﻿मर्कूस.
4.
फरी तछा येसु दह छ्योक च़ुसिद परमेस्‍वरए ओपाँ ओरासथैज़्‍याव। ओल्‍योक मिँर बनै ल्‍यो माल्‍यो यातावए येसु दोङ्गाल च़ुसिद दोङ्गालाई ऱील जाँ होकसै लाँक्‍यो। माहोल्‍या भरी ओङ़ाक दह छ्योक च़ुसिकेर। 
याच़ुसिउत येसुए नोरालाई ओपाँ घर्ती झाःद यासथैक्‍यो। तोबो ओरासथैव आव ज़, 
“थैचिके, तोबो मिँ ओएँःल धुर वास्‍ना बाके दी। 
धुर ओवास्ज़्याक ख्‍वा येम जीदा परिके दी। नो येमलाव परिउ बाज़ाराए ज़्‍युकेर दी। 
ख्‍वा धुर गम छ्या छ्या ल्‍यो ओदादरत परिके दी। नत गम छ्या छ्या वाज़ ल्‍यो ओतावए हतप्‍त ज़ परीके दी। 
खाली निमी ओसोराक उहुवत ओजरा नाम जींल ओमाल्‍योए च्‍याकराप चिकुरूप थँके दी। 
फरी ख्‍वा धुर ज़ुर ऱमराए खार्ल परिके दी। नोलाई ज़ुर ऱमराए गाल्‍द ओसै माल्‍यो दाँथ्‍या ताके दी। 
फरी ख्‍वा धुर ते चाव गमस्‍याल परिके दी। नो बनै चावस परीद झेंःद ओसै बनै झाःद ख्‍वात तीस, ख्‍वात साथी, ख्‍वात सय दोबोर यासै झाःकेर दी। 
आव पाँ जोए थैन्‍या उयुँ लिज़्‍या, चावस ओथैवक,” है लिद यासथैक्‍यो। 
नो माहोल्‍यार याबाव छींनी बाह्र जना उसिसर स़ोनो ओलस बाऱिज़्‍यावराए, “नो नझाःव घर्तीए ओअर्थ काता?” है यादोक ते, 
येसुए, “जेलाई वाज़ परमेस्‍वरए ओराज्‍यालाव कप्‍सिउ पाँर छर्लङ्ग सतैंसिउ लिज़्‍या, उपुर्कावरालाई ते घर्ती मिताव ज़ लिज़्‍या। 
है जैद ज़, ‘नोराए रँःन्‍या ते रँःज़्‍यार, मासरेस्‍धुर। थैन्‍या ते थैज़्‍यार, मातीधुर। नितावर यामाताव ताकिन परमेस्‍वरए ल्‍योदा यायुँ फर्कैद यापाप ब क्‍याल्‍सिखेहो।’ ” 
नकिन येसुए नोरालाई है यादोक्‍यो, “काता जे मनी नो ङाझाःव घर्तीए ओअर्थ जेमासैंए रो? छुत झन कै जैद जेतीधुके? 
धुर वास्‍ज़्‍याव, परमेस्‍वरए ओपाँ सथैज़्‍याव मिँ ज़। 
नो येमलाव परिउ भरी जोए परमेस्‍वरए ओपाँ ओथैव प़ाइँना सैतान हुद उयुँलाव वास्‍सिउ पाँ भरी स्‍याप सिप जैद लाँदिज़्‍याव। 
हो मिताव ज़ नो ओदादरताव परिउ भरी जोए परमेस्‍वरए ओपाँ थैद बेहार ज़ तीद खुसी ब ताज़्‍या। 
खाली नो मिँ परमेस्‍वरए ओपाँत उयुँल ओजरा माल्‍यो मिताव ओतावए नो पाँ छ्यावा पै वाज़ रहिज़्‍या। नो पाँनी नोए ओक्‍याँत खिरीर उपसिकिन दुखर ओदैकिन नो पाँत उयुँ क़्याज़्‍या। 
नो ज़ुर ऱमराए खार्लाव परिउ भरी आव ज़, नोराए परमेस्‍वरए ओपाँ ते थैज़्‍यार, 
खाली धन सम्‍पतीदा यायुँ थू जैद ‘आव गेजिउत कै तान्‍या ओताव, कातानी थाँतस लिन्‍या’ लिद व़ीनी फुइ ब लिज़्‍यार। है जैद नितावराए परमेस्‍वरए ओपाँलाई यागालोए नो पाँ ओसै माझाःज़्याव ताज़्‍या। 
नो चाव गमस्‍याल परिउ भरी आव ज़, जोए परमेस्‍वरए ओपाँ थैद चावस रैद ओसै झाःज़्‍याव धुर स्‍यासो ख्‍वात तीस, ख्‍वात साथी, ख्‍वात सय दोबोर झाःज़्‍याव।” 
