﻿यूहन्‍ना.
8.
ओल येसु ते जैतून दाँदात बाके। 
हो पराःती छकाल्‍न्‍या घग ज़ फरी ध्‍यान झ़िमल उहुवत मिँर बनै माहोल्‍या ओल्‍योक दुप्‍सिहुकेर। हाःत ज़ येसु च़ुसिद ओपाँ यासथैक्‍यो। 
नो बेलाक ज़ सास्‍त्रीर स़ोनो फरिसीराए तोबो पातर्नी य़ेनल क्‍योःसिउ मेंमालाई रैद प़ाइँराए ङ़ाक सच्‍याँद, 
येसुलाई, “गुर्बा, आव मेंमाए पातर्नी य़ेन ओदोज़्‍याक ज़ क्‍योःद नल्‍योक रैद गेनै। 
मोसाए ओकानुननी ते निताव य़ेन दाज़्‍यावलाई लुँए झेःद सैःन्‍या लिज़्‍या, नँ कै नलिज़्‍या नी?” है दोकेर। 
आव पाँ येसुलाई क्‍योःन्‍याए जूँनी अइज़ अखतैं थाँद यानैज़्‍याव। खाली येसुए नोरालाई घाइ मादाद घोम लिद ओआङुलाए नामक सर्क्‍यो। 
नोराए घरी पाला यासुधिक येसु च्‍याँःसिद, “जेनी जोए काता पाप ज़ मादोव, होए ज़ आव मेंमालाई प़ाइँरानी ङ़ात लुँए ओझेःवक,” है दाद, 
फरी ब घोम लिद नामक सर्क्‍यो। 
नो पाँ थैद नोर यास़ेरनी यास़ेरनी तोबो तोबोनी ओपो·स ज़ बाकेर। नो भरी याबावत नो मेंमा स़ोनो येसुनी वाज़ रहिकिनी। 
येसु फरी ब च्‍याँःसिद नो मेंमालाई, “अ माँ, नँलाई रैज़्‍यावर काना याबाव? सुए ज़ नपाहा झाःद यामाईंधुव रो?” है ओदोक ते, 
नो मेंमाए, “हैज़ प्रभु, ङापाहा झाःद्यान्‍या सु ज़ मापुलुस्‍केर,” है दोक्‍यो। हाःत ज़ येसुए, “ङा ब नखत पले·द ङामाईंए, नझ़िमदा बान्‍के। आव माचाव नय़ेन फरी तादोयो,” है दाद परींक्‍यो। 
येसुए फरी मिँरालाई, “ङा ज़ आव मानुवाताव ज़गै। ङाछींत हुज़्‍याव मिँ चुम चुमोल बाव मापरिए, अजम्‍बरी जुनील लाँज़्‍याव ज़गैवल ताज़्‍या।” 
हाःत ज़ नलाव फरिसीराए निताव पाँ थैद, “नँ नजूँनी नँ ज़ गोहाई नएज़्‍यावए नगोहाई अऩाकलाव ज़ लिज़्‍या,” है यादोक ते, 
येसुए, “ङा ङाजूँनी ङा ज़ गोहाई ङाएदी ब नो पाँ अऩाकलाव माले, काराव ल्‍यो ताकिन ङा वाज़ कान्‍नी ङाहुव, काना ङाबारिज़्‍याव लिन्‍या ङासैंज़्‍या। जे ते नो भरी जेमासैंए। 
जे ते मिँराए गोइँनी वाज़ छ्याप जेलैनाज़्या। ङा ते सुलाई ज़ छ्याप ङामारालैए। 
खाली ङा निताव य़ेन ङादोदी ब नो साचो ज़ थ॰रिज़्‍या, काराव ल्‍यो ताकिन नो य़ेन ङा वाज़ ङामादोए, ङालाई परींज़्‍याव ङाबाबुए मनी ङास ज़ दोज़्‍याव। 
जे जेकानुनल मनी ‘ऩेब्‍लोए निपाँ ओखैकिन वाज़ नो पाँ साचो थ॰रिज़्‍या’ लिद सर्सिउ लिज़्‍या। 
हिताव ज़ ङा ङाजूँनी पाँज़्‍याव तोबो ङा ज़, तोबो ङालाई परींज़्‍याव ङाबाबु ज़,” है ओरादोक ते, 
फरिसीराए, “हुकी, नबाबु काङ्ङ उलिज़्‍याव की?” है यादोक ते, येसुए, “जे ना ङालाई जेसरेस्‍नाज़्या, ना ङाबाबुलाई जेसरेस्‍ज़्या। जे ङालाई जेसरेस्‍नाव ताकिन ङाबाबुलाई मनी सरेस्‍न्‍या जेल्‍यो,” है यादोक्‍यो। 
येसुए आव पाँ भरी ध्‍यान झ़िमलाव भिती याचरैःज़्‍याव पोक ज़ ओरासथैज़्‍याव। हितावत ब ओबेला ओमाहुतावए सुए ज़ माक्‍योःधुकेर। 
येसुए फरी नोरालाई, “ङा जाँवाक आनी ङाबारिज़्‍या। हाः बेलाक ङालाई जेसाप्‍नादी ब जेपापल ज़ सिन्‍या जेले। ङा ङाबाज़्‍याव पोङ जे हुधुन्‍या जेमाले,” है ओरादोक ते, 
यहूदीराए यास़ेरर या याल, “आवए काता ओपाँज़्‍याव इताव — ‘ङा ङाबाज़्‍याव पोङ जे हुधुन्‍या जेमाले,’ है लिज़्‍या? सैं ओलनी ज़ सैःसिउ ओपैंज़्‍याव ओताव?” है यालिज़्‍याव। 
येसुए फरी, “जे मेलावर ज़, ङा रोताव ज़। जे आव मानुवातावर, ङा ते आव मानुवाताव माःक। 
