Genesis.
9.
Karon, ginbendisyunan sang Dios si Noe kag ang iya mga anak kag ginsilingan, “Magpamata kamo para magdamo kamo kag maglapta sa kalibutan. 
Mahadlok sa inyo ang tanan nga sapat: ang nagalakat, ang nagalupad, ang nagakamang, kag ang nagalangoy. Kamo ang magagahom sa ila tanan. 
Ginahatag ko ini nga mga sapat sa inyo bilang pagkaon, subong nga ginhatag ko sa inyo ang mga tanom bilang pagkaon. 
Pero indi gid ninyo pagkaunon ang sapat nga sang pagpatay ang dugo wala makaguwa, tungod kay ang dugo simbolo sang kabuhi. 
Pagasukton ko gid ang bisan sin-o nga magpatay sa inyo, bisan pa ang mga sapat. Pagasukton ko ang bisan sin-o nga magpatay sa iya isigkatawo. 
Ang bisan sin-o nga magpatay sa iya isigkatawo dapat pagapatyon man sang iya isigkatawo. Kay ang tawo ginhimo sang Dios nga kaanggid sa iya. 
Karon, magpamata kamo para magdamo kamo kag maglapta sa kalibutan.” 
Nagsiling pa gid ang Dios kay Noe kag sa iya mga anak, 
“Amo ini ang akon kasugtanan sa inyo kag sa inyo mga kaliwat, kag sa tanan nga nagakabuhi sa kalibutan—ang tanan nga sapat nga nangin kaupod ninyo sa barko: Indi ko na gid paglaglagon liwat ang tanan nga nagakabuhi paagi sa grabe gid nga baha. Kag wala na gid sing baha nga pareho sini nga matabo pa sa paglaglag sang kalibutan. 
Kag bilang tanda sang akon kasugtanan sa inyo kag sa tanan nga sapat, kag sa inyo mga kaliwat sa palaabuton, ibutang ko ang akon balangaw sa mga panganod. 
Kon paguwaon ko ang mga panganod kag magpakita ang balangaw, 
dumdumon ko dayon ang akon kasugtanan sa inyo kag sa tanan nga klase sang sapat, nga indi na gid magbaha liwat sa paglaglag sang tanan nga nagakabuhi. 
Kon magguwa ang balangaw sa mga panganod, dumdumon ko dayon ang akon wala sing katapusan nga kasugtanan sa tanan nga klase sang sapat sa kalibutan. 
Ang balangaw amo ang tanda sang akon kasugtanan sa tanan nga nagakabuhi sa kalibutan.” 
Amo ini ang mga anak ni Noe nga kaupod niya sa barko: si Shem, si Ham, kag si Jafet. (Si Ham amo ang amay ni Canaan.) 
Ini sila nga tatlo amo ang ginhalinan sang tanan nga tawo sa kalibutan. 
Si Noe isa ka mangunguma kag siya amo ang una nga nagtanom sang ubas. 
Sang isa ka tion, nag-inom siya sang bino kag nahubog siya. Natulugan siya nga hublas sa sulod sang iya tolda. 
Karon, si Ham nga amay ni Canaan nagsulod sa tolda, kag nakita niya nga hublas ang iya amay. Gani nagguwa siya kag ginsugiran niya ang duha niya ka utod. 
Nagkuha si Shem kag si Jafet sang panapton kag ginsablay nila sa ila abaga, dayon naglakat sila nga nagaisol pasulod sa tolda kag gintabunan nila ang ila amay. Wala gid sila nagbalikid tungod kay indi nila gusto nga makita ang pagkahublas sang ila amay. 
Sang naumpawan na si Noe sa iya kahulugbon, kag pagkahibalo niya kon ano ang ginhimo sang iya kamanghuran nga anak, 
nagsiling siya: “Pakamalauton ka Canaan! Mangin kubos ka nga ulipon sang imo mga utod.” 
Kag nagsiling man siya, “Dalayawon ang Ginoo, ang Dios ni Shem. Kabay pa nga mangin ulipon ni Shem si Canaan. 
Kabay pa nga palaparon sang Dios ang kadutaan ni Jafet, kag mangin maayo ang pag-inupdanay sang iya mga kaliwat kag sang mga kaliwat ni Shem. Kag kabay pa nga mangin ulipon man ni Jafet si Canaan.” 
Nagkabuhi pa gid si Noe sing 350 ka tuig pagkatapos sang grabe gid nga baha. 
Napatay siya sa edad nga 950. 
