﻿ଏବ୍ରୀ ନାରୁଡ଼୍‍ ଗାର୍ରେ ଲେକ୍‍ତାଦ୍‍ ଚିଟି.
1.
ମୁନେତ୍‌କାଲାତେ ଇଶ୍ୱର ଆମ୍‍ତି ନୁ ବେସୁଙ୍କ୍‍ ବେସୁଙ୍କ୍‍ ବବିଷ୍ୟତ୍‌ ବକ୍ତାଲଡ଼୍‌ ତଡ଼୍‍ ମାନ୍‍ ଆନିଦାଦିଡ୍‌କ୍‌ ଗଟ୍‌‍ କେସ୍‍ମାତ୍‍ତଣ୍ଡ୍‍ । 
ଇତ୍‍କେ ଇଦ୍‌ ତେରାନ୍‌ ଦିନାମ୍‌ତେ ଅନ୍‌‌ ତାନ୍‌ ମାରିନ୍‍ ତ ମାନ୍‌ସାଙ୍ଗ୍ ଗଟ୍‌ ତିରିୟ୍‌ତଣ୍ଡ୍‍ । ଆ ମାରିନ୍‍ ତ ଇଶ୍ୱର ବୁମ୍‌ତିଙ୍କ୍‍ ତିଆର୍‌ ମାଡ଼୍‍ତଣ୍ଡ୍‍ ମେଣ୍ଡେ ଆ ପେର୍କେ ସାର୍ରେ ବିଷୟ୍‍ତେ ଅଦିକାର୍‌‌ ଆଦାନଙ୍କ୍‌ ଅଣ୍ଡ୍‌‌ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ ଏଞ୍ଚ୍‌ତଣ୍ଡ୍‌ । 
ଅନାଗା ଇଶ୍ୱରନ୍‌ ମହିମାତାଦ୍‌ ୱେସ୍‌ ପତିତ୍‌ ନୁ ସ୍ୱର୍ଗତାଦ୍‍ ସମ୍ପତି ସାର୍ରେ ମିନ୍ଦେ । ମେଣ୍ଡେ ଅଣ୍ଡ୍‌ ତାନ୍ ଗଟ୍‌ତଡ଼୍‍ ସାର୍ରେ ଜଗତ୍‍ତିଙ୍କ୍‍ ପଇସ୍‌ ମିନ୍ଦେଣ୍ଡ୍‌ । ଅଣ୍ଡ୍‌‌ ନାରୁଡ଼୍‍ ଜାତ୍‌ତେ ମାଇଦିଙ୍କ୍‌ ପାପ୍ କ୍ଷମା ମାଡ଼ି ସ୍ୱର୍ଗତଣ୍ଡ୍‍ ବାଗ୍‌ୱାନ୍‌ତାଗ୍‌ ଲାୱ୍‌ଦେ ଇଶ୍ୱରନ୍‌ ତିନ୍ଦେ ପାକା କୁଦି ମିନ୍ଦେଣ୍ଡ୍ । 
ଅଣ୍ଡ୍‌ ସ୍ୱର୍ଗ ଦୂତକିନ୍‌ନାଗାଙ୍କ୍‍ ବେଲା ବେଡ଼ିୟଣ୍ଡ୍, ଅନ୍‌‍ୱାଦ୍‍ ପେଦେର୍‌ ଆନ୍‌ତେ ଆଦେରକମ୍‍ ଅଡ଼୍‌ଡ଼ାଦ୍‌ ପେଦେର୍‌ତାଗାଙ୍କ୍‍ ମହାନ୍‍, 
ବାତାଙ୍କ୍ ଇତ୍କେ ବେସୁଙ୍କ୍‌ବା ଇଶ୍ୱର ବେନ୍ ଦୂତତିଙ୍କ୍‍ କେତ୍‌ଇଲେ, “ନିମେ ନା ମାର୍‍, ନେଟ୍‌ତେନୁଞ୍ଚ୍‌ ନାନ୍ ନି ବାବାଲ୍ ଆତ୍‌ତାନ୍;” ଇଶ୍ୱର ଗାଲା କେତ୍‍ତଣ୍ଡ୍‍, “ନାନ୍‌ ଅନ୍‌‍ ବାବାଲ୍ ମେଣ୍ଡେ ଅଣ୍ଡ୍‌ ନା ମାର୍‍ ।” 
ଇତ୍‍କେ ଇଶ୍ୱର ଅନ୍‌ ମୁନେନ୍‍ ଜାନୁମ୍‌ଆତ୍‌ତା ମାରିଙ୍କ୍‍ ଇ ବୁମ୍‍ତାଗ୍‍ ରହତେୱେଲେ ଇଦ୍‍ କେସ୍‌ମାତ୍‌ତଣ୍ଡ୍‌, “ଇଶ୍ୱରନ୍‌ ଦୂତ ସାର୍ରେ ଅଙ୍କ୍‌‌ ଆରାଦନା ମାଡ଼ିତା ।” 
ଇତ୍‍କେ ଦୂତକିନ୍‍ ବିସୟତେ ଇଶ୍ୱର ଇଦ୍‌ ଗଟ୍‌ କେତ୍‌ତଣ୍ଡ୍‍; “ଇଶ୍ୱର ତାନ୍‍ ଦୂତକିଙ୍କ୍‍ ଗାଲ୍‍ଦେ ଲେକାମ୍‍ ମେଣ୍ଡେ ତାନ୍ ଯତନ୍‌ ମାଡ଼ାନଡ଼୍‍କିଙ୍କ୍‌ ପତାନ୍ କିସ୍‌ତେ ଲେକାମ୍‍ ମାଡ଼ିତଣ୍ଡ୍‌ ।” 
