﻿ପ୍ରକାଶିତ.
7.
ତେନି ୱେନ୍‌କା ନାନୁ ସୁଡ଼ୁତା, ଦୁନିଆଦି ନାଲିଗି କନେଆଙ୍ଗାଁ ନାଲିଗି ମୁସ୍‌କୁପୁର୍‌ତି ଦୁତ୍‌କୁ ନିରେଏମାନେ ମାରି ଦୁନିଆଦି ନାଲିଗି ତରିଟାନ୍‍ ଗାଲି ସନିତାନିଙ୍ଗ୍‍ ଆଙ୍ଗିଁତେମାନେ । ଆଦେଙ୍ଗ୍‌ ଦୁନିଆ, ସାମୁଦୁରୁ ମାରି ଇନି ମାରାକ୍ ମୁସୁକୁ କାଣ୍ତେକ୍ ବା ଗାଲି ରେଏଜିମାରାତ୍ । 
ମାରି ନାନୁ ସୁଡୁତା, ମାରି ଅରେନ୍‌ ମୁସ୍‌କୁପୁର୍‌ତି ଦୁତ୍‌ ୱିଜୁଦିନ୍ ମାନି ମାପୁରୁଦି ସିଲ୍‍ ଅସି ମକମ୍‍ତରିଟାନ୍‍ ୱାଜିନାନ୍ । ଇୟା ଦୁତ୍ ଦୁନିଆ ମାରି ସାମୁଦୁର୍‍ତିଙ୍ଗ୍‌ ନାସ୍ଟୁ କିନି ଉଣ୍ତିଙ୍ଗ୍ ମାପୁରୁ ଏମେ ନାଲ୍‍ଗି ଦୁତ୍‍କାଙ୍ଗ୍ ଅଦିକାର୍ ସିତାମାର୍ହାନ୍‌ । 
ୱାନିକାଙ୍ଗ୍ ନାଣ୍ତ ଆଉଲିଦାନ୍ ଦୁତ୍‍ ଇର୍ହାନ୍‌, “ମାପୁ ଏମେ ସାନ୍ଦି ମାପୁରୁଦି ସେବାକିନିୱାରି କାପାଲ୍‍ତୁ ସିଲ୍‍ ଡ଼େଏପ୍‍ମାନାପ୍, ଆୟା ସାନ୍ଦି ଦୁନିଆ, ସାମୁଦୁର୍ ବା ମାରାକାଙ୍ଗ୍‌ ଇନି ନାସ୍ଟୁ କିମାଟ୍ ।” 
ଏମେୱାରି କାପାଲ୍‍ତୁ ମାପୁରୁଦି ସିଲ୍‍ ଡ଼େଇତାର୍, ୱାରି ଇସାପ୍ ୧୪୪,୦୦୦ ଇଜି ନାନୁ ୱେର୍‍ଆ । ୱାରି ଇସାପ୍‍ତାନ୍ ୱାର୍ ଇସ୍ରାଏଲ୍‌ତି ବାର କୁଟୁମ୍‌ତି ଲୋକୁ । 
ଯିହୁଦା କୁଟୁମ୍‍ତାନ୍ ୧୨,୦୦୦ ହଜାର୍, ରୁବେନ୍ କୁଟୁମ୍‍ତାନ୍‍ ବାରହଜାର୍, ଗାଦ୍‌ କୁଟୁମ୍‍ତାନ୍‍ ବାରହଜାର୍, 
ଆସେର୍ କୁଟୁମ୍‍ତାନ୍ ବାରହଜାର୍, ନପ୍‍ତାଲି କୁଟୁମ୍‍ତାନ୍ ବାରହଜାର୍, ମନସି କୁଟୁମ୍‍ତାନ୍ ବାରହଜାର୍, 
ସିମିୟନ୍ କୁଟୁମ୍‍ତାନ୍ ବାରହଜାର୍, ଲେବି କୁଟୁମ୍‍ତାନ୍ ବାରହଜାର୍, ଇସ୍‍ହାକ୍‍ତି କୁଟୁମ୍‍ତାନ୍ ବାରହଜାର୍, 
ସବୁଲୁନ କୁଟୁମ୍‍ତାନ୍ ବାରହଜାର୍‍, ଜୋସେପ୍‌ କୁଟୁମ୍‍ତାନ୍ ବାରହଜାର୍, ବିନ୍ୟାମିନ୍ କୁଟୁମ୍‍ତାନ୍ ବାରହଜାର୍ । 
ତେନିୱେନ୍‌କା ନାନୁ ସୁଡୁତା, ଉଣ୍ତ୍ରି ପେରିଦଲ୍; ୱାରି ଇସାବ୍‌ ଲେକିସ୍‍କିଦେଙ୍ଗ୍‌ ଆଏତ୍‍ । ୱାର୍‍ ୱିଜୁ ଜାତି, କୁଟୁମ୍‌, ଦେସ୍ ମାରି ଭାସାଦି ମାଡ଼ାନ୍ ୱାତାମାର୍ହାର୍‌ । ୱାର୍‍ ଅଡ଼ିନିଆଙ୍ଗିଁ ଆରାଜି ମାରି କିୟୁଦୁ କାଜିରି କମେଙ୍ଗ୍ ଆସ୍‌ସି, ସିଂହାସନ୍ ମାରି ମେଷସାବକଦି ଆଗିଡ଼ି ନିର୍ହାମାର୍ହାର୍‍ । 
