﻿लूका.
6.
ऩासिन्‍या छ्याम येसु उसिसरास एँः खार्लाव घ्याँ याबाज़्‍याक उसिसराए बाला फ्या·द ज़ुद याकैज़्‍याव 
फरिसीराए रँःद येसुलाई, “ऩासिन्‍या छ्याम मादान्‍या य़ेन काराव जेदोज़्याव?” है यादोक ते, 
येसुए, “धर्मसास्‍त्रलाव सर्सिउ दाऊद राजा ओनैंरास याकरेकाव यादोव य़ेन जेमाप़रिए रो? 
दाऊद ध्‍यान झ़िमल पसिद परमेस्‍वरलाई चरैःसिउ भरेस हाइद ओल मनी ज़्‍युक्‍यो, ओनैंरालाई मनी याएक्‍यो। नो भरेस पुजारीराए वाज़ ज़्‍यान्‍या ओताज़्‍याव।” 
नकिन येसुए फरी, “ङा मिँ मिन्‍सिद हुव ऩासिन्‍या छ्यामकिन ब घेप्‍पा ज़ ङालिज़्‍या,” है यादोक्‍यो। 
फरी हुकिनकाव ऩासिन्‍या छ्याम येसुए धर्मसास्‍त्र झ़िमल परमेस्‍वरए ओपाँ ओरासथैज़्‍याक नल तोबो वोर्फताव उकुइ थँव मिँ ब उलिज़्‍याव। 
हो बेलाक सास्‍त्रीर स़ोनो फरिसीराए येसुए ओपाहा झाःद्यान्‍याए जूँनी ऩासिन्‍या छ्याम सगराँन्‍या य़ेन मादोज़्‍याव ब्‍याँ लिद चिऊद यानैज़्‍याव। 
येसुए नोराए यायुँलाव यापाँ सैंद झन नो उकुइ थँवलाई, “आक हुद च्‍याँःसिन्‍के,” है ओदोक ते, नो प़ाइँए याङ़ाक च्‍याँःसिके। 
येसुए नो सास्त्रीरालाई, “दे, ङालाई है दाँचिके, ऩासिन्‍या छ्यामकाव य़ेन चाव जैन्‍या सैं माचाव जैन्‍या? मिँलाई बाँचैन्‍या सैं बले·न्‍या? कानुनए कै उलिज़्याव?” है दाद, 
प़ाइँलाई तछ्योनी चिऊद नो उकुइ थँवलाई, “नकुइ तङ्गैके,” है दोक्‍यो। नोए उकुइ ओतङ्गैव प़ाइँना सोजोकाव ज़ ताके। 
नो सास्त्रीर स़ोनो फरिसीराए येसुए ओदोव य़ेनलाई रँःद यारिस बनै चोद ‘आवलाई कै जैन्‍या ओताव?’ लिद सल्‍ला दोकेर। 
हाः बेलाक तछा येसु तोबो दाँदात पोंखारिना बाके। नत परमेस्‍वरलाई तुबुरी पोंखारिद ज़ झाःक्‍यो। 
हो पराःती छकाल्‍न्‍या ओलस बाऱिज़्‍यावरालाई ओल्‍योदा खुल्‍द, हो भरिनी बाह्र जनालाई छाँतिद ओसाचीर याजैक्‍यो। 
नोराए यामिनर आवर ज़ — ङ़ादाकिनकाव उमिन सिमोन (छींनी होए उमिन पत्रुस जैदिक्‍यो), होए ओभाइ अन्‍द्रियास, नकिन याकूब, यूहन्‍ना, फिलिप, बारथोलोमाइ, 
मत्ती, थोमा, अल्‍फयसए ओज़ा याकूब, देसभक्ता है यादोज़्‍याव सिमोन, 
याकूबए ओज़ा यहूदा स़ोनो छींनी येसुलाई धोका याज़्‍याव यहूदा इस्‍करियोत। 
नकिन नोरास दाँदातिन झरिद येसु तोबो बाँक च्‍याँःसिके। नक ओलस ओलस बाऱिज़्‍याव माहोल्‍यार ब यालिज़्‍याव। यहूदिया खन्‍दलाव मिँर, यरूसलेम सहरलाव मिँर, समुन्‍द्र छ्योकाव तुरोस स़ोनो सीदोन खन्‍द जीदाङाव मिँर ब बनै माहोल्‍या यालिज़्‍याव। 
