﻿लैव्यव्यवस्था.
26.
“नीव तान साटी मुरती माळबाळी, अदिक न यातोदारा अगुळ्द मूर्ति या खंबा तान साटी निदरूसेतीर, अदिक न तान द्याश दा प्रणाम माळोर साटी नक्काशीदार कल्ल स्थापित माळेतीर; यतिकी ना नीम्द परमेश्वर यहोवा हुईन.” 
नीव नांद आराम दिनगोळ्द पालन माळेतीर अदिक नांद पवित्र जागा अन्द अंज्क माळी; ना यहोवा हुईन. 
“अगर नीव नांद विधीगोळ मा नळी अदिक नांद आग्यागोळी मान्सकु पालन माळी, 
रा ना नीम्द साटी समय-समय मा माळ बरसुसाईन, बाक भूमी तान उपज पैदा माळीत, अदिक केई इन मार्रगोळ तान-तान काय कोट्टाव; 
ईल ताका कि नीव अंगुर मुरा समय भी दावनी माळतेला ईत्तीर, अदिक बोऊसा समय भी व्हाट्टा तीम अंगुर मुरूतेला ईत्तीर, अदिक नीव मनमानी रोट्टीगोळ तिनतेला ईत्तीर, अदिक तान द्याश दा निडर कुर्तकु ईत्तीर.” 
अदिक ना नीम्द द्याश दा सुख चैन कोळाईन, अदिक नीव मिंगेतीर अदिक नीमी यावारा अंजुसावाळा ईरतीदील; अदिक ना आ द्याश दा खतरनाक प्राणीगोळ इक ईरगोळालीन, अदिक तलवार नीम्द द्याश दा नळ्सगोळालीन. 
अदिक नीव तान दुश्मनगोळी इक बडुकु तुळकाळसेतीर, अदिक आंदुर नीम्द तलवार देल कोंदकु आदार. 
नीम दा टु अईद मंळसा सव मुंदरी अदिक सव मंळसा हत्त हजार मंळसागोळी खदाळस्यार; अदिक नीम्द दुश्मन तलवार देल नीम्द मुंद-मुंद कोंदकु आदार; 
अदिक ना नीम्द दी कृपादृष्टी ईटाईन अदिक नीमी फलवन्त माळाईन अदिक वाळुसाईन, अदिक नीम्द सांगुळ तान वादा अक पुरा माळाईन. 
अदिक नीव ईटकु हाळोद अनाज इक तिंदीर, अदिक व्‍हाशोद ईत्तीत तो भी हाळोद अनाज इक तेगदीर. 
अदिक ना नीम्द न्याड्या तान ईरोद जागा माळकु ईट्टाइन, अदिक नांद जीव नीम से घृणा माळतीदील. 
अदिक ना नीम्द न्याड्या नळाईन वयाळाईन, अदिक नीम्द परमेश्वर बन्सकु ईराइन, अदिक नीव नांद प्रजा बन्सकु ईरेतीर. 
ना रा नीम्द आ परमेश्वर यहोवा हुईन, जो नीम इक मिस्र द्याश टु इदुरसाटी तेगुकु तंदीन कि नीव मिस्त्रगोळ्द दास बन्सकु ईरबाळेतीर; अदिक ना नीम्द जुआळी इक मुरू बुट्टीन, अदिक नीमी सीधा निदरूसकु नळ्सदीन. 
“अगर नीव नांद केळतीदिल, अदिक इव सप्पा आग्यागोळ इक ईला मानसीर, 
अदिक नांद विधिगोळ इक निकम्मा जान्सीर, अदिक नीम्द आत्मा नांद निर्णयगोळ देल घृणा माळुल, अदिक नीव नांद सप्पा आग्यागोळ्द पालन माळतीदील, बल्की नांद वादा अक मुरदिर, 
रा ना नीम से ईद माळाईन; मतलब ना नीमी इक बेचैन माळाईन, अदिक क्षयरोग अदिक मय देल पीड़ित माळाईन, अदिक ईऊर कारण नीम्द कण्णगोळ धुंधला आगेदव, अदिक नीम्द मन अति उदास आदीत. अदिक नीम्द बींजा बोऊसोद व्यर्थ आदीत, यतिकी नीम्द दुश्मन आऊन उपज तिन कोंडार; 
अदिक ना भी नीम्द विरूद्ध आगेगाईन, अदिक नीव तान दुश्मनगोळ देल हारूसेदीर; अदिक नीम्द दुश्मन नीम्द म्याकुच अधिकार माळ्यार, अदिक याग यावारा नीम इक खदळुसतीदिल तो भी नीव ओळीर.” 
