Roma.
9.
Karon may isugid pa ako sa inyo, kag ini matuod, kay ara ako kay Cristo kag wala ako nagabutig. Ang akon konsensya nga ginagamhan sang Espiritu Santo nagapamatuod man nga matuod ang akon igasugid, 
nga dako gid ang akon kasubo kag kasakit sa akon tagipusuon 
tungod sa akon mga kasimanwa kag kadugo. Kon mahimo lang kuntani gusto ko nga ako ang sumpaon sang Dios kag ipahamulag kay Cristo para lang nga mahilway sila sa silot. 
Madamo sila sang bintaha bilang mga Israelinhon. Ginkabig sila sang Dios bilang iya mga anak; ginpakitaan sila sang Dios sang iya masilaw nga presensya; naghimo ang Dios sang mga kasugtanan sa ila; ginhatag sa ila ang Kasuguan; gintudluan sila sang husto nga pagsimba sa iya; madamo ang iya mga ginpromisa sa ila; 
mga kaliwat sila sang mga tawo nga ginpili sang Dios sang una; kag sa ila lahi naghalin si Cristo sang siya nagpakatawo, ang Dios nga makagagahom sa tanan kag dalayawon hasta san-o! Amen. 
Pero bisan wala nila napusli ini nga mga pribilehiyo, wala ini nagakahulugan nga wala pagtumana sang Dios ang iya promisa, kay indi ang tanan nga kaliwat ni Israel pinili sang Dios. 
Indi ang tanan nga kaliwat ni Abraham ginakabig nga iya kaliwat. Kay nagsiling ang Dios kay Abraham, “Sa kay Isaac magahalin ang imo mga kaliwat nga akon ginpromisa.” 
Ini nagakahulugan nga indi ang tanan nga kaliwat ni Abraham ginakabig nga mga anak sang Dios, kundi ang ginbata lang suno sa ginpromisa kay Abraham ang kilalahon nga mga anak sang Dios. 
Kay amo ini ang promisa sang Dios kay Abraham: “Mabalik ako diri sa sunod nga tuig kag si Sara may anak na nga lalaki.” 
Kag paagi sa duha ka anak ni Rebeka kag sang aton katigulangan nga si Isaac, ginpakita man sang Dios nga indi tanan nga kaliwat ni Abraham ginakabig nga iya mga anak. 
Sa wala pa magbata si Rebeka sang kapid, nagsiling ang Dios sa iya, “Ang magulang magaalagad sa manghod.” Ginhambal niya ini sang wala pa sila makahimo sing maayo ukon malain. Kay gusto niya itudlo nga kon magpili siya sang tawo wala siya nagabasi sa mga binuhatan kundi suno sa iya kabubut-on. 
Nagasiling ang Dios sa Kasulatan, “Ginhigugma ko si Jacob, pero si Esau ya wala.” 
Karon, ano ang aton masiling? Nga indi matarong ang Dios? Indi ina husto! 
Kay nagsiling ang Dios kay Moises, “Kaluoyan ko ang gusto ko nga kaluoyan.” 
Gani ang kaayo sang Dios wala nabasi sa gusto ukon sa ginahimo sang tawo, kundi tungod gid lang sa kaluoy sang Dios. 
Kay sa Kasulatan nagsiling ang Dios sa hari sang Egypt, “Ginhimo ko ikaw nga hari para sa sini nga katuyuan: agod paagi sa akon himuon kontra sa imo, mapakita ko ang akon gahom, kag para mangin bantog ang akon ngalan sa bilog nga kalibutan.” 
Gani ginakaluoyan sang Dios ang gusto niya kaluoyan, kag ginapatig-a niya ang ulo sang mga tawo nga gusto niya patig-ahon. 
Karon, basi kon may magsiling sa akon, “Ngaa bala basulon pa sang Dios ang tawo tungod sang iya pagpakasala? Kag sin-o bala ang makapamatok sa kabubut-on sang Dios?” 
Pero sin-o gid bala ikaw nga magsabat sa Dios? “Makasiling bala ang hinimo nga butang sa naghimo sa iya, ‘Ngaa ginhimo mo ako nga pareho sini?’ ” 
Pareho bala sa manughimo sang kolon, pagusto siya kon ano ang iya himuon sa lunang nga iya ginauyatan. Kon gusto niya, sarang niya mahimo ang duha ka klase sang kolon paagi sa sadto nga lunang: ang isa para sa espesyal nga mga okasyon kag ang isa para sa ordinaryo lang. 
Karon, gusto sang Dios nga ipakita ang iya gahom kag ang iya kaakig sa mga tawo nga dapat na silutan. Pero pagusto siya kon agwantahon niya anay ini nga mga tawo nga iya pagalaglagon. 
Ginahimo niya ini para mapakita niya ang iya dako nga kaayo sa mga tawo nga iya ginakaluoyan, nga iya na nga daan ginpreparar para padunggan. 
Kag kita amo ang mga tawo nga iya gintawag, indi lang halin sa mga Judio kundi halin man sa mga indi Judio. 
Amo ini ang ginsiling sang Dios sa libro ni Hoseas, “Ang mga tawo nga indi akon, tawgon ko nga ‘akon katawhan.’ Kag sila nga wala ko ginahigugma sadto anay, higugmaon ko.” 
kag, “Sa karon ginatawag sila nga, ‘Indi akon katawhan,’ pero sa ulihi pagatawgon sila nga, ‘Mga anak sang buhi nga Dios.’ ” 
Amo man ini ang ginsiling ni Isaias parte sa mga Israelinhon: “Bisan daw pareho sa balas sa baybayon ang kadamuon sang mga kaliwat ni Israel, diutay lang sa ila ang maluwas. 
Kay sa labing madali pagasilutan sang Ginoo sing maid-id ang mga tawo sa kalibutan.” 
Nagsiling man si Isaias, “Kon ang Ginoo nga Makagagahom wala sing may ginbilin sa aton lahi, pareho na kuntani kita sa Sodom kag Gomora.” 
Ang akon buot silingon amo ini: ang mga indi Judio nga wala nagtinguha nga pakamatarungon amo ang ginpakamatarong sang Dios tungod nga nagtuo sila. 
Pero ang mga Israelinhon nga nagtinguha sa pagtuman sang Kasuguan para pakamatarungon sila sang Dios wala nakadangat sini. 
Ngaa man? Kay sa baylo nga magtuo sila kay Jesu-Cristo, nagsalig sila sa ila mga binuhatan. Nasandad sila sa “bato nga kasandaran.” 
Pareho sa ginasiling sang Dios sa Kasulatan, “Pamati! Mabutang ako sa Zion sang bato nga nagapasandad sa mga tawo kag nagapadasma sa ila. Pero ang mga tawo nga nagatuo sa iya indi gid mahuy-an.” 
