Mga Hulubaton.
1.
Amo ini ang mga hulubaton ni Solomon, nga anak ni David kag hari sang Israel. 
Paagi sa sini nga mga hulubaton, matun-an mo ang parte sa kaalam kag pagtadlong sa imo pamatasan, kag maintiendihan mo ang mga pulong nga nagahatag sang kaalam. 
Makapatadlong ini sa imo pamatasan para mangin maalamon ka, nga nagakabuhi sing husto, matarong, kag nagakabagay. 
Makahatag ini sang kaalam sa mga wala sing alam, kag makahatag ini sang ihibalo sa mga pamatan-on kon paano magdesisyon sing husto. 
Paagi sa pagpamati sini, madugangan pa gid ang kaalam sang mga maalamon kag matuytuyan ang mga may tinun-an, 
para maintiendihan nila ang kahulugan sang mga hulubaton, mga paanggid, kag mga paktakon sang mga maalamon. 
Kon ang isa ka tawo gusto nga magmaalamon dapat magtahod siya sa Ginoo. Ang tawo nga buang-buang indi gusto sang kaalam kag indi niya gusto nga matadlong ang iya pamatasan. 
Anak, pamatii ang mga pagtadlong sang imo ginikanan sa imo pamatasan, 
kay makapaayo ina sa imo pamatasan pareho sa korokorona nga mga bulak ukon kulintas nga makapaayo sa imo hitsura kag makahatag sa imo sang kadungganan. 
Anak, indi ka magpadala-dala sa mga temtasyon sang makasasala nga mga tawo 
kon magsiling sila nga, “Dali, upod ka sa amon; mamangga kita sang mga inosente nga tawo kag patyon ta sila. 
Buhi sila subong kag maayo ang lawas pero tudason ta sila; mangin pareho sila sa mga nagkaladto na sa lugar sang mga patay. 
Makakuha kita sa ila sang malahalon nga mga pagkabutang, kag pun-on ta ang aton mga balay sang aton mga inagaw. 
Sige na, upod sa amon, kay partidahon ta dayon ang aton mga inagaw.” 
Anak, indi ka gid mag-upod sa ila; maglikaw ka sa ila. 
Kay maabtik sila magpakasala kag magpatay sang tawo. 
Wala sing pulos ang pagbutang sang siod kon ang pispis nga imo dalakpon nagatan-aw. 
Nakahibalo ang pispis nga masiod siya, pero ining malain nga mga tawo wala nakahibalo nga sila mismo ang mabiktima sa ila nga pagpamangga sa iban. Nagahulat sila sa pagpatay pero sila mismo ang mapatay. 
Amo ina ang dangatan sang mga tawo nga nagaangkon sang pagkabutang sa malain nga paagi. Mapatay sila sa sina nga buluhaton. 
Ang kaalam pareho sa tawo nga nagawali sing mabaskog sa mga karsada, mga plasa, mga merkado, kag sa mga puwertahan sang mga siyudad. Nagasiling siya, 
“Kamo nga mga wala sing alam, hasta san-o pa bala kamo nga magpabilin nga pareho sina? Kamo nga mga nagapangyaguta, hasta san-o pa bala nga indi kamo nga magkalipay sa pagpangyaguta? Kamo nga mga buang-buang, hasta san-o pa bala kamo nga indi magkagusto sa kaalam? 
Magpamati kamo sa akon pagsabdong sa inyo. Karon, isugid ko sa inyo ang akon ginahunahuna; ipahibalo ko sa inyo ang akon inughambal kontra sa inyo: 
Tungod nga wala kamo magsapak sang pagtawag ko sa inyo nga magpalapit kamo sa akon, 
kag tungod nga ginbaliwala ninyo ang tanan ko nga mga laygay kag pagsabdong sa inyo, 
kadlawan ko kamo kon mag-abot sa inyo ang kalaglagan nga daw sa buhawi; yagutaon ko kamo kon mag-abot sa inyo ang kalisod kag ang makahaladlok nga mga hitabo nga daw sa bagyo. 
Dayon magapanawag kamo sa akon, pero indi ko kamo pagsabton. Pangitaon ninyo ako, pero indi ninyo ako makita. 
Kay indi kamo gusto tudluan kag wala ninyo ginpili ang pagtahod sa Ginoo. 
Ginabaliwala ninyo ang akon mga laygay kag ginapakalain ninyo ang akon pagsabdong sa inyo. 
Gani pagaanihon ninyo ang bunga sang inyo mga ginahimo kag ginaplano nga malain. 
Kay ang pagkamalinapason sang mga wala sing alam magapatay sa ila, kag ang pagpatawhay-tawhay sang mga buang-buang magalaglag sa ila. 
Pero ang nagapamati sa akon magakabuhi nga luwas sa katalagman. Indi siya maano kag wala siya sing kahadlukan.” 
