﻿मत्ती.
20.
“है जैद स्‍वर्गताव राज्‍या तोबो एँःए ओर्गे स्‍यासो लिज़्‍या। नो मिँ छकाल्‍न्‍या घग ज़ ओएँःल य़ेन दान्‍या मिँर याखिम्नाज़्‍याव। 
नोरास तला भरिकाव जेला यान्‍या कबल दाद ओय़ेन दाना यापरींक्‍यो दी। 
नौ बजेवाक फरी नो एँःए ओर्गे बजार जीदा ओबाक याय़ेन माल्‍योरालाई रँःद, 
नोरालाई, ‘जे अइज़ जेलिज़्‍याव देखा ङाएँःल य़ेन दोनाचिके, जेजेला ङायाच्‍या,’ है ओरादोक ते, नोर बाद य़ेन दोनाकेर दी। 
नो एँःए ओर्गे फरी बाह्र बजेवाक तखेप, तीन बजेवाक तखेप फरी ब बाहोर्‍यार जैद यापरींक्‍यो दी। 
पाँच बजेवाक फरी ब नो एँःए ओर्गेए तोबोक अइज़ च्‍याँःसिद लिज़्‍यावरालाई रँःद, ‘जे काराव बिनु य़ेन च्‍याँःसिद जेलिज़्‍याव?’ है ओरादोक ते, 
नोराए, ‘गेलाई सुए ज़ य़ेन मायासिर,’ है यादोक ते, नोरालाई मनी ओय़ेन दाना यापरींक्‍यो दी। 
“नम ओझ्यानाक नो एँःए ओर्गेए नो य़ेन दोज़्‍यावराए याङ़ैतावलाई खुल्‍द, ‘नो ङाय़ेन दाज़्‍यावरालाई दुप्‍द याजेला भाःद याएके, प़ाइँरानी छींनी हुवरालाई प़ाइँरानी ङ़ात याएयो,’ है ओदोक ते, नोए नो य़ेन दाज़्‍यावरालाई खुल्‍द, 
पाँच बजे हुवरालाई ङ़ात याएक्‍यो। नोराए तछाकाव याजेला दैकेर दी। 
नो छकाल्‍न्‍या हुवराए निताव रँःद ‘नोराकिन गे ते कुधु ज़ गेदैया,’ है यालिज़्‍याव। खाली छींनी ते या ब हाःज़ दैकेर दी। 
नै ओतावए नोर एँःए ओर्गेए ल्‍योक बाद, 
‘नो प़ाइँरानी छींनी हुवर तघन्‍ता वाज़ य़ेन दोकेर, नोर कै जैद गे तला भरी घाम सोता सोता ताद दावरास सम सम नजैसिउ?’ लिद गन गन दोकेर दी। 
है जैद नो एँःए ओर्गेए तोबोलाई, ‘ङानैं, नँस छकाल्‍न्‍या ज़ तला भरिकाव जेलाल गिन्कबलिसिउ माःक रो? ङा नउपर्त मादान्‍या ङामादोए। 
नजेला तीद बानिके। आव छींनी हुवरालाई मनी नँसकाव जुँ ज़ याव ङापैंज़्‍या। 
पैसा ङामीं ज़, ङापैसा जोलाई यान्‍या ङायुँ लिज़्‍या, होलाई यान्‍या ओमाताज़्‍याव रो? ङायुँ ओगराँव काराव नमी उतूज़्‍याव?’ है दोक्‍यो दी। 
“हो मिताव ज़ ख्‍वा ख्‍वा छींतावर ङ़ात तारिज़्‍यार, ङ़ातावर छींत तारिज़्‍यार।” 
नकिन येसु यरूसलेमदा ओबाज़्‍याक बाह्र जना उसिसरालाई याबातङ खुल्‍द, 
“गे यरूसलेमदा गेपुलुस्‍नाज़्‍या। नल गेकेसोत ङा मिँ मिन्‍सिउलाई मुख्‍या पुजारीर स़ोनो सास्‍त्रीराए याकुइत सूँपिन्‍या ज़ लेर। नोराए ङालाई सैःन्‍या ज़ थ·रैद, 
