﻿मत्ती.
12.
आ समय यीशु आराम इन दिशी केईगोळ दा टु आगतेला होगोन, अदिक आऊन चेलागोळी हसु हत्‍त रा आंदुर गोदी नव लॉम्बा मुरू मुरूकु तिनली कुरतुर. 
फरीसीगोळ ईद नोळकु आऊन से अंदुर, “नोळ, नीन चेलागोळ अद क्याल्सा माळीत्यार, जो आराम इन दिशी माळोद मूसा अन व्यवस्था अन अनुसार उचित हैलेच.” 
यीशु आंदुर से अंदुन, “येन नीव वाचुसीदील, कि दाऊद, याग आऊक अदिक आऊन संगीगोळी हसु हत रा येन माळदुर? 
आव ह्यांग परमेश्वर उन भवन दा होदुन, अदिक भेंट येर्सद रोट्टीगोळी तिंदुन, यवरी तिनोद दाऊद उक अदिक आऊन संगीगोळी उचित ईला ईरोद लेकीन सिर्फ याजकगोळी उचित ईरोद? 
येन नीव मूसा अन व्यवस्था दा वाचुसीदील कि याजक आराम इन दिशी सभागृह दा आराम इन दिन इन विधी इक मुरदुर मा भी निर्दोष ठहरूसतार?” 
पर ना नीम से अनतीन कि ईल आव आन जो सभागृह से भी धोड्डेव आन. 
अगर नीव शास्त्रगोळ दा लिखस्द मातगोळ्द मतलब जान्सायदीर, “ना दया देल संतुष्ट आगतीन, बलिदान देल ईला, रा नीव निर्दोष उक दोषी ईला ठहरूसायदीर. 
मंळसा अन पार रा आराम इन दिन ईनव भी स्वामी हुन.” 
अल टु नळुकु यीशु आंदुर्द यहूदी लॉकुर्द सभागृह दा बंदुन. 
अल ऊंद मंळसा ईरोन, यार कय वंळ्गकु ईरोद. फरीसीगोळ यीशु मा दोष हचोर साटी आऊन से केळदुर, “येन आराम इन दिशी चंगा माळोद मूसा अन व्यवस्था अन अनुसार उचित आद?” 
यीशु आंदुर से अंदुन, “नीम दा हिंग याव आन यार्द ऊंद अच म्यांडा ईरूल, अदिक अद आराम इन दिशी ख्वॉद्रा दा बिदोगुल, रा आव अदरी हुळकु व्हार्या तेगुतिदील? 
भला मंळसा अन्द किमत म्यांडा से याट यक्कुल आद! इदुरसाटी आराम इन दिशी भलाई माळोद उचित आद.” 
आग आव आ मंळसा से अंदुन, “तान कय मुंद माळ.” आव मुंद माळदुन, अदिक आ कय बाक दुसरा कय इन घाई वळ्लीद आगेत. 
आग फरीसीगोळ व्हार्या होगकु आऊन विरोध दा योजना माळदुर कि आऊक याता प्रकार देल कोंदेव. 
ईद जान्सकु यीशु अल टु होटोदुन. अदिक हापाळ लॉकुर आऊन हिंद आगेदुर, अदिक आव सप्पा मुंदुरी चंगा माळदुन, 
अदिक आंदरी चेतावनी कोट्टुन कि नानी प्रगट माळबाळेतीर, 
ताकी जो वचन यशायाह भविष्यवक्ता अन्द द्वारा अंदकु आगीत, अद पुरा आगुल: 
“नोळी, ईव नान सेवक हुन, यारी ना निवळुसीन; नान प्रिय, यार देल नान मन संतुष्ट आद: ना तान आत्मा आऊन मा हाकाईन, अदिक आव गैरयहूदीगोळी न्याय इन खुशखबरी कोट्टान. 
आव ना रा झगळा माळ्यान, अदिक ना धूम मचुस्यान, अदिक ना रा सात्यागोळ दा यावारा आऊन आवाज केळ्यान. 
