﻿ପ୍ରେରିତ.
2.
ପେଣ୍ଟିକଷ୍ଟ୍ ପାଣ୍ଡୁମ୍‍ ଦିନ୍ ସାରେ କ୍ରିଷ୍ଟ ବିଶ୍ୱାସୀଡ଼୍ ୱେରଡ଼୍ ପଡ଼୍‍ୟେତାଗ୍ ଗୁଡ଼ିମାତ୍‍ତଡ଼୍ । 
ହଟାତ୍ ସ୍ୱର୍ଗତାଗାଙ୍କ୍ ଗାଟି ୱାଦାନ୍ ବେଡ଼୍‍ୟାଦ୍‍ ଗାଲ୍ ଲେଙ୍ଗ୍‍ ଲେକାମ୍ ୱେରଡ଼୍ ଲେଙ୍ଗ୍‍ ୱାତ୍‍ତେ ନୁ ଅଡ଼୍‌ ବେନ୍ ଲୋନ୍‌ କୁଦିମାତ୍‍ତଡ଼୍, ଆଦ୍ ଲୋନ୍‌ ସାରେ ଆଦ୍ ଲେଙ୍ଗ୍‍ତେ ବର୍ତ୍ତି ଆତ୍‍ତେ । 
ତାନ୍‍ପେର୍କେ ଅଡ଼୍‌ ଉଡ଼୍‍ତଡ଼୍, ବେସ୍‌କ୍ କିସ୍ ୱାଞ୍ଜେର୍ ଲାଟିଆସ୍ ଆଗେ ମାନ୍ଦାନ୍ ସାରେତଡ଼୍‌କିଂଙ୍କ୍ ଇଟ୍‍ତେ । 
ଆଗାଙ୍କ୍ ଅଡ଼୍‌ ସାରେତଡ଼୍ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାତେ ବର୍ତ୍ତି ଆଦ୍‍ତଡ଼୍ ନୁ ଆତ୍‍ମା ଅଡ଼୍‌‍କିଂଙ୍କ୍ ବେଦ୍‍ପୁଟୁଙ୍କ୍ କେତାଙ୍କ୍ ଶକ୍ତି ହିତ୍‍ତେ, ଆଦ୍ ରକମ୍ ଅଡ଼୍‌ ବେନ୍‍ବେନା ଗଟ୍‍ତଡ଼୍ ତିରିୟାଙ୍କ୍ ପସ୍‍ତଡ଼୍ । 
ପୃତିବିତେ ୱେର୍‍ୱେର୍‍ ସ୍ୱର୍ଗତାଗାଙ୍କ୍ ୱାସ୍‍ମାନ୍ଦାନ୍ ଇହୁଦୀ ବକ୍ତାଲଡ଼୍‍ ଆସୁଟେ ଯିରୁଶାଲେମ୍‍ ଦେଶ୍‍ତାଗ୍ ମାତ୍‍ତଡ଼୍ । 
ବେସୁଟ୍‌ ଅଡ଼୍‌ ଇଦ୍ ଲେଙ୍ଗ୍‍ କେଞ୍ଜ୍‍ତଡ଼୍, ନାର୍‍ଗେ ନାରୁଡ଼୍ ଆଗେ ଗୁଡ଼୍‍ତଡ଼୍ । ବିଶ୍ୱାସୀ ନାରୁଡ଼୍ ଆଗେ ମାନ୍ଦାନ୍ ସାରେତଡ଼୍‍ୱାଦ୍ ବାଷାତ୍‍ ଗଟ୍ କେତାନାଦ୍ କେଞ୍ଜି ଅଡ଼୍‌ ସାରେତଡ଼୍ କାବା ଆତ୍‍ତଡ଼୍ । 
କାବା ଆସ୍ ନୁ ଦାଦ୍‍ରେଲି ଅଡ଼୍‌ କେତ୍‍ତଡ଼୍, “ଇଦ୍ ରକମ୍ ଗଟ୍ ତିରିୟାନଡ଼୍ ଇଡ଼୍ ବାତେଏ ଗାଲିଲୀୟ ଆୟ୍‍ୟଡ଼୍ ? 
