﻿मर्कूस.
13.
येसु ध्‍यान झ़िमनी पुलुस्‍द ओबाज़्‍याक तोबो उसिसए, “गुर्बा चिऊसाँकी, काता आः घ्‍योःव घ्‍योःव लुँर, आः चाव झ़िमर,” है ओदोक ते, 
येसुए, “हैज़, आव भरी चिऊचिके। खाली छींनी तछा आव भरी तैःद लुँए तर्त लुँ ब रहिन्‍या माले,” है यादोक्‍यो। 
नकिन जाँवाक येसु ध्‍यान झ़िम होफताव जैतून दाँदात च़ुसिद उलिज़्‍याक पत्रुस, याकूब, यूहन्‍ना स़ोनो अन्‍द्रियासराए अलगज़ा येसुलाई, 
“आव नपाँ भरी खर्क ओतारिज़्‍याव? नोर तान्‍या सरेस किताव ओतारिज़्‍याव? गेलाई है दासिके,” है यादोक ते, 
येसुए, “जेलाई सुवाराए झुकैचिर्‍या, जे सैंसिद जोगोइसिद लिच्‍यो। 
मिँर ङा ङामिन कुद ‘ङा ज़ ख्रीस’ है लिद कुधु ज़ हुद कुधुलाई ज़ याराझुकैरिज़्‍यार। 
स़ोनो ‘आङ लरैं ताज़्‍या, होङ लरैं ताज़्‍या’ है यालिज़्‍याव जेथैक जे ताछे·च्‍यो। आव भरी जुनी ब ताव ज़ परिए, खाली नो खेम्‍न्‍या बेला माःक। 
नोकिन ङ़ादा जात जात, राज्‍या राज्‍या लरैं दान्‍या लेर। पो पोल भोंचालोर अनिकालर ब तारिज़्‍या। आव भरी मेंमाए ज़ा दैन्‍या बेलाक ओघर्लिज़्‍याव मिताव सुरूलाव दुख वाज़ लिज़्‍या। 
“जे फरी सैंसिद लिच्‍यो। हो बेलाक जेलाई मनी अदालतदा लाँद सूँपिचिरिज़्‍यार, धर्मसास्‍त्र झ़िम झ़िमल जेलाई प़ोचिरिज़्‍यार। ङा ङाजूँनी हाकिमर राजाराए ङ़ाक सच्‍याँद खोले·चिरिज़्‍यार। ननी ज़ जे नोरालाई ङासाची यान्‍या जेले। 
खेम्‍न्‍या बेला ओमाताद ङ़ादा चाव था प़ाइँ जातलाव मिँराए खार्ल थासो ज़ परिके। 
है जैद नोराए जेलाई क्‍योःद यासूँपिचिक, ‘ङा कै लिन्‍या, काता पाँन्‍या ओताव?’ लिद जेयुँ आँचा पाँचा ताजैच्‍यो। नो बेलाक जो हुज़्‍या हो ज़ पाँच्‍यो। नो पाँज़्‍याव जे माःक, परमेस्‍वरए छैंव उपुरूस जेस लिद ओल ज़ पाँन्‍या ले। 
हो बेलाक ओभाइए ओदाज्‍युलाई, ओबाबुए ओज़ालाई सैःन्‍या सजाल यारापारैरिज़्‍यार। याज़ाराए याबाबु याआमाकिन तँदा जैसिद सैःन्‍या सजाल यारापारैरिज़्‍यार। 
जे ङामिनतावर जेतावए जेलाई प़ाइँए सोन्‍या लेर। खाली जो आव दुखर ओमाखेमा पै थ॰रिज़्‍या, होए ज़ अजम्‍बरी जुनी दैन्‍या ले। 
“आव ब सैंच्‍यो, नो भाःकिनकाव सर्सिउ मिताव तोबो युँ माजामोए ध्‍यान झ़िमलाव चोखो पोल तोबो फुरी हुद ऩुल्‍पा ऩुल्‍मा ओजैहुव जेरँःक यहूदियाल लिज़्‍यावर गों जीदा ओधोंःरक। 
थालात लिज़्‍यावर ब याझ़िमलाव याआल मालर ताच़ानारक। 
एँःल लिज़्‍यावर मनी याक्‍वार च़ाना याझ़िमदा ताबारक। 
हो बेलाक याफूल याज़ा ल्‍योर स़ोनो नुइँ सवैज़्‍याव आमार युँ नावज़ार। 
निताव दुख ज़्‍यूँःव साहाक ताताक लिद परमेस्‍वरलाई पोंखारिच्‍यो। 
