﻿ଲୁକ.
17.
ଜିସୁ ୱାନି ସିସୁରିଙ୍ଗ୍‌ ଇର୍ହାନ୍‌, ଏମେ ୱିଜୁ ପରିକାଦାନ୍‌ ଲୋକୁ ପାପ୍‌ତୁ ଆର୍‌ନାନ୍‌, ଆୟାୱିଜୁ ଏଣ୍ତେସ୍‌ବା ୱାନାତ୍‌, ମାତର୍‌ ଜେ ଇୟା ୱିଜୁଦି ବଜ୍‌ ଆନାନ୍‌, ୱାନି ଦସ୍‌ ଏସା ବୟକାର୍‌ ଆନାତ୍‌ । 
ଇୟା ଇସ୍ରି ଲୋକାମାଣ୍‌କୁ ଅରେନ୍‍ୱାନି ଲୋକ୍‌ତି ପାପ୍‍ ଆନାନ୍‌ ୱାନି କକ୍‍ଲାଦୁ ଉଣ୍ତ୍ରି ଜାତାକାଲୁ ଡ଼ସି ୱାନିଙ୍ଗ୍‌ ସାମ୍‌ଦୁର୍‌ତୁ ପକ୍‍ତିଙ୍ଗ୍‍ ମାର୍‍ରିଙ୍ଗ୍‍ ୱାନି ଉଣ୍ତିଙ୍ଗ୍‌ ନେଗେଣ୍ତ୍‍ ଆତାତ୍‍ମାନ୍ଦି । 
ଆରିଙ୍ଗ୍‌, ମିର୍‌ ନିଜେ ନିଜେଦି ବିସୟ୍‌ତାନ୍‌ ଜାଗାର୍‌ତା ଆଜି ମାନ୍‌ଡ଼୍ରୁ । ଜଦି ମି ତଡ଼ାନ୍‌ ପାପ୍‌ କିନାନ୍‌, ଆରିଙ୍ଗ୍‌ ୱାନିଙ୍ଗ୍‌ ୱେର୍‍ତୁ; ମାରି, ୱାନ୍‌ ଜଦି ମନ୍‍ ଡ଼େପ୍‍ନାନ୍‍, ଆରିଙ୍ଗ୍‌ ୱାନିଙ୍ଗ୍‌ କେମା ସିଦୁ । 
ମାରି, ଜଦି ୱାନ୍‌ ଅର୍‌ନେଟିଙ୍ଗ୍‍ ସାତ୍ ଦେବେଙ୍ଗ୍‌ ମି ବିରଦ୍‌ତାନ୍‌ ପାପ୍‌ କିନାନ୍‌ ମାରି ସାତ୍ ଦେବେଙ୍ଗ୍‌ ମି ଲାକ୍‌ତୁ ଡ଼େସିୱାଜି ନାନ୍ ମନ୍‍ ଡ଼େପ୍‍ସିନା ଇଜି ଇନାନ୍‌, ଆରିଙ୍ଗ୍‌ ୱାନିଙ୍ଗ୍‌ ଏଣ୍ତେସ୍‌ବା କେମା ସିଦୁ । 
ଆବେଟ୍‌କୁ ପ୍ରେରିତ ସିସୁର୍‍ ପ୍ରବୁଙ୍ଗ୍‌ ଇର୍‌ଆନ୍‌, “ମା ବିସ୍‌ବାସ୍‌ ନାଣ୍ତ୍‍ ପିରିସ୍‍ କିଆ ।” 
ପ୍ରବୁ ଇର୍‌ଆନ୍‌, ଜଦି ଉଣ୍ତ୍ରି ସାର୍‍ସୁ ପାଡ଼ୁ ୱାଜା ମି ବିସ୍‌ବାସ୍‌ ତେବାନାତ୍‍, ଆତିଙ୍ଗ୍‌ ଇୟା ତୁତ୍‍କଡ଼ି ମାର୍‍ତିଙ୍ଗ୍‍ ନିନ୍‌ ମଦଲ୍‍ତାନ୍‍ ରେଲାଜି ସାମ୍‌ଦୁର୍‌ତୁ ଉରାଆ ଇଜି ଇରିଙ୍ଗ୍‌ ଆକା ମି ମାଟା ମାନାନାତ୍‍ । 
