﻿ଯୋହନ୍‌‌ ଲେକ୍‍ତାଦ୍ ଜିସୁ କ୍ରିଷ୍ଟନ୍‍ ସୁସମାଚାର୍‌.
1.
ମୁନେଙ୍କ୍ ବାକ୍ୟ ମାତ୍‍ତେ, ବାକ୍ୟ ଇଶ୍ୱରତଡ଼୍ ମାତ୍‍ତେ, ବାକ୍ୟ ନୁ ଇଶ୍ୱର୍ ୱେରନ୍ ମାତ୍‍ତଣ୍ଡ୍ । 
ବାକ୍ୟ ମୁନେଙ୍କ୍ ଇଶ୍ୱରତଡ଼୍ ମାତ୍‍ତେ । 
ଅଣ୍ଡ୍‌ ତଡ଼୍ ଇଶ୍ୱର୍ ସାରେ ତିଆର୍ ମାଡ଼୍‍ତଣ୍ଡ୍; ମେଣ୍ଡେ ବେନ୍‍ସାରେ ତିଆର୍ ଆସ୍‍ମିନ୍ଦେ, ଆୱିନାଗାଙ୍କ୍ ୱେରଡ଼୍ ମେଣ୍ଡେ ଅଙ୍କ୍‌‍ୱିଡ଼୍‍ସି ତିଆର୍ ଆୟ୍‍ୟ । 
ଅନ୍‌‍ଆଗେ ଜିୱୁନ୍ ମାତ୍‍ତେ ନୁ ଆଦ୍ ଜିୱୁନ୍ ନାରୁଡ଼୍‍ତେ ୱେସ୍ । 
ଆଦ୍ ୱେସ୍ ହିକାଡ଼୍‍ତାଗ୍ ନିଡ଼୍‍ସ ୱାସମିନ୍ଦେ, ମେଣ୍ଡେ ହିକାଡ଼୍ ତାକିଙ୍କ୍ ଗ୍ରହନ୍ ମାଡ଼ । 
ଇଶ୍ୱରତେ ଗାରେକନ୍‍ ୱେରଣ୍ଡ୍ କବର୍ ଆଦାନଣ୍ଡ୍ ନାରୁଡ଼୍ ଆତ୍‍ତଣ୍ଡ୍; ଅନ୍‌ ପେଦେର୍ ଯୋହନ୍‌ । 
ଅଣ୍ଡ୍‌ ବେଦ୍‍ପୁଟୁଙ୍କ୍ ୱେସ୍ ବିଷୟ୍‍ତେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ହିଦ୍‍ତଣ୍ଡ୍, ମେଣ୍ଡେ ଆଦ୍ କେଞ୍ଜି ସାରେତଡ଼୍ ବିଶ୍ୱାସ୍ ମାଡ଼ିତଡ଼୍, ଆଦିନ୍ ମାଇଦିଙ୍କ୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ ୱାତ୍‍ତଣ୍ଡ୍ । 
ଯୋହନ୍‌ ନିଜେ ଆଦ୍ ୱେସ୍ ହିଲକଟ୍ ମାତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, ବାତେଙ୍କ୍ ଇତ୍‍କେ ୱେସ୍ ବିଷୟ୍‍ତେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ହିଦାନ୍ ମାଇଦିଙ୍କ୍ ୱାତ୍‍ତଣ୍ଡ୍ 
ବେନ୍ ସତ୍ ୱେସ୍ ଜଗତ୍‍ତାଗ୍ ୱାସ୍ ସାରେତଡ଼୍ ନାରୁଡ଼୍‍କ୍ ୱେସ୍ ମାଡ଼ିତେ, ଆଦେ ନିଜାତାଦ୍ ୱେସ୍ । 
ଅଣ୍ଡ୍‌ ଜଗତ୍‍ତାଗେ ମାତ୍‍ତଣ୍ଡ୍ ନୁ ଜଗତ୍ ଅନ୍‌ ତଡ଼୍ ତିଆର୍ ଆତ୍‍କେ, ମିକା ଜଗତ୍ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ ହେଞ୍ଚ୍‍ ପାର୍‍ୱ । 
ଅଣ୍ଡ୍‌ ନିଜେତ୍ ରାଜ୍ୟତାଗ୍ ୱାତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, ମିକା ଅନ୍‌ ନିଜେତ୍ ନାରୁଡ଼୍ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ ଗ୍ରହନ୍ ମାଡ଼ଡ଼୍‍ । 
