PESALEM.
4.
O Anôtô, taŋ kômasaŋ ŋoc biŋ jagêdêŋ, aê embe jamôêc, naŋ ôkêŋ taŋam aê. Aê gamoa togêŋwapac, go aôm kôgaboac aê su. Taêm labu aê ma ôkêŋ taŋam ŋoc mec. 
O amac lau tembelem aŋgeŋ, abe aŋgôm aê waec êtu meloc e êndêŋ ondoc acgom. Amac abe taêm ênam biŋ dansaŋ, tec abe asap gêŋ ŋaôma tôŋ e êndêŋ ondocgeŋ. 
Ajalamaŋ gebe Apômtau kêjaliŋ nê ŋac mansaŋ aê sa. Embe jamôêc êndêŋ Apômtau, oc êkêŋ taŋa aê. 
Embe têmtac ŋandaŋ, naŋ aŋgôm taôm sec atom. Taêm ênam biŋ tonaŋ ênêc lêlômgeŋ, amoa nêm gamêŋ ma anam taôm tôŋ. 
Ansuŋ da gêdêŋ ma akêŋ matem Apômtau. 
Lau taêsam sêsôm gebe “Asa oc êmoasiŋ aêac. O Apômtau, ôc laŋômanô ŋaja sa mêŋêpô aêac.” 
Aôm kôkêŋ têtac ŋajam kêsêp aêŋoc ŋalêlôm, kômoasiŋ aê kêlêlêc êsêac, taŋ sêŋgôŋ gêŋmasê ŋaôgeŋ naŋ su. 
Aê jasa tauc sic to janêc bêc tobiŋ malôgeŋ gebe aôm taômgeŋ, o Apômtau, kôkêŋ aê gamoa ŋoc ŋajam. Dawidnê pesalem teŋ. 
