस यहूदा इस्‍करियोतए, 
“बुरू आव म़ास स़ोंसय चाँदीए सिक्‍काल यो·द काता ज़ माल्‍योरालाई भाःद ओराएकिन तान्‍या ओल्‍यो,” है लिके। 
खाली नोए माल्‍योराए जूँनी उयुँ नाद है उलिज़्‍याव ते माःक, ओल कुन्‍याए जूँनी है उलिज़्‍याव ची। याखार्ताव पैसा ओल ज़ ओनैज़्‍याव, ननी कुव य़ेन ओदोज़्‍याव। 
हाःत ज़ येसुए, “घदोज़्‍यावक। ङालाई गादैन्‍या छ्यामकावए जूँनी सामा दाद ओनैव ची। 
काता ज़ माल्‍योर ते जेस एकतार ज़ लिज़्‍यार, ङा ते जेस एकतार लिन्‍या ङामाले,” है यादोक्‍यो। 
येसु नक लिज़्‍या दी लिन्‍या थैद नजीलाव यहूदीर कुधु ज़ ओल्‍योक हुकेर। नोर येसुए उजूँनी वाज़ याहुव माःक, नो सिउनी ओसोचोइव लाजरसलाई चिऊन्‍याए जूँनी ब हुद यालिज़्‍याव। 
है जैद ज़ मुख्या पुजारीराए लाजरसलाई ब सैःव पैंकेर। 
काराव ल्‍यो ताकिन येसुए नोए ओक्‍याँताव ओदोव य़ेननी ज़ यहूदीर कुधु ज़ मुख्या पुजारीरालाई ऱास्‍द येसुलाई यायुँ हुप्‍नाके। 
हो पराःती नो पर्बत हुव माहोल्‍यार ‘येसु यरूसलेमल हुज़्‍या दी’ लिन्‍या थैद, 
नोराए खजुर सींए ओस्‍यावलार रैद येसुस दैसिनाद, “होसन्‍ना! परमेस्‍वरए उमिनत हुव इस्राएलीराए याराजा धन्‍याकाव ओताक,” है लिद क़िकेर। 
येसु तोबो गधाहाए ओबछेरा चेप्‍द उहुज़्‍याव। नोए उजूँनी धर्मसास्‍त्रल इताव सर्सिउ उलिज़्‍याव, 
“ताछे·नी सियोनए ओज़ा, नराजा गधाहाए ओबछेरा चेप्‍द हुज़्‍या।” 
नो बेलाक येसुए उसिसराए नो पाँर माबुझिधुकेर। येसु स्‍वर्गत ओल्‍द ओबाव छींनी वाज़ नो धर्मसास्‍त्रलाव सर्सिउ पाँर चेतैद ‘नो पाँ गेसयो·धुव ची ओल्‍यो’ लिन्‍या सैंकेर। 
नो माहोल्‍यारानी जो जोराए येसुए लाजरसलाई खादरनी क़िद सिउनी ओसोचोइव रँःद नैर, होराए प़ाइँलाई ज़ है यारादोज़्‍याव। 
होए उजूँनी ज़ येसुए नाःल्‍दिउ य़ेन ओदोव ओल्‍यो लिन्‍या थैद निताव ल्‍यो माल्‍यो मिँर ओलस दैसिहुकेर। 
निताव रँःद फरिसीर या याल, “आव मानुवाताव मिँ भरी ओपो·स ज़ नोए ओपाँत बाज़्‍यार, गे ते अबकिन नोस कातानी ज़ गेमाधुके ब,” है लिकेर। 
नो पर्ब मानिना हुवर ख्वार ग्रीक यारादोज़्यावर मनी याल्‍यो। 
नोर गालीललाव बेथसेदा नाखारलाव फिलिपए ल्‍योक बाद, “अ स़ेर, गे येसुस तखेप दैसिउ गेपैंज़्‍या,” है यादोक ते, 