ମାତର୍‌ ମି ମାଣ୍‌କୁ ଇୟାୱାଜା ଲୋକୁ ଏନ୍‌ ମାନାନ୍‌, ଆମାୱାନି ଗତିମୁରୁଲି ଡ଼ୁଜି ୱାନାନ୍‌ ମାରି ଡ଼ାକ୍‍କଡିଙ୍ଗ୍‍ ସାରାକିଜି କିଡ଼ିଇଦାନ୍‍ ୱାତିଙ୍ଗ୍‍ ୱାନ୍‌ ୱାନିଙ୍ଗ୍‌ ଇନାନ୍‌, ଇୟାଦାପ୍ରେ ୱାଜି ଉଣ୍ତେଙ୍ଗ୍‌ ବାସ୍‍ଆ ? 
ୱାନ୍‌ ଇନିକା ୱାନିଙ୍ଗ୍‌ ଇନ୍‌ଏନ୍‌, ନାନ୍ ଉଣ୍ତେଙ୍ଗ୍‌ ରସ୍‍ଆ, ମାରି ନାନ୍ ତିନିଉଣିକା ୱିସ୍‌ଇ ସାନ୍ଦି ଜୁକ୍‍ଦୁ ତରାଜି ନା ସେବା କିଆ, ତାନି ୱେନ୍‌କା ନିନ୍‌ ତିନିଉଣି ? 
ଗତିମୁରୁଲି ୱାନି ମାଟାଦାନ୍‌ ପାଣି କିତିଙ୍ଗ୍‌ ୱାନ୍‌ ଇନିକା ୱାନିଙ୍ଗ୍‌ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ସିନାନ୍‍ ? 
ଆୟାୱାଜାନେ ମିର୍‌ ବା ମାଟାଦାନ୍‌ ୱିଜୁ ପାଣିକିତି ୱେନ୍‌କା ଇନ୍‍ଣ୍ତ୍ରୁ, ମାପ୍‌ ଇନି ପାଣି କିଇ ଗତିମୁରୁଲିଙ୍ଗ୍‍, ଏମେକା କିଦେଙ୍ଗ୍‌ ଆନାତ୍‌, ଆକାନେ କିତାମାନାପ୍‍ । 
ଜିସୁ ଜିରୁସାଲମ୍‌ତୁ ସନିୱାଲେ ସମିରୋଣ୍‍ ମାରି ଗାଲିଲି ବା ସିଜି ସଲ୍‍ସିମାର୍‍ଆର୍‍ । 
ମାରି, ୱାନ୍‌ ଉଣ୍ତ୍ରି ନାର୍‍ତୁ ଡ଼ୁଗିତାନ୍‍, ଦାସ୍‍ଲୋକ୍‍ କୁସ୍ଟରୋଗ୍‌ତି ଲୋକୁ ୱାନିଙ୍ଗ୍‌ ମିସାତାର୍‍; 
ୱାର୍‌ ଆକ ନିଲ୍‍ଜି ନାଣ୍ତ ଆଉଲି ଆଜି ଇର୍ହାର୍‌, “ଏ ଜିସୁ, ଗୁରୁ, ମାଙ୍ଗିଁ ଦୟା କିଆ ।” 
ମାରି, ୱାନ୍‌ ୱାରିଙ୍ଗ୍‌ ସୁଡ଼ୁଜି ଇର୍ହାନ୍‌, “ମିର୍‌ ସଲ୍‌ସି ନିଜେ ନିଜେଦିଙ୍ଗ୍‍ ଜାଜକରିଙ୍ଗ୍‍ ତର୍‌ତୁ ।” ମାରି, ୱାର୍‌ ସଲ୍‍ପୁ ସଲ୍‍ପୁ ନେଗେଣ୍ତ୍‌ ଆତାର୍‌ । 
