﻿ଗାଲାତୀୟଡ଼୍‌ ଗାର୍ରେ ପାଉଲ୍‍ତାଦ୍‌ ଚିଟି.
1.
ନାନ୍ ପାଉଲ୍ ପ୍ରେରିତ୍‍ ଶିଷ୍ୟ ଆଦାନ୍ ସେଙ୍ଗେ ନାନ୍ ନାରୁଡ଼ାଗାଙ୍କ୍ କି ନାରୁଡ଼୍‍କିନ୍ ଲୋପେଙ୍କ୍ କାର୍ଙ୍ଗାନାଦ୍ କେଞ୍ଜି ୱାଡ଼ନ୍‍, ଇଦ୍ କାର୍ଙ୍ଗାନାଦ୍ ନିଜେ ଇଶ୍ୱର୍‌ତାଗାଙ୍କ୍ ନୁ ଅଣ୍ଡ୍‌ ବେନଙ୍କ୍ ଡଲ୍‍ତାଗାଙ୍କ୍ ତେଏତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, ଆ ଜିସୁ କ୍ରିଷ୍ଟ ନାଗାଙ୍କ୍ ପାଏମ୍‍ ଆତ୍‍ତାନ୍‍ । 
ମେଣ୍ଡେ ଇଗେ ନାତଡ଼୍ ମାନ୍ଦାନ୍ ସାରେ ବିଶ୍ୱାସୀ ଦାଦାନଡ଼୍ ନୁ ହେଲାସ୍କ୍‍ନଡ଼ି ଗାଲାତିୟ ମଣ୍ଡଲିକିଙ୍କ୍ ଚିଟି ଲେକି ନମସ୍କାର୍‍ ମାଡ଼ୁତମ୍ । 
ମାନ୍‍ ବାବାଲ୍ ଇଶ୍ୱର୍ ନୁ ପ୍ରବୁ ଜିସୁ କ୍ରିଷ୍ଟ ମିକିଙ୍କ୍ ଅନୁଗ୍ରହ ନୁ ଶାନ୍ତି ଇୱିଣ୍ଡ୍ । 
ଇଞ୍ଜେ ଇଦ୍ ପାପ୍ ଜଗତ୍‍ତାଗାଙ୍କ୍ ମାକିଙ୍କ୍ ଉଦ୍ଦାର୍ ମାଡ଼ାନ୍ ସେଙ୍ଗେ, ମାନ୍‍ ଇଶ୍ୱର୍‌ତେ ଇଚ୍ଛା ପାଲନ୍ ମାଡ଼ି, କ୍ରିଷ୍ଟ ମାନ୍‍ ପାପ୍ ସେଙ୍ଗେ ଅଣ୍ଡ୍‌ ତାନ୍ ନିଜର୍‍ ଜିୱୁନ୍ ଇତ୍‍ତନ୍ । 
ଯୁଗ୍‍ଯୁଗ୍ ଇଶ୍ୱର୍ ଗୌରବ୍ ପାଏମ୍ ଆୟିଣ୍ଡ୍ । ଆମେନ୍‍ । 
କ୍ରିଷ୍ଟନ୍‍ ମେଲ୍‍ତା କାବୁର୍ ତଡ଼୍ ବେନ ମିକିଙ୍କ୍ କାର୍‍ଙ୍ଗି ମାତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, ଇସର୍ ସିଟ୍‍ପାଟ୍ ମିଡ଼୍ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ ୱିଡ଼୍‍ସି ମେଣ୍ଡ୍‍ଅଣ୍ଡ୍‌ ମେଲ୍‍ତା କାବୁର୍‍ତିଙ୍କ୍ ଚାୟେମ୍ ଆତ୍‍ତିଡ଼୍, ଆଦିଙ୍କ୍ ନାନ୍ ଗାଟି ଆଶର୍ଯ୍ୟ ଅଦୁତାନ୍‍ । 