फिलिपए नो पाँ फरी अन्‍द्रियासलाई मनी है दोक्‍यो। है जैद नोनी ऩेब्‍लो ज़ येसुए ल्‍योक बाद नो पाँ है दोकिनी। 
नाःत ज़ येसुए नक लिज़्यावरालाई, “अब ते परमेस्‍वरए ङा मिँ मिन्‍सिउए ङामिनलाई सघ्योःद्यान्‍या बेला हुके। 
ङा जेलाई साचो है ङादाचिज़्‍या, तोबो तामए ओसै गमल बाद ओमासिवा पै हाःकाव ज़ लिज़्‍या। गमल बाद उसिउत वाज़ कुधु ओसै झाःज़्याव। 
हिताव ज़ जोए उजिउए मया दोज़्‍याव, होए उजुनीलाई सम़ैज़्‍याव। फरी जोए आव जुनील उजिउए मया मादोव, होए उजिउलाई अजम्‍बरी जुनीए जूँनी जोगोइद नैज़्‍याव। 
जोए ङासेवा दोव पैंज़्‍याव, हो ङाछींत उहुक। हो ताकिन ची ङा जोङ जोङ ङाताज़्‍या, नो ङासेवा दोज़्‍याव ब होङ ङास ज़ तान्‍या ले। जोए ङासेवा दोज़्‍याव, होलाई परमेस्‍वर ङाबाबुए मनी ओमान नैद्यान्‍या ले,” है यादोक्‍यो। 
हाःत ज़ फरी, “ङा आख बनै धो थाइव ताद ङाले। ङा कै लिन्‍या? सैं ङाबाबुलाई, ‘अ बाबु, आव ङाक्‍याँत हुरिज़्‍याव दुखरानी जोगोइनाके,’ है दान्‍या ओताव? हिताव ते माता, ङा नो दुखर सहिद सयो·ना ङाहुव ची,” है लिद, 
“अ बाबु, अब ते घ्‍योःव नमिन सरैंःके,” है लिद ओपोंखारिउ प़ाइँना नमतिन तोबो गाए, “ङामिन ते ङासरैंःधुके, फरी झन ज़ सरैंःन्‍या ङाले,” है उलिज़्याव थास्‍के। 
नक लिज़्‍याव माहोल्‍याराए नो गा थैद ख्वाराए ‘नम गर्जिज़्‍या’ है लिकेर, ख्वाराए फरी ‘येसु परमेस्‍वरए ओचाकर्‍यास ओपाँज़्‍याव ची’ है लिकेर। 
हाःत ज़ येसुए, “आव जेथैव गा ङा ङाजूँनी माःक, जे ङालाई सरेस्‍न्‍याए जूँनी ची। 
अबकिन आव मानुवाताव मिँर फाल्‍सिरिज़्‍यार, यास़ेर सैतान मनी ख्यासिद उमिन म़ारिज़्‍या। 
स़ोनो ङा आव नामनी छींसिद ङातङ्गैसिउत प़ाइँ मिँरालाई ङाल्‍योदा ङारारैरिज़्‍या,” है यादोक्‍यो। 
नो है ओल्‍यो भरी ओल उसिरिज़्‍यावए जूँनी ज़ ओपाँव। 
नो माहोल्‍याराए, “धर्मसास्‍त्रल गेचिऊक नो बाँचैना हुरिज़्‍या है यालिज़्‍याव ख्रीस खर्क ज़ सिन्‍या माले लिन्‍या लिज़्‍या। नँ कै जैद मिँ मिन्‍सिउ तङ्गैसिद सिरिज़्‍या है नलिज़्‍याव? नो मिँ मिन्‍सिउ सु?” है यादोक ते, 