ମାତର୍ ବେସର୍ ନାରୁଡ଼୍ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ ଗ୍ରହନ୍ ମାଡ଼୍‍ତଡ଼୍, ଇତ୍‍କେ ବେନଡ଼୍ ଅନ୍‌ ପେଦେର୍‍ତେ ବିଶ୍ୱାସ୍ ମାଡ଼୍‍ତଡ଼୍, ଆ ସାରେତଡ଼୍‌କିଂଙ୍କ୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ ଇଶ୍ୱରତେ ମାର୍‍ ଆଦ୍‍ଦାନ୍ ମାଇଦିଙ୍କ୍ ଅଦିକାର୍‌ ହିତ୍‍ତଣ୍ଡ୍; 
ଅଡ଼୍‌ ନେତୁର୍‍ତାଗାଙ୍କ୍, ମେନ୍ଦୁଲ୍‍ତେ ଇଚ୍ଛାତେ ବା ନାରୁଡ଼୍ ଇଚ୍ଛାତେ ଜନମ୍ ଆୟ୍‍ୟଡ଼୍, ବେଲାନ୍ ଇଶ୍ୱରତାଗାଙ୍କ୍ ଜନମ୍ ଆଦ୍‍ତଡ଼୍ । 
ମେଣ୍ଡେ, ଆଦ୍ ବାକ୍ୟ ମେନ୍ଦୁଲ୍ ପଇତେ, ମେଣ୍ଡେ ଅନୁଗ୍ରହ ନୁ ସତ୍‍ତେ ନିଣ୍ଡି ମାନ୍‍ ଲୋପେ ବାସେ ମାଡ଼୍‍ତଣ୍ଡ୍, ମେଣ୍ଡେ ବାବାନାଗାଙ୍କ୍ ୱାତ୍ ୱେରଡ଼୍ ଇଞ୍ଜ ମାର୍‍ଦେ ମହିମା ଲେକାମ୍ ମାମ୍‍ମେ ଅନ୍‌ ମହିମାତିଙ୍କ୍ ଉଡ଼୍‍ତମ୍ । 
ଯୋହନ୍‌ ତାନ୍ ବିଷୟ୍‍ତେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଇସ୍‌ ଗାଟି ଲେଙ୍ଗ୍‍ଦେ କେତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, “ବେନ ନା ପେର୍‍କେ ୱାଦୁତଣ୍ଡ୍, ଅଣ୍ଡ୍‌ ନାକିଙ୍କ୍ଅନ୍‌ ବାଡ଼୍‍ୟଣ୍ଡ୍, ବାତେଙ୍କ୍ ଇତ୍କେ ‘ଅଣ୍ଡ୍‌ ନା ଜନମ୍‍ତେ ମୁନେକ୍ କନ୍‍ସ୍ ମାତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, ବେନ ବିଷୟ୍‍ତେ ନାନେ ଇଲା କେସ୍‍ମାତ୍‍ତାନ୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ ହିଣ୍ଡେ ।’” 
ତ ଅଣ୍ଡ୍‌ ସାରେତାଗାଙ୍କ୍ ମାମ୍‍ମେ ସାରେତମ୍ ପାଏମ୍ ଆସ୍‍ମିନ୍ଦେମ୍, ଅନୁଗ୍ରହତେ ପର୍‍ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଏମ୍ ଆସ୍‍ମିନ୍ଦେମ୍ । 
ଇଶ୍ୱର୍‌ତେ ବ୍ୟବସ୍ଥା ମୋଶାନ୍‌ ତଡ଼୍ ଦର୍‍କି ମିନ୍ଦେ, ବାତେଙ୍କ୍ ଇତ୍‍କେ ଅନୁଗ୍ରହ ନୁ ସତ୍ ଜିସୁକ୍ରିଷ୍ଟନ୍ ତଡ଼୍ ଉପସ୍ଥିତ ଆତ୍‍ତେ । 
