﻿लूका.
12.
हाः बेलाक बनै माहोल्‍या मिँर येसुए ओपाँ थैन्‍याए जूँनी छिल्‍सिवा छिल्‍सिवा जैसिद बनै याछुइसिज़्‍याव। नो बेलाक ज़ उस॰कत उसिसरालाई इतावनी यासथैक्‍यो, “जे फरिसीराए यादोज़्‍याव मिताव कप्‍तैं य़ेननी जोगोइसिद लिच्‍यो। निताव य़ेन सरालिसिज़्‍याव वासः मिताव ताज़्‍या। 
कप्‍सिउल लिज़्‍याव भरी तछा प़ाइँए सैंन्‍या लेर, म़ोंसिउल लिज़्याव भरी ब छर्लङ्ग ज़ रैंःरिज़्यार। 
है जैद जे आज्‍याल म़ोंसिद जेपाँदी ब तछा पाखात थास्‍रिज़्‍या। झ़िमलाव खुस खुसनी जेपाँव भरी ब थालातिन यारासथैरिज़्‍यार।” 
येसुए फरी, “जे ङानैंरालाई है ङादाचिज़्‍या, जेक्‍याँलाई वाज़ सैःद छुत काता ज़ माजैधुज़्‍यावर रँःद ताछे·च्‍यो। 
बुरू जेक्‍याँलाई सैःद नर्गल ख्‍यान्‍या ओहक ल्‍योलाई रँःद वाज़ छे·च्‍यो। साचो है ङादाचिज़्‍या, नोलाई रँःद जुनी ब छे·व ज़ परिके। 
आव ब चेतैच्‍यो। पाँच गोता बिङर्‍या ऩेपैसाल ओमाबिकैज़्याव रो? नाः सोङ्गो ओतादी ब परमेस्‍वरए तोबो ब मारामेंःव। 
होए जेङ़ैताव जेचेम आः लिज़्‍या लिन्‍या ब सैंज़्‍याव। है जैद काताल ज़ ताछे·च्‍यो। कुधु बिङर्‍याराकिन होए जेलाई घेप्‍पा रँःचिज़्‍याव। 
“है जैद ङा जेलाई है ङादाचिज़्‍या, जोए मिँराए ङ़ाक ओलाज माहुद ‘ङा येसुसकाव ज़’ है लिज़्‍या, ङा मिँ मिन्‍सिउए ब नोलाई परमेस्‍वरए ओचाकर्‍याराए याङ़ाक ‘ङासकाव ज़’ है लिन्‍या ङाले। 
फरी जोए मिँराए ङ़ाक ‘ङा येसुसकाव माःक’ है दाँज़्‍याव, ङा ब परमेस्‍वरए ओचाकर्‍याराए याङ़ाक ‘आव ङासकाव माःक’ है दान्‍या ङाले। 
जोए ङा मिँ मिन्‍सिद हुवए ङाङ़ैत माचाहिउ पाँर झाःद ङामिन बले·ज़्‍याव, होए ओपाप क्‍यालो दैसिए। खाली जोए परमेस्‍वरए छैंव उपुरूसए उमिन बले·दिज़्‍याव, नो पाप क्‍यालो मादैसिए। 
है जैद जेलाई धर्मसास्‍त्र झ़िमलाव स़ेरर, घेप्‍पा घेप्‍पार स़ोनो हाकिमराए याङ़ाक यालाँचिकिन, नो बेलाक ‘ङा नोरास काता पाँन्‍या, काता जवाप यान्‍या ओताव?’ लिद जेयुँ आँचा पाँचा ताजैच्‍यो। 
नो बेलाक परमेस्‍वरए छैंव उपुरूसए जे काता पाँन्‍या ओल ज़ पैन्‍या ले।” 
हाःत ज़ नो माहोल्‍यारानी तोबोए येसुलाई, “गुर्बा, ङादाज्‍युलाई ‘नभाइस जिनबताहा भाःचिन्‍के’ है दाद्याँसाँ,” है ओदोक ते, 
येसुए, “ङा जेत्याला जैसिद जिनबताहा भाःद्यान्‍या ङा ङाय़ेन माःक,” है दाद, 
नकाव लिज़्‍यावरालाई प़ाइँलाई ज़, “प़ाइँनिकाव लोभनी जोगोइसिद लिच्‍यो। जती उलिदी ब मिँए उजिउलाई धनए साचो जुनी माएधुव,” है लिद, 
घर्ती तोबो झाःद याएक्‍यो — “तोबो धनी मिँए ओएँःलाव ज़्‍यावर बनै सैद, 
उयुँल उयुँल, ‘आःकाव ङाज़्‍यावर कान्‍ल ङाससुइँःके?’ लिद, 
‘बुरू ङादहरा बुम भरी उफारैद प़ाइँ नल ज़ झाःद, 
ङाक्‍याँलाई, कुधु बर्स पै चाव चाव ज़्‍याद ओद थाँतस लिन्‍के, है दान्‍या ङाले,’ है लिके दी। 