ମାତର୍‌ ୱାରି ମାଣ୍‌କୁ ଅରେନ୍‍ ନିଜେଦି ନେଗେଣ୍ତ୍‍ ଆତିକା ସୁଡ଼ୁଜି ନାଣ୍ତ ଆଉଲି ଆଜି ମାପୁରୁଦି ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ କିଜି କିଜି ଡେସି ୱାତାନ୍‌, 
ମାରି ଜିସୁଦି ପାଦାମ୍‌କା ଆଡ୍‍ଗି ଆର୍‍ଜି ୱାନିଙ୍ଗ୍‌ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ସିଦେଙ୍ଗ୍‍ ଆସ୍‌ତାନ୍‌; ୱାନ୍‌ ଅରେନ୍‍ ସମିରୋଣିୟ ଲୋକୁ । 
ଆବେଟ୍‌ ଜିସୁ ଇର୍ହାନ୍‌, “ଦାସ୍‍ଲୋକ୍‍ ଇନିକା ନେଗେଣ୍ତ୍‌ ଆଏତାର୍‍ ? ଆରିଙ୍ଗ୍‌ ମାରି ଲୋକୁ ଏମେ ? 
ଗୌରବ୍‍ ମାପୁରୁଦି ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ସିଦେଙ୍ଗ୍‍ ଇଜି ଇୟା ଆଇଜାତିଦି ଲୋକ୍‌ତିଙ୍ଗ୍‌ ଡ଼ିସ୍‌ତିଙ୍ଗ୍‌ ଇନିକା ମାରି ଏର୍‍ବା ଡ଼େସି ରେଏର୍‍ ?” 
ମାରି, ଜିସୁ ୱାନିଙ୍ଗ୍‌ ଇର୍‌ଆନ୍‌, “ନିଙ୍ଗିଁଜ ସାଙ୍ଗ୍‍ଆ, ନି ବିସ୍‌ବାସ୍‌ ନିଙ୍ଗିଁ ନେଗେନ୍‍ କିତାମାନାତ୍‌ ।” 
ମାପୁରୁଦି ରାଜି ଏସ୍‌କାଙ୍ଗ୍‌ ୱାଜିନାତ୍‍, ଇୟା ବିସୟ୍‌ତାନ୍‌ ପାରୁସିର୍‌ ଜିସୁଙ୍ଗୁଁ ୱେନ୍‌ବାତିଙ୍ଗ୍‌ ୱାନ୍‌ ୱାରିଙ୍ଗ୍‌ ଇର୍ହାନ୍‌, “ମାପୁରୁଦି ରାଜି ତରାଜି ରେଏତ୍‌; 
ମାରି ସୁଡ଼ୁଦୁ, ମାପୁରୁଦି ରାଜି ଇବେନ୍‌ ବା ଆବେନ୍‌ ଇଜି ଲୋକୁ ଇନ୍‌ଏର୍‌; ମାତର୍‌ ସୁଡ଼ୁଦୁ, ମାପୁରୁଦି ରାଜି ମି ଲୋଇ ମାନାତ୍‌ ।” 
