﻿ଜାକୁବ.
4.
ମି ଲୋଇ ଜୁଦ୍‌ ନି ଲାଗାଜିସାନିକା ଏନ୍ଦା ଆନାତ୍‌ ? ମି ମେନ୍ଦଲ୍‌ତୁ କାସ୍‌ତିମାନି ସୁକ୍‌ଦୁକ୍‌ତିପାଣି ନେ ଇୟାତାନି ବିସୟ୍‌ । 
ଇରିଙ୍ଗ୍‌ ମିର୍‌ ଆମାକା ପୟ୍‌ଦେଙ୍ଗ୍‌ ବଦା କିଜିନିଦେର୍‌, ଆକା ପୟ୍‌ଦେଙ୍ଗ୍‌ ଆଟ୍‌ଏତିଙ୍ଗ୍‌, ସାୟାମାର୍‌ଗାଡାକ୍‌ତେଙ୍ଗ୍‌ ଅଡ଼୍‌ବିଜିନିଦେର୍‌ । ଆମାକା ପୟ୍‌ଦେଙ୍ଗ୍‌ ମିର୍‌ ନାଣ୍ତ୍‌ ଆସା ଆନିଦେର୍‌, ଆକା ପୟ୍‌ଏତିଙ୍ଗ୍‌ ଲାଗାଜିସାନିକା ମାରି ଜୁଦ୍‌ କିନିଦେର୍‌ । ମି ବଦାକିତି ବିସୟ୍‌ ପୟ୍‌ଇ କାରଣ୍‌ ଆଜିନାତ୍‌, ମିର୍‌ ମାପୁରୁଙ୍ଗୁଁ ଲସ୍‌ଇମାନିଦେର୍‌ । 
ମାରି, ଲସ୍‌ତିଙ୍ଗ୍‌ ବା ପୟ୍‌ଇ କାରଣ୍‌ ଆଜିନାତ୍‌, ମି ଲସ୍‌ନିକା ସତ୍‌ସିଲେତ୍‌ । ମିର୍‌ ନିଜେ ନିଜେଦି ସୁକ୍‌ଦୁଃକ୍‌ ପୟ୍‍ନି ଉଣ୍ତିଙ୍ଗ୍‌ ଲସ୍‌ନିମାନିଦେର୍‌ । 
ଏ ବିସ୍‌ବାସ୍‌ତୁ ବିସ୍‌ ସିନି ଲୋକୁ ! ମିର୍‌ ଇନିକା ନେସ୍‌ଇଦେର୍‌, ଦୁନିଆ ମାପୁରୁଦି ଉଣ୍ତିଙ୍ଗ୍‌ ସାତ୍ରୁଆନାତ୍‌ ? ଏନ୍‌ ଇୟା ଦୁନିଆଦି ୱାଲେ ସଙ୍ଗ୍‌ ଆଦେଙ୍ଗ୍‌ ବଦା କିନାନ୍‌; ୱାନ୍‌ ମାପୁରୁଦି ସାତ୍ରୁ । 
ଦାର୍ମୁସାସ୍ତ୍ରଦି ଇୟା ବାକ୍ୟଦୁ ଇନିକା ସତ୍‌ସିଲେତ୍‌ ଇଜି ଅଡ଼୍‌ବିଜିନିଦେର୍‌, “ମାପୁରୁ ମାମାନୁ ଆମା ଆତ୍ମା ସିତା ମାନାନ୍‌, ତାନିଙ୍ଗ୍‌ ପୁରାୱିଜୁ ଅଦିକାର୍‌ କିନି ଉଣ୍ତିଙ୍ଗ୍‌ ୱାନ୍‌ ରାଜି ।” 
ମାତର୍‌ ମାପୁରୁ ଆମା ଦୟା ସିନାନ୍‌, ଆକା ନାଣ୍ତ୍‌ ସାକ୍ତି । ସାସ୍ତ୍ରଦୁ ରାସ୍‌ତାମାନାତ୍‌, “ମାପୁରୁ ଆକାର୍‌ଆନିଲୋକାଙ୍ଗ୍‌ ବିରୁଦ୍‌ କିନାନ୍‌, ମାତର୍‌ ସାନ୍ତି ଲୋକାଙ୍ଗ୍‌ ଦୟା ସିନାନ୍‌ ।” 
ମାରି, ମାପୁରୁଦି ଲାକ୍‌ତୁ ନିଜେଦିଙ୍ଗ୍‌ ସର୍‌ପେ ଆଦୁ । ସୟତାନ୍‌ତିଙ୍ଗ୍‌ ଜୁଦ୍‌ କିଦୁ । ଆର୍‌ତିଙ୍ଗ୍‌, ୱାଦ୍‌ ମି ଲାକ୍‌ତୁରାନ୍‌ ଉରୁକ୍‌ନାତ୍‌ । 
ମାପୁରୁଦି ଲାକ୍‌ତୁ ରାଦୁ, ମାରି ୱାନ୍‌ ମି ଲାକ୍‌ତୁ ୱାନାନ୍‌ । ଏ ପାପି ଲୋକୁ, ମି କିକୁ ନର୍‍ଦୁ, ଏ ରିୟାଙ୍ଗାଁଆନି ଲୋକୁ, ମି ଜିବନ୍‌ ନେଗେନ୍‍ କିଦୁ, 