नो उयुँलाव पाँ परमेस्‍वरए सैंद, ‘ए मुर्ख, काता नपाँज़्‍याव इताव? आछिम रील ज़ नस॰ हाइद ङाईंरिज़्‍या। नो नदुपो भरी सुए उज़्‍युरिज़्‍याव?’ है दोक्‍यो दी। 
“है जैद जोए ओधन सम्‍पती परमेस्‍वरए ल्‍योदा मादुप्‍द ओल उजूँनी वाज़ दुप्‍ज़्‍याव, नो आव घर्तीलाव मिँ स्‍यासो तान्‍या ले।” 
नकिन येसुए उसिसरालाई है यादोक्‍यो, “है जैद ङा जेलाई ब है ङादाचिज़्‍या, जे जेक्‍याँए उजूँनी ‘काता ङाज़्‍युके, काता ङाक्‍वाइसिके?’ लिद व़ीनी फुइ तालिच्‍यो। 
आव गेजिउ ज़्‍यान्‍या क्‍वाइसिन्‍याए जूँनी वाज़ माःक। 
कारालाई याराचिऊचिके। नोराए धुर ब माझाःर, क्‍या·न्‍या ब माक्‍या·र, ज़्‍याव ब मादुपर। हितावत ब चाहिज़्‍याव भरी परमेस्‍वरए जोरैद याएज़्‍याव। परमेस्‍वरए जेलाई झन बाज़ाराकिन घेप्‍पा रँःचिज़्‍याव। 
“जेनी सुए ची सोगो दाद जेजिउत तघन्‍ता जेचा·धुरिज़्‍याव? 
निताव तकेज़ा य़ेन जेमादोधुकिन जे काराव व़ीनी फुइ जेलिज़्‍याव? 
वासर ब याराचिऊचिके। नोराए धामा दाद माखल्‍र। हितावत ब सोलोमन राजा बनै तह महौ ओजैसिदी ब वास तकल माताए। 
परमेस्‍वरए आछिम वैद पराःती मेंःल बाज़्याव छीर नाः चाव याजैज़्‍याव ल्यो ताकिन जेलाई झन कै जैद माक्‍वाइचिउके? काता नाः जेयुँ माहुबोर जेलिज़्‍याव! 
हिताव ज़ जे ‘काता ङाज़्‍युके, काता ङाओके’ लिन्‍यादा जेयुँ थू जैद व़ीनी फुइ तालिच्‍यो। 
आव भरी ते परमेस्‍वरलाई मासरेस्‍ज़्याव मिँराए याध्‍यावना ची। जे जेजूँनी चाहिज़्‍याव भरी ते परमेस्‍वर जेबाबुए सैंज़्‍याव। 
है जैद जे परमेस्‍वरए ओराज्‍या खिम्‍चिके। हो ताकिन ची जेलाई चाहिज़्‍याव भरी ओल ज़ जोरैद्याचिरिज़्‍याव। 
“है जैद जे ज़िम्‍ज़ा ङाबगालर, ताछे·च्‍यो। जेलाई जेबाबु परमेस्‍वरए ओल ओराज्‍या खुसीस यान्‍या युँ दाद नैव। 
जे जेसम्‍पतीर यो·द माल्‍योरालाई भाःद याराएचिके। स्‍वर्गताव खर्क ज़ माचिस्‍न्‍या जेस्‍याकलर ऱूप्‍द नैचिके। नलाव जेदुपो धन कै मै ज़ माताए। चोरराए ब मालाँधुर, घुनराए ब माज़्‍युधुर। 
काराव ल्‍यो ताकिन जोङ जेधन लिज़्‍या, जेयुँ ब होङ ज़ तान्‍या ले।” 
“जे जेवाँःफोर पो·सिद बत्तीर तैंःद झाःसिद लिच्‍यो। 
भत्‍यारल बाव तोबो धनी मिँए ओय़ेन दाज़्‍याव मितावर जैसिउ ताके। नोर जो बेलाक तादी ब याघरपती हुद य़ाम कोतो कोतो ओजैहुव प़ाइँना फैदिज़्‍यार। 
सैंसिद लिद ओय़ेन यादोज़्‍याव याघरपतीए ओरादैहुकिन नोर असिक दैवर तान्‍या लेर। ङा साचो है ङादाचिज़्‍या, नो याघरपतीए ओल ज़ झन ओवाँःफोर पो·सिद ओय़ेन दाज़्‍यावरालाई सोचोइँद ज़्‍यावर भाःद्यान्‍या ले। 
है जैद नो धनी मिँ आधा री उघर्किनावत उहुदी ब, उसँनाक उहुदी ब सैंसिद यालिज़्याव ज़ ओरादैहुकिन नोर असिक दैवर लिज़्‍यार। 
