﻿मत्ती.
17.
नकिन छ दिनत येसुए पत्रुस, याकूब स़ोनो होए ओभाइ यूहन्‍नारालाई याबातङ तोबो झेंःव गोंत ओलस यालाँक्‍यो। 
नक याकेसोत येसुए ओक्‍याँर त़ोसिद, ओङाःर ब निमी स्‍यासो झ़ार झ़ारो ताके, ओक्‍वार ब तक तकौ मी झीःन्‍या ताके। 
नाःत ज़ मोसा स़ोनो एलियानी नक ज़ सरैंःसिद येसुस पाँकिनी। 
नो रँःद पत्रुसए येसुलाई, “अ प्रभु, गे आक लिन्‍या बनै चाव लिज़्‍या। नयुँ ओताकिन, ङा जेलाई स़ोम्‍लो पाल तङ्गैद ङायाच्‍यो, तोबो नँलाई, तोबो मोसालाई, तोबो एलियालाई,” है लिद, 
ओपाँज़्‍याक ज़ तोबो बनै धोइ धोइव बादल हुद नोरालाई याकप्‍क्‍यो। नो बादल जींनी तोबो गा अइ लिद थास्‍के, “आव ङायुँलाव ङाज़ा ज़, आवलाई रँःद ङायुँ होलाँ ताज़्‍या। जे आवए ओपाँ थैच्‍यो,” 
है उलिज़्‍याव नो स़ोम्‍लोए थैद नोर याछ्याचेए फुलुपसिकेर। 
हाःत ज़ येसु हुद नोरालाई छाप्‍द, “सोचिके, ताछे·च्‍यो,” है ओरादोवत, 
आदा होदा याभाल्‍सिक येसुलाई वाज़ रँःकेर। 
नो गोंतिन याझरिज़्‍याक येसुए नोरालाई “आव जेरँःव भरी ङा मिँ मिन्‍सिउ सिद ङामासैंसिवा पै सुलाई ज़ है तारादोच्‍यो,” है ओरादोक ते, 
नो स़ोम्‍लोए, “सास्‍त्रीराए काराव ख्रीसकिन ङ़ादा एलिया हुन्‍या ले है यालिज़्‍याव?” है यादोक ते, 
येसुए, “हैज़, एलिया ङ़ादा ज़ हुद प़ाइँलाई ताव परिन्‍या मिताव जैन्‍या ले। 
खाली ङा जेलाई आव मनी है ङादाचिज़्या, एलिया ते ङ़ादा ज़ हुधुके। आलाव मिँराए झन नोलाई मासरेस्‍द यामन लागिउ ज़ जैकेर। हिताव ज़ ङा मिँ मिन्‍सिउलाई मनी दुखर याद सैःनारिज़्यार,” है यादोक्‍यो। 
हाःत ज़ नो स़ोम्‍लोए एलियाए ओय़ेन ऱील सछैंज़्‍याव यूहन्‍नाए ओक्‍याँत ची ओताव ओल्‍यो लिन्‍या थ·रैकेर। 
येसु नो स़ोम्‍लोरास नो गोंतिन झरिद माहोल्‍याराए ल्‍योक याबाक ननी तोबो हुद येसुए उखँत फुलुप्‍सिद, 
“अ प्रभु, ङाज़ालाई नयुँ ओनाक, नोलाई पुल्‍न्‍या बेथाए क्योःद बनै दुख याद नैव। कैताक मेंःल ब परिज़्या, कैताक ऱील ब परिज़्या। 
नोलाई नसिसराए ल्‍योक ङारैक सगराँद मायाँधुकेर,” है ओदोक ते, 
येसुए, “ए जेयुँ माहुबोर, परमेस्‍वरस माखैवर, ङा जेस खा ची ङालिरिज़्‍याव, खा ङासहिचिके!” है दाद नो छोर्‍याए ओबाबुलाई, “नज़ालाई आदा रैके,” है दाद, 
नो माचाव पुरूसलाई ओहप्कैव प़ाइँना ओक्‍याँतिन पुलुस्‍द बाके। नो छोर्‍या ब हो प़ाइँना ज़ गराँके। 
नकिन जाँ छ्यावाक उसिसराए येसुलाई सुए ज़ यामासैंद, “गे कै जैद नो माचाव पुरूसलाई गेमापले·धुव?” है यादोक ते, 
येसुए, “परमेस्‍वरए ओल्‍योदा जेयुँ ओमाहुबोए ज़ जेमापले·धुव। ङा जेलाई साचो है ङादाचिज़्‍या, परमेस्‍वरए ओल्‍योदा बाजीए ओसै हावालिउ तादी ब जेयुँ जेसुहुप्‍किनी तोबो हाँलाई ‘भोस्‍निके’ है जेदोकिन भोस्‍न्‍या ज़ ले। है जैद जे मादाधुन्‍या काता ज़ माले। 
हैदी ब इताव पुरूसलाई पले·न्‍या ते उपासिद मापोंखारिवा पै मापले·सिधुइ।” 
छींनी तछा येसु उसिसरास गालीलल यादुप्‍सिक उसिसरालाई, “ङा मिँ मिन्‍सिउलाई तछा मिँराए याकुइत सूँपिनारिज़्‍यार। 
नोराए ङालाई सैःनारिज़्‍यार। हैदी ब स़ोंलात परमेस्‍वरए सोचोइनारिज़्‍याव,” है यादोक्‍यो। नो थैद उसिसराए यायुँ माचाव जैकेर। 
छींनी कफर्नहुमल याबावत ध्‍यान झ़िमलाव सिर्मा स्‍यो·ज़्‍यावर हुद पत्रुसलाई, “जेगुर्बाए ध्‍यान झ़िमलाव सिर्मा ओफो·ज़्‍याव सैं ओमाफो·ज़्‍याव?” है यादोक ते, 
“फो·ज़्‍याव ज़,” है दाद पत्रुस झ़िमल उपसिउत येसुए, “अ सिमोन, नँ कै नलिज़्‍या? आव मानुवाताव राजाराए सिर्मा स़ोनो दोरो सुरालाई याराहाइज़्‍याव? याझ़िमलावरालाई सैं छुतङावरालाई?” है ओदोक ते, 
सिमोनए, “छुतङावरालाई,” है दोक्‍यो। येसुए, “हो ताकिन ते गे नो झ़िमलावराए ते माफो·व परिन्‍या। 
हैदी ब नोरालाई सभैंःन्‍याए जूँनी बल्‍छी लाँद दहल रैःसिनान्‍केदा, प़ाइँरानी उस॰कताव नहाइव ङाँःए ओयाः नफैक गिन फो·न्‍या चाँदीए सिक्‍का नोए ओयाःल दैन्‍या नले। हो ज़ लाँद गिनजूँनी फो·नायो।” 
