﻿लूका.
21.
नकिन येसुए यरूसलेमलाव ध्‍यान झ़िमल धनी धनीराए परमेस्‍वरलाई भिती याचरैःज़्‍याव ओराचिऊज़्‍याक, 
तोबो काता ज़ माल्‍यो राँदी मेंमाए ऩेब्‍लो पैसा ओचरैःज़्‍याव रँःक्‍यो। 
नो रँःद येसुए नलावरालाई, “ङा साचो ज़ है ङादाचिज़्‍या, आव काता ज़ माल्‍यो राँदी मेंमाए छुतराकिन कुधु चरैःक्‍यो। 
धनीराए ते यासय़ेलोनी वाज़ चरैःकेर। नो राँदी मेंमाए ते ओललाई ओमाथैंज़्यावत ब ओलस लिज़्‍याव भरी प़ाइँ ज़ चरैःक्‍यो,” है यादोक्‍यो। 
ध्‍यान झ़िमनी पुलुस्‍द याबाज़्‍याक ख्‍वा ख्‍वा मिँराए, ‘आव ध्‍यान झ़िमलाव लुँर काता आः चावर, काता आः चावराए सिङारैद यानैज़्‍याव’ है लिद या या यापाँज़्‍याव येसुए थैद, 
“आव जेरँःज़्‍याव भरी तछा तैःद लुँए तर्त लुँ ब रहिन्‍या माले,” है ओरादोक ते, 
नोराए, “गुर्बा, आव नपाँ भरी खर्क ओतारिज़्‍याव? नोर तान्‍या सरेस किताव ओतारिज़्‍याव?” है यादोक ते, 
येसुए, “जे जोगोइसिद लिच्‍यो, म़ानी सुवाराए झुकैचिर्‍या। ङा ङामिन कुद ‘ख्रीस ङा ज़’ है लिज़्‍यावर स़ोनो ‘बेला हुके’ है लिज़्‍यावर कुधु ज़ हुन्‍या लेर। जे नोराए पाँत ताबाच्‍यो। 
फरी ‘आङ लरैं ताज़्‍या, होङ लरैं ताज़्‍या’ लिन्‍या जेथैक जे ताछे·च्‍यो। नो भरी ङ़ादा ताव परिए, खाली नो खेम्‍न्‍या बेला माःक। 
“नोकिन ङ़ादा जात जात, राज्‍या राज्‍या लरैं दान्‍या लेर। 
घ्‍योःव घ्‍योःव भोंचालोर हुद, पो पोङ अनिकालर स़ोनो ऩुल्‍पा ऩुल्‍मार ताद, नमत ब बनै छे छे ङम्‍सिउ सरेसर तान्‍या लेर। 
“खाली आव भरी ओमाताद ज़ ङाजूँनी जेखिरी पसिद क्‍योःद झ्यालखानाल झाःचिरिज़्यार। कचरील लाँद हाकिमर स़ोनो राजाराए ङ़ाक सच्‍याँचिरिज़्‍यार। 
आव भरिनी जे नोरालाई ङासाची यान्‍या जेले। 
नो बेलाक जेक्‍याँलाई जोगोइन्‍याए जूँनी ‘ङा कै लिन्‍या, काता पाँन्‍या ओताव?’ लिद जेयुँ आँचा पाँचा ताजैच्‍यो। 
ङा ज़ जेलाई नो जेखिरी पसिज़्‍यावराए मापल्‍तैधुन्‍या पाँर स़ोनो बुद्धीर यान्‍या ङाले। 
हैदी ब जे ख्‍वारालाई जेबाबु जेआमाराए, जेदाज्‍यु भाइराए, जेरला मेलाराए स़ोनो जेनैं मेंराए ब जेलाई सैःन्‍याए जूँनी सूँपिन्‍या लेर। 
जे ङामिनतावर जेतावए जेलाई प़ाइँए सोन्‍या लेर। 
हैदी ब तोबो जेचेम ब जेङ़ैतिन गलिन्‍या माले। 
ङामिनत थ॰रिद जेलिज़्‍यावए साचो जुनी दैन्‍या जेले।” 
“यरूसलेम सहर ओखेम्‍रिज़्‍याव बेला आव सरेसनी ज़ सैंच्‍यो। तछा आव यरूसलेमस लरैं दाना हुव फौजीराए घिरिरिज़्‍यार। 