येसुए, “अझ छ्यावा पै वाज़ ङाज़गै जेखार्ल रहिरिज़्‍या। नो ज़गै जेखार्ल ओलेवा भरी नो बेला ताचुकैच्‍यो, म़ानी चुम चुमोल जेपरिया। नल जेपरिकिन ‘आदा ङाबाज़्‍या’ लिन्‍या ब सैंन्‍या जेमाले। 
है जैद नो ज़गै उलिज़्‍याक ज़ ज़गैवलाई जेयुँ उहुप्‍क। हो ताकिन ची ज़गैवए ओथोर जेतारिज़्‍या,” है दाद येसु ननी पुलुस्‍द सम़ैसिनाके। 
येसुए मिँराए ङ़ाक अचम्‍ब अचम्‍बलाव य़ेनर दाद ब नोराए यायुँ ज़ माहुप्‍के। 
ननी ज़ यसैया अगमबक्ताए ओसरो यो·के। नोए ओसरो आव ज़, “प्रभु, गेरासथैव पाँत सुए यायुँ ज़ माहुप्‍के। परमेस्‍वरए सतैंद ओरायो ओसक्तीलाव य़ेनर ब सुलाई ज़ माताके।” 
नितावनी ज़ नोराए यायुँ माहुप्‍के। यसैयाए फरी ब तोथोल अइ लिद सर्द नैव, 
“परमेस्‍वरए नोरालाई मुन्‍दुक्‍यासो जैद यानैव, यायुँ ब बनै खाव जैद नैद यायो। है जैद ज़ यामी लिज़्‍यावत ब मारँःधुर, थैद ब यायुँल मातीधुर। ननी ज़ नोर ङाल्‍योदा यायुँ फर्कैद सगराँसिना माहुर।” 
यसैयाए ङ़ादा ज़ ख्रीसए ओज़गै रँःद आव पाँ भरी ख्रीसए उजूँनी ज़ सर्द ओनैज़्‍याव। 
हैदी ब यहूदीराए यास़ेरर कुधुए यायुँ हुप्‍के। खाली ‘धर्मसास्‍त्र झ़िमनी फरिसीराए पले·सिर्‍या’ लिद याछ्याचेए पाखात मापाँधुकेर। 
नोराए परमेस्‍वरनिकाव दैन्‍या स्‍याबासकिन मिँनिकाव दैन्‍या स्‍याबास घ्‍योःव रँःकेर। 
हाःत ज़ येसुए बनै चोइस अइ लिद यासथैक्‍यो, “जोए ङालाई उयुँ हुप्‍ज़्‍या, होए ङालाई वाज़ माःक, ङालाई परींज़्‍यावलाई मनी उयुँ हुप्‍ज़्‍या। 
हिताव ज़ फरी ङालाई रँःज़्‍यावए ङालाई परींज़्‍यावलाई ब रँःज़्‍याव। 
ङा आव मानुवाताव ज़गै ताद ङाहुके। ङालाई यायुँ हुप्‍न्‍यार चुम चुमोल तान्‍या मालेर। 
फरी ङापाँ थैद माभैंःज़्‍यावरालाई ङा याखत पले·द्याव मापरिए। ङा आव मानुवाताव मिँरालाई याखत पले·द्याद सजा याना ङाहुव माःक, बाँचैना ङाहुव ची। 
हैदी ब ङालाई सोद ङापाँ माभैंःज़्‍यावरालाई याखत सतैंद्यान्‍या ङापाँ ज़। नो ङापाँ ओमाभैंःवए, फाल्‍सिन्‍या छ्याम ननी ज़ फाल्‍सिरिज़्‍या। 
नो ङापाँ ङानी सिर्जैद ङापाँव माःक, ङालाई परींज़्‍याव ङाबाबुए ‘आव पाँनिके’ है ओदाँव ची। 
ओल ङालाई पाँव उपरींनाव भरी अजम्‍बरी जुनी यान्‍या लिज़्‍या। है जैद ङापाँज़्‍याव भरी परमेस्‍वर ङाबाबुए है ओदाँव वाज़ ङापाँज़्‍या।” 