ନିଜାତାଦ୍ “ମେଣ୍ଡ୍‍ଅଣ୍ଡ୍‌ ମେଲ୍‍ତା କାବୁର୍,” ଇଲ୍‌ଲେ । ବାତେଙ୍କ୍ଇତ୍‍କେ ନାନ୍ ଇଦ୍‍ରକମ୍ କେତୁତାନ୍, ବେସ୍‍କ୍‍ତୁଡ଼୍‍ କ୍ରିଷ୍ଟଟନ୍ ମେଲ୍‍ତା କାବୁର୍‍ତିଙ୍କ୍ “ମେଣ୍ଡ୍‍ଅଣ୍ଡ୍‌ ଲେକାମ୍ ଇସ୍, ମିକିଙ୍କ୍ କାବା ମାଡ଼ାନଙ୍କ୍ ଚାଏମ୍ ଅଦୁତଡ଼୍ ।” 
ଇତ୍‍କେ ମାମ୍ ମି ବକେତ୍ ବେନ୍ ମେଲ୍‍ତା କାବୁର୍ ପ୍ରଚାର୍ ମାଡ଼ି ମାତ୍‍ତମ୍, ଯଦି ଆଦିନାଗାଙ୍କ୍ ୱେରେ ଅଣ୍ଡୟ୍‌ ମେଲ୍‍ତା କାବୁର୍ ମାମ୍ ନିଜେ କି ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ପ୍ରଚାର୍ ମାଡ଼୍‍କେ, ଆଲେକେ ଅଣ୍ଡ୍‌ ଅବିଶାପ୍‌‍ ପାଏମ୍‍ ଆୟିଣ୍ଡ୍ । 
ମାମ୍ ମୁନେନ୍ ଇଦ୍ କେସ୍ ମାତ୍‍ତମ୍ ନୁ ଇଞ୍ଜେ ନାନ୍ ମେଣ୍ଡ୍‍ଅଣ୍ଡ୍‌‍ଦାମ୍ କେତୁତାନ୍, ମିଡ଼୍ ବେନ୍ ମେଲ୍‍ତା କାବୁର୍ କେଞ୍ଜ୍‍ତିଡ଼୍, ଆଦିନାଗାଙ୍କ୍ ୱେରେ ମେଲ୍‍ତା କାବୁର୍ ଯଦି ବେନ ପ୍ରଚାର୍ ମାଡ଼ିତଣ୍ଡ୍, ଆଲେକେ ଅଣ୍ଡ୍‌ ଅବିଶାପ୍‌‍ ପାଏମ୍‍ ଆୟିଣ୍ଡ୍ । 
ଇଦ୍ କେଞ୍ଜି ମିଡ଼୍ ବାତ୍ ଆଲ୍‍ସୁତିଡ଼୍, ନାନ୍ ବାତ୍ ନାରୁଡ଼ାଦ୍ ସପଟ୍ ପାଏମ୍ ଆଦାନଙ୍କ୍ ଚାଏମ୍ ଆଦୁତାନ୍ ? ଇଲ୍‌ଲେ, ବେସୁଟ୍‌ ଆୟ । ନାନ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ତିଙ୍କେ ସପଟ୍ ମାଡ଼ୁତାନ୍ । ନାନ୍‍ ବାତ୍ ନାରୁଡ଼୍ ଲୋପେଙ୍କ୍ ସାୟେ ଆଦାନଙ୍କ୍ ଚାଏମ୍ ଆଦୁତାନ୍ ? ନାନ୍ ଯଦି ନେଣ୍ଡ୍‍ଜାକ ସାୟେ ଆଦାନଙ୍କ୍ ଚାଏମ୍ ଆୟେନ୍, ଆଲେକେ ନାନ୍ ନେଣ୍ଡ୍ କ୍ରିଷ୍ଟଟନ୍ ସେବକ୍ ଆୟନ୍ ଆୟେନ୍ । 
ଆ, ଦାଦାଲଡ଼ି ନୁ ଏଲାସ୍କିନଡ଼ି, ମିକିଙ୍କ୍ କେସ୍ ନେଏତୁତାନ୍, ନାନ୍ ବେନ୍ ମେଲ୍‍ତା କାବୁର୍ ପ୍ରଚାର୍ ମାଡ଼ିତାନ୍, ଆଦ୍ ନାରୁଡ଼ାଗାଙ୍କ୍ ତିଆର୍ ଆୟ । 
