﻿୧ କରିନ୍ତିୟ.
2.
ଏ ତଡ଼ାନ୍‌କୁ ନି ତାଙ୍ଗିଁକି, ନାନ୍‌ ମି ଲାକ୍‌ତୁ ମାପୁରୁଦି ସତ୍‌ତି ମାଟା ପ୍ରଚାର୍‌ କିନି ଉଣ୍ତିଙ୍ଗ୍‌ ସୋଲ୍‌ସିମାନିୱାଲେ ୱାର୍‌ଇ ମାଟେଙ୍ଗ୍‌ ମାରି ପେରିକାନ୍‌ୱାଜା ତରାଏତା ମାର୍‌ଆ । 
ମି ୱାଲେ ମାନି ବେଡ଼ାଦୁ ଜିସୁ କ୍ରିସ୍ତ, ଅର୍ତାତ୍‌ କ୍ରୁସ୍‌କାଟ୍‌ତୁ ମୁସ୍‌କୁ ୱାନି ସାତିକା ଜିସୁ କ୍ରିସ୍ତଙ୍ଗ୍‌ ଡ଼ିସ୍‌ତିଙ୍ଗ୍‌ ମିମାନୁ ମାରି ଇନି ବିସୟ୍‌ ନେସ୍‌ଇ ଉଣ୍ତିଙ୍ଗ୍‌ ନାନ୍‌ ଇଚ୍ଛା କିତା । 
ମାରି, ନାନ୍‌ ନାସ୍ତିୱାଲେ ଦୁର୍ବଳ ମାର୍ହା, ତିଲାଜି ମାରି ନାଣ୍ତତିଏଲ୍‌ତାନ୍‌ ମି ମାନୁ ମାର୍ହା । 
ଇୟାଉଣ୍ତିଙ୍ଗ୍‌ ନା ସିକିୟା ନି ପ୍ରଚାର୍‌, ଲୋକା ଜ୍ଞାନଦି ନେଗି ବାକ୍ୟ ଆଏଣ୍‌ଗା ମାପୁରୁଦି ଆତ୍ମା ମାରି ସାକ୍ତିଦି ପାର୍‌ମାଣ୍‌ ଆତାମାର୍‌ତା । 
ଆଦେଙ୍ଗ୍‌ ମି ବିସ୍‌ବାସ୍‌ ଏଣ୍ତେସ୍‌ ଲୋକାଦି ଜ୍ଞାନ୍‌ ମୁସ୍‌କୁ ମାନ୍‌ଏଣ୍‌ଗା, ଆକା ମାପୁରୁଦି ସାକ୍ତି ମୁସ୍‌କୁ ତେବାନାତ୍‌ । 
ମାରିବା ମାଡୁ ଆତ୍ମିକ ଜିବନ୍‌ତୁ ପିର୍‌ନି ଲୋକା ମାନୁ ବୁଦିଦି ମାଟା ୱେର୍‌ସିନା, ମାତର୍‌ ଆକା ଇୟା ଜୁଗ୍‌ତି ବୁଦି ଆଏତ୍‍ ମାରି ଇୟା ଦୁନିଆଦୁ ସାସନ୍‌ କିଜିମାନି ନେତାରି ଜ୍ଞାନ୍‌ ଆଏତ୍‍ । 
ନାନ୍‌ ମାପୁରୁଦି ସତ୍‌ତି ବୁଦିଦି ମାଟା ୱେର୍‌ସିନା, ଆୟା ଲୋକ୍‌ତିମାଣୁକୁ ଆଡ଼ାକ୍‌ତା ଇଟ୍‌ତାମାନାର୍‌, ମାରି ମା ଗୌରବ୍‌ଦି ଉଣ୍ତିଙ୍ଗ୍‌ ଦୁନିଆ ତିଆର୍‌ଆତି ଆଗ୍‍ଡ଼ିରାନ୍‍ନେ ମାପୁରୁ ଇୟାତାନିଙ୍ଗ୍‌ ତିଆର୍‌ କିତାମାର୍ହାନ୍‌ । 
ଇୟା ଦୁନିଆଦି ଆମା ସାସନ୍‍କିନିୱାରି ଲୋଇ ଏନ୍‌ ବୁଦିଦି ବିସୟ୍‌ ନେସ୍‌ଏନ୍‌ ମାର୍‌ର୍ହାନ୍‌, ଜଦି ୱାର୍‌ ଆକା ନେସ୍‌ତିମାରିଙ୍ଗ୍‌ ଗୌରବ୍‌ମୟ୍‌ ପ୍ରବୁଙ୍ଗୁଁ କ୍ରୁସକାଟ୍‌ତୁ ମୁସ୍‌କୁ ଡାକ୍‌ଏତାର୍‌ମାନ୍ଦି; 
ଏଣ୍ତେସ୍‌ ଦର୍ମସାସ୍ତ୍ରଦୁ ରାସାତାମାନାତ୍‌ : “କାଣ୍‌ଗା ଆମାକା ସୁଡ଼ୁଏତ୍‌, ଗିତଣି ଆମାକା ୱେନ୍‌ଏତ୍‌, ଆମାକା ଗଟାନିକା ଏନ୍‌ ଅଡ଼୍‌ବିଏନ୍‌, ଆୟାୱିଜୁ ବିସୟ୍‌ ମାପୁରୁ ନିଜେଦି ଜିବନ୍‌ନୋନିୱାରି ଉଣ୍ତିଙ୍ଗ୍‌ ତିଆର୍‌ କିତାମାନାନ୍‌ ।” 