रोमी सरकारए उकुइत याझाःनावत नोराए फरी उल्‍ली गिल्‍ली दाद, रीःद, क्रुसत तङ्गैद सैःनारिज़्‍यार। हैदी ब स़ोंलात सिउनी सैंसिद सोन्‍या ङाले,” है यादोक्‍यो। 
नकिन जब्दियाए ओज़ानी याकूब स़ोनो यूहन्‍नानी निआमास येसुए ल्‍योक हुद, निआमाए धो दाद, “जेरो प्रभु,” है ओदोक ते, 
येसुए, “काता दाद्यान्‍या नपैंज़्याव?” है ओदोक ते, नो मेंमाए, “नराज्‍याल आव ङाज़ानिलाई तोबोलाई नवोर्दा, तोबोलाई नदाबर्‍यादा च़ुसिन्‍या निजैयो,” है ओदोक ते, 
येसुए, “नँ नज़ारास आव जेऩिज़्यावए जूँनी जेमासैंए। ङा जाँवाक धो सहिउ दुखर ङासहिरिज़्‍याव नोनी मासहिधुरिज़्‍यानी?” है ओरादोक ते, नोनी, “गिन्सहिधुया ज़,” है दोकिनी। 
हाःत ज़ येसुए, “हैज़, ङा ङादैरिज़्याव धो सहिउ दुखर जिन मनी दैन्‍या ज़ जिन्‍ले, खाली ङावोर्दा ङादाबर्‍यादा च़ुसिउ यान्‍या ते ङा ङाकुइत माले। निताव दैन्‍या स्‍वर्गताव ङाबाबुए जोलाई एज़्याव, होए उजूँनी वाज़ लिज़्‍या,” है निदोक्‍यो। 
उपुर्काव दस जना उसिसराए नो पाँ थैद नोनिलाई रँःद यारिस चोके। 
नाःत ज़ येसुए उसिस भरिरालाई ओल्‍योदा खुल्‍द, “जे ज़ जेसैंज़्‍याखेहो, आव मानुवाताव याघेप्‍पार याधूँलावराए ङ़ैत बनै अखत्‍यासोर ताद हाप हाप ख्‍याज़्‍यार। 
जे जेल ते निताव जैसिन्‍या माताए। है जैद जेनी जो स़ेर जैसिउ जेपैंज़्‍या, हो प़ाइँए यासेवा दान्‍या ओजैसिक। 
स़ोनो जेनी जो घेप्‍पा जैसिउ जेपैंज़्‍या, हो प़ाइँए याबाँदा ओजैसिक। 
ङा मिँ मिन्‍सिउ ब ‘ङासेवा घदोरक’ लिद ङाहुव माःक, कुधुलाई बाँचैन्‍याए जूँनी ङाजिउ झाःद यासेवा ङादोहुव ची,” है यादोक्‍यो। 
येसु उसिसरास यरीहो सहरनी पुलुस्‍द याबाज़्‍याक मिँर ब बनै माहोल्‍या यास ज़ याबाज़्‍याव। 
येमक ऩेब्‍लो निमी मारैंःवनी च़ुसिद निलिज़्‍याव। नोनी ‘येसु आलाव घ्याँ हुज़्‍या दी’ लिन्‍या थैद, बनै चोइस, “अ दाऊदए ओथोलाव प्रभु, गिनलाई नयुँ ओनाक,” है लिद निक़िज़्‍याक, 
नो माहोल्‍याराए ‘झ्याउँ तालिचिन’ लिद यारासिङार्केर। नोनी झन ज़ चोइस क़िद, “अ दाऊदए ओथोलाव प्रभु, गिनलाई नयुँ ओनाक,” है निलिक ते, 
येसु नक च्‍याँःसिद नो निमी मारैंःवनिलाई ओल्‍योक खुल्‍द, “ङा जिनजूँनी काता दाद्यान्‍या?” है उनिदोक ते, 
“प्रभु, गिन रँःधुन्या गिन्‍ताक,” है निदोक ते, 
येसुए उयुँ नाद निमीत छाप्‍द उनियो प़ाइँना ज़ रँःधुन्या ताद उछींत बाकिनी। 