हो बेलाक यहूदियाल लिज़्‍यावर गों जीदा ओधोंःरक। सहरल लिज़्‍यावर ब पुलुस्‍द ओधोंःरक। फरी नाखारल लिज़्‍यावर यरूसलेमल ताबारक। 
नो बेला नो धर्मसास्‍त्रलाव सर्सिउ मिताव परमेस्‍वरए ओराएरिज़्‍याव सजा ओसयो·ज़्‍याव बेला ज़। 
नो बेलाक याफूल याज़ा ल्‍योर स़ोनो नुइँ सवैज़्‍याव आमार युँ नावज़ार। आव देसलाव मिँरालाई बनै छे छे ङम्‍सिउ धो सहिउ परमेस्‍वरए ओसजा हुरिज़्‍या। 
कुधुलाई तरवालीराए याराफूइँरिज़्‍यार। कुधुलाई कैत जैद देस देसदा यारालाँरिज़्‍यार। छुत जातलाव मिँराए याबेला ओमायो·वा पै यरूसलेमलाई छिल्‍द नैन्‍या लेर।” 
“नकिन निमीत, स़्यावैत, सोरोरात मनी सरेसर रैंःन्‍या लेर। आव नामल फरी समुन्‍द्रलाव ऱीर बनै छल्‍किद नम मिताव यागर्जिक मानुवाताव मिँर यायुँ आँचा पाँचा ताद बनै छे·न्‍या लेर। 
नमतावर यासतर म़ाद याथोनो·सिज़्‍याव रँःद ‘आव मानुवा कै तान्‍या ओताव’ लिद मिँर याछ्याचेए मुर्छा परिन्‍या लेर। 
हाःत ज़ मिँ मिन्‍सिउलाई बनै ज़गै मगैव ओसक्तीरास बादल जींल उहुज़्‍याव रँःन्‍या लेर। 
है जैद जे ते इतावर ओतानाज़्‍याव जेरँःक, ‘परमेस्‍वरए गेलाई उस्‍कैन्‍या बेला हुके’ लिद जेयुँर सझेंःद रेंचिके,” है यादोक्‍यो। 
नकिन तोबो घर्ती झाःद याएक्‍यो, “नेभारा सीं तादी ब, जो सीं तादी ब, 
नोर यामोम्‍नाक ‘उभ्‍याली उहुव ची ओल्‍यो’ लिन्‍या जेसैंज़्‍या। 
हिताव ज़ आव है ङादाचिउ पाँ भरी ओतानाज़्याव जेरँःक ‘परमेस्‍वरए ओराज्‍या उहुनाव ची ओल्‍यो’ लिन्‍या सैंच्‍यो। 
ङा जेलाई साचो है ङादाचिज़्‍या, आव भरी ओमातावा पै आव जुक खेम्‍न्‍या माले। 
आव नाम नम ते खेम्‍न्‍या ले, खाली ङा ङापाँ ते खर्क ज़ म़ान्‍या माले।” 
“है जैद जे ते जेमन लागिउ य़ेनर दाद मँःए मँःए बाऱिन्‍या, स़ोनो ‘आव ङाजिउत कै तान्‍या ओताव?’ लिद व़ीनी फुइ लिन्‍या, निताव य़ेनरानी जोगोइसिद लिच्‍यो, म़ानी हो छ्याम झिबलाल परिउ मिताव जेताया। 
हो छ्याम परमेस्‍वरए ओसजा आव मानुवाताव मिँ भरिराए याक्‍याँत तछ्योनी ज़ हुरिज़्‍या। 
है जैद जे निताव छे छे ङम्‍सिउ सजारानी पुलुस्‍द मिँ मिन्‍सिउए ओङ़ाक माछे·द ज़ थ॰रिन्‍याए जूँनी अल्‍सैं मादाद पोंखारिउ ज़ नैच्‍यो।” 
येसुए दिनकाव ज़ लाक लाक यरूसलेमलाव ध्‍यान झ़िमल परमेस्‍वरए ओपाँ ओरासथैज़्‍याव। ऱिमक ऱिमक ननी पुलुस्‍द जैतून दाँदा जीदा ओबासिनाज़्‍याव। 
है जैद मिँर ओपाँ थैन्‍याए जूँनी छकाल्‍न्‍या घग ध्‍यान झ़िमल याहुज़्‍याव। 