ବେନ ବେସୁଙ୍କ୍‍ ଇଶ୍ୱରତିଙ୍କ୍ ଉଡ଼ଣ୍ଡ୍, ଅନ୍‌ ଡ଼େକାନାଗ୍ ମାନ୍ଦାନ୍ ୱେରଣ୍ଡେ ମାର୍‍ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ କେସ୍ ମାଡ଼ିମିନ୍ଦେଣ୍ଡ୍ । 
ଯିରୁଶାଲେମ୍‍ତେ ଯିହୁଦୀ ନେତାଲଡ଼୍ ବେସ୍‍କ୍‍ତୁଡ଼୍‍ ଦର୍ମ ଯାଜକ୍ ନୁ ଲେବୀୟ ନାରୁଡ଼୍‍କ୍ ଯୋହନ୍‌‌ତେ ଗାର୍‍ରେ “ନିମ୍‍ ବେନ,” ଇଞ୍ଜ ପାଚ୍ରାମାଡ଼ାନ୍‍ ମାଇଦିଙ୍କ୍ ରହ୍‍ତଡ଼୍ । 
ଅଣ୍ଡ୍‌ ଅସ୍ୱୀକାର୍ ମାଡ଼କଟ୍ ସାଏମାଡ଼ି କେତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, “ନାନ୍ ମସିହ ଆୟନ୍ ।” 
ଆସୁଟେ ଅଡ଼୍‌‍ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ ପାଚ୍ରାମାଡ଼୍‍ତଡ଼୍, “ଆଲାଇତ୍‍କେ ନିମ୍‍ ବାତେଏ ଏଲୀୟନି ?” ଅଣ୍ଡ୍‌ କେତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, “ନାନେ ଆୟନ୍ । ନିମ୍‍ ବାତେଏ ଆ ବାବବାଦୀନୀ ?” ଅଣ୍ଡ୍‌ ଉତ୍ତର୍ ହିତ୍‍ତଣ୍ଡ୍ “ଇଲା ।” 
ଆସୁଟେ ଅଡ଼୍‌ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ କେତ୍‍ତଡ଼୍, “ମାକିଂଙ୍କ୍ ରୟ୍‍ସ୍‍ମାନ୍ଦାନ୍ ନାରୁଡ଼୍‍କିଂଙ୍କ୍ ବେଦ୍‍ପୁଟୁଙ୍କ୍ ଉତ୍ତର୍ ହିଦ୍‍ପାର୍‍ଦ୍‍ତମ୍, ଆଦିନ୍ ମାଇଦିଙ୍କ୍ ନିମ୍‍ ବେନନି ? ନିମ୍‍ ନିଜ୍ ବିଷୟ୍‍ତେ ବାତେଏ କେତୁତିନ୍ ?” 
ଯିଶାଇୟ ବାବବାଦୀ ବେଦ୍‍ପୁଟୁଙ୍କ୍ କେସ୍‍ମାତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, ଯୋହନ୍‌ ଆଦେପୁଟୁଙ୍କ୍ କେତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, “ନାନ୍ ଉସ୍କ ନେଲ୍‍ଦାଗ୍ କିଡ଼୍‍କମାନ୍ଦାନ୍‍ ୱେରନ୍ ନାରୁନ୍ ଲେଙ୍ଗ୍, ପ୍ରବୁନ୍ ଆର୍ ତିଆର୍ ମାଡ଼ାଟ୍ ।” 
ପାରୂଶୀନାରୁଡ଼୍ ରହସ୍ ମାନ୍ଦାନ୍ କବର୍ କେତାନଡ଼୍, 
ଅଂକିଙ୍କ୍‌ ପାଚ୍ରାମାଡ଼୍‍ତଡ଼୍, “ନିମ୍‍ ଯଦି କ୍ରିଷ୍ଟ କି ଏଲୀୟ କି ଆ ବାବବାଦୀ ଆୟ୍‍ୱିନ୍, ଆଲାଇତ୍‍କେ ବାତେଙ୍କ୍ ବାପ୍ତିସ୍ମ ହିଦୁତିନ୍ ?” 