“फरी आव ब सैंच्‍यो, तोबो झ़िमए ओर्गेए ‘चोर आः बेलाक हुरिज़्‍या’ लिन्‍या ओसैंकिन झाःसिद लिद उझ़िम पा·व माएखेहो। 
हिताव ज़ जे मनी सैंसिद लिच्‍यो, काराव ल्‍यो ताकिन ङा मिँ मिन्‍सिउ मनी जेमासैंद उमँःजानी ज़ ङाहुरिज़्‍या।” 
हाःत ज़ पत्रुसए येसुलाई, “प्रभु, आव नपाँ गेजूँनी वाज़ सैं प़ाइँए जूँनी की?” है ओदोक ते, 
येसुए, “किताव तोबो धनी मिँए सतस दाज़्‍याव ओतह ल्‍यो ओनोकोरलाई उझ़िमलाव य़ेन भरी उकुइत याद ओय़ेन दाज़्‍यावरालाई थिक बेलाक ज़्‍यावर यान्‍या जैद ओख्‍यानैक, 
नो नोकोर सतस य़ेन ओदोज़्याव ओघरपतीए ओदैहुकिन नो नोकोर असिक दैव ज़ तान्‍या ले। 
ङा साचो है ङादाचिज़्‍या, नो ओघरपतीए प़ाइँ ज़ उकुइत यान्‍या ले। 
“फरी नो नोकोरए, ‘ङाघरपती हतप्‍त माहु’ लिद उधूँलाव लिज़्‍याव बाँदा बाँदानीरालाई प़ोद, ओल ज़्‍याद ओद मँःए मँःए ओबाऱिज़्याक, 
ओमासैंद ओघरपतीए ओदैहुकिन, नोलाई चम चम जैद यायुँ माहुप्ज़्‍यावर ओराख्‍याज़्‍याव पोल ख्‍यान्‍या ले। 
“जोए ओघरपतीए ओय़ेन सैंद ब मादोव नो कुधु प़ोसिनिन्‍या तान्‍या ले। 
जोए मासैंद प़ोसिनिन्‍या मिताव य़ेन दोज़्‍याव हो छ्यावा वाज़ प़ोसिरिज़्‍या। जोलाई कोसै यासिउ लिज़्या होए कोसै ज़ सोवोलो परिज़्या। फरी जोए कोसै जिम्‍बा दैद नैव होए कोसै ज़ बुझैव परिके।” 
“ङा ङापाँए आव मानुवात मेंः लैना ङाहुव मिताव लिज़्‍या। नो ङाय़ेन चाँदो ज़ ओखेम्‍किन ताखेहो है ङालिज़्‍या। 
खाली नोकिन ङ़ादा तोबो दुखल गदिउ परिन्‍या लिज़्‍या। नो ओमायो·वा पै ङायुँ धो थाइव ताज़्‍या। 
जे ङालाई ‘आव मानुवाताव मिँरालाई सखैना उहुव ताखेहो’ है जेलिज़्‍याखेहो। आव ङापाँए झन मिँरालाई याफातैरिज़्‍याव। 
अबकिन तोबो झ़िमलावर पाँच जना यालिकिन स़ोम्‍लो तँदा ऩेब्‍लो तँदा तान्‍या लेर। 
ज़ा बाबुनी ब माखैद ओज़ा तँदा ओबाबु तँदा तान्‍या लिनी। हिताव ज़ ज़ा-मा तादी ब, फुबु भदै तादी ब, या याल माखैव तान्‍या लेर।” 
येसुए माहोल्‍यारालाई ब है यादोक्‍यो, “जे आव गेपोल बादल पछ्युँनी उहुज़्‍याव जेरँःक ‘नम वान्‍या ले’ लिद जेथ·रैज़्‍या। हिताव ज़ ताज़्‍या। 
दखिननी बतास उहुज़्‍याव जेरँःक ‘आछिम बनै घाम तारिज़्‍या’ है जेलिज़्‍या। हिताव ज़ ताज़्‍या। 
ए कैफतीर, नाम नमलाव सरेसर ते जेथ·रैज़्‍या, कै जैद आखकाव बेला ताकितर जेमाथ·रैधुज़्याव? 
“ओलेखा ल्‍योलाई झन कै जैद जेमाप़ाल्‍धुज़्‍याव? 
नँलाई तोबो नजगर्‍याए अदालतदा ओलाँनिक होङ माकेस्‍द येमक ज़ नोस खैन्‍या उदिम दाव ताके, म़ानी नोए न्‍याधिसए ल्‍योक सकेस्‍निरिज़्‍याव। न्‍याधिसए पुलिसलाई सूँपिद, पुलिसए फरी झ्यालखानाल झाःनिरिज़्‍याव। 
साचो ज़, नल नपरिकिन तपैसा तादी ब ओपो·स ज़ नमाफो·वा पै पुलुसो दैन्‍या नमाले।” 