ଅଣ୍ଡ୍‌‌ ମାରିନ୍‌ ବିଷୟତେ ଅଣ୍ଡ୍‌‌ କେସ୍‌ମାତ୍‌ତଣ୍ଡ୍, “ଆ ଇଶ୍ୱର, ନିୟାଦ୍‍ ରାଜ୍ୟ ସାରେଦିନାମ୍‍ ମାନି ! ନିମା ନ୍ୟାୟତେ ନି ନାରୁଡ଼୍‍କ୍ ଶାସନ୍‍ ମାଡ଼ୁତିନ୍‍ । 
ନିମ୍‌ ଦର୍ମାମ୍‌ତିଙ୍କ୍‍ ସାୟେ କେତିତି ନୁ ଅଦାର୍ମିକ୍‍ ଇଲ୍‌ୱାଦ୍ ନିକିଙ୍କ୍‍ ଅପ । ଆଦିଙ୍କ୍‍ ଇଶ୍ୱର୍ ନି ଇଶ୍ୱର ନିକିଙ୍କ୍‍ ନିୟ୍‍ ଆକି ଏଞ୍ଚିମିନ୍ଦେଣ୍ଡ୍‍ ମେଣ୍ଡେ ମିୱଡ଼୍‍ ସାଙ୍ଗଡ଼୍‍ ଲୋପେଙ୍କ୍‍ ନିକିଙ୍କ୍‍ ଗାଟି ପ୍ରେମ ଇସ୍‍ ୱେଡ଼୍‍କେ ମାଡ଼୍‍ତଣ୍ଡ୍‍ ।” 
ଅଣ୍ଡ୍‌‌ ମେଣ୍ଡେ କେତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, “ଅ ପ୍ରବୁ ନିମା ମୁନେନ୍ ବୂମ୍‌ତିଙ୍କ୍‍ ସୃଷ୍ଟି ମାଡ଼୍‌ତିନ୍‌, ମେଣ୍ଡେ ନି କାଇଦେ ମୟଲ୍‍ତିଙ୍କ୍‍ ସୃଷ୍ଟି ମାଡ଼୍‌ତିନ୍‌ ।” 
ଆୱୁ ସାର୍ରେ ଅଣ୍ଡ୍‌‌ ଦିନା ତେରିତା । ଇତ୍‌କେ ନିମା ଆଲେକେ ମାନ୍‌ତିନ୍‌ । ଆୱୁ ପାନ୍‌ତା ସିଲେକ୍‌ ଲେକାମ୍ ନଷ୍ଟ ଆଦ୍‍ତା । 
ଚକାସିଲେ ସଜା ମାଡ଼୍‍ତେ ଲେକାମ୍‍ ନିମେ ଆୱୁ ସାର୍ରେ ସଜାମାଡ଼ି ନେଃଏତିତି ମେଣ୍ଡେ ଚକାସିଲେ ବଦ୍‍ଲା ମାଡ଼ାନ୍‍ ଲେକାମ୍‍ ବାଦ୍‍ଲେମ୍‍ ମାଡ଼ିତିଡ଼୍‍ କିନ୍ତୁ ନିଜେ ନିମେ ବାଦ୍‍ଲେମ୍‍ ଆୟ୍‍ୱେ ଲେକାମ୍‍ ମାନ୍‍ତି ମେଣ୍ଡେ ନିମା ସାରେଦିନା ମାନ୍‍ତାନ୍ । 
ମେଣ୍ଡେ ଇଶ୍ୱର ତାନ୍‌ ବେନ୍‌ଆଇ ଦୂତଙ୍କ୍‍ ବେସୁଟ୍‌ କେତ୍‌ଇଲେ; “ନାନ୍‍ ମି ଶତ୍ରୁଡ଼୍‍କିଙ୍କ୍‍ ବେସୁଟ୍‌ ଆୟ୍‍ନା ମି ଡେକା ମଦଲ୍‌ ୱାଟନ୍ ଆସୁଟ୍‌ ଆୟ୍‍ନା ନା ତିନ୍ଦା ପାକ୍‍ କୁଦିମାନ୍‌ ।” 
ଆଲେକେ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଡ଼୍‍ ବେନ ? ଅଡ଼୍‌‍ ଆଦୁତଡ଼୍‍ ଇଶ୍ୱର୍‌ତେ ସେବକିଡ଼୍‍, ପରିତ୍ରାଣ୍‍ ପାଏମ୍‍ ଆଦାନ୍‍ ନାରୁଡ଼୍‍ତେ ସାହାଯ୍ୟ ସେଙ୍ଗେ ଇଶ୍ୱର୍ ରଅତେ ଆତ୍ମାକି । 