ଯୋହନ୍‌ ଅଡ଼୍‌‍କିଂଙ୍କ୍ ଉତ୍ତର୍ ହିତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, “ନାନ୍ ଏର୍‍ଦାଗ୍ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଇଦୁତାନ୍; ବେନଙ୍କ୍ ମିଡ଼୍ ପୁନ୍‍ୱିଡ଼୍, ଅଣ୍ଡ୍‌ ମିଇ ଲୋପେ ମିନ୍ଦେଣ୍ଡ୍; 
ଅଣ୍ଡ୍‌ ନା ପେର୍‍କେ ୱାସମିନ୍ଦେଣ୍ଡ୍, ଅନ୍‌ ଡେକେତ୍ ବନ୍ଦନ୍ ଲେଏତାଙ୍କ୍ ନାନ୍ ଯୋଗ୍ୟ ଆୟନ୍ ।” 
ହି ସାରେ ଗଟନା ଯର୍ଦ୍ଦନ୍ ବେଡ଼େମ୍‍ତେ ମେଣ୍ଡନ୍ ପାକେ ମାନ୍ଦାନ୍ ବେତାନି ନାର୍ ଗଟେମ୍ ଆସ୍‍ମାତେ । ହି ପଡ଼ିୟେତାଗ୍ ଯୋହନ୍‌ ନାରୁଡ଼୍‍କିଂଙ୍କ୍ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଇସ୍‌‍ମାତ୍‍ତଣ୍ଡ୍ । 
ଆସୁଟେ ମେଣ୍ଡନ୍ ଦିନ୍ ଯୋହନ୍‌ ଜିସୁଙ୍କ୍ ନିଜେତ୍ ଗାର୍‍ରେ ୱାଦାନାଦ୍ ଉଡ଼ି କେତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, “ହି ଉଡ଼ାଟ୍, ଇଶ୍ୱର୍‌ତେ ମେଣ୍ଢାମେଇତାନଣ୍ଡ୍, ବେନ ଜଗତ୍‍ତେ ପାପ୍ କାଞ୍ଜିଆଦ୍‍ତଣ୍ଡ୍ । 
ନା ପେର୍‍କେ ବେନ ୱାସ ମିନ୍ଦେଣ୍ଡ୍, ଅଣ୍ଡ୍‌ ନା କନ୍‍ସ୍ ବାଡ଼୍‍ୟଣ୍ଡ୍ ୱାସମିନ୍ଦେଣ୍ଡ୍, ବାତେଙ୍କ୍ ଇତ୍କେ ଅଣ୍ଡ୍‌ ନା ଜନମ୍‍ତେ ମୁନେକନ୍‍ସ୍ ମାତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, ବେନ ବିଷୟ୍‍ତେ ନାନ୍ ଇଦ୍ କେସ୍‍ମିନ୍ଦେନ୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ ହିଣ୍ଡେ । 
ନାନ୍ ଆନ୍‌‍ତେ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ ହେଞ୍ଚକଟ୍ ମାତ୍‍ତାନ୍, ବାତେଙ୍କ୍ ଇତ୍‍କେ ଅଣ୍ଡ୍‌ ବେଦ୍‍ପୁଟୁଙ୍କ୍ ଇସ୍ରାଏଲ୍‍ ନାରୁଡ଼୍‍ତେ ଗାର୍‍ରେ ତିଆର୍ ଆଦ୍‍ତନ୍, ଆଦିନ୍ ସେଙ୍ଗେ ନାନ୍ ଏର୍‍ଦାଗ୍ ବାପ୍ତିସ୍ମ ହିଦାଙ୍କ୍ ୱାସ୍‍ମିନ୍ଦେନ୍ ।” 