नोर ख्‍वा ओपाँ थैना हुवर, ख्‍वार याजोरोनी सगराँसिना हुवर, ख्‍वार याक्‍याँताव माचाव पुरूस पले·ना हुवर यालिज़्‍याव। 
येसुए ओक्‍याँताव अचम्‍बलाव ओसक्तीए प़ाइँलाई ओरासगराँज़्‍यावए ओललाई छाप्‍न्‍याए जूँनी नो माहोल्‍यार ओल्‍योक बनै याछुइसिहुज़्‍याव। 
नकिन येसुए ओलस बाऱिज़्‍यावरालाई चिऊद अइ लिद पाँके, “धन्‍या, जे गरीबर, परमेस्‍वरए ओराज्‍या जेमीं ज़। 
धन्‍या, जे आज्‍याल करे लिज़्‍यावर, जेकरे सिन्‍या ले। धन्‍या, जे आज्‍याल घर्ज़्‍यावर, रेंन्‍या ज़ जेले। 
ङा मिँ मिन्‍सिद हुवए ङाजूँनी जेलाई सोद, याखार्नी पले·द, बीज्‍यात जैद, जेमिन बले·द यायाचिक धन्‍याकावर ज़ जेताज़्या। 
हो छ्याम जेरेंतए ज़ो·चिके, काराव ल्‍यो ताकिन स्‍वर्गताव घ्योःव इनाम दैन्‍या जेले। नो जेखिरी पसिज़्‍यावराए यासाखा पुर्खाराए ब अगमबक्ता भरिरालाई ब हैज़ याराजैकेर।” 
“जे धनीरालाई थैए माँतकन, आव जेजिउत वाज़ जेयुँ होलाँ ताद जेलिरिज़्‍या। 
जे आज्‍याल द॰ द॰ सव़ाँसिज़्‍यावरालाई थैए माँतकन, करे ज़ जेतारिज़्‍या। स़ास्‍द रेंद लिज़्‍यावरालाई थैए माँतकन, पाँकी पाँ घर्न्‍या जेले। 
जे प़ाइँ मिँराए यासघ्‍योःचिज़्‍यावर थैए माँतकन, नो सघ्‍योःज़्‍यावराए यासाखा पुर्खाराए तँनी पैज़्‍यावरालाई ब हिताव ज़ यारासघ्‍योःज़्‍याव।” 
“जे थैज़्‍यावरालाई है ङादाचिज़्‍या, जेसुतुररालाई यारासमारिच्‍यो, जेलाई सोज़्‍यावरालाई चाव य़ेन दाद याराएच्‍यो। 
जेलाई थल्‍ज़्‍यावरालाई असिक याराएच्‍यो, जेलाई बले·व पैंज़्‍यावराए जूँनी पोंखारिच्‍यो। 
तँनिकाव नगालात प़ोद याईंकिन फरी तँनिकाव नगाला ब थाँद याएयो। नफुतु यानैंनिकिन नकमेस ब सिउःद याएयो। 
नँस ऩिज़्‍यावरालाई याएयो, नमीं हाइद लाँज़्‍यावरास फरी ताऩियो। 
जे छुतए ल्‍योनी किताव जेपैंज़्‍या, जे ब छुतए ल्‍योदा हितावनी ज़ दोचिके। 
“जेलाई समारिज़्‍यावरालाई वाज़ जेरासमारिकिन नो ते काता ज़ माताके। नाःवाकाव य़ेन ते पापीराए ब दोज़्‍यार। 
फरी जेलाई चाव य़ेन दाद्याज़्‍यावरालाई वाज़ चाव जेराजैकिन नो ब काता ज़ माताके। निताव ते पापीराए ब दोज़्‍यार। 
सोवोल्‍धुन्‍यारालाई वाज़ जेरालोइकिन नो ब काता ज़ माताके। निताव ते पापीराए ब ‘ङालाई सोवोल्‍द्याँवा ज़’ लिद यारालोइज़्‍यार। 
