﻿ଲୁକ.
17.
ଜିସୁ ତାମ୍ ଶିଷ୍ୟଡ଼୍‍କିଂଙ୍କ୍ କେତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, ବେନେ ସାରେ ହେର୍କା ତଡ଼୍ ନାରୁଡ଼୍ ପାପତାଗ୍ ରାଇତଣ୍ଡ୍ ନୁ ବେନ୍ ଅଙ୍କ୍‌ ଇଦ୍ ପାପତାଗ୍ ରାପିତଣ୍ଡ୍ ଅନ୍‌‍ୱାଦ୍ ଦଣ୍ଡ୍ ଯେ ବେସର୍ ବୟଙ୍କାର୍ ଆଦ୍‍ତେ ! 
ହିଡ଼୍ ଲେକେତ୍‌ ନାରୁଡ଼୍‍କ୍ ପାପତାଗ୍ ରାପାନ୍ ୱିଡ଼୍‍ସି ଅନ୍‌ ପାପତାଗ୍ ଅଣ୍ଡୟ୍‌ ବାଡ଼େୟାଦ୍ ଜାତ୍‍ତେକାଲ୍ ୱେହେସ୍ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ ସମୁଦ୍ରତାଗ୍ ହେସିତ୍କେ ମିକା ଲେକେତ୍ ଆୟେଡ଼୍ । 
ତ ମିଡ଼୍ ନିଜ୍, ବିଷୟତେ ସାବ୍‍ଦାନ୍ ଆସ୍ ମାନୁଟ୍ । ଯଦି ନି ତାମୁଣ୍ଡ୍‌ ପାପ୍‌ ମାଡ଼ିତନ୍, ଅଂକିଙ୍କ୍‌ ମନ୍‍ ପରିବର୍ତ୍ତନ୍ ମାଡ଼ାଙ୍କ୍ କେଲାଟ୍; ମେଣ୍ଡ୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ ଯଦି ମନ୍ ପରିବର୍‍ତନ୍ ମାଡ଼ିତନ୍, ଆଲାତ୍କେ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ କ୍ଷମା ହିମୁଟ୍ । 
ମେଣ୍ଡେ, ଯଦି ଅଣ୍ଡ୍‌ ଅଣ୍ଡୟ୍‌‍ଦିନ୍ ତେ ଲୋପେ ସାତ୍‍ଦାମ୍, ନି ବିରୁଦ୍‍ତେ ପାପ୍‌ ମାଡ଼ିତନ୍ ନୁ ସାତ୍‍ଦାମ୍ ନି ଗାର୍‍ରେ ମାଲ୍‍ସ୍ ୱାସ୍ କେତିତଣ୍ଡ୍ ନାନ୍ ମନ୍‍ ପରିବର୍ତ୍ତନ୍ ମାଡ଼୍‍ତାନ୍ ଇଞ୍ଜ କେତିତଣ୍ଡ୍, ଆଲେକେ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ ଆଦ୍‍ଲେକାମ୍ କ୍ଷମା ମାଡ଼ାଟ୍ । 
ଆଗାଙ୍କ୍ ପ୍ରେରିତ୍‍ ଶିଷ୍ୟଡ଼୍ ପ୍ରବୁଙ୍କ୍ କେତ୍‍ତଡ଼୍, ମାୟାଦ୍‌ ବିଶ୍ୱାସ୍ ଅଦିକ୍‌ ମାଡ଼ିମ୍ । 
ପ୍ରବୁ କେତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, ଯଦି ୱେରଡ଼୍ ସୋରିଷପେଡ଼େମ୍ ଲେକେମ୍ ମିୱାଦ୍ ବିଶ୍ୱାସ୍ ମିନ୍ଦେ, ଆଲେକେ ଇଦ୍ ତୁତକଳି ମାଡ଼େତିଙ୍କ୍ ମଦଲ୍ କଞ୍ଚ୍ ତାହାକି ସମୁଦ୍ରତାଗ୍ ଉର୍ସ୍କିଆୟି ଇଞ୍ଜ କେତ୍‌କେ ବାତେ ଆଦ୍‌ ମିୟାଦ୍‌ ଗଟ୍‌ କେଞ୍ଜିତ୍ । 
ବାତେଙ୍କ୍ ଇତ୍କେ ମି ଲୋପେ ଇଦ୍ ଲେକେମ୍ ନାରୁଡ଼୍ ବେନ ମିନ୍ଦେଣ୍ଡ୍, ବେନନ୍ ଦାସ ହୁଡ଼୍‍ସ୍ ୱାସ୍ ବା ଗଡ଼କ୍‍ ମେୟେସ୍ ୱାୟାନାକାଙ୍କ୍ ୱାତ୍‍କେ ଅଣ୍ଡ୍‌ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ କେତିତଣ୍ଡ୍, ଇଞ୍ଜେ ୱାସ୍ ତିନ୍ଦାଙ୍କ୍ କୁଦା ? 