ନାନ୍ ବେନେ ନାରୁନାଗାଙ୍କ୍ ଆଦ୍ ପାଏମ୍ ଆୟନ୍, କି ବେନ ନାକିଙ୍କ୍ ଆଦ୍ ଶିକ୍ଷା ଇୱଣ୍ଡ୍ । ଜିସୁ କ୍ରିଷ୍ଟ ନିଜେ ଆଦ୍ ନା ବକେତ୍ କେତ୍‍ତଣ୍ଡ୍ । 
ଇଉଦି ଦର୍ମତିଙ୍କ୍ ପାସ୍‍କାନ୍ ୱେଲେ ନାନ୍ ବେଦ୍‍ରକମ୍‍ ବାଦ୍‍କ ମାତ୍‍ତାନ୍, ବେଦ୍‍ପୁଟୁଙ୍କ୍ ଉର୍ଦୟ୍ ଇଲ୍‍ୱେ ନାରୁଣ୍ଡ୍ ଲେକାମ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ତିଙ୍କ୍ ପୁଜେ ମାଡ଼ାନ୍ ମଣ୍ଡଲିତିଙ୍କ୍ ତାଡ଼ନା ମାଡ଼ମାତ୍‍ତାନ୍ ନୁ ଆଦିଙ୍କ୍ ଦଂସ ମାଡ଼ାନ୍ ସେଙ୍ଗେ ବେଦ୍‍ପୁଟୁଙ୍କ୍ ପାର୍‍ତେ ଇସର୍ ଚାଏମ୍ ଆସ ମାତ୍‍ତାନ୍, ଇୱୁ ସାରେ ବିଷୟ୍ ମିକିଙ୍କ୍ କେସିତ୍‍ତଡ଼୍ । 
ଇଉଦି ଦର୍ମ ପାଲନ୍ ମାଡ଼ାନାଗ୍ ବସ୍‍ ବେସୁଟ୍‌ ଇଉଦିଡ଼୍ ଲୋପେଙ୍କ୍ ନାନ୍ ମୁନ୍‍ନେ ମାତ୍‍ତାନ୍ ମେଣ୍ଡେ ମାନ୍‍ ଆନିଦାଦିଡ଼୍ ପରମ୍ପରାତାଗ୍ ଗାଟି ପେର୍କେ ମାତ୍‍ତାନ୍ । 
ଇତ୍‍କେ ଇଶ୍ୱର୍ ନାକିଙ୍କ୍ ଅନୁଗ୍ରହ ମାଡ଼ି ନାୱାଦ୍‍ ଜନମ୍ ଆଦାନ୍‍ ମୁନେନ୍ ଏଞ୍ଚିମାତ୍‍ତଣ୍ଡ୍ ନୁ ଅନ୍‌ ସେୱା ମାଡ଼ାନ୍ ସେଙ୍ଗେ ନାକିଙ୍କ୍ କାର୍ଙ୍ଗି ମାତ୍‍ତଣ୍ଡ୍ । 
ଅଣଇହୁଦୀଡ଼୍ ବକେତ୍ ମେଲ୍‍ତା କାବୁର୍ ପ୍ରଚାର୍ ମାଡ଼ାନ୍ ସେଙ୍ଗେ ବେସୁଟ୍‌ ନା ବକେତ୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ ତାନ୍ ମାର୍‍ଦିଙ୍କ୍ କେତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, ଇଦ୍ ବିଷୟ୍ କେତାନ୍ ସେଙ୍ଗେ ନାନ୍ ମେଣ୍ଡେ ବେନନ୍ ବକେତ୍ ଅନ୍‌‍ୱେ ମାତ୍‍ତାନ୍ । 
