﻿मरकुस.
8.
आ दिनगोळ दा याग धोळ्द भीळ जमा आत, अदिक आंदुर हात्‍ती तिनली येनु ईला ईरोद, रा यीशु तान चेलागोळी हात्‍ती कारूकु आंदुर से अंदुन, 
“नानी ई भीळ मा हापाळ दया बरेत्याद यतिकी इंदुर मुर दिन टु बराबर नान सांगुळ आर, अदिक इंदुर हात्‍ती तिनली येनु हैलेच! 
अगर ना आंदरी उपासी मान्या कळाईन, रा हादी मा थक्सकु बिदोदार; यतिकी आंदुर दा टु यार यारारा हापाळ दुर टु बंदार.” 
यीशु उन चेलागोळ आऊक उत्‍तर कोट्टुर, “ईल आळी दा ईस रोट्टी यारारा यल टु तर सकतार कि इंदुर संतुष्ट आगुल?” 
यीशु आंदुर से केळदुन, “नीम हात्‍ती यास रोट्टीगोळ आव?” आंदुर अंदुर, “येळ.” 
आग यीशु भीळ इक ल्यालमा कुरोद आदेश कोट्टुन, अदिक आ येळ रोट्टीगोळी हुळदुन, अदिक परमेश्वर उक धन्यवाद माळकु मुरदुन, अदिक अवरी तान चेलागोळी कोट्टुन कि आंदुर आ मंळसागोळ मुंद ईटुल, अदिक आंदुर लॉकुर मुंद वाळ्स बुटुर! 
आंदुर हात्‍ती थ्वाळासा स्याणेव मेनगोळ भी ईरव. आव अऊर मा परमेश्वर उक धन्यवाद माळकु अवरी भी लॉकुर दा वाळ्सली अंदुन. 
आंदुर तिनकु संतुष्ट आगेदुर अदिक चेलागोळ जो मिग्द तुकळागोळ येळ फुट्टी तुमकु नेगदुर! 
अदिक लॉकुर नाक हजार इन हात्‍तीपास ईरोर. यीशु आंदरी विदा माळदुन, 
अदिक आव तुरन्त तान चेलागोळ सांगुळ ड्वांगा मा येरकु दलमनुता प्रदेश इक होटोदुन. 
बाक फरीसी बंदकु यीशु से बैसबाजी माळली कुरतुर, अदिक आऊन परीक्षा ताकोमोर साटी आंदुर आऊन से ऊंद स्वर्गीय चमत्कार बेळदुर! 
आव तान आत्मा दा आह तुमकु अंदुन, “ई समय इन लॉकुर योना अन्द चमत्कार येती ढुंढ्सतार? ना नीम से खरा-खरा अनतीन कि ई समय इन लॉकुरी येनु चमत्कार कोटकु आगतीदील.” 
अदिक यीशु आंदरी बिटकु ड्वांगा मा येरेदुन अदिक दुसरा किनारा मा होटोदुन. 
चेलागोळ रोट्टी हुडोद मारतोगीदुर, अदिक ड्वांगा मा आंदुर हात्‍ती ऊंद अच रोट्टी ईरोद! 
यीशु आंदरी चेतावनी कोटकु अंदुन, “नोळी, फरीसी नव खमीर अदिक हेरोदेस ईनव खमीर देल सावधान ईरी.” 
आंदुर आपस दा मातचीत माळली कुरतुर, कि “नाम हात्‍ती रोट्टी हैलेच अनकु आव हिंग अनेत्यान.” 
ईद जान्सकु यीशु आंदुर से अंदुन, “नीव आपस दा येती ईद विचार माळेतीर कि नाम हात्‍ती रोट्टी ईलच? येन नीम मन कट्टर आगेग्याव? 
येन कण्ण ईतकु भी नीव नोळ सकालीर? अदिक किव ईतकु भी केळ सकालीर? अदिक येन नीमी याद ईलच?” 
कि याग ना अईद हजार लॉकुर साटी अईद रोट्टी मुरदिदीन रा नीव तुकळा गोळ्द यास फुट्टी तुमकु नेगदिदीर? आंदुर यीशु से अंदुर, “हन्नेळ फुट्टीगोळ.” 
अदिक येन नीमी याद हैलेच कि “याग ना नाक हजार लॉकुर साटी येळ रोट्टी मुरदिदीन रा नीव तुकळा गोळ्द यास फुट्टी तुमकु नेगदिदीर?” आंदुर आऊन से अंदुर, येळ फुट्टीगोळ. 