ଆଲେକେ ମାମ୍‍ମେ ସାରେତମ୍ ବେଲା ଅଡ଼୍‌‍କିଂଙ୍କ୍ ମା ନିଜର୍‍ ନିଜର୍‍ ଜନମ୍‍ ଆତ୍‍ତେ ଗଟ୍ କେତାନାଦ୍ କେଞ୍ଜୁତମ୍ ? 
ମାନାଡ଼୍ ପାର୍ତୀୟ, ମାଦୀୟ ନୁ ଏଲାମୀୟ, ମେଣ୍ଡେ ମେସପଟାମିୟା, ଯିହୁଦା ଦେଶ୍ ନୁ କାପ୍‍ପାକିଆ, ପନ୍ତ ନୁ ଏସିୟା, 
ଫ୍ରୁଗିୟା ନୁ ପଂଫୁଲିୟା, ମିସର୍ ନୁ କୁରିନୀ ଗାରେତ୍ ଲିବିୟା ଜାଗେତ୍‍ ନାରୁଡ଼୍ ମେଣ୍ଡେ ରୋମ୍‍ତାଗାଙ୍କ୍ ୱାତ୍‍ତେ, 
ଇହୁଦୀ ନୁ ଇହୁଦୀ ଦର୍ମ ଗ୍ରହନ୍ ମାଡ଼ିମାନ୍ଦାନ୍ ଅବିଶ୍ୱାସୀ ନାରୁଡ଼୍, ମେଣ୍ଡେ ମା ଲୋପେଙ୍କ୍ ବେସ୍‍କ୍‍ତୁଡ଼୍‍ କ୍ରୀତୀୟ ନୁ ଆରବୀୟ ନାରୁଡ଼୍ । ମିକା ଇଶ୍ୱର୍ ବେନ୍ ମହତ୍‍ ବିଷୟ୍ ସାରେ ମାଡ଼୍‍ତଣ୍ଡ୍, ଆୱୁସାରେ ମାମ୍‍ମେ ସାରେତମ୍ ଅଡ଼୍‌ଆଗାଙ୍କ୍‌ ମା ନିଜେତ୍ ନିଜେତ୍ ଗଟ୍‍ତେ କେଞ୍ଜୁତମ୍ ।” 
କାବା ନୁ ଦାନ୍ଦେ ଆସ୍ ଅଡ଼୍‌ ତାମ୍‍ତାମ୍ ଲୋପେ ପାଚ୍ରା ମାଡ଼୍‍ତଡ଼୍, “ଇଦିନ୍ ଅର୍ତ ବାଆତେ ?” 
ଇତ୍‍କେ ବାଗାତ୍ ନାରୁଡ଼୍ ବିଶ୍ୱାସିଡ଼୍‍କ୍ ପରିହାସ୍ ମାଡ଼ି କେତ୍‍ତଡ଼୍, “ଇହି ନାରୁଡ଼୍ ମାତ୍‍ୱାରିଡ଼୍‍ ଆତ୍‍ତଡ଼୍ ।” 
ତାନ୍‍ପେର୍କେ ବାଗାତ୍ ଏଗାର୍ ଜାନ୍‍ ପ୍ରେରତ ଶିଷ୍ୟଡ଼୍ ତଡ଼୍ ପିତର୍ ନିଶ୍‍ମିକା ଗାଟି ଲେଙ୍ଗ୍‍ଦେ କେତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, ହୋ ଇହୁଦୀ ଦାଦାଲଡ଼ି ନୁ ଏଲାସ୍କିନଡ଼ି ମେଣ୍ଡେ ଯିରୁଶାଲେମ୍‍ତାଗ୍ ବାଦ୍‍କାନ୍ ନାରୁଡ଼୍, ନା ଗଟି କେଞ୍ଜାଟ୍, ନାନ୍ ଇଦିନ୍ ଅର୍ତ ବୁଜାମାଡ଼ି କେତିତାନ୍ । 
ମିଡ଼୍ ବେଲା ହେର୍କା ମାଡ଼ୁତିଡ଼୍, ଇଡ଼୍‍ ଆଦ୍‍ରକମ୍‍ ମାତାଲ୍‍ ଆୟ୍‍ୟଡ଼୍, ବାତେଙ୍କ୍ଇତ୍‍କେ ଦିନାମ୍ ଇଞ୍ଜେ ନାର୍କକ୍‍ ନଅ ଗାଣ୍ଟା ଆତ୍‍ତେ । 