ୱାର୍‍ ପେରିବଲୁଦାନ୍ ଇଜିମାର୍ହାର୍‍, “କେବଲ୍‌ ସିଂହାସନ୍ ମୁସୁକୁ ବାସ୍‍ତିମାନି ମାପୁରୁ ମାରି ମେଷସାବକ ମା ରକିୟାକିନିକାନ୍‍ ।” 
ସିଂହାସନ୍‍ତିଙ୍ଗ୍‌, ପେରିନେତାରିଙ୍ଗ୍ ମାରି ନାଲ୍‌ଏରିଙ୍ଗ୍ ଗେରେଆଜି ମୁସ୍‌କୁପୁର୍‌ତି ଦୁତ୍‍କୁ ନିରେଏମାର୍ହେ । ୱାକ୍ ସିଂହାସନ୍ ଆଗ୍‍ଡ଼ି ବୁମିଦୁ ମାଡ଼ିସ୍‌ କିତେ ମାରି ମାପୁରୁଦି ଆରାଦନା କିଜି, 
ଇରେଏ “ଆମେନ୍‍ ! ପ୍ରସଂସା, ଗୌରବ୍‌, ବୁଦି, ଦନ୍ୟବାଦ୍‌, ସମ୍ଭ୍ରମି, ଅଦିକାର୍ ମାରି ସାକ୍ତି ଜୁଗ୍‌ ଜୁଗ୍‌ ମାପୁରୁଦି ଆପିତ୍, ଆମେନ୍‍ !” 
ପେରିନେତାରି ମାଡ଼ାନ୍‍କୁ ଅରେନ୍‌ ନାଙ୍ଗିଁ ୱେନ୍‍ବାତାନ୍‌, “ଅଡ଼ିନିଆଙ୍ଗିଁ ଆରାତି ଆୟା ଲୋକୁ ଏର୍‍ ? ୱାର୍‌ ଏମେଟ୍‍କୁ ୱାତାମାନାର୍ ?” 
ନାନୁ ଇର୍‌ଆ, “ଆଜ୍ଞା ! ନାନୁ ନେସେଏ । ନିନୁ ନେସ୍‍ନିମାନି ।” ୱାନ୍‌ ନାଙ୍ଗିଁ ଇର୍ହାନ୍‌, “ଇୟା ଲୋକୁ ବେସି ତାଡ଼ନା ପୋଇଜି ୱାତାମାନାର୍ । ୱାର୍‌ ମେଷସାବକଦି ନେତେର୍‍ତାନ୍ ନିଜେ ନିଜେଦି ଆଙ୍ଗିଁଙ୍ଗ୍‍ ନର୍‌ବାଜି ସପା କିତାମାନାର୍‌ । 
ଆୟା ଉଣ୍ତିଙ୍ଗ୍‌ ୱାର୍‌ ମାପୁରୁଦି ମନ୍ଦିର୍‍ତୁ ୱାନି ସିଂହାସନ୍ ଆଗ୍‍ଡ଼ି ନିଲିଜି ୱେଡ଼େ ନାଡ଼ା ୱାନି ଆରାଦନା କିଜିନାର୍ । ସିଂହାସନ୍‍ତୁ ବାସ୍‍ତିମାନିକାନ୍‍ ୱାରିଙ୍ଗ୍‌ ରମ୍‌ନିବାଡି ସିନାନ୍ । 
ୱାର୍‌ ମାରି ଏସାଙ୍ଗ୍‍ବା ବାଙ୍ଗାଁ କି ଏରିକି ସାଏର୍‌ନି; ୱେଡ଼ା ତାତି ମାରି ଆଇ ଇନି ତାତି ୱାରିଙ୍ଗ୍‌ ଆଡ଼୍‍କ୍‍ତେଙ୍ଗ୍‍ କିଦେଙ୍ଗ୍ ଆଟ୍‍ଏତ୍‍ । 
ଇରିଙ୍ଗ୍‌, ସିଂହାସନ୍ ବାସ୍‌ତିମାନି ମେଷସାବକ ୱାରି ମେଣ୍ତାଗାଉଡ଼ୁ ଆନାନ୍ । ୱାନ୍‌ ଜିବନ୍‌ ସିନି ଏର୍‍ତି ସନି ଲାକୁତୁ ୱାରିଙ୍ଗ୍‌ ସାରିଦୁ କୁକୁନାଅନାନ୍ ମାରି ମାପୁରୁ ୱାରି କାଣାଗ୍‍ଦି ୱିଜୁ କାଣେର୍‍ଙ୍ଗୁଁ ତେଲ୍‍ନାସିନାନ୍ ।” 