“है जैद जे ते जेसुतुररालाई चाव य़ेन दाद यारासमारिच्‍यो। रिन जेराएक ‘खर्क सोवोलोके’ लिद आस मादाद याराएच्‍यो। हो ताकिन ची माहान परमेस्‍वरनी घेप्‍पा इनाम दैन्‍या ताद ओज़ार ब तान्‍या जेले। ओल ब उगुन माचेतैज़्‍याव पापीराए ल्‍योदा उयुँ य़ालो ज़ लिज़्‍या। 
किताव स्‍वर्गताव जेबाबुए उयुँ जेल्‍योदा नाज़्‍या, हिताव ज़ जे ब छुतए ल्‍योदा जेयुँ ओनाक।” 
“जे अर्काए ओखत पले·द ताएच्‍यो, म़ानी परमेस्‍वरए जे जेखत ब पले·द्यान्‍या ले। अर्कालाई ‘इताव हिताव’ है दान्‍या ब माःक, म़ानी परमेस्‍वरए जेलाई मनी है दान्‍या ले। जेउपर्त मादान्‍या दोज़्‍यावलाई जेऱास्‍किन परमेस्‍वरए जेलाई मनी ऱास्‍न्‍या ले। 
है जैद जे छुतलाई जेएकिन जे मनी जेदैरिज़्‍या। किताव गोइँनी जेगोइँज़्या, जे मनी हिताव गोइँनी ज़ दैन्‍या जेले, झन हर्लैद छुइए छुइए ज्‍याल्‍द जेघोइँल ब भोन्‍या ले।” 
नकिन येसुए फरी अइ लिद घर्तीरानी यासथैक्‍यो — “उमी मारैंःवए उमी मारैंःवलाई दोरैद ओलाँकिन नोनी ऩेब्‍लो ज़ भल्‍खादाल तेन्‍या लिनी। 
“फरी, उगुर्बाकिन उसिस घेप्‍पा माताए। प़ाइँ उतीधुवत वाज़ उगुर्बा स्‍यासो ताज़्‍या। 
“हिताव ज़ फरी, कै जैद ननैंए उमीलाव तकेज़ा सींका नरँःज़्‍याव, नँ नमीलाव नाःल्‍दिउ मुँदा ताकितर नमारँःज़्‍याव? 
नमीलाव नाःल्‍दिउ मुँदा मारँःद कै जैद ननैंलाई, ‘नमीलाव सींका हाइद ङाईं’ है नदोधुरिज़्‍याव? ए निताव पाँज़्‍याव कैफती, ङ़ादा नमीलाव मुँदा हाइकेदा, ननैंए उमीलाव सींका नहाइक छर्लङ्ग रँःन्‍या नले।” 
“चाव सींए माचाव सै माझाःव, माचाव सींए चाव सै ब माझाःव। 
है जैद जो मिताव सीं तादी ब ओसैनी ज़ सरेस्‍सिज़्‍या। ज़ुसैत कोराली मासैए, कारज़ुत जोम्‍परसै ब मासैए। 
हो मिताव ज़ चाव मिँए उयुँनी चाव वाज़ हुज़्‍या, माचाव मिँए उयुँनी माचाव वाज़ हुज़्‍या। युँल किताव लिज़्‍या याःनी ब हिताव ज़ हुज़्‍या।” 
“जे ङापाँ जेमादोकिन ङालाई ‘प्रभु, प्रभु’ है जेमादाँदी ब ताए। 
जोए ङाल्‍योदा हुद ङापाँ थैद दोज़्‍याव, नो मिँ किताव उलिज़्‍याव सतैंद ङायाचिरिज़्‍या। 
नो तोबो झ़िम जैज़्‍याव मिँए गज बनै पतालल लुँ तर्त ओझाःव स्‍यासो लिज़्‍या। नो झ़िम बनै पक्‍कास जैसिउ ओतावए घ्‍योःव भल उहुदी ब कैज़ माजैधुव। 
फरी जो मिँए ङापाँ थैद ओमादोकिन नो गज माखालिद झ़िम जैज़्‍याव मिँ स्‍यासो लिज़्‍या। नो झ़िमलाई भल उहुक तैःद प्‍याःपी जैद लाँद उमिन ज़ सम़ैदिज़्‍याव।” 