ଇତ୍‍କେ ଯୋୟେଲ୍ ବାବବାଦୀ ବେନ୍ ଗଟ୍‍ନା ବିଷୟ୍ କେତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, ଇଦ୍ ଆଦ୍ ଗଟ୍‍ନା, 
“ଇଶ୍ୱର୍ କେତିତଣ୍ଡ୍, ‘ତେରାନ୍‍ ଦିନାତେ ଇୱୁ ସାରେ ଗଟେମ୍ ଆଦ୍‍ତେ, ନାନ୍‍ନେ ସାରେତଡ଼ାଗ୍ ନାୱାଦ୍ ମେନ୍ଦୁଲ୍‍ତିଙ୍କ୍‍ ଆତ୍ମା ବର୍ତ୍ତି ମାଡ଼ିତାନ୍ । ମିଇ ମାର୍‍କ୍ ନୁ ମାୟାସ୍କ୍ ନାୱାଦ୍‍ ସୁସମାଚାର୍‍ କେତିତା । ମିୱଡ଼୍ ଲେୟଡ଼୍ ଦିବ୍ୟ ଦର୍ଶନ୍ ଦର୍‍କିତ୍ ନୁ ବୟସ୍କା ନାରୁଡ଼୍ ସାପ୍ନା ଉଡ଼ିତଡ଼୍ । 
ଆ, ନା’ ଦାସ ନୁ ଦାସୀଡ଼୍ ଲୋପେ ନାନ୍ ନାୱାଦ୍ ଆତ୍ମା ହସ୍ପିତାନ୍, ଅଡ଼୍‌ ନାୱାଦ୍ ସୁସମାଚାର୍‍ ପ୍ରଚାର୍ ମାଡ଼ିତଡ଼୍ । 
ନାନ୍ ସ୍ୱର୍ଗତାଗ୍ ନାର୍‍ଗେ ଆଦ୍‍ବୁତ୍‌ ପାଡ଼୍‍ୟି; ମେଣ୍ଡେ ପୃତିବିତାଗ୍ ନାର୍‍ଗେ ଚିଏନ୍ନେ ତଅତିତାନ୍ । ଆଗେ ନେତୁର୍‍, କିସ୍ ନୁ ଗାଟି ଉମ୍‍ମେ ବର୍ତ୍ତି ଆଦ୍‍ତେ । 
ପ୍ରବୁନାଦ୍ ମହାନ୍ ନୁ ଗୌରବ୍ ଦିନାମ୍ ଏୱୁଦାନ୍ ମୁନେଙ୍କ୍ ପଡ଼୍‍ଦ୍ ଇକାଡ଼୍‍ ତଅନ୍‌ଦିତ୍‍ ନୁ ନେଲ୍‍ଞ୍ଜ୍ ନେତୁର୍‍ ଲେକାମ୍ ଏର୍‍ରେ ରଙ୍ଗ୍ ଆଦ୍‍ତେ । 
ଆସୁଟେ ବେନଆଇ ପ୍ରବୁନ୍ ପେଦେର୍‍ତେ ପ୍ରାର୍ତନା ମାଡ଼ିତନ୍, ଅଣ୍ଡ୍‌ ପରିତ୍ରାଣ୍ ପାଏମ୍‍ ଆଦ୍‍ତଣ୍ଡ୍ ।” 
“ହୋ ଇସ୍ରାଏଲୀୟ ନାରୁଡ଼ି, ଇୱୁ ସାରେ ଗଟି କେଞ୍ଜାଟ୍, ନାଜରିତିୟ ଜିସୁ ନାର୍‍ଗେ ଶକ୍ତିତ୍‍ ପାଡ଼୍‍ୟି, ଆଶର୍ଯ୍ୟ ପାଡ଼୍‍ୟି ନୁ ଚିଏନ୍ନେ ତଡ଼୍ ମିଇ ଗାର୍‍ରେ ଇଶ୍ୱର୍ ରଅତେ ନାରୁଣ୍ଡ୍‍ ଇଞ୍ଜ ପ୍ରମାନିତ୍ ଆତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, ଅନ୍‌ ତଡ଼୍ ଇଶ୍ୱର୍ ଜେ ମିଇ ଲୋପେ ଇୱୁସାରେ ପାଡ଼୍‍ୟି ମାଡ଼ିମିନ୍ଦେଣ୍ଡ୍, ଇଦ୍ ମିଡ଼୍ ନିଜେ ନିଜେ ପୁତ୍‍ତିଡ଼୍ । 
