PESALEM.
64.
O Anôtô, kataŋ nec, ôkêŋ taŋam aê aoc. Ojop katuc êndêŋ ŋacjo, taŋ kêtakê aê naŋ. 
Ôkô aê auc êndêŋ lau secwaga nêŋ biŋ, taŋ taêŋ gêjam gêc nêŋ ŋalêlôm sebe senseŋ aê naŋ. Ma êndêŋ lau geo, taŋ sêkac tauŋ sa toôndugeŋ sêmoa naŋ. 
Sêuc imbeleŋ kêtôm siŋ. Sêsôm biŋ ŋamalic kêtôm sêpê sôb. 
Sêpê ŋac mansaŋ ŋa siŋ geŋgeŋgeŋ. Sêpê eŋ paliŋ-paliŋgeŋ ŋamelocŋageŋ. 
Sêjatu tauŋ siŋ geoŋa ma sêmoatiŋ sebe sêkêŋ lakô. Êsêac taêŋ gêjam gebe “Asa oc êlic aêac.” 
Êsêac taêŋ gêjam kêsêp biŋ alôb-alôb. Taêŋgêjam gebe “Ajac dabiŋ tomalageŋ sugac,” gebe ŋamalac samob nêŋ ŋalêlôm kêtôm gêsuŋbôm seclêlôm. 
Sêgôm tauŋ amboac tonaŋ e Anôtônê sôb kêtap êsêac sa, go sêjala tauŋ gebe ôliŋ lasê sep tageŋ. 
Eŋ oc enseŋ êsêac êtu nêŋ imbeleŋŋa. Samob taŋ sêlic êsêac naŋ, têdaiŋ gêsuŋ gêdêŋ êsêac. 
Go ŋamalac samob têtêc tauŋ sêsôm Anôtônê gêŋsêga lasê ma nêŋ kauc kêsa kêpi ênê gôliŋ. 
Ŋac gêdêŋ têtac ŋajam kêtu Apômtauŋa ma gê lamu eŋgeŋ. Ma ŋalêlôm mansaŋ samob sêmoa ŋajam to ôliŋ kêpigeŋ. 