ବାତେଙ୍କ୍ ଇତ୍କେ ଅଣ୍ଡ୍‌ ତାନ୍ ଚାକର୍ ତିଙ୍କ୍ କେତିତଣ୍ଡ୍, ନାୟାଦ୍ ତିନ୍ଦାନାଦ୍ ଟିକ୍ ମାଡ଼ା, ମେଣ୍ଡେ ନାନ୍ ତିନ୍ଦାନାଦ୍ ଉନ୍ଦାନାଦ୍ ତେର୍‍ସ୍ପାସ୍‍ନା ଯାକ ନାକିଂଙ୍କ୍ ସେବା ମାଡ଼େ, ତାନ୍ ପେର୍‍କେ ନିମେ ତିନ୍ଦାନ୍ ଉନ୍ଦାନ୍ ମାଡ଼ିତି । 
ଦାସ ଆଦେଶ୍‍ ଲେକାମ୍ ପାଡ଼ିୟି ମାଡ଼କେ ଅଣ୍ଡ୍‌ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ ଦନ୍ୟବାଦ୍ ଇଦ୍‍ତଣ୍ଡ୍ କି ? 
ଆଦ୍ ଲେକେମ୍ ମିଡ଼୍ ଆନ୍‌‍ତେ ଆଦେଶ୍‍ ଲେକାମ୍ ସାର୍‍ରେ ପାଡ଼ିୟି ମାଡ଼୍‍ତେ ପେର୍‍କେ କେଲ୍‍ମୁଟ୍, ମାନାଡ଼୍ ଅଯୋଗ୍ୟ ଦାସଡ଼୍, ବାତ୍ ପାଡ଼ିୟି, ମାତର୍ ଆଦିଙ୍କ୍ ମାଡ଼ିତମ୍ । 
ଜିସୁ ଯିରୁଶାଲେମ୍‍ତା ଆଞ୍ଜ ମାନ୍ଦାନ୍ ୱେଲେ ଶମିରୋଣ ନୁ ଗାଲିଲୀ ତାଲାନ୍ ଆଞ୍ଜ ମାତ୍‍ତଡ଼୍ । 
ମେଣ୍ଡେ, ଅଣ୍ଡ୍‌ ବେନେ ୱେରନ୍ ନାର୍ ଆସାନ୍ ୱେଲେ, ଦଶ୍‍ଜାନ୍ କୁଷ୍ଟିନାରୁଡ଼୍ ଜିସୁନ୍ ତଡ଼୍ କାୟିଲ୍‍ତଡ଼୍; 
ଅଡ଼୍‌‍ ଯେକା ନିସ୍ ଗାଟି ଲେହେଙ୍ଗ୍ ତେ କେତ୍ତଡ଼୍, “ହୋ ଜିସୁ, ଗୁରୁ, ମାକିଂଙ୍କ୍ ଦୟା ମାଡ଼ା ।” 
ମେଣ୍ଡେ, ଅଣ୍ଡ୍‌ ଅଡ଼୍‌‍କିଂଙ୍କ୍ ଉଡ଼ି କେତ୍ତଣ୍ଡ୍, “ମିଡ଼୍ ଆଞ୍ଜ୍ ନିଜେ ନିଜେ ଯାଜକିଡ଼କ୍ ତଅମୁଟ୍ । ମେଣ୍ଡେ ଅଡ଼୍‌ ଆଞ୍ଜ ଆଞ୍ଜ ସୁସ୍ଥ ଆତ୍‍ତଡ଼୍ ।” 
ବାତେଙ୍କ୍ ଇତ୍କେ ଅଡ଼୍‌‍ଆଗାଙ୍କ୍ ୱେରଣ୍ଡ୍ ତାନ୍ ସୁସ୍ଥ ଆତ୍‍ତାଦ୍ ଉଡ଼ି ଗାଟି ଲେଙ୍ଗଦେ ପ୍ରବୁଙ୍କ୍ ମହିମା କୀର୍ତ୍ତନ୍ ମାଡ଼ମାଡ଼ ମାଲ୍‍ସ୍ ୱାତ୍‍ତଣ୍ଡ୍, 