अदिक अगर नीव ईव मातगोळ्द म्याकुच भी नांद केळबाळेतीर, रा ना नीम्द पापगोळ्द कारण नीमी येळ गुणा सजा मात्त कोळाईन, 
अदिक ना नीम्द बल इन घमण्ड मुरूबुळाईन, अदिक नीम्द साटी आकाश इक मान्सी ल्वाहा अन्द अदिक भूमी इक मान्सी पीतल इन माळ बुळाईन; 
अदिक नीम्द बल अकारथ गऊसकु आदीत, यतिकी नीम्द केई तान उपज पैदा माळतीदील, अदिक भूमि इन मार्रगोळ तान काय कोळतीदील. 
“अगर नीव नांद विरूद्ध नळुतेला अच ईत्तीर, अदिक नांद कहना मान्सतीदील, रा ना नीम्द पापगोळ्द अनुसार नीम्द म्याकुच अदिक येळ गुणा संकट हाकाईन. 
अदिक ना नीम्द न्याड्या आळी दाकळोव पशु कळाईन, जो नीम इक बिना चिकोर्द माळबुट्टार, अदिक नीम्द घरेलु पशुगोळ इक नाश माळ बुट्टार, अदिक नीम्द गिनती घटुस्यार, यदुर देल नीम्द सळकगोळ सूना आगेदव.” 
“बाक अगर नीव ई मातगोळ मा भी नांद ताळना देल ईला सुधुरसीर, अदिक नांद विरूद्ध नळुतेला अच ईत्तीर, 
रा ना भी नीम्द विरूद्ध नळाईन, अदिक नीम्द पापगोळ्द कारण ना खुद अच नीम इक येळ गुणा दंड कोळाईन. 
अदिक ना नीम मा ऊंद हिंग तलवार नळसुसाईन, जो वादा मुरोद पुरा-पुरा बदला ताकोमीत; अदिक याग नीव तान नगरगोळ दा होग होगकु जमा आदीर आग ना नीम्द न्याड्या मरी फैलुसाईन, अदिक नीमी तान दुश्मनगोळ्द कय दा सौप्स बुळाईन. 
याग ना नीम्द साटी अनाज इन आधार इक बंद माळ बुळाईन, आग हत्त आर्तेर नीम्द रोट्टी ऊंद अच तंदुर दा कासकु तौलुस तौलुसकु वाटस्यार; अदिक नीव तिनकु भी तृप्त आगतीदिल.” 
“बाक अगर नीव इदुर म्याकुच भी नांद केळतीदिल, अदिक नांद विरूद्ध नळुतेला अच ईत्तीर, 
रा ना तान न्याय दा नीम्द विरूद्ध नळाईन, अदिक नीम्द पापगोळ्द कारण नीम इक येळ गुणा दंड यक्कुल भी कोळाईन. 
अदिक नीम इक तान पार अदिक पोरगोळ्द चिच्ची तिनोद बिद्दीत. 
अदिक ना नीम्द पूजा अन्द ऊँचा जागा अक नष्ट माळाईन, अदिक नीम्द सुगंधित धूप वेदी इक मुरू बुळाईन, अदिक नीम्द लोथगोळ्द नीम्द मुरूकु मुर्तीगोळ मा भीळ बुळाईन; अदिक नांद आत्मा अक नीम से घृणा आगेदीत. 
अदिक ना नीम्द नगरगोळ इक ऊजळुस बुळाईन, अदिक नीम्द पवित्र जागा अक ऊजळुस बुळाईन, अदिक नीम्द सुखदायक सुगन्ध ग्रहण माळालीन. 
अदिक ना नीम्द द्याश इक सूना माळ बुळाईन, अदिक नीम्द दुश्मन जो अदुर दा ईरतार आंदुर ई मातगोळ्द कारण चकित ईत्तार. 
अदिक ना नीमी द्याश-द्याश इन न्याड्या तितर-बितर माळाईन, अदिक नीम्द हिंद-हिंद तलवार जेडुकु ईराइन; अदिक नीम्द द्याश सूना आगेदीत, अदिक नीम्द नगर ऊजळुसेदाव.” 