ଅଡ଼୍‌ବିଦୁ ମାରି ଦୁଃକ୍‌ ଆଜି ଆଡ଼୍‌ବାଦୁ; ମି ସିକ୍‌ନିକା ଦୁକ୍‍ତୁ ମିସାପିତ୍‌; ମି ୱେଡ଼ିକା ନିରାସ୍‍ତୁ ମିସାପିତ୍‌ । 
ପ୍ରବୁଦି ଆଗ୍‌ଡ଼ି ନିଜେ ନିଜେଦିଙ୍ଗ୍‌ ଇସ୍ରିକା ଆଦୁ, ଆର୍‌ତିଙ୍ଗ୍‌ ୱାନ୍‌ ମିଙ୍ଗିଁ ମୁସ୍‌କୁ ପେର୍‌ନାନ୍‌ । 
ଏ ତଡ଼ାନ୍‌କୁ ନି ତାଙ୍ଗିଁକି, ନିଜେନିଜେଦିଙ୍ଗ୍‌ ବିସୟ୍‍ତାନ୍‍ ୱାର୍‌ଗିଜିସାମାଟ୍‌ । ବିସ୍‌ବାସ୍‌ତି ତଡ଼ାନ୍‌ତିଙ୍ଗ୍‌ ବିସାର୍‌ କିଜି ଏନ୍‌ ୱାନି ବିରୁଦ୍‍ କିନାନ୍‌, ୱାନ୍‌ ନିୟମ୍‌ତି ବିସାର୍‌ ମାରି ବିରୁଦ୍‍ କିନାନ୍‌ । ମିର୍‌ ଜଦି ନିୟମ୍‌ତି ବିସାର୍‌ କିନିଦେର୍‌, ଆର୍‌ତିଙ୍ଗ୍‌ ମିର୍‌ ଆକା ମାନାଇଜିନିଦେର୍‌, ମାରି ତାନି ବିସାର୍‌କିନିଲୋକ୍‌ ଆଜିନିଦେର୍‌ । 
ମାପୁରୁ ନେ ନିୟମ୍‍ଦି ମାରି ବିସାର୍‌କିନିକାନ୍‌ । କେବଲ୍‌ ୱାନ୍‌ ରକିୟା କିଦେଙ୍ଗ୍‌ ଆଟ୍‌ନାନ୍‌, ମାରି ସାପିସ୍‌ କିଦେଙ୍ଗ୍‌ ଆଟ୍‌ନାନ୍‌, ଆୟାଉଣ୍ତିଙ୍ଗ୍‌ ଲାକ୍‌ତୁରି ଲୋକାଙ୍ଗ୍‌ ବିସାର୍‌ କିଜିନିଦେର୍‌ ଜେ ମିର୍‌ ଏଇଦେର୍‌ ? 
ଇଲେଇ ୱେନ୍‌ଡ୍ରୁ, ଆମାକାର୍‌ ୱେର୍‌ସିନାର୍‌, “ନେରୁ ସିଲ୍‌ତିଙ୍ଗ୍‌ ୱିଗେ ମାପ୍‍ ଆୟା ଗାଡ଼୍‌ତୁ ସନାପ୍‌ ମାରି ଆବେନୁ ଉନ୍‌ଡ୍ରି ବାର୍ସେକ୍‌ ସାନ୍ଧି ତେବାଜି ବେପାର୍‌ କିଜି ନାଣ୍ତ୍‌ ଡାବୁଙ୍ଗ୍‌ ଉଣ୍ତା କିନାପ୍‌ ।” 
ମାତର୍‌ ୱିଗେରିଙ୍ଗ୍‌ ମି ଜିବନ୍‌ତୁ ଇନିକା ଗଟାଆନାତ୍‌, ଆକା ମିର୍‌ ନେସ୍‌ଇଦେର୍‌ ! ମି ଜିବନ୍‌ ଦୁରି ୱାଜା, ସାଣେକ୍‌ତିଙ୍ଗ୍‌ ତରାୟ୍‌ଆଜି ମାରିସାଣେକ୍‌ତିଙ୍ଗ୍‌ ତରାୟ୍‌ଆଏତ୍‍ । 
ଆଦେଙ୍ଗ୍‌ ମିର୍‌ ୱେର୍‌ନିକା ମାନାତ୍‌, “ପ୍ରବୁଦି ବଦା ଆତିଙ୍ଗ୍‌, ମାପ୍‍ ଜିବନ୍‌ ମାନ୍‌ଞ୍ଜି ଇକା କିନାପ୍‍ ମାରି ଆକା କିନାପ୍‍ ।” 
ମାତର୍‌ ଇଲେଇ ମିର୍‌ ଆକାର୍‍ ଆଜି ଗର୍ବ କିଜିନିଦେର୍‌; ଇୟାୱାଜା ଗର୍ବ ତାଗ୍‌ଇକା ଆନାତ୍‌ । 
ମନେ ଇଡ୍‌ଦୁ, ଆମା ଲୋକ୍‌ ଇନି ସତ୍‌ପାଣି କିନିକା ମାନାତ୍‌ ଇଜି ନେସ୍‍ସି ବା ଆକା କିଏନ୍‌, ୱାନ୍‌ ପାପ୍‌ କିନାନ୍‌ । 