ମାତର୍‌ ମାପୁରୁ ମା ଉଣ୍ତିଙ୍ଗ୍‌ ୱାନି ଆତ୍ମାଦାନ୍‌ ମାର୍‌ଗିତି ବିସୟ୍‌ ୱିଜୁ ୱେର୍‌ତା ମାନାନ୍‌; ଆୟା ଆତ୍ମା ନେ ମାପୁରୁଦି ନାଣ୍ତଲୋଇରି ବିସୟ୍‌କୁ ୱିଜୁ ପୟ୍‌ନାତ୍‌ । 
ଲୋକ୍‌ତି ବିସୟ୍‌ୱିଜୁ ଲୋକ୍‌ତିମାନୁ ମାନି ଆତ୍ମାଦିଙ୍ଗ୍‌ ଡ଼ିସ୍‌ତିଙ୍ଗ୍‌ ମାରି ଏନ୍‌ ନେସ୍‌ନାନ୍‌ । ଆୟାୱାଜା ମାପୁରୁଦି ବିସୟ୍‌ୱିଜୁ ମାପୁରୁଦି ଆତ୍ମାଦିଙ୍ଗ୍‌ ଡ଼ିସ୍‌ତିଙ୍ଗ୍‌ ମାରି ଏନ୍‌ ନେସ୍‌ତେଙ୍ଗ୍‌ ଆଟ୍‍ଏନ୍‍ । 
ଏଣ୍ତେସ୍‌ ମାପୁରୁଦି ମାଣାନ୍‌ ମାଙ୍ଗିଁ ଦୟାଦାନ୍‌ ସିତିମାନି ବିସୟ୍‌କୁୱିଜୁ ମାଡୁ ନେସ୍‌ତେଙ୍ଗ୍‌ ଆଟ୍‍ନିକା, ଇୟାଉଣ୍ତିଙ୍ଗ୍‌ ମାଡୁ ଜଗତ୍‌ତି ଆତ୍ମା ପୟ୍‌ଏଣ୍‌ଗା ମାପୁରୁଦି ଆତ୍ମା ପୟ୍‌ତିମାନିକା । 
ଆଦେଙ୍ଗ୍‌ ନେସ୍‌ତିମାନି ବୁଦିଦି ଲୋକା ଲାକ୍‌ତୁ ନେସ୍‌ତି ସତ୍‌ତିକା ୱେର୍‌ନିୱାଲେ ମାପୁ ଦୁନିଆଦି ବୁଦିଦାନ୍‌ ମାଟା ଇନ୍‌ଏପ୍‌ ମାନାପ୍‌, ମାତର୍‌ ଆତ୍ମିକ ବିସୟ୍‌ୱିଜୁ ଆତ୍ମିକ ବିସୟ୍‌ଦାନ୍‌ ବୁଜାକିଜି ପବିତ୍ରଆତ୍ମାଦାନ୍‌ ନେସ୍‌ତିମାନି ବାକ୍ୟଦାନ୍‌ ୱେର୍‌ନିକା । 
ମାତର୍‌ ଦୁନିଆଦି ଲୋକୁ ମାପୁରୁଦି ଆତ୍ମାଦି ବିସୟ୍‌କୁ ମାନାଏନ୍‌, ଇରିଙ୍ଗ୍‌ ଇୟାୱିଜୁ ୱାନି ଲାକ୍‌ତୁ ମୁର୍କୁ, ମାରି ୱାନ୍‌ ଆୟାୱିଜୁ ବୁଜାଦେଙ୍ଗ୍‌ ଆଟ୍‍ଏନ୍‍, ଇରିଙ୍ଗ୍‌ କେବଲ ଆତ୍ମାଦୁମାନି ଲୋକୁ ଆୟାୱିଜୁଦିଙ୍ଗ୍‌ ବିଚାର୍‌ କିଦେଙ୍ଗ୍‌ ଆଟ୍‍ନାନ୍‍ । 
ମାତର୍‌ ଏମେମାନି ଲୋଇ ମାପୁରୁଦି ଆତ୍ମା ତେବାନାତ୍‌, ୱାନ୍‌ ୱିଜୁ ବିସୟ୍‌ ବୁଜାଦେଙ୍ଗ୍‌ ଆଟ୍‍ନାନ୍‍, ମାରି ଏନ୍‌ ୱାନି ବିଚାର୍‌ କିଏନ୍‌ । 
ଦର୍ମସାସ୍ତ୍ରଦୁ ଏଣ୍ତେସ୍‌ ରାସାତାମାନାତ୍‌ : “ଏନ୍‌ ପ୍ରବୁଦି ମୋନ୍‌ତିଙ୍ଗ୍‌ ବୁଜାଦେଙ୍ଗ୍‌ ଆଟ୍‍ନାନ୍‍ ? ଏନ୍‌ ୱାନିଙ୍ଗ୍‌ ସିକିୟା ସିଦେଙ୍ଗ୍‌ ଆଟ୍‍ନାନ୍‍ ?” ୱାନ୍‌ ଏନ୍‌ଆପିନ୍‌, ମାପୁ କ୍ରିସ୍ତଦି ମୋନ୍‌ତିଙ୍ଗ୍‌ ମାନାତାମାନାପ୍‌ । 