ମେଣ୍ଡେ, ଯୋହନ୍‌ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଇସ୍‌ କେତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, “ନାନ୍ ଆତ୍ମାତିଙ୍କ୍ ପାର୍ୱା ରକମ୍ ସ୍ୱର୍ଗତାଗାଙ୍କ୍ ଡିଗାନାଦ୍, ମେଣ୍ଡେ ଆଦ୍ ଅନ୍‌ ପର୍‍ର କୁଦାନାଦ୍‍ ଉଡ଼୍‍ତାନ୍ । 
ନାନେ ଆନ୍‌‍ତେ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ ହେଞ୍ଚକଟ୍ ମାତ୍‍ତାନ୍, ମାତର୍ ବେନ ନାକିଂଙ୍କ୍ ଏର୍‍ଦାଗ୍ ବାପ୍ତିସ୍ମ ହିଦାଙ୍କ୍ ରହ୍‍ତଣ୍ଡ୍, ଅଣ୍ଡ୍‌ ନାକିଂଙ୍କ୍ କେତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, ବେନଡ଼୍‍ ପର୍‍ ଆତ୍ମାତିଙ୍କ୍ ଡିଗାନାଦ୍ ଉଡ଼ିତିନ୍, ଅଣ୍ଡ୍‌ ଆ ନାରୁଡ଼୍‌ଣ୍ଡ୍‌, ବେନ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାତେ ବାପ୍ତିସ୍ମ ହିଦ୍‍ତଣ୍ଡ୍ । 
ମେଣ୍ଡେ ନାନ୍ ଆଦ୍ ଉଡ଼ିମିନ୍ଦେନ୍ ନୁ ଅଣ୍ଡ୍‌ ଇଶ୍ୱର୍‌ତେ ମାର୍‍ ଇଞ୍ଜ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଇସ୍‌‍ମିନ୍ଦେନ୍ ।” 
ମେଣ୍ଡନ୍‍ଦିନେ ମେଣ୍ଡନ୍‍ଦାମ୍ ଯୋହନ୍‌ ନୁ ତାମ୍ ଶିଷ୍ୟଡ଼୍ ଲୋପେଙ୍କ୍ ଇର୍‍ୱୁଡ଼୍ ତଡ଼୍ ନିସ୍ ମାତ୍‍ତଣ୍ଡ୍ । 
ମେଣ୍ଡେ, ଅଣ୍ଡ୍‌ ଜିସୁଙ୍କ୍ ଆଦ୍ ଆର୍ ଇସ୍‌ ଆଦାନାଦ୍ ଉଡ଼ି ଅଂକିଙ୍କ୍‌ ଅଣ୍ଡୟ୍‌‍ ଦୃଷ୍ଟିତେ ଉଡ଼ି କେତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, “ହିକ୍ ଉଡ଼ାଟ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ତେ ମେଣ୍ଢାମେଇତାନଣ୍ଡ୍ ।” 
ଆଦ୍ ଇର୍‍ୱୁଡ଼୍ ଶିଷ୍ୟଡ଼୍ ଯୋହନ୍‌‌ତେ ଗଟି କେଞ୍ଜି ଜିସୁନ୍ ପେର୍‍କେ ପେର୍‍କେ ଆଦ୍‍ତଡ଼୍ । 
ଜିସୁ ମାଲ୍‍ସ୍ ଅଡ଼୍‌‍ ପେର୍‍କେ ପେର୍‍କେ ୱାଦାନାଦ୍ ଉଡ଼ି ପାଚ୍ରାମାଡ଼୍‍ତଣ୍ଡ୍, “ମିଡ଼୍ ବାତେଏ ମେହ୍‍କୁତିଡ଼୍ ?” ଅଡ଼୍‌ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ ଉତ୍ତର୍ ହିତ୍‍ତଡ଼୍, “ରାବ୍‍ବି, ହିଦିନ୍ ଅର୍ତ ଗୁରୁ ନିମ୍‍ ବେଗେ ମାନ୍ଦୁତି ?” 