ଇଶ୍ୱର୍ ଅନାଦ୍‌ ଜୋଜନା ଲେକାମ୍‌ ଜିସୁଙ୍କ୍ ମିଇ କାୟ୍‍ତାଗ୍ ପସ୍‍ପିଦାନଙ୍କ୍ ଟିକ୍ ମାଡ଼ିମାତ୍‍ତଣ୍ଡ୍ ମେଣ୍ଡେ ମିଡ଼୍ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ ପାପି ନାରୁଡ଼୍‍ ତଡ଼୍‍ କ୍ରୁଶତାଗ୍ ତାର୍‍ସ୍ପି ହାୱ୍‍କି ମାତ୍‍ତିଡ଼୍ । 
ଇତ୍‍କେ ଇଶ୍ୱର୍ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ ଡଲ୍‍ତାଗାଙ୍କ୍ ମୁକ୍ତି ମାଡ଼ି ପୁନର୍‍ଜିବିତ୍‍ ମାଡ଼୍‍ତଣ୍ଡ୍, ବାତେଙ୍କ୍ଇତ୍‍କେ ଅଣ୍ଡ୍‌ ଜେ ଡଲିମାତ୍‍ତଣ୍ଡ୍ ଆଦ୍ ସମ୍ଭବ୍ ଆୟ୍‍ୟ । 
ଦାଉଦ୍ ଅନ୍‌ ବିଷୟ୍‍ତେ କେତୁତଣ୍ଡ୍, ‘ନାନ୍ ସାରେଦାମ୍ ପ୍ରବୁଙ୍କ୍ ନା’ ମୁନ୍‍ନେ ଉଡ଼୍‍ତାନ୍, ବାତେଙ୍କ୍ ଇତ୍କେ ନାନ୍‍ନେ ବେଲା ଦାନ୍ଦେ ଆୟନ୍, ଆଦିଙ୍କ୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ ନା ତିନ୍ଦେପାକ୍ ମିନ୍ଦେଣ୍ଡ୍ । 
ଆଦିଙ୍କ୍ ନା ହୃଦୟ୍ କୁସ୍ ଆତ୍‍ତେ ନୁ ନା ମକତାଗାଙ୍କ୍ ୱେଡ଼୍‍କେତ୍‍ ଗଟି ପେୟ୍‍ତା । ମେଣ୍ଡେ ନାୱାଦ୍ ମେନ୍ଦୁଲ୍‍ ଡଲାନାଦ୍‍ ଆତ୍‍କେ ମିକା ନିଜାମ୍‍ ଆଶେ ମାଡ଼ି ବଞ୍ଚେମ୍‍ ଆଦ୍‍ତେ । 
ବାତେଙ୍କ୍ ଇତ୍‍କେ ନିମ୍‍ ନାକିଂଙ୍କ୍ ଡଲ୍‍ତଡ଼ାଦ୍‍ ଜଗତ୍‍ ୱିଡ଼୍‍ସ୍‍ୱିନ୍‍, ନିମ୍‍ ନି ବିଶ୍ୱସ୍ତ ସେବକିଙ୍କ୍ ପାତାଲ୍‍ ଲୋପେ ନଷ୍ଟ ଆଦାଙ୍କ୍ ହିୱିନ୍ । 
ନିମ୍‍ ନାକିଂଙ୍କ୍ ଜିୱୁଣ୍ଡ୍ ଆର୍ ତହଃସ୍‍ ମିନ୍ଦେନି ନୁ ନିୱାଦ୍‍ ଉପସ୍ଥିତି ନାକିଂଙ୍କ୍ ୱେଡ଼୍‍କ୍‍ ମାଡ଼ିତ୍ ।” 
“ଆ ଇସ୍ରାଏଲୀୟ ଦାଦାଲଡ଼୍‍ ନୁ ଏଲାସ୍କିଡ଼୍‍, ବୁଜାମାଡ଼ି ନାନ୍‍ନେ ମିକିଂଙ୍କ୍ ମା ଆନିଦାଦିଡ଼୍ ବଂଶତଣ୍ଡ୍ ଦାଉଦ୍ ରାଜାନ୍ ବିଷୟ୍‍ତେ ସୁଦୁଟ୍ କେତ୍‍ତେ ପାର୍‍ଦ୍‍ତାନ୍ କି । ଅଣ୍ଡ୍‌ ଡଲ୍‍ତଣ୍ଡ୍ ନୁ ସମାଦି ପାଏମ୍‍ଆତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, ମେଣ୍ଡେ ତାମାଦ୍ ସମାଦି ନେଣ୍ଡ୍ ଯାକ ଇଗେ ମାନ୍‍ଲୋପେ ମିନ୍ଦେ । 