ଇଦ୍‍ରକମ୍ କି ନା ମୁନେନ୍ ବେନ ପାଡ଼ିୟ୍‍ମାଡ଼ାନ୍ ପ୍ରେରିତଶିଷ୍ୟ ଆସ୍‍ମାତ୍‍ତଡ଼୍, ଅଡ଼୍‌ ତଡ଼୍ କାୟ୍‍ଲାନଙ୍କ୍ ମିକା ନାନ୍ ଯିରୁଶାଲେମ୍‍ତାଗ୍ ଆନ୍‌‍ୱେ ମାତ୍‍ତାନ୍ । ନାନ୍ ସାଙ୍ଗେ ସାଙ୍ଗେ ଆରବ୍ ଦେଶ୍‌ତାଗ୍ ଆତ୍‍ତାନ୍ ମେଣ୍ଡେ ତାନ୍ ପେର୍କେ ଦାମାସ୍‍କସ୍‍ ତାଗ୍‍ ମାଲ୍‍ସ୍ ୱାସ୍‍ମାତ୍‍ତାନ୍ । 
ଇଦିନ୍ ମୁଣ୍ଡ୍ ହେଣ୍ଡ୍ ପେର୍କେ ନାନ୍ ପିତର୍ ତଡ଼୍ କାୟ୍‍ଲାନ୍ ସେଙ୍ଗେ ଯିରୁଶାଲେମ୍‍ତାଗ୍ ଆତ୍‍ତାନ୍ ନୁ ଅନ୍‌ ତଡ଼୍ ପନ୍ଦର୍‍ ଦିନ୍‍ ମାତ୍‍ତାନ୍ । 
ପ୍ରବୁନ୍ ତାମୁଣ୍ଡ୍ ଯାକୁବଙ୍କ୍ ୱିଡ଼୍‍ସ୍‍କେ ନାନ୍ ମେଣ୍ଡେ ବେନନ୍ ପ୍ରେରିତ୍‍ ଶିଷ୍ୟ ତଡ଼୍ କାୟ୍‍ଲ୍‍ୱେ ମାତ୍‍ତାନ୍ । 
ନାନ୍ ବାତ୍ ଲେକୁତାନ୍, ଆଦ୍ ନିଜାମ୍; ଇଶ୍ୱର୍ ପୁତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, ନାନ୍ ମିଚ୍ କେଲନ୍ ! 
ଇଦିନ୍ ପେର୍କେ ନାନ୍ ସିରିଆ ନୁ ସିଲିସିଆତେ ନାର୍ଗେ ଜାଗେତାଗ୍ ଆଞ୍ଜ୍‍ ମାତ୍‍ତାନ୍ । 
ଆଦ୍ ସମୟ୍‍ତେ ଯିଉଦା ପ୍ରଦେଶ୍‍ତାଗ୍ ମାନ୍ଦାନ୍ କ୍ରିଷ୍ଟିୟାନ୍ ମଣ୍ଡଲିତେ ନାରୁଡ଼୍ ନାକିଙ୍କ୍ ଲେକେତ୍‍ ପୁନ୍‍ୱେ ମାତ୍‍ତଡ଼୍ । 
ନା ବିଷୟ୍‍ତେ ବାଗାତ୍ ନାରୁଡ଼୍ ବାତ୍ କେସ୍‍ମାତ୍‍ତଡ଼୍, ଅଡ଼୍‌ ଆସର୍‍କେ ପୁଞ୍ଜ୍ ମାତ୍‍ତଡ଼୍ । ଅଡ଼୍‌‍ତିର୍ୟାନାଦ୍‌ ଅଡ଼୍‌ କେଞ୍ଜି ମାତ୍‍ତଡ଼୍, “ବେନ୍ ନାରୁଣ୍ଡ୍ ମାକିଙ୍କ୍ ତାଡ଼ନା ମାଡ଼ମାତ୍‍ତଣ୍ଡ୍ ନୁ ଅଣ୍ଡ୍‌‍ଦାମ୍ ମାନ୍‍ ଦର୍ମତିଙ୍କ୍ ଦଂସ ମାଡ଼ାନଙ୍କ୍ ଚାଏମ୍ ଆସମାତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, ଇଞ୍ଜେ ଅଣ୍ଡ୍‌ ଆଦେ ଦର୍ମତିଙ୍କ୍ ପ୍ରଚାର୍ ମାଡ଼ୁତଣ୍ଡ୍ !” 
ଆଦିନ୍ ମାୟ୍‍ଦିଙ୍କ୍ ଅଡ଼୍‌ ନା ସେଙ୍ଗେ ଇଶ୍ୱର୍‌ତିଙ୍କ୍ ପ୍ରସଂଶା ମାଡ଼ିମାତ୍‍ତଡ଼୍ । 