ଜିୱୁ ଅଡ଼୍‌‍କିଂଙ୍କ୍ କେତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, “ୱାଡ଼ାଟ୍, ଉଡ଼ିତିଡ଼୍ ।” ଆସୁଟେ ଅଡ଼୍‌ ଆଞ୍ଜ୍ ଅନ୍‌ ପଡ଼୍‍ୟ୍ ଉଡ଼୍‍ତଡ଼୍, ମେଣ୍ଡେ ଆଦ୍ ଦିନ୍ ଅନ୍‌‍ତଡ଼୍ ମାତ୍‍ତଡ଼୍; ଆସୁଟେ ପାୟାଲ୍ ନାଲୁ ଗାଣ୍ଟା ଆସ୍‍ମାତ୍‍ତେ । 
ବେନଡ଼୍ ଇର୍‍ୱୁଡ଼୍ ଯୋହନ୍‌‌ତେ ଗଟି କେଞ୍ଜି ଜିସୁନ୍ ପେର୍‍କେ ପେର୍‍କେ ଆଞ୍ଜ୍ ମାତ୍‍ତଡ଼୍, ଅଡ଼୍‌ ଲୋପେଙ୍କ୍ ୱେରଣ୍ଡ୍ ଶିମୋନ୍ ପିତର୍‍ତେ ଦାଦାଲ୍ ଆନ୍ଦ୍ରିୟ ମାତ୍‍ତଣ୍ଡ୍ । 
ଆନ୍‌ଦ୍ରିୟ ପ୍ରତମ୍ ନିଜର୍ ତାମୁଣ୍ଡ୍‌ ଶିମୋନ୍‍ତିଙ୍କ୍ ଉଡ଼ିମେଣ୍ଡେ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ କେତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, “ମାମ୍‍ମେ ମସିହଙ୍କ୍ ଉଡ଼ିମିନ୍ଦେମ୍ ।” 
ଆନ୍‌ଦ୍ରିୟ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ ଜିସୁନ୍ ଗାର୍‍ରେ ତାତ୍‍ତଣ୍ଡ୍ । ଜିସୁ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ ଅଣ୍ଡୟ୍‌‍ ଦୃଷ୍ଟିତେ ଉଡ଼ି କେତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, “ନିମ୍‍ ଶିମୋନ୍, ଯୋହନ୍‌‌ତେ ମାର୍‍ । ନିମ୍‍ କେଫା ପେଦେର୍ ତେ କ୍ୟାତ୍‌ ଆଦ୍‍ତିନ୍‌ ।” 
ମେଣ୍ଡନ୍‍ଦିନେ ଜିସୁ ଗାଲିଲୀତାଗ୍ ଆଦ୍‍ଦାନ୍ ମାଇଦିଙ୍କ୍ ଇଚ୍ଛା ମାଡ଼୍‍ତଣ୍ଡ୍, ମେଣ୍ଡେ ଅଣ୍ଡ୍‌ ପିଲିପ୍‍ତିଙ୍କ୍ ଉଡ଼ିମେଣ୍ଡେ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ କେତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, “ନା ପେର୍‍କେ ୱାଡ଼ା ।” 
ପିଲିପ୍ ବେତ୍‍ସାଇଦାତେ ନାରୁଣ୍ଡ୍‍ ମାତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, ଆଦ୍ ଆନ୍ଦ୍ରିୟ ନୁ ପିତର୍‍ତେ ନାର୍ ମାତ୍‍ତେ । 
ପିଲିପ୍ ନିତନିୟେଲ୍‍ତିଙ୍କ୍ ଉଡ଼ିମେଣ୍ଡେ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ କେତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, “ବେନ ବିଷୟ୍‍ତେ ମୋଶାଲ୍‌ ବ୍ୟବସ୍ଥା ବଇତାଗ୍ ଲେକିମିନ୍ଦେଣ୍ଡ୍, ମେଣ୍ଡେ ବାବବାଦିଡ଼୍ ଆନ୍‌‍ତେ ଲେକିମିନ୍ଦେଡ଼୍, ମାମ୍ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ ଉଡ଼ି ମିନ୍ଦେମ୍; ଅଣ୍ଡ୍‌ ଯଷେପ୍‍ତେ ମାର୍‍ ନାଜରିତିୟ ଜିସୁ ।” 