ମେଣ୍ଡେ ଜିସୁନ୍ ଡେକାନ୍ ମଦଲ୍ ଆଡ଼୍‌‍କି ଅଂକିଙ୍କ୍‌ ଦନ୍ୟବାଦ୍ ମାଡ଼ାଙ୍କ୍ ପାସ୍‍କ୍‍ତଣ୍ଡ୍; ଅଣ୍ଡ୍‌ ୱେରଣ୍ଡ୍ ଶମିରୋଣୀୟ ନାରୁଡ଼୍ । 
ଆଗାଙ୍କ୍ ଜିସୁ କେତ୍ତଣ୍ଡ୍, “ଦଶ୍‍ଜାନ୍ ବାତ୍ ସୁସ୍ଥ ଆୟ୍‍ୟଡ଼୍ ?” ଆଲାତ୍କେ ନଅଜାନ୍ ବେଏକେ ଆଦ୍‍ତଡ଼୍ ? 
ଇଶ୍ୱରତାଦ୍ ଗୌରବ୍ ମାଡ଼ାନ୍ ସେଙ୍ଗେ ଇଣ୍ଡ୍ ବିଜାତି ନାରୁଡ଼୍ ୱିଡ଼୍‍ସି ମେଣ୍ଡେ ବେନ ମାଲ୍‍ସ୍ ୱାଡ଼ଣ୍ଡ୍ ? 
ମେଣ୍ଡେ, ଜିସୁ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ କେତ୍ତଣ୍ଡ୍, “ତେଦ୍‍ଦେ, ହାନ୍, ନିୱାଦ୍ ବିଶ୍ୱାସ୍ ନିକିଂଙ୍କ୍ ସୁସ୍ଥ ମାଡ଼ିତେ ।” 
ଇଶ୍ୱର୍‌ତାଦ୍ ରାଜ୍ୟ ବେସୁଙ୍କ୍‍ ୱାସମିନ୍ଦେନ୍, ହିଦ୍ ବିଷୟତେ ପାରୂଶୀନାରୁଡ଼୍ ଜିସୁଙ୍କ୍ ପାଚ୍ରାମାଡ଼୍‍ତାଙ୍କ୍ ପସ୍‍ପ୍‍ତ୍‍ତଡ଼୍ ନୁ ଅଣ୍ଡ୍‌ ଅଡ଼୍‌‍କିଂଙ୍କ୍ କେତ୍ତଣ୍ଡ୍, “ଇଶ୍ୱର୍‌ତାଦ୍ ରାଜ୍ୟ ତଅନ୍‌ଦାନ୍ ରକମ୍ ୱାଡ଼; 
ମେଣ୍ଡେ ଉଡ଼ାଟ୍, ଇଶ୍ୱର୍‌ତେ ରାଜ୍ୟ ଇଗେ ବା ଆଗେ ମିନ୍ଦେ ଇଞ୍ଜ ନାରୁଡ଼୍ କେଲଡ଼୍; ବାତେଙ୍କ୍ ଇତ୍କେ ଉଡ଼ାଟ୍, ଇଶ୍ୱର୍‌ତାଦ୍ ରାଜ୍ୟ ମି ଲୋପେ ମିନ୍ଦେ ।” 
ବାତେଙ୍କ୍ ଇତ୍କେ ଅଣ୍ଡ୍‌ ଶିଷ୍ୟକିଂଙ୍କ୍ କେତ୍ତଣ୍ଡ୍, ଇଦ୍ ଲେକାମ୍ ସମୟ୍ ୱାଦୁତେ, ବେସୁଙ୍କ୍‍ ମିଡ଼୍ ନାରୁଡ଼୍ ପିଲେତ୍ ଦିନାମ୍ ଲୋପେକ୍ ୱେରନ୍ ଦିନ୍ ଉଡ଼ାନଙ୍କ୍ ଇଚ୍ଛା ମାଡ଼ିତିଡ଼୍, ବାତେଙ୍କ୍ ଇତ୍କେ ଉଡ଼ାଙ୍କ୍ ପାର୍‍ୱିଡ଼୍ । 
