﻿लूका.
19.
येसु यरीहो सहरल पसिद नलाव घ्याँ ओबाज़्‍याक, 
नल तोबो जखायस यादोज़्‍याव सिर्मा स्‍यो·ज़्‍याव मुख्‍या उलिज़्‍याव। नो मिँ बनै धनी ब उलिज़्‍याव। 
नोए नो हुज़्‍याव येसुलाई चिऊन्‍या ओपैंज़्‍याव। खाली बनै तेंक्‍यासो ओतावए माहोल्‍याराए खार्नी मारँःधुक्‍यो। 
है जैद येसु ओबान्‍या येमदा ङ़ादा ज़ धोंःनाद येसुलाई चिऊन्‍याए जूँनी तोबो सींत पुलुस्‍के। 
येसु नक ओकेसोत जखायस उलिज़्‍याव सींदा भाल्‍सिद, “अ जखायस, चाँदो झरिन्‍के। आछिम नझ़िमक ङाबासिरिज़्‍या,” है ओदोव प़ाइँना, 
लाला लुलु झरिद बनै रेंए रेंए येसुलाई उझ़िमक लाँक्‍यो। 
नलाव मिँराए निताव रँःद रूम्‍रूमैद, “कै जैद निताव पापीए ल्‍योक बासिउ ओपैंज़्‍याव ओताव?” है लिकेर। 
जखायस ते येसुए ओङ़ाक च्‍याँःसिद, “अ प्रभु, ङास लिज़्‍याव भरी ऩेभा जैद तभा भरी माथैंव मायो·वरालाई ङाराएरिज़्‍या। हो वाज़ माःक, छुतरालाई हाइद ङाराज़्‍युव भरी चार दोबोर सोवोल्‍द ङाराएरिज़्‍या,” है ओदोक ते, 
येसुए, “आव मिँ आछिमकिन उझ़िमलावरास परमेस्‍वरए ल्‍योदा बान्‍या येम ब दैक्‍यो, अब्राहामए साचो ओज़ाल ब गनिसिके। 
ङा मिँ मिन्‍सिउ इताव म़ाव ङोइवरालाई खिम्‍द बाँचैना ङाहुव ज़।” 
नलाव मिँराए नो पाँ याथैज़्‍याक येसु यरूसलेमल ओकेस्‍नावए नोराए ‘परमेस्‍वरए ओराज्‍या आव मानुवात बेहार ज़ ओरैरिज़्‍याव सा’ है यालिज़्‍याव। नोराए यापाँ सदाँद्यान्‍याए जूँनी येसुए घर्ती तोबो झाःद याएक्‍यो। 
“तोबो राजाए ओथोलाव मिँ ओल उलिज़्‍याव पोङाव राज्‍या चलैन्‍याए जूँनी तादाङ राजाए ल्‍योक ओहक च़ानाक्‍यो दी। 
ओमाबाद ङ़ादा दस जना ओय़ेन दाज़्‍यावरालाई खुल्‍द नोरालाई त़ोतोला त़ोतोला सुन याद, ‘ङा ङामाहुवा पै आव खेलैसिच्‍यो,’ है दाद याख्‍यानैक्‍यो दी। 
खाली नलाव ख्‍वा ख्‍वा मिँराए नो राजा खलकलाव मिँलाई यासोवए, ‘आवलाई गेङ़ैताव जैद तायासियो,’ लिद राजाए ल्‍योदा मिँर यारापरींकेर दी। 
“छींनी नो ओहक भरी दैद उहुवत नो ङ़ादाङाव सुन ओरायो ओय़ेन दाज़्‍यावराए ‘कै जैर्‍या’ लिद याखुल्‍क्‍यो दी। 
उस॰कताव हुवए, ‘प्रभु, ङालाई नयाँव सुन खेलैसिद ओयाःत दस तोला हाइद ङानै,’ है ओदोक ते, 
ओघरपतीए, ‘स्‍याबास, नँ चाव य़ेन दाज़्‍याव। तकेज़ालाई ब सतस नदोवए ङाराज्‍यालाव दस गोता सहरराए याङ़ैताव ङाजैनिरिज़्‍या,’ है दोक्‍यो दी। 
फरी नोए उछींताव हुवए, ‘प्रभु, नयाँव सुन खेलैसिद ओयाःत पाँच तोला हाइद ङानै,’ है ओदोक ते, 
ओघरपतीए, ‘नँलाई ब पाँच गोता सहरराए याङ़ैताव ङाजैनिरिज़्‍या,’ है दोक्‍यो दी। 
“फरी नोए उछींताव हुद, ‘प्रभु, नयाँव सुन हिताव ज़ लिज़्‍या। रूमालल ज़ पो·द ङानै। 
नँ ते नमाझाःव ब नसिम्‍ज़्‍या, नमानैव ब नलाँज़्‍या। है जैद निताव कर्रा नतावए नँलाई रँःद ङाछे·के,’ है ओदोक ते, 
ओघरपतीए नोलाई, ‘नँ कान्‍ल ज़ काम मालागिउ ङाबाँदा, नँलाई नपाँनी ज़ ङाफाल्‍निरिज़्‍या। ङालाई ‘ओमाझाःव ब सिम्‍ज़्‍याव, ओमानैव ब लाँज़्‍याव, नाः कर्रा लिज़्‍या’ लिन्‍या नसैंव ताकिन, 
काराव नो सुन ब्याङ्कल नमाझाःव? नल नझाःव ताकिन ङाहुवत ओब्‍याजस दैन्‍या ङाल्‍यो,’ है दाद, 