ନିତନିୟେଲ୍ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ ପାଚ୍ରାମାଡ଼୍‍ତଣ୍ଡ୍, “ନାଜରିତ ତାଗାଙ୍କ୍ ବାତ୍ ସାୟେତ୍ ବିଷୟ୍ ପେଇତେ ପାର୍‍ଦ୍‍ତେ ?” ପିଲିପ୍ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ କେତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, “ୱାସ୍ ଉଡ଼ୁ ।” 
ଜିସୁ ନିତନିୟେଲ୍‍ତିଙ୍କ୍ ତାନ୍ ଗାର୍‍ରେ ୱାଦାନାଦ୍ ଉଡ଼ି ଅନ୍‌ ବିଷୟ୍‍ତେ କେତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, “ହି ଉଡ଼ାଟ୍, ହିଣ୍ଡ୍ ୱେରଣ୍ଡ୍ ନିଜାମ୍ ଇସ୍ରାଏଲ୍‍ତେ ନାରୁଡ଼୍, ହିନାଗ୍ ଚାଲାକି ଇଲେ ।” 
ନିତନିୟେଲ୍ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ ପାଚ୍ରାମାଡ଼୍‍ତଣ୍ଡ୍, “ନିମ୍‍ ନାକିଂଙ୍କ୍ ବେଲା ହେଞ୍ଚ୍‍ତିନ୍ ?” ଜିସୁ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ ଉତ୍ତର୍ ହିତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, “ପିଲିପ୍ ନିକିଂଙ୍କ୍ କାର୍‍ଙ୍ଗାନ୍‍ ମୁନେ ନିମ୍‍ ବେସୁଙ୍କ୍‍ ତୟେମାଡ଼େତ୍ ମଦଲ୍ ମାତ୍‍ତି, ଆସୁଟେ ନାନ୍‍ନେ ନିକିଂଙ୍କ୍ ଉଡ଼ିମାତ୍‍ତାନ୍ ।” 
ନିତନିୟେଲ୍ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ ଉତ୍ତର୍ ହିତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, “ହୋ ଗୁରୁ, ନିମ୍‍ ଇଶ୍ୱର୍‌ତେ ମାର୍‍, ନିମ୍‍ ଇସ୍ରାଏଲ୍‍ତେ ରାଜାନି ।” 
ଜିସୁ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ ଉତ୍ତର୍ ହିତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, “ନାନ୍ ନିକିଂଙ୍କ୍ ତୟେମାଡ଼େତ୍ ମଦଲ୍ ଉଡ଼ିମାତ୍‍ତାନ୍ ଇଞ୍ଜ କେତ୍‍ତାଙ୍କେ ନିମ୍‍ ବିଶ୍ୱାସ୍ ମାଡ଼ୁତି ? ନିମ୍‍ ଇଦିଙ୍କ୍‌ ଅଣ୍ଡ୍‌ ମେଣ୍ଡେ ବେଡ଼୍‍ୟା ବେଡ଼୍‍ୟାଦ୍‍ ବିଷୟ ଉଡ଼ିତି ।” 
ମେଣ୍ଡେ, ଜିସୁ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ କେତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, “ସତ୍ ନାନ୍ ମିକିଂଙ୍କ୍ କେତୁତାନ୍, ମିଡ଼୍ ସ୍ୱର୍ଗତିଙ୍କ୍ କୁଲା ନୁ ଇଶ୍ୱର୍‌ତେ ଦୂତକିଂଙ୍କ୍ ନାରୁଡ଼୍ ପିଲେତ୍ ପର୍‍ର ତାରାନାଦ୍ ନୁ ଡିଗାନାଦ୍ ଉଡ଼ିତିଡ଼୍ ।” 