ଅଣ୍ଡ୍‌ ୱେରଣ୍ଡ୍ ବାବବାଦୀ ମାତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, ଆଦିଙ୍କ୍ ଇଶ୍ୱର୍ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ ପ୍ରାମାଣ୍‍ ମାଡ଼୍‍ତାଦ୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ ପୁଞ୍ଜ୍‍ମାତ୍‍ତଣ୍ଡ୍ । ଦାଉଦ୍ ବଂଶତଡ଼୍‍ ଲୋପେଙ୍କ୍ ଅର୍‍ତୁଙ୍କ୍ ରାଜାଲ୍ ସିଂହାସନ୍‍ ମାଡ଼ିତନ୍ ଇଞ୍ଜ ଇଶ୍ୱର୍ ପ୍ରାମାଣ୍‍ ମାଡ଼ିମାତ୍‍ତଣ୍ଡ୍ । 
ଇଶ୍ୱର୍ ବବିଷ୍ୟତ୍‍ତେ ବାଆତେ ମାଡ଼ାଙ୍କ୍ ଆଦୁତନ୍, ଦାଉଦ୍ ଆଦ୍ ପୁଞ୍ଜ୍, ମସୀହନ୍ ପୁନରୁତାନ୍ ବିଷୟ୍‍ତେ କେତ୍‍ତଣ୍ଡ୍; ‘ଅଂକିଙ୍କ୍‌ ଡଲ୍‍ତଡ଼ାଦ୍ ଜଗତ୍‍ତାଗ୍ ୱିଡ଼୍‍ସିୱଡ଼୍‍ । ଅନାଦ୍‌ ମେନ୍ଦୁଲ୍‍ ପାତାଲ୍‍ ଲୋପେ ନଷ୍ଟ ଆୟ୍‍ୟ ।’ 
ଇଶ୍ୱର୍ ଜିସୁଙ୍କ୍ ଡଲ୍‌ତାଗାଙ୍କ୍ ପୁନରୁତ୍‍ତାନ୍ ମାଡ଼୍‍ତଣ୍ଡ୍ ନୁ ମାନାଡ଼୍ ସାରେତଡ଼୍ ଇଦିନାଦ୍ ସାକ୍ଷି ଆତ୍‍ତାଡ଼୍‍ । 
ଜିସୁ ତାମ୍ ବାବାନ୍ ତିନ୍ଦେପାକ୍ ତେଦିମିନ୍ଦେଣ୍ଡ୍ ନୁ ବାବାନ୍ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଲେକାମ୍ ଅନାଗାଙ୍କ୍ ପବିତ୍ର ଆତ୍‍ମା ପାଏମ୍‍ଆତ୍‍ତଣ୍ଡ୍ । ଇଞ୍ଜେ ମିଡ଼୍ ବାଆତେ ଉଡ଼ୁତିଡ଼୍ ନୁ କେଞ୍ଜୁତିଡ଼୍, ଆଦ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ତାଦ୍‍ ଦାନ । ଆଦ୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ ମା ପର୍‍ର ତସିସ୍‍ ମିନ୍ଦେଣ୍ଡ୍ । 