आव मेड्द सरकण्डागोळी मुरूतिदिल, अदिक धुंगा कोळ्द बत्‍ती इक भी नुनाकतिदिल, यागासताका आव न्याय इक विजय माळ कोमालुन. 
अदिक गैरयहूदी लॉकुर आऊन हेसुर मा आशा ईट्यार.” 
आग लॉकुर ऊंद कुढ्ढ अदिक मुक्‍का अक यारदा दुष्टआत्मा ईरोद, यीशु उन हात्‍ती तंदुर; अदिक आव आऊक चंगा माळदुन, अदिक आव माताळली अदिक नोळली कुरतुन. 
ईदुर मा सप्पा लॉकुर चकित आगकु अनली कुरतुर, “ईव येन दाऊद उन औलाद हुन?” 
लेकीन फरीसीगोळ ईद केळकु अंदुर, “ईव रा दुष्टआत्मागोळव सरदार बालज़बूल उन मदत देल दुष्टआत्मागोळी तेगुतान.” 
आव आंदुर्द मन इन मात अरूकु आंदुर से अंदुन, “अगर यातोदारा राज्य दा फूट बिळतद, अद ऊजाळसेगतद; अदिक यातोदारा नगर या घराना दा फूट बिळतद, अद टीकुसकु ईरतीदील. 
अदिक अगर शैतान अच शैतान उक तेगदीत, रा अद खुद इन दा विरोधी आगेग्याद; बाक अदुर्द राज्य ह्यांग टीकुसकु ईत्‍तीत? 
भला, अगर ना शैतान उन सरदार उन सहायता देल दुष्टआत्मागोळी तेगुतीन, रा नीम अनुयायीगोळ यार सहायता देल तेगुतार? इदुरसाटी आंदुर अच नीम न्याय माळ्यार. 
पर अगर ना परमेश्वर उन आत्मा अन्द सहायता देल दुष्टआत्मागोळी तेगुतीन, रा परमेश्वर उन राज्य नीम हात्‍ती होट बंदाद.” 
या ह्यांग यावारा मंळसा यातोवारा ताकतवर मंळसा अन्द मान्या होक्‍कु आऊन माल कदू सकतान यागासताका कि पयले आव आ ताकतवर मंळसा अक कट कोमालुन? आगासताका आव आऊन मान्या होक्‍कु माल कदू सकालुन. 
जो नान सांगुळ हैलेच आव नान विरोध दा आन, अदिक जो नान सांगुळ जमा माळालुन आव बगरूस्तान. 
इदुरसाटी ना नीम से अनतीन कि मंळसा अन्द सब प्रकार इन पाप अदिक अपमान माफ माळकु आदीत, लेकीन जो यावारा पवित्र आत्मा अन अपमान माळतान आऊक माफ माळकु आगतीदील. 
जो यावारा मंळसा अन्द पार उन विरोध दा येनारा मात अंदान, आऊन ईद अपराध माफ माळकु आदीत, लेकीन जो यावारा पवित्र आत्मा अन्द विरोध दा येनारा अंदान, आऊन अपराध न रा ई युग दा अदिक न बरावाळा युग दा माफ माळकु आगतीदील. 
“अगर मार्र वळ्लीद आद, रा अदुर्द काय भी वळ्लीद ईत्‍तीत, या मार्र निकम्मा आद, रा अदुर्द काय भी निकम्मा ईत्‍तीत; यतिकी मार्र तान काय देल अच अर्तकु आगतद. 
हे हाव ईनव चिकोरा, नीव बुरा आगकु ह्यांग वळ्लीद मातगोळी अन सकतीर? यतिकी जो मन दा तुमकु आद, अदा बाय दा बरतद. 
वळ्लेव मंळसा तान मन इन वळ्लीद भंडार दा टु वळ्लीद मातगोळी तेगुतान, अदिक बेकार मंळसा बेकार भंडार दा टु बेकार मातगोळी तेगुतान.” 