येसुए फरी तोबो घर्ती अइ लिद झाःक्‍यो, “सुए ज़ ल़ोसै तैंःद जाए माकबो, खात खँल माम़ोंव। दिउ बाल्‍न्‍यात ची झाःव। 
हिताव ज़ मारैंःव भरी तछा रैंःन्‍या ज़ ले, कप्‍सिउ भरी ब पलाँवल तान्‍या ले। 
आव पाँत जोए थैन्‍या उयुँ लिज़्‍या, ओर्ना घ्याँ जैद ओथैवक।” 
फरी नोरालाई, “जेथैज़्‍याव भरी बनै धिद थैच्‍यो। किताव गोइँनी जेगोइँज़्या, जे मनी हिताव गोइँनी ज़ दैन्‍या जेले, झन कुधु ब दैन्‍या जेले। 
है जैद जोए धिद थैज़्‍याव, होए झन ज़ तीधुन्‍या ले। जोए चावस माथैव, होए झन ज़ थैन्‍या युँ मादाद ङ़ादाङाव ओथैव ब ओपो·स ज़ म़ान्‍या ले।” 
फरी, “परमेस्‍वरए ओराज्‍या तोबो मिँए ओएँःल धुर ओवासो मिताव लिज़्‍या। 
नोए धुर ओवासोत स्‍याँन्‍या बेलाक स्‍याँज़्‍या, सोन्‍या बेलाक सोज़्‍या। उपुर काता य़ेन ज़ ओमादोदी ब नो धुर ओलनी ज़ परीद झेंःज़्‍या। कै जैद ओताज़्‍याव ओल ब मासैंव। 
गमए ओल ज़ नो धुरलाई सपरीज़्‍याव। है जैद नो धुर ङ़ादा तआखला ऩेआखला ताद झेंःद से·ज़्‍या, नकिन ओबाला ब झाःज़्‍याव। 
ओसै उमींःवत नो वासोए ओराँकासीस हुद ओएँःलाव अन भरी एन्‍ज़्‍याव।” 
येसु फरी, “परमेस्‍वरए ओराज्‍या किताव उलिज़्‍याव, किताव अर्थनी पलास्‍द ङायाचिके लिक ते, 
परमेस्‍वरए ओराज्‍या तोबो बाजीए उधुर स्‍यासो लिज़्‍या। नो धुर प़ाइँरानी तकेज़ा ओतादी ब बारील रूपिक, 
परीद ओघ्‍योःवत नो बारीलाव ङ़ैंराकिन प़ाइँरानी घेप्‍पा ताद ओखारर ब झाःज़्‍याव। नत नमताव भुर्ज़्‍याव बाज़ार ओछैंयाल सिपर जैद बासिज़्‍यार।” 
मिँराए परमेस्‍वरए ओपाँ घतीधुरक लिद येसुए इताव कुधु घर्तीर झाःद ओराएज़्‍याव। 
घर्ती ओमाझाःवा पै ओमारासथैज़्‍याव। याबातङ याताक उसिसरालाई वाज़ ओअर्थ भरी पलास्‍द ओराएज़्‍याव। 
हो छ्याम ऱिमक येसुए उसिसरालाई, “दह होफत गेबाया,” है ओरादोक ते, 
उसिसर नो माहोल्‍यारास भाःसिद येसु च़ुसिद उलिज़्‍याव दोङ्गाल पसिद बाकेर। यास बाज़्‍यावर छुत दोङ्गार ब यालिज़्‍याव। 
याबाज़्‍याक उमँःजानी घ्‍योःव हुरी बतास हुद ऱीए ओछल्‍कार दोङ्गाल पसिद नोलाई गदैवा गदैवा जैक्‍यो। 
हो बेलाक येसु दोङ्गाए ओर्मेःत गुम जैद ङ़ल्‍द उलिज़्‍याव। उसिसराए येसुलाई सोचोइद, “गुर्बा, खदम ज़ गेतारिके, काराव घाइ नमालिज़्‍याव?” है यादोक ते, 
येसु सोद बतासलाई सिङार्द ऱीलाई ब “च़िम दोके,” है ओदोव प़ाइँना ज़ बतास ब थकनिके, ऱी ब अदिके। 
हाःत ज़ येसुए, “जे काराव जेछे·ज़्‍याव, कै जैद जेयुँ ओमाहुप्‍ज़्‍याव?” है ओरादोक ते, 
नोर बनै छे·द या याल, “आव किताव मिँ ओताव? बतासर ऱीराए ब ओपाँ यादोज़्‍याव,” है लिकेर। 
