﻿उत्पत्ति.
9.
बाक परमेश्वर नूह अदिक आऊन चिकोरगोळी आशीष कोट्‍टुन अदिक आव अंदुन, “तान जिन्‍दगी माळी अदिक वाळुसी, अदिक पृथ्‍वी दा तुम्‍मेगी. 
नीम्‍द अंज्‍क पृथ्‍वी इन सप्‍पा जनावर, अदिक सप्‍पा आकाश इन पक्षीगोळ, अदिक जमीन ईनव सप्‍पा रांगसावाळा कीळागोळ, अदिक समुद्र दाकळव सप्‍पा मेनगोळ मा बन्सकु ईत्तीत: ईव सप्‍पा नीम वश दा माळकु आगताव. 
सप्‍पा रांगसावाळा किळा नीम्‍द आहार आदीत; ह्‍यांग नीमी हिवरा हिवरा श्याणेव मार्र कोटीदीन, हांग अच ईग सप्‍पा येनारा कोळतीन. 
लेकीन मास इक जीव इन सांगुळ मतलब रक्‍ता अन सांगुळ नीव तिनबाळेतीर. 
अदिक सही दा अच ना नीम्‍द रक्‍ता मतलब जीव इन बदला ताकोमाईन: सप्‍पा जनावरगोळ अदिक मंळसागोळ, येढ्‍ढु मुंदुर से अदरी ताकोमाईन; मंळसा अन जीव इन बदला ना ऊंद ऊंद वार्ट बंधु से ताकोमाईन. 
जो यावारा मंळसा अन रक्‍ता वाहुस्‍यान आऊन रक्‍ता मंळसा से अच वाहुसकु आदीत, यतिकी परमेश्वर मंळसा अक तान अच स्‍वरूप इन अनुसार माळ्‍यान.” 
अदिक नीव जींदगी माळी, अदिक वाळुसी, अदिक पृथ्‍वी मा हापाळ सा चिकोर पैदा माळकु अदुर्दा तुम्‍मेगी. 
बाक परमेश्वर नूह अदिक आऊन चिकोरगोळ से अंदुन, 
“केळी, ना नीम सांगुळ अदिक नीम बाद्‍दा जो नीम्‍द वंश ईत्‍तीत, आंदुर सांगुळ भी वादा माळतीन; 
अदिक जीत्‍ता प्राणीगोळ सांगुळ भी जो नीम सांगुळ आव, येन पक्षी येन मान्‍यागोळोव जनावर येन पृथ्‍वी माकळव सप्‍पा आळी दाकळव जनावर, पृथ्‍वी नव यास जीव जन्‍तु जहाज दा टु होटाव. 
अदिक ना नीम सांगुळ तान ईद वादा कटतीन कि सप्‍पा प्राणी मात जल-प्रलय सेल नाश आगतीदील: अदिक पृथ्‍वी इन नाश आगोर साटी मात जल-प्रलय आगतीदील.” 
बाक परमेश्वर अंदुन, “जो वादा ना नीम सांगुळ, अदिक यास जीत्‍ता प्राणी नीम सांगुळ आव आ सप्‍पा अन सांगुळ भी युग-युग इन पीढ़ीगोळ साटी कटतीन, अदुर्द ईद चिन्ह आद : 
ना बादल दा तान धनुष ईटीन, अद नान अदिक पृथ्‍वी इन बीच दा वादा अन चिन्ह आदीत. 
अदिक याग ना पृथ्‍वी मा बादल फैलुसाईन आग बादल दा धनुष कांळ्सीत. 
आग नान वादा जो नीम अदिक सप्‍पा जीत्‍ता शरीरधारी प्राणीगोळ सांगुळ कटकु आद; अदरी ना याद माळाईन, आग ईत्‍ता जल-प्रलय बाक आगतीदील यदुर देल सप्‍पा प्राणीगोळ्द विनाश आगुल. 
बादल दा जो धनुष ईत्‍तीत ना अदरी नोळकु ई सदा अन वादा अक याद माळाईन, जो परमेश्वर उन अदिक पृथ्‍वी माकळव सप्‍पा जीत्‍ता शरीरधारी प्राणीगोळ बीच दा कटकु आद.” 
बाक परमेश्वर नूह से अंदुन, “जो वादा ना पृथ्‍वी दाकळव सप्‍पा प्राणीगोळ सांगुळ कटीन, अदुर्द चिन्ह ईदा हुन.” 
नूह उन चिकोर जो जहाज दा टु होट्‍टुर, आंदुर शेम, हाम अदिक येपेत ईरोर; अदिक हाम कनान उन आप्‍प आदुन. 
नूह उन मुर चिकोर ईंदुरा उर, अदिक ईंदुर्द वंश पुरा पृथ्‍वी मा फैलुसेत. 
नूह खेती किसानी माळली कुरतुन. अदिक आव अंगुर इन बेली हचदुन; 
अदिक आव अंगुर इन रास्‍सा कुडुकु मतवाला आदुन; अदिक तान ड्‍यारा अन्द बुळ्‍क ऊगळा आगेदुन. 
आग कनान उन आप्‍प हाम तान आप्‍प उक ऊगळा नोळदुन, अदिक व्‍हार्या बंदकु तान वार्टुरी हेळ बुट्‍टुन. 
आग शेम अदिक येपेत येढ्‍ढु मुंदुर कपळा हुडुकु तान खांदा मा ईटदुर, अदिक हिंद इन दी उलटा नळुकु तान आप्‍प उन ऊगळा मय इक होचदुर, अदिक आंदुर तान बाय हिंद माळकु ईरोर इदुरसाटी आंदुर तान आप्‍प उक ऊगळा नोळीदील. 
याग नूह उन नशा ईळदोत, आग आव जान्‍स कोंडुन कि आऊन श्‍याण पार आऊन सांगुळ येन माळदुन. 
इदुरसाटी आव अंदुन, “कनान श्रापित आगुल: अद तान वार्ट बंधु उन दासगोळ्द दास आगुल.” 
बाक आव अंदुन, “शेम उन परमेश्वर यहोवा धन्‍य आन, अदिक कनान शेम उन दास आगुल. 
परमेश्वर येपेत उन वंश उक फैलुसुल; अदिक आव शेम उन ड्‍यारागोळ दा बसुसुल, अदिक कनान आऊन दास आगुल.” 
जल-प्रलय इन बाद्‍दा नूह मुर सौ पचास वर्ष जीत्‍ता ईत्‍तुन. 
ई प्रकार देल नूह उन पुरा ऊमर उम्बत सौ पचास वर्ष इन आत; अदुर बाद्‍दा आव सोतोदुन. 