“आग यास दिन अद द्याश सूना बिदकु ईत्तीत अदिक नीव तान दुश्मनगोळ द्याश दा ईरेतीर आस दिन आव तान आराम दिनगोळ इक मान्सतेला ईत्तान. आग अच अद द्याश इक आराम सिक्कीत, मतलब तान आराम दिनगोळ इक मान्सतेला ईत्तान. 
यास दिन अद सूना बिदकु ईत्तीत आस दिन अदरी आराम ईत्तीत, मतलब जो आराम अदरी नीम्द अल कुर्तकु ईरोद समय नीम्द आराम दिनगोळ दा सिक्कीदील अद अदरी आग सिक्कीत.” 
अदिक नीम दा टु जो वाचुसकु ईत्तार अदिक तान दुश्मनगोळ्द द्याश दा ईत्तार आंदुर दिल दा ना निराशा पैदा माळाईन; अदिक आंदुर याल्ला अन्द मुरदुर देल भी वोळ्यार, अदिक आंदुर हिंग वोळ्यार ह्यांग यावारा तलवार देल ओळतान, अदिक यावारा बिना पीछा माळकु भी आंदुर बिदोदार. 
याग यावारा पीछा माळावाळा ईरबाळुल आग भी मान्सी तलवार इन अंज्क देल आंदुर आबुर दाबुर देल ठ्वाकरा तिनकु बीळतेला होदार, अदिक नीम इक तान दुश्मनगोळ्द मुंद ठहरूसोद येनारा शक्ती ईरतीदील. 
आग नीव द्याश-द्याश इन न्याड्या दा पोहचुस्कु नाश आगेदीर, अदिक नीम्द दुश्मनगोळ्द भूमी नीम इक तिंद बुट्टीत. 
अदिक नीम दा टु जो वाचुसकु ईत्तार आंदुर तान दुश्मनगोळ्द द्याशगोळ दा तान दुष्कर्म इन कारण गलुस्यार; अदिक तान आप्प उन मुतीगोळ्द दुष्कर्म इन क्याल्सागोळ्द कारण भी आंदुर आंदुर्दा घाई गलुसेदार. 
“पर अगर आंदुर तान अदिक तान आप्प उन मुतीगोळ्द दुष्कर्म इक मान्स कोंडार, कि नाव यहोवा अन्द विरूद्ध नळदेव, 
ईदा कारण आव नाम्द विरूद्ध आगकु नामी दुश्मनगोळ्द द्याश दा तंदुन. अगर आ समय आऊन खतनारहित दिल दबुसीत अदिक आंदुर आ समय तान दुष्कर्म इन दण्ड इक अंगीकार माळ्यार; 
आग जो वादा ना याकूब उन सांगुळ कटीदिन अदरी ना याद माळाईन, अदिक जो वादा ना इसहाक देल अदिक जो वादा ना अब्राहम देल कटीदुन अवरी भी याद माळाईन, अदिक आ द्याश इक भी ना याद माळाईन. 
लेकीन अद द्याश आंदुर बिना सूना बिदकु ईत्तीत, अदिक अऊर बिना सूना ईतकु भी तान आराम दिनगोळ इक मान्सतेला ईत्तान; अदिक आ लॉकुर तान दुष्कर्म इक अंगीकार माळ्यार, ईदा कारण देल कि आंदुर नांद आग्यागोळ्द उल्लंघन माळीदुर, अदिक आंदुर आत्मागोळ इक नांद विधीगोळ देल घृणा ईरोद. 
ईटुर मा भी याग आंदुर तान दुश्मनगोळ द्याश दा ईत्तार, आग ना आंदरी ई प्रकार देल बिळालीन, अदिक न आंदुर से हिंग घृणा माळाईन कि आंदुर सर्वनाश माळ बुळुल अदिक तान आ वादा अक मुरू बुळाईन जो ना आंदुर से कटीदिन; यतिकी ना आंदुर यहोवा परमेश्वर हुईन; 
लेकीन ना आंदुर भलाई इन साटी आंदुर आप्प उन मुतीगोळ देल कटकु वादा अक याद माळाईन, यारी ना दुसरा राज्य अन्द लॉकुर्द कण्णगोळ्द मुंद टु मिस्त्र द्याश टु तेगुकु तंदीन कि ना आंदुर परमेश्वर ठहरूसाईन; ना यहोवा हुईन.” 
जो-जो विधीगोळ अदिक नियम अदिक व्यवस्था यहोवा तान दी टु इस्राएलीगोळ्द साटी सीनै पर्वत मा मूसा अन्द द्वारा ठहरूसकु ईरोद अव ईव अच हूँ. 