है जैद ज़ जेलाई है ङादाचिउ, जे जेपापल ज़ सिन्‍या जेले। ‘ङा हो ज़’ है दाद ब जेमापतिनाव प़ाइँना नो जेपापनी कातानी उस्‍किउ जेदैरिज़्‍याव?” है ओरादोक ते, 
नोराए फरी ब, “हुकी, नँ सुकी?” है यादोक ते, येसुए, “ङाजूँनी जेलाई ङ़ादाकिन ज़ है दाव ज़ ङानैचिज़्या सानी। 
ङानी ताकिन ते जेलाई है दान्‍या ब कुधु ज़ लिज़्‍या, जेखत पले·द्यान्‍या ब कुधु ज़ लिज़्‍या। खाली ङालाई परींज़्‍यावए ल्‍योनी ङाथैव भरी वाज़ आव मानुवाताव मिँरालाई ङारासथैज़्‍या। होए ओपाँ थ॰रिउ ज़ लिज़्‍या,” है यादोक्‍यो। 
खाली येसुए नो भरी ओबाबु परमेस्‍वरए उजूँनी ओपाँव नोराए अझ मनी माबुझिकेर। 
येसुए फरी ब है यादोक्‍यो, “जे ङा मिँ मिन्‍सिउलाई क्रुसत जेतङ्गैनारिज़्याव छ्याम वाज़ ‘ङा हो ज़’ लिन्‍या सरेस्‍न्‍या जेले। ङादोज़्‍याव भरी ङानी काता ज़ ङामादोए, ङाबाबुए ओपैनाव वाज़ ङापाँज़्‍या लिन्‍या ब सैंन्‍या जेले। 
ङालाई परींज़्‍याव ङास ज़ लिज़्‍या। ङादोज़्‍याव य़ेन भरी ब उयुँलाव मिताव ओतावए ङालाई ङाबातङ मानैनाव।” 
नो पाँत नक लिज़्‍यावर कुधुए ज़ येसुलाई यायुँ हुप्‍के। 
येसुए ओललाई यायुँ हुप्‍ज़्‍याव यहूदीरालाई है यादोक्‍यो, “आव ङापाँत धिद जेलिकिन जे साचो ङासिसर ज़ जेताज़्या। 
साचो पाँर सैंद, नो पाँए जे पला·सिउर जेतारिज़्‍या,” है ओरादोक ते, 
नोराए, “गे ते अब्राहामए ओथोर ची, सुए उधूँल ज़ गेमालिताए। नँ कै जैद गेलाई ‘पला·सिउर जेतारिज़्‍या’ है नदासिज़्‍याव?” है यादोक ते, 
येसुए, “जेलाई साचो है ङादाचिज़्‍या, पाप दाज़्‍याव मिँ पापए धूँल बाँदा मिताव लिज़्‍या। 
बाँदा एकम्‍न्‍या झ़िमलाव माताए, झ़िमए ओर्गेए ओज़ा ते एकम्‍न्‍या झ़िमलाव ज़ ताज़्‍या। 
है जैद ङा परमेस्‍वरए ओज़ाए जेलाई पला·द ङाऱास्‍चिकिन, जे ननी चबनै पला·सिउर ज़ जेताज़्‍या। 
जे अब्राहामए ओथोर लिन्‍या ङा ज़ ङासैंज़्‍या। हितावत मनी ङा ङापाँए जेयुँल लिन्‍या पो ओमादैवए ङालाई सैःव जेपैंज़्‍या। 
ङा ङापाँज़्‍याव भरी ङाबाबुए ल्‍योङाव ङारँःव वाज़ ङापाँज़्‍या। हिताव ज़ जे मनी जेबाबुए ल्‍योनी जेथैव वाज़ जेदोज़्‍या,” है यादोक्‍यो। 
नोराए झन, “गे गेबाबु ते अब्राहाम ज़,” है लिकेर। येसुए, “जे साचो अब्राहामए ओज़ार जेताकिन जे मनी होए ओदोव मिताव य़ेन दान्‍या जेल्‍यो। 
जे ते झन परमेस्‍वरनिकाव ङाथैव सतलाव पाँर जेलाई ङासथैचिक ङालाई सैःव जेपैंज़्‍या। अब्राहामए ते निताव य़ेन मादोव। 
जे ते छुत जेबाबुए ओय़ेन जेदोज़्‍या,” है ओरादोक ते, नोराए, “गे नामर्‍यार माःक, गे गेबाबु तोबो ज़ लिज़्‍या, ओल परमेस्‍वर ज़,” है दोकेर। 
हाःत ज़ येसुए, “साचो जे जेबाबु परमेस्‍वर ज़ ताकिन जे ङालाई मया दान्‍या जेल्‍यो। ङा ओल परमेस्‍वरनी हुव ज़। आव मानुवात ङानी ङाहुव माःक, ओल उपरींनाव ज़। 
आव ङापाँ कै जैद जेमातीधुज़्‍याव? थैन्‍या युँ जेमादोज़्‍याक ज़ जेमातीधुइ। 
जे जेबाबु सैतानए ओज़ार जेतावए होए उयुँलाव मिताव य़ेन दोव जेपैंज़्‍या। नोए ओय़ेन मनी भाःकिन ज़ सैःन्‍या उलिज़्‍याव। नोस साचो काता ज़ ओमाल्‍योए साचो पाँलाई मासहिधुव। नोए ओबानी धुत पाँन्‍या ओतावए धुत ज़ पाँज़्या। है जैद नो धुत पाँज़्यावराए याबाबु ज़। 
खाली ङा साचो ङापाँज़्‍यावए ङालाई जेयुँ माहुबे। 
जेनी ङालाई पापी थ·रैन्‍या सु उलिज़्‍याव? ङा साचो ङापाँकिन कै जैद ङापाँत जेयुँ ओमाहुप्‍ज़्‍याव? 