“अदिक ना नीम से अनतीन कि जो जो निकम्मा मातगोळी मंळसागोळ अंदार, न्याय इन दिशी आंदुर हर ऊंद आ मात इन लेखा कोट्टार. 
यतिकी नी तान मातगोळ कारण निर्दोष, अदिक तान मातगोळ दा कारण दोषी ठहरूस्कु आद्या.” 
ईदुर मा थ्वाळासा शास्त्रीगोळ अदिक फरीसीगोळ यीशु से अंदुर, “हे गुरु, नाव नीन कय देल ऊंद चमत्कार नोळोद चाहासतेव.” 
आव आंदरी उत्‍तर कोट्टुन, “ई दुनिया अन्द बेकार अदिक व्यभिचारी लॉकुर योना अन्द चमत्कार ढुंढ्सतार, लेकीन योना भविष्यवक्ता अन्द चमत्कार इक बिटकु यातोदु दुसरा चमत्कार आंदरी कोटकु आगतीदील. 
योना मुर दिन अदिक मुर ईळ्लक आ समुद्र अन धोळ मेन इन व्हाट्या ईत्‍तुन, हांग अच मंळसा अन्द पार मुर दिन अदिक मुर ईळ्लक धरती इन बुळ्क ईत्‍तान. 
नीनवे नगर इन लॉकुर न्याय इन दिशी ई दुनिया अन्द लॉकुर सांगुळ यदकु आंदरी दोषी ठहरूस्यार, यतिकी आंदुर योना अन्द प्रचार केळकु मन तिर्गुसीदुर; अदिक नोळी, ईल आव आन जो योना से भी धोड्डेव आन. 
दक्षिण इन रानी न्याय इन दिशी ई दुनिया अन्द लॉकुर सांगुळ यदकु आंदरी दोषी ठहरूस्यार, यतिकी आक सुलैमान उन ग्यान केळोर साटी धरती इन क्वाना टु बंदुर; अदिक नोळी, ईल आव आन जो सुलैमान से भी धोड्डेव आन. 
“याग दुष्टआत्मा मंळसा दा टु होट बुळतद, रा वंळगींद जागागोळ दा आराम ढुंढ्सली वयाळतद, अदिक अदरी सिकाल. 
आग अनतद, ‘ना तान अदा मान्ना दा यल टु होटोदीन, होटोगाईन.’ अदिक होटकु अदरी सूना, झाळ-झुळ्सकु अदिक सजुसकु नोळतद. 
आग अद होगकु तान से मात्‍त बेकार येळ आत्मागोळी तान सांगुळ तरतद, अदिक अव आ मान्या समुस्कु अल ईरताव, अदिक आ मंळसा अन्द दशा पयला टु भी बेकार आगेगतद. ई दुनिया अन बुरा लॉकुर्द दशा भी हिंग अच आदीत.” 
याग यीशु भीळ से मातगोळी हेळ्त अच ईरोन, आग आऊन मोय अदिक वार्टुर व्हार्या निदुरकु ईरोर अदिक आऊन से मात हेळोद चाहासोर. 
यावारा आऊन से अंदुन, “नोळ, नीन मोय अदिक नीन वार्टुर व्हार्या निदुरकु आर, अदिक नीन से मात हेळोद चाहासतार.” 
ईद केळकु आव अनावाळेर इक उत्‍तर कोट्टुन, “याक हुळ नान मोय? अदिक यार उर नान वार्टुर?” 
अदिक तान चेलागोळ दी तान कय वाळुसकु अंदुन, “नोळी, नान मोय अदिक नान वार्टुर इंदुरा उर. 
यतिकी जो यावारा नान स्वर्गीय आप्प उन इच्छा मा नळदान, आवा नान वार्ट, अदिक नान आकतींग, अदिक नान मोय हुळ.” 