ମାତର୍‌ ଜିସୁ ସିସୁରିଙ୍ଗ୍‌ ଇର୍ହାନ୍‌, “ଇୟାୱାଜା ଦିନ୍‌ ୱାନାତ୍‌, ଏସ୍ତିୱାଲେ ମିର୍‌ ମନୁସ୍ୟପୁତ୍ରଦି ଦିନାମ୍‍ତି ମାଣ୍‌କୁ ଉଣ୍ତ୍ରି ନାଣ୍ତିଙ୍ଗ୍‌ ସୁଡ଼ୁଦେଙ୍ଗ୍‍ ବଦା କିନିଦେର୍‍, ମାତର୍‌ ସୁଡ଼୍‍ଦେଙ୍ଗ୍‍ ଆଟ୍‍ଇଦେର୍‍ । 
ସୁଡ଼ୁଦୁ, ଆବେନୁ, ସୁଡ଼ୁଦୁ, ଇବେନ୍‌, ଇଜି ଲୋକୁ ମିଙ୍ଗିଁ ଇନ୍‌ନାର୍‌; ମାତର୍‌ ମିର୍‌ ଆବେ ସଲ୍‍ମାଟ୍‍ । 
ମାତର୍‌ ମିର୍‌ସିନିକା ଏଣ୍ତେସ୍‌ ବାଦଡ଼୍‍ତି ଉଣ୍ତ୍ରିଲାକ୍‍ତୁରାନ୍‍ ମାରି ଉଣ୍ତ୍ରି ସାନ୍ଦି ଜାଇସିନାତ୍‍, ମନୁସ୍ୟପୁତ୍ର ନିଜେଦି ଦିନ୍‌ତୁ ଆୟାୱାଜା ତରାୟ୍‍ ଆନାନ୍‌ । 
ମାତର୍‌ ଆଗ୍‌ଡ଼ି ୱାନିଙ୍ଗ୍‌ ପୁରା ନାଣ୍ତ ଦୁଃକ୍‌କାସ୍ଟୁ କିଦେଙ୍ଗ୍‌ ଆନାତ୍‌ ମାରି ଇୟା ଇଲେତି ମେମାରିର୍‌ ମାଣ୍‌କୁ ଡ଼ିସାଇ ଆଦେଙ୍ଗ୍‌ ପଡ଼ାନାତ୍‌ । 
ମାରି, ନୋହଦି ବେଡ଼ାଦୁ ଏଣ୍ତେସ୍‌ ଗଟାତା ମାର୍ହାତ୍‌, ମନୁସ୍ୟପୁତ୍ରଦି ୱାନି ବେଡ଼ାଦୁ ବା ଆୟାୱାଜା ଗଟାନାତ୍‌; 
ଏର୍‌ଜାହାଜ୍‌ତୁ ନୋହଦି ଡ଼ୁଗୁନି ଦିନ୍‌ ସାନ୍ଦି ଲୋକୁ ଉଣିତିନିକା ମାରି ମେମାରି ନି ଆଇମା ପେଡ଼ିଆନି ୱିଜୁପାଣିଦୁ ଦାନ୍ଦା ଆତାମାର୍ହାତ୍‌, ମାରି ନାଣ୍ତ ଗାଲିପିରୁ ୱାଜି ୱିଜେରିଙ୍ଗ୍‌ ଏର୍‍ତୁ ମୁଡ଼ୁକ୍‍ତାତ୍‍ । 
ଲୋଟଦି ସମୟତୁ ବା ଆୟାୱାଜା ଗଟାତା ମାର୍ହାତ୍‌, ଲୋକୁ ଉଣିକାତିନିକା, କଣିକାପର୍‌ନିକା, ମାରାକୁଉରୁନିକା ମାରି ଇଲୁ ତିଆର୍‌ କିଦେଙ୍ଗ୍‌ ଦାନ୍ଧା ଆତା ମାର୍ହାର୍‌, 