परमेस्‍वरए उमींराए ते परमेस्‍वरए ओपाँ ज़ थैज़्‍यार। जे ते परमेस्‍वरए उमींर जेमातावए ओपाँ ब जेमाथैधुइ।” 
हाःत ज़ यहूदीराए येसुलाई, “नँलाई प़ाइँए ज़ सामरी है यादींज़्‍याव ते साचो ज़ ओल्‍यो! नँलाई माचाव पुरूसए क्‍योःद ओनैनिज़्‍याव मिताव ब गेरँःनिज़्‍या,” है यादोक ते, 
येसुए, “जे कै जैद ङाक्‍याँत माचाव पुरूस जेरँःज़्‍याव? ङा छैंव परमेस्‍वरए ओमान नैद ङाएज़्या। जे ते ङालाई ङापाहा झाःद जेयाँज़्या। 
हैदी ब ङा ते ङामान ङामाखिमे। ङा ङाय़ेनर छ्यानिद ङालाई मान याज़्‍याव छुत तोबो लिज़्‍या — नो परमेस्‍वर ज़। 
जेलाई साचो है ङादाचिज़्‍या, ङा ङापाँ भैंःद दोज़्‍याव मिँ खर्क ज़ सिन्‍या माले,” है ओरादोक ते, 
नो यहूदीराए झन, “अब ते नक्‍याँत माचाव पुरूस च़रिद उलिज़्‍याव साचो ज़ गेथ·रैके। अब्राहाम गेपुर्खा ब सिके, अगमबक्ता भरी ब सिकेर। नँ कै जैद ‘ङापाँ भैंःद दोज़्‍याव मिँ खर्क ज़ सिन्‍या माले’ है नलिज़्‍याव? 
काता, नँ सिद बाव गेपुर्खा अब्राहाम स़ोनो अगमबक्ताराकिन ब घ्योःव नलिज़्‍याव रो? नँ काता नसम्‍जिज़्‍याव?” है यादोक ते, 
येसुए, “ङा ङानी ज़ सघ्‍योःसिउ ङापैंकिन ङामिन अऩाकलाव ज़ ताज़्या। खाली ङालाई सघ्‍योःज़्‍याव ङाबाबु परमेस्‍वरए ज़। नोलाई जे मनी ‘गेपरमेस्‍वर ज़’ है जेदोज़्‍या। 
खाली जे परमेस्‍वरलाई ते खर्क ज़ जेमासरेसे, ङा ते ङासरेस्‍ज़्‍या। ङा होलाई ङामासरेसे है ङालिकिन, ङा मनी जे मिताव धुत पाँज़्‍याव ज़ थ॰रिन्‍या ङाले। ङा होलाई ब ङासरेस्‍ज़्‍या, ओपाँ ब भैंःद ङादोज़्‍या। 
जेपुर्खा अब्राहाम मनी आव ङाबेलार सैंद उयुँर होलाँ ताके, रँःद खुसी ब ताके।” 
हाःत ज़ यहूदीराए, “नँ पचास बर्स मायो·ताव मिँए कै जैद ‘अब्राहामलाई ङारँःके’ है नलिज़्‍याव?” है यादोक ते, 
येसुए, “जेलाई साचो है ङादाचिज़्‍या, ङा अब्राहाम ओमाजर्मिद ङ़ादाकिन ज़ ङालिज़्‍या,” है ओरादोव प़ाइँना, 
नोराए झन लुँर तीद येसुलाई झेःव पैंकेर। हाःत ज़ येसु ध्‍यान झ़िमनी अलगज़ा पुलुस्‍द बाके। 