ଦାଉଦ୍ ନିଜେ ସ୍ୱର୍ଗତାଗ୍ ଆନଣ୍ଡ୍, ବାତେଙ୍କ୍ଇତ୍‍କେ ଅଣ୍ଡ୍‌ କେସ୍‍ମାତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, ‘ପ୍ରବୁ ନା ପ୍ରବୁଙ୍କ୍ କେତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, 
ନାନ୍ ନି ଶତ୍ରୁଡ଼୍‍କ୍ ନିୱାଦ୍ କୁତୁଲ୍‍ ଡେକେତ୍ ମଦଲ୍‍ ମାଡ଼୍‍ୱେ ଯାକ, ନା ତିନ୍ଦେପାକ୍ କୁଦିମାନ୍ ।’” 
“ହଁ ଇସ୍ରାଏଲ୍‍ଡ଼ି, ସାରେତଡ଼୍ ନିଶ୍ଚୟ୍‍ ପୁନୁଟ୍ ଯେ, ବେନ୍ ଜିସୁଙ୍କ୍ ମିଡ଼୍ କ୍ରୁଶତାଗ୍ ଆୱକ୍‍ତିଡ଼୍‍, ଇଶ୍ୱର୍ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ ପ୍ରବୁ ନୁ ମସୀହ ରେଣ୍ଡ୍ ପେଦେର୍‍ ଇତ୍‌ତଣ୍ଡ୍‌ !” 
ବେସୁଟ୍‌ ନାରୁଡ଼୍ ଇଦ୍ କେଞ୍ଜ୍‍ତଡ଼୍, ଅଡ଼୍‌ ଗାଟି ହୃଦୟତେ ଦାନ୍ଦେ ଆତ୍‍ତଡ଼୍ ନୁ ପିତର୍ ନୁ ବାଗାତ୍ ପ୍ରେରିତ ଶିଷ୍ୟଡ଼୍‍କ୍ କେତ୍‍ତଡ଼୍, “ଦାଦାଲଡ଼୍‍ ମାନାଡ଼୍ ବାଆତେ ମାଡ଼ିକାଡ଼୍ ?” 
ପିତର୍ ଅଡ଼୍‌‍କିଂଙ୍କ୍ କେତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, “ମିଡ଼୍ ହେର୍କା ମାଡ଼ି ସାରେତଡ଼ି ପାପ୍‍ତାଗାଙ୍କ୍ ମାଲ୍‍ମୁଟ୍ ନୁ ପାପ୍ କେମା ସେଙ୍ଗେ ଜିସୁ କ୍ରିଷ୍ଟନ୍ ପେଦେର୍‍ତେ ଏର୍‍ଦିକ୍ଷା ଆୟ୍‍ମୁଟ୍; ଆଲେକେ ମିଡ଼୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ତେ ଉପହାର୍, ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ପାଏମ୍‍ଆଦ୍‍ତିଡ଼୍‍ । 
ବାତେଙ୍କ୍ଇତ୍‍କେ ଇଶ୍ୱର୍‌ତେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ମିଇ ସେଙ୍ଗେ, ମିଇ ପିଲାନ୍ ସେଙ୍ଗେ ନୁ ଜେକେ ମାନ୍ଦାନଡ଼୍ ବେନଡ଼୍‍କ୍ ପ୍ରବୁ ଇଶ୍ୱର୍ କାର୍‍ଙ୍ଗ୍‍ତଣ୍ଡ୍, ଅଡ଼୍‌ ସାରେତଡ଼୍ ସେଙ୍ଗେ ମାଡ଼୍‍ତଣ୍ଡ୍ ।” 