ଉଡ଼ାଟ୍, ଆଗେ, ଉଡ଼ାଟ୍, ଇଗେ ଇଞ୍ଜ ନାରୁଡ଼୍ ମିକିଂଙ୍କ୍ କେତିତଡ଼୍; ବାତେଙ୍କ୍ ଇତ୍କେ ମିଡ଼୍ ଅଡ଼୍‌‍ ପେର୍‍କେ ହାନ୍‍ମାଟ୍ । 
ବାତ୍‍ତେଙ୍କ୍ ଇତ୍କେ ମାବ୍‍ତାଗ୍ ୱାର୍ରସୁତ୍‍ ୱେରଡାଗାଙ୍କ୍ ମେଣ୍ଡନ୍ ପାକ୍ ୱେସ୍ ଇଦ୍‍ତା, ନାରୁଡ଼୍ ପିଲେ ତାମ୍ ଦିନାତେ ଆଦ୍‍ଲେକାମ୍ ତଅନ୍‌ଦିତଣ୍ଡ୍ । 
ବାତେଙ୍କ୍ ଇତ୍କେ ମୁନେ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ ନାର୍ଗେ ଦୁଃକାମ୍ କଷ୍ଟ ମାଡ଼୍ ୱେଇତିତ୍ ନୁ ଇଦ୍ ଇଞ୍ଜେତ୍ ମାନେଇ ଦ୍ୱାର୍‍ ଆଗ୍ରାହ୍ୟ ମାଡ଼ିତଡ଼୍ । 
ମେଣ୍ଡେ, ନୋହତେ ୱେଲେ ବେଦ୍ ଲେକାମ୍ ଗଟେମ୍ଆସ୍ ମାତ୍‍ତେ, ନାରୁଡ଼୍ ପିଲେତ୍ ୱେଲେ ମିକା ଆଦ୍ ଲେକେମ୍ ଗଟେମ୍ ଆଦ୍‍ତେ; 
ନୋହ ଜାହାଜତାଗ୍ ଅସାନ୍ ଦିନାମ୍ ଯାକ ନାରୁଡ଼୍ ତିନ୍ଦାନଙ୍କ୍ ନୁ ପେଣ୍ଡୁଲ୍ ଆଦାନଙ୍କ୍ ନୁ ପେଣ୍ଡୁଲ୍ ମାଡ଼ାନଙ୍କ୍ ଦାନ୍ଦେ ମାନ୍‌ତଡ଼୍, ମେଣ୍ଡେ ଏର୍‍ ତୁପାନ୍ ୱାସ୍ ସାର୍‍ରେ ତଡ଼୍‍କିଂଙ୍କ୍ ଆୱୁକ୍‍ତେ । 
ଲୋଟତେ ୱେଲେ ମିକା ଆଦ୍‍ଲେକାମ୍ ଗଟେମ୍ ଆସ୍ ମାତ୍‍ତା, ନାରୁଡ଼୍ ତିନ୍ଦାନଙ୍କ୍, ହାସାନ୍‍ ୱାମାନ୍, ମାଡ଼ାକ୍ ଉର୍ସ୍‍କାଙ୍କ୍ ନୁ ଲୋକ୍ ମାଡ଼ାଙ୍କ୍ ଦାନ୍ଦ୍ ଆସମାତ୍‍ତଡ଼୍, 
ବାତେଙ୍କ୍ ଇତ୍କେ ଲୋଟ ସଦୋମ୍‍ କନ୍‍ସ୍ ପେଇସ୍ ଆଦ୍‍ଦାନ୍ ଦିନେ ମାବ୍ ତାଗାଙ୍କ୍ କିସ୍ ନୁ ଗନ୍ଦକ ୱାର୍‍ସାମ୍ ୱାସ୍ ସାରେତଡ଼୍‌କିଂଙ୍କ୍ ୱିଡ଼୍‍ସି ମାଡ଼୍‍ତେ । 
