Salmo.
110.
Ang kanta nga ginsulat ni David. Nagsiling ang Ginoo sa akon Ginoo, “Pungko diri sa akon tuo hasta mapaidalom ko sa imo ang imo mga kaaway.” 
Halin sa Zion, palaparon sang Ginoo ang imo ginharian, kag magagahom ka sa imo mga kaaway. 
Sa adlaw nga magpakig-away ka sa imo mga kaaway, magabulig sa imo sing kinabubut-on ang imo katawhan. Ang imo pamatan-on nga mga katawhan magakadto sa imo sa balaan nga mga bukid pareho sa tun-og sa kaagahon. 
Nagsumpa ang Ginoo, kag indi gid magbaylo ang iya hunahuna, nga pari ikaw hasta san-o, pareho sang pagkapari ni Melkizedek. 
Ang Ginoo ara sa imo tupad; pagalaglagon niya ang mga hari sa tion nga ipakita niya ang iya kaakig. 
Pagasilutan niya ang mga nasyon kag madamo ang iya pamatyon. Pagalaglagon niya ang mga nagadumala sa bilog nga kalibutan. 
Ikaw, Mahal nga Hari, magainom sa ililigan sang tubig nga ara sa higad sang dalan, gani magabalik ang imo kusog kag magamadinalag-on ka. 
