Job.
11.
Dayon nagsabat si Zofar nga taga-Naama, 
“Dapat lang nga masabat inang imo mga ginapanghambal. Indi mapamatud-an nga inosente ka paagi lang sa pagwakal. 
Indi mo kami mapahipos sa imo mga ginapanghambal nga wala sing pulos. Nagahunahuna ka bala nga indi ka namon pagsabdungon sa imo mga pagyaguta? 
Nagasiling ka nga husto ang imo pagpati kag matinlo ka sa atubangan sang Dios. 
Maayo kuntani nga maghambal ang Dios sa imo 
kag sugiran ka niya sang mga butang nga wala mo pa mahibaluan. May mga butang nga nahibaluan mo na kag may mga butang nga wala pa. Nahibaluan mo na bala nga ang silot sang Dios sa imo kulang pa sa nagakabagay sa imo? 
Matungkad mo bala ang tanan parte sa Makagagahom nga Dios? 
Mas mataas pa ini sang sa langit kag mas madalom pa sang sa lugar sang mga patay. Malapad pa ini sang sa kalibutan kag mas masangkad pa sang sa dagat. Ti, maabot bala ini sang imo hunahuna? 
“Halimbawa, dakpon ka sang Dios kag dal-on sa korte kag dayon prisohon, sin-o ang makapugong sa iya? 
Nahibaluan gid niya kon sin-o ang dayaon nga mga tawo kag nakita niya ang ila kalautan. 
Daw imposible na sa isa ka buang-buang nga magmaalamon, subong nga imposible sa talunon nga donkey nga magbata sing tawo. 
“Job, kon maghinulsol ka lang kag magdangop sa Dios, 
kag indi ka na magpakasala kag indi mo pagtugutan ang imo panimalay sa pagpakasala, 
sigurado gid nga indi ka na mahuya kag magakabuhi ka nga mabakod kag wala sing ginakahadlukan. 
Dayon malipatan mo na ang imo mga kasakit, nga daw sa tubig lang ini nga naglabay. 
Kag ang imo kabuhi mangin masanag pa sang sa silak sang adlaw sa udto. Ang kadulom sang imo kabuhi magasanag pareho sa kaagahon. 
Magakabuhi ka nga mabakod tungod kay may paglaom ka. Protektaran ka sang Dios kag magapahuway nga wala sing ginakahadlukan. 
Magahigda ka nga wala sing may nagapahadlok sa imo, kag madamo ang magapangayo sang bulig sa imo. 
Pero ang mga malain mapaslawan, kag wala na sing mapalagyuhan pa, kag ang ila lang paglaom amo ang kamatayon.” 