ମାତର୍‌ ଲୋଟ ସଦମ୍‍ଦାନ୍‌ ସତିସର୍‌ଇ ନାଣ୍ତିଙ୍ଗ୍‌ ବାଦଡ଼୍‍ତାନ୍ ସିସୁ ମାରି ଗନ୍ଧକ୍‌ ପିରୁ ୱାଜା ୱାଜି ୱିଜେରିଙ୍ଗ୍‌ ସାପିସ୍‌ କିତାତ୍‌ । 
ମନୁସ୍ୟପୁତ୍ର ତରାୟ୍‍ଆନି ନାଣ୍ତିଙ୍ଗ୍‌ ଆୟାୱାଜା ଗଟାନାତ୍‌ । 
“ଆୟାନାଣ୍ତିଙ୍ଗ୍‌ ଏନ୍‌ ସାତ୍ ମୁସ୍‌କୁ ତେବାନାନ୍‌, ୱାନ୍‌ ଇଲୁ ଲୋଇ ମାନି ନିଜେଦି ସାଶାପାତି ଅତେଙ୍ଗ୍‌ ଇଜି ରେସି ରାମାକିନ୍‍; ଆୟାୱାଜା ଏନ୍‌ କିଡ଼ିଇଦୁ ତେବାନାନ୍‌, ୱାନ୍‌ ଡ଼େସି ସଲ୍‍ମାକିନ୍‍ । 
ଲୋଟଦି ଆଡ଼୍‌ସି ମାଟା ଅଡ଼୍‍ବିଆ । 
ଏନ୍‍କି ନିଜେଦି ଜିବନ୍‌ତିଙ୍ଗ୍‌ ଜିଣା କିଦେଙ୍ଗ୍‌ ବଦା କିନାନ୍‌, ୱାନ୍‌ ଆକା ଆରାକିନାନ୍‍, ମାରି ଏନ୍‍କି ନିଜେଦି ଜିବନ୍‌ତିଙ୍ଗ୍‌ ଆରାକିନାନ୍‍, ୱାନ୍‌ ଆକା ଜିପିସ୍‍ନାନ୍‍ । 
ନାନ୍ ମିଙ୍ଗିଁ ୱେର୍‌ସିନା, ଆୟା ନାଡ଼ା ରିଏର୍‌ ଉଣ୍ତ୍ରେ କାଟେଲ୍‍ତୁ ଡର୍‍ନା ମାନାର୍‌, ଅରେନ୍‍ ୱାନିଙ୍ଗ୍‍ ଅନାନ୍‍ ମାରି ଆଇ ଅରେନ୍‍ୱାନିଙ୍ଗ୍‍ ଡ଼ିସ୍‍ନାନ୍‍ । 
ରୁଣ୍ତିଲୋକ୍‍ ଆଇମେକ୍‍ ଅର୍‌ସେ ଜାତାଦୁ ନୁର୍‍ଜିମାନେ, ଅରେତ୍‍ତାନିଙ୍ଗ୍‍ ଅନାନ୍‍ ମାରି ଆଇ ଅରେତ୍‍ତାନିଙ୍ଗ୍‍ ଡ଼ିସ୍‍ନାନ୍‍ । 
ରୁଣ୍ତିଲୋକ୍‍ କିଡ଼ିଇଦୁ ତେବାନେ, ଅରେନ୍‍ୱାନିଙ୍ଗ୍‍ ଅନାନ୍‍ ମାରି ଆଇ ଅରେନ୍‍ୱାନିଙ୍ଗ୍‍ ଡ଼ିସ୍‍ନାନ୍‍ ।” 
ଆବେଟ୍‌ ୱାର୍‌ ୱାନିଙ୍ଗ୍‌ ଇର୍ହାର୍‌, “ଏ ପ୍ରବୁ, ଏମେ ଇୟାୱିଜୁ ଗଟାନାତ୍‌ ?” ଜିସୁ ୱାରିଙ୍ଗ୍‌ ଇର୍‌ଆନ୍‌, “ଏମେମାନୁ ସାତି ମାଡ଼ା ମାନାତ୍‌, ଆୟାବାନୁ ଡେଗେଙ୍ଗ୍‌ ଉନ୍‌ଡ୍ରେମାନୁ ଉଣ୍ତାନେ ।” 