ପିତର୍ ଅଡ଼୍‌‍କିଂଙ୍କ୍ ଅନୁରଦ୍‌‍ ମାଡ଼ାନାଦ୍‍ ନୁ ନାର୍‍ଗେ ଲେକାତ୍ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଇସ୍‌ କେତ୍‍ତାନ୍, “ଇ କାରାପ୍ ନାରୁଡ଼୍ ସେଙ୍ଗେ ୱାସମିନ୍ଦେନ୍ ଶାସ୍ତିତାଗାଙ୍କ୍ ନିଜେ ନିଜେତିଙ୍କ୍ ରକ୍ଷା ମାଡ଼ାଟ୍ ।” 
ଅଡ଼୍‌ ଲୋପେଙ୍କ୍ ନାର୍‍ଗେ ନାରୁଡ଼୍ ଅନ୍‌ ଗଟ୍‍ତେ ବିଶ୍ୱାସ୍ ମାଡ଼ି ଏର୍‍ଦିକ୍ଷା ହତ୍‍ତଡ଼୍ । ଆଦ୍‍ନାଣ୍ଡ୍ ମାତର୍ ମୁଣ୍ଡ୍ ହଜାର୍‌ ନାରୁଡ଼୍ ଶିଷ୍ୟଡ଼୍ ଦଲ୍‍ତାଗ୍ କାୟ୍‍ଲ୍‍ତଡ଼୍ । 
ଅଡ଼୍‌ ପ୍ରେରିତ ଶିଷ୍ୟଡ଼ାଦ୍ ଶିକ୍ଷାତାଗ୍, ସହବାଗିତାଗ୍, ରୂଟି ଉହୁତାନାଗ୍ ନୁ ପ୍ରାର୍ତନା ମାଡ଼ାନାଗ୍ ଅଣ୍ଡୟ୍‌‍ମନ୍‍ ଆସ୍ ମାତ୍‍ତଡ଼୍ । 
ପ୍ରେରିତ ଶିଷ୍ୟଡ଼୍ ନାର୍‍ଗେ ଆଦ୍‍ବୁତ୍‌ ନୁ ଆଶର୍ଯ୍ୟ ପାଡ଼ିୟି ମାଡ଼୍‍ତଡ଼୍ ନୁ ସାରେତଡ଼୍ ଆଗାଙ୍କ୍ କାବା ଆସ୍ ୱେର୍‍ତଡ଼୍ । 
ବିଶ୍ୱାସୀଡ଼୍‍ ସାରେତଡ଼୍ ତଡ଼୍ ସାଙ୍ଗ ଆତ୍‍ତଡ଼୍ ନୁ ଅଣ୍ଡୟାଗେ କାୟ୍‍ଲି ଅଡ଼ାଦ୍‌ ସାରେ ସମ୍ପତିତିଙ୍କ୍ ତୁହୁସ୍‍ତଡ଼୍ । 
ଅଡ଼୍‌ ନିଜେ ନିଜେତ୍ ସମ୍ପତିତିଙ୍କ୍ ୱାମି, ପାଏମ୍‍ଆତ୍‍ତେ ଡାବ୍‍କିଙ୍କ୍ ସାରେତଡ଼ାଦ୍ ଦର୍‍କାଡ଼୍ ଲେକାମ୍ ସାରେତଡ଼୍‌କିଂଙ୍କ୍ ତୁହୁସ୍‍ତଡ଼୍ । 
ଅଡ଼୍‌ ସାରେଦିନେ ଉପବାସ୍ ମନ୍ଦିର୍‍ତାଗ୍ ୱେରଡ଼୍ ଦଲ୍‍ ଆସ୍ ଗୁଡ଼ମାତ୍‍ତଡ଼୍ ନୁ ୱେଡ଼୍‍କେତେ ନୁ ସରଲ୍‍ ହୃଦୟତେ, 
ଅନୁଗ୍ରହ ପାଏମ୍‍ଆତ୍‍ତେ ନାରୁଡ଼୍‍ ଇଶ୍ୱର୍‌ତିଙ୍କ୍ ପ୍ରସଂଶା ମାଡ଼ି ଲକ୍ ଲକ୍ ରୂଟି ଉହୁସ୍ ତିଞ୍ଜମାତ୍‍ତଡ଼୍ । ଅଡ଼୍‌ ସାରେତଡ଼୍ ବିଶ୍ୱାସୀ ଆଦ୍‍ତଡ଼୍ ନୁ ନିତ୍‍ଦିନ୍ ପରିତ୍ରାଣ୍ ପାଏମ୍‍ଆତ୍‍ତେ ନାରୁଡ଼୍‍କିଂଙ୍କ୍ ପ୍ରବୁ ଅଡ଼ାଦ୍‌ ଦଲ୍‍ତାଗ୍ କାଲ୍‍ପ୍‍ତଣ୍ଡ୍ । 