ନାରୁଡ଼୍ ପିଲା ମାଲ୍‍ସ୍ ୱାଦାନ୍ ଦିନେ ଆଦ୍‍ଲେକାମ୍ ଗଟେମ୍ ଆଦ୍‍ତେ । 
ଆଦ୍ ଦିନେ ବେନ ଲୋତ୍‍ତେ ମୁର୍ସିନାଗ୍‍ ମାନ୍‍ତଣ୍ଡ୍, ଅଣ୍ଡ୍‌ ଲୋତ୍ ତେ ଲୋପେ ମାନ୍ଦାନ୍ ତାମ୍ ଜିନିଷ୍‍ତିଙ୍କ୍ ଆଦାନଙ୍କ୍ ଡିଗି ୱାଡ଼୍‍ମାକିନ୍; ଆଦ୍‍ଲେକାମ୍ ବେନ ୱାୟାନାକ୍‍ ମାନ୍‍ତଣ୍ଡ୍, ଅଣ୍ଡ୍‌ ମାଲ୍‍ସ୍ ଲୋନ୍‌ ଆନ୍‌‍ମାକିନ୍‍ । 
ଲୋଟନ୍ ମୁତେନ୍ ଗଟି ହେର୍କା ମାଡ଼ାଟ୍ । 
ବେନ୍ ନାରୁଡ଼୍ ନିଜ୍ ଜିୱୁଣ୍ଡ୍ ରକ୍ଷା ମାଡ଼ାନଙ୍କ୍ ଆଲ୍‍ସି ମାଡ଼ିତନ୍, ଅନ୍‌ ଆଦ୍ ହାରାମାଡ଼ିତଣ୍ଡ୍, ମେଣ୍ଡେ ବେନ ତାନ୍ ଜିୱୁଣ୍ଡ୍ ହରା ମାଡ଼ିତନ୍, ଅଣ୍ଡ୍‌ ଆଦିଙ୍କ୍ ଗେଲ୍‍ସ୍‍ପିତଣ୍ଡ୍ । 
ନାନ୍ ମିକିଂଙ୍କ୍ କେସମିନ୍ଦେନ୍, ଆଦ୍ ନାର୍କେ ଇର୍‍ୱୁଡ଼୍ ୱେରନ୍ ପଡ଼ିୟେତାଗ୍ ମାନ୍‍ତଡ଼୍, ୱେରଙ୍କ୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ତଡ଼୍ ନୁ ମେଣ୍ଡେଅର୍‍ତୁଙ୍କ୍ ୱିଡ଼୍‍ସିଦ୍‍ତଡ଼୍ । 
ରେଣ୍ଡ୍ ମୁତ୍‍ତେ ଅଣ୍ଡୟ୍‌ ତାଗ୍ ଯାତେତିଙ୍କ୍ ଉଡ଼୍‍ସ୍ପମାନ୍‍ତା, ୱେରଡିଙ୍କ୍ ଅଦ୍‌ତା ନୁ ମେଣ୍ଡେଅଣ୍ଡିଙ୍କ୍ ୱିଡ଼୍‍ସିଦ୍‍ତଡ଼୍ । 
ଇର୍‍ୱୁଡ଼୍ ୱାୟେତାଗ୍ ମାନ୍‍ତଡ଼୍, ଅର୍‍ତୁଙ୍କ୍ ଗ୍ରହନ୍ ମାଡ଼ିତଡ଼୍ ନୁ ମେଣ୍ଡେଅର୍‍ତୁଙ୍କ୍ ୱିଡ଼୍‍ସିଦ୍‍ତଡ଼୍ । 
ଆଗାଙ୍କ୍ ଅଡ଼୍‌‍ ଅଂକିଙ୍କ୍‌ କେତ୍‍ତଡ଼୍, “ହୋ ପ୍ରବୁ, ବେଗେ ?” ଜିସୁ ଅଡ଼୍‌‍କିଂଙ୍କ୍ କେତ୍ତଣ୍ଡ୍, “ବେଗ୍ ମଡ଼୍, ଆଗେ ଡାମରାପିଟେ ମିକା ଅଣ୍ଡୟ୍‌‍ତାଗ୍‍ ଗୁଡ଼ିତା ।” 