नक च्‍याँःसिद लिज़्‍यावरालाई, ‘आवलाई नो सुन नैंद दस तोला ल्‍योलाई एचिके,’ है ओरादोक ते, 
नोराए, ‘प्रभु, ओलस ज़ दस तोला लिज़्‍या सानी,’ है यादोक ते, 
नो राजाए, ‘ङा जेलाई साचो है ङादाचिज़्‍या, जोए ओदैवलाई चावस चलैज़्याव, होए फरी ब दैरिज़्‍याव। जोए ओदैवलाई चावस माचलैव, होस छ्या छ्या लिज़्‍याव ब नैंसिरिज़्‍या। 
फरी नो ङालाई याङ़ैताव तान्‍या माभैंःज़्‍याव ङासुतुररालाई आल रैद ङाङ़ाक ज़ याराखेम्‍चिके,’ है यादोक्‍यो दी।” 
येसुए नो घर्तीलाव पाँर तुपैद ननी पुलुस्‍द यरूसलेमदा पुलुस्‍नाके। 
नकिन जैतून दाँदा यादोज़्‍यावए उखँकाव बेथफागे स़ोनो बेथानिया नाखार जीदा ओकेस्‍नाक ऩेब्‍लो उसिसनिलाई अइ लिद ङ़ादा निपरींक्‍यो, 
“जिन आव गेङ़ाकाव नाखारल बाचिन्‍केदा। नल तोबो सुए ज़ यामाचेप्‍ताव बछेरा सुर्सिउ दैन्‍या जिन्‍ले। नोलाई पला·द रैचिन्‍के। 
सुवाराए, ‘काराव जिन्‍पला·ज़्‍याव?’ है यादाचिन्‍किन, ‘गिनप्रभुलाई चाहिज़्‍या,’ है यारादोचिन,” है लिद निपरींक्‍यो। 
नोनी बाद है उनिदोव मिताव ज़ बछेरालाई दैकिनी। 
नोलाई निपला·ज़्‍याक बछेराए ओर्गेर हुद, “काराव जिन्‍पला·ज़्‍याव?” है यारादोक ते, 
“गिनप्रभुलाई चाहिज़्‍या,” है यारादोकिनी। 
नोनी नो बछेरालाई येसुए ल्‍योक रैद, बछेराए ओतर्त याक्‍वार झाःद येसुलाई चेपो परींकेर। 
येमत ओबाज़्‍याक मिँराए याक्‍वार येमल तैंदिकेर। 
जैतून दाँदातिन सहरदा उझरिनावत नो माहोल्‍यार येसुए ओपाँत बाज़्‍याव भरिए अचम्‍ब अचम्‍बलाव ओय़ेनर यारँःवनी परमेस्‍वरए ल्‍योदा बनै रेंए रेंए अइ लिद याक़िज़्‍याव — 
“परमेस्‍वरए उमिनत हुव राजा धन्‍याकाव ओताक, परमेस्‍वरए उयुँ ब होलाँ ओताक, स्‍वर्गतावर ब ओरेंरक।” 
नोराए खार्नी ख्‍वा फरिसीराए नो पाँ थैद येसुलाई, “गुर्बा, नसिसरालाई च़िम दाव यापरींके,” है यादोक ते, 
येसुए, “ङा साचो है ङादाचिज़्‍या, नोराए च़िम यादोकिन लुँर ब क़िन्‍या लेर,” है यादोक्‍यो। 
येसु सहर छ्योक ओकेस्‍नाक सहरलाई रँःद उप़िलर ऱास्‍द अइ लिके, 
“ए यरूसलेमलाव लिज़्‍यावर, जे आछिमकाव जेल्‍योक हुव परमेस्‍वरस खैन्‍या, युँ होलाँ दाव पाँर जेथ·रैव ताकिन तान्‍या ओल्‍यो। अब ते नो जेमारँःधुइ। 
जेलाई छींनी तछा जेसुतुरर हुद गरर जैद प़ाइँनी घिरिचिरिज़्‍यार। 
परमेस्‍वर जेल्‍योक उहुव जेमाथ·रैधुवए जेसुतुरराए जेसहरलाई तैःद लुँए तर्त लुँ ब नैन्‍या मालेर। जेलाई स़ोनो जेज़ारालाई ब पछारिद यारासैःरिज़्‍यार।” 
नकिन येसु यरूसलेमलाव ध्‍यान झ़िमल बाद नलाव पसल्‍यारालाई पले·द, 
नोरालाई, “धर्मसास्‍त्रल परमेस्‍वरए ओपाँ अइ लिद सर्सिउ लिज़्‍या, ‘ङा ङाझ़िम पोंखारिन्‍या झ़िम जैसिउ लिज़्‍या।’ जे ते झन चोरराए पुप मिताव जैद जेनै,” है यादोक्‍यो। 
नकिन येसुए नो ध्‍यान झ़िमल दिनकाव ज़ परमेस्‍वरए ओपाँ ओरासथैज़्‍याव। खाली नलाव मुख्‍या पुजारीर, सास्‍त्रीर स़ोनो नलाव स़ेर स़ेरर झन येसुलाई सैःन्‍याए जूँनी यापाँसिज़्‍याव। 
हितावत ब मिँ भरिए येसुए ओपाँ थैद घेप्‍पा यारँःवए सैःन्‍या येम मादैकेर। 