हो बेलाकाव दुख बनै धो सहिउ तारिज़्‍या। निताव दुख आव संसार परमेस्‍वरए ओजैवकिन आःपै माहुताए, निताव दुख नोकिन छींनी ब तान्‍या माले। 
निताव बेला तावका ताव ज़ उलिकिन सु ज़ रहिन्‍या मालेर। खाली ओल परमेस्‍वरए छाँतिद ओरानैज़्‍याव उमींराए जूँनी नो बेला सुतुईंद्यान्‍या ले। 
“नो बेलाक जेलाई सुवाराए, ‘ख्रीस आङ हुद ले, होङ हुद ले,’ है यादाचिकिन नोरालाई तारापतिच्‍यो। 
ख्‍वार ङा ङामिन कुद ख्रीस जैसिद हुन्‍या लेर, ख्‍वार परमेस्‍वरए उपुरूसनी पाँव जैसिद हुन्‍या लेर। नोराए अचम्‍ब अचम्‍बलाव सरेसर य़ेनर जैद कुधुलाई झुकैन्‍या लेर। परमेस्‍वरए ओराछाँतिउरालाई मनी झुकैन्‍या छ्यास लिज़्‍या। 
है जैद जे सैंसिद लिच्‍यो। आव पाँर जेलाई ङ़ादा ज़ है दाद ङानैचिए।” 
“हो बेलाकाव दुख ओखेमोत निमी ब चुम चुमो तारिज़्‍या, स़्यावैए ओज़गै ब म़ारिज़्‍या। 
सोरोर ब नमतिन तेरिज़्‍यार, नमताव भरी ब यासतर म़ाद थोनो·सिन्‍या लेर। 
हाःत ज़ मिँ मिन्‍सिउलाई बनै ज़गै मगैव ओसक्तीरास बादल जींल उहुज़्‍याव मिँ भरिराए रँःन्‍या लेर। 
हाःत ज़ स्‍वर्गताव ओचाकर्‍या भरी परींद नाम नमलाव काना कुनीङ लिज़्‍याव चार चौकालाव छाँतिद ओरानैज़्‍याव उमींरालाई ओल्‍योक यादुप्‍रिज़्‍याव।” 
“नेभारा सींनी आव अर्थ ब सैंच्‍यो, किताव सींर यामोम्‍नाक ‘उभ्‍याली उहुनाव ची ओल्‍यो’ है जेलिज़्‍या, 
हिताव ज़ नो है ङादाचिउ पाँ भरी ओतानाज़्‍याव जेरँःक ‘ख्रीस उहुन्‍या बेला ओतानाव ची ओल्‍यो’ लिन्‍या सैंच्‍यो। 
ङा जेलाई साचो है ङादाचिज़्‍या, आव भरी ओमातावा पै आव जुक खेम्‍न्‍या माले। 
आव नाम नम ते खेम्‍न्‍या ले, ङा ङापाँ ते खर्क ज़ म़ान्‍या माले।” 
“खाली नो छ्याम, नो बेला सुए ज़ मासैंर। स्‍वर्गताव चाकर्‍याराए ब मासैंर, परमेस्‍वरए ओज़ाए ब मासैंव, स्‍वर्गताव ङाबाबुए वाज़ सैंज़्‍याव। 
है जैद जे सैंसिद लिच्‍यो। आव छ्याम हुरिज़्‍या लिन्‍या जे जेमासैंए। 
आव भरी तोबो तादा देसदा बाज़्‍याव मिँ स्‍यासो लिज़्‍या। उझ़िम ओख्‍यानैज़्‍याव बेलाक ओलसकाव लिज़्‍याव भरी ओय़ेन दाज़्‍यावराए यापासल झाःद सु सु याय़ेन जैद्याद, य़ाम गुज़्‍याव पाल्‍यालाई, ‘सैंसिद लिनी,’ है दाद बाज़्‍या। 
है जैद जे ब सैंसिद लिच्‍यो। जेघरपती हुन्‍या ऱिमक ताक्‍या, आधा रील ताक्या, भाल्‍या कोनादा ताक्‍या, नम उसँक ताक्या, जे जेमासैंए। 
सैंसिद जेमालिकिन उमँःजानी उहुक जेलाई ङ़ल्‍द जेलिज़्‍याव दैहुन्‍या ले। 
है जैद जेलाई है ङादाचिउ पाँ प़ाइँलाई ज़ है ङारादोज़्‍या — सैंसिद लिच्‍यो।” 