बाक यीशु आंदुर से केळदुन, “येन नीव ईगासताका समसीदील?” 
आंदुर बैतसैदा दा बंदुर; अदिक लॉकुर ऊंद कुढ्ढ मंळसा अक आऊन हात्‍ती तंदुर अदिक यीशु उन से विनती माळदुर कि आऊक मुट्ट. 
आव कुढ्ढ मंळसा अन्द कय हुळकु आऊक ऊर इन व्हार्या ओतुन, अदिक आऊन कण्णगोळ मा उगुळकु आऊन मा कय ईटदुन, अदिक आऊन से केळदुन, “येन नीनी येनारा कांळ्सतद?” 
आव कण्ण नेगुकु अंदुन, “ना मंळसागोळी नोळ सकतीन; आंदुर नानी मार्रगोळ आसपास नळुतेला कांळ्सीत्यार.” 
आग यीशु दुबारा आऊन कण्णगोळ मा कय ईटदुन, अदिक आ कुढ्ढ मंळसा ध्यान देल नोळदुन. आव चंगा आगेदुन, अदिक सब साफ-साफ नोळली कुरतुन. 
यीशु आऊक ईद अनकु मान्नी कळुदुन, “ईद ऊर इन बुळ्क टु आगकु होगबाळ सीधा तान मान्नी होग.” 
यीशु अदिक आऊन चेला कैसरिया फिलिप्पी इन ऊरगोळ दा होटोदुर! हादी मा आव तान चेलागोळ से केळदुन, “लॉकुर नान बारा दा येन अनतार कि ना याव हुईन?” 
आंदुर उत्‍तर कोट्टुर, ईव “यूहन्ना बपतिस्मा कोळावाळा; पर यारारा ईव एलिय्याह अदिक यारारा ईव भविष्यवक्तागोळ दा टु यावारा ऊंद हुन.” 
यीशु आंदुर से केळदुन, “लेकीन नीव नानी येन अनतीर?” पतरस आऊक उत्‍तर कोट्टुन, “नी मसीह उध्दारक हुय.” 
आग आव आंदरी आग्या कोटकु अंदुन कि नान बारा दा यारीकु हेळबाळेतीर! 
आग यीशु तान चेलागोळी कल्सली कुरतुन कि मंळसा अन पार उन साटी जरूरी आद कि आव हापाळ दुख नेगदान, अदिक स्याणा अदिक प्रधान याजक, अदिक नियम शास्त्रीगोळ द्वारा ठहरूसकु आगकु आऊक तुच्छ सम्सकु कोंदबुटार, लेकीन आव मुर दिन इन बाद्दा जित्‍ता आगेदान. 
आव ईद मात आंदुर से साफ-साफ अंद बुट्टुन. इदुर मा पतरस आऊक दनकुसकु अंदुन हिंग आगसकाल. 
लेकीन यीशु तिर्गकु तान चेलागोळ दी नोळदुन, अदिक पतरस उक दनकुसकु अंदुन, “हे शैतान, नान मुंद टु दुर आग; यतिकी नी परमेश्वर उन मात मा ईला, लेकीन मंळसा अन मातगोळ मा मन हचत्या.” 
यीशु भीळ इक तान चेलागोळ सांगुळ हात्‍ती कारूकु आंदुर से अंदुन, “जो यावारा नान हिंद बरोद चाहासतान, आव तान खुद इन इनकार माळुल अदिक आऊक दुख नेगोद बिद्दीत अदिक सायोद बिद्दीत आवा, तान क्रूस नेगुकु, नान हिंद आगुल. 
यतिकी जो यावारा तान जीव ऊळसोद चाहास्यान आव अदरी खोऊस्यान, लेकीन जो यावारा नान अदिक खुशखबरी इन साटी तान जीव खोऊस्यान, आव अदरी ऊळस्यान. 
अगर मंळसा पुरा दुनिया अक हासिल माळुल अदिक तान जीव इन नुकसान आगगोळुल, रा आऊक येन लाभ आदीत? 
मंळसा तान जीव इन बदला दा येन कोट्टान? 
जो यावारा ईद व्यभिचारी अदिक पापी जाती इन न्याड्या नान से अदिक नान मातगोळ देल लाजुस्यान, ना मंळसा अन पार याग पवित्र स्वर्गदूतगोळ सांगुळ तान आप्प उन महिमा अन्द सांगुळ बराईन, आग आव नान से भी लाजुस्यान आंदरी भी ना अपनुसाईन.” 
