Jeremias.
22.
Nagsiling ang Ginoo sa akon, “Magpanaog ka sa templo kag magkadto sa palasyo sang hari sang Juda kag ihambal ini nga mensahi: 
‘Hari sang Juda, nga kaliwat ni David, pamatii ining mensahi sang Ginoo. Magpamati man ang imo mga opisyal kag katawhan nga nagaagi sa sini nga puwertahan. 
Amo ini ang ginasiling sang Ginoo: Maghimo kamo sang matarong kag husto. Buligi ninyo ang mga ginkawatan; luwasa ninyo sila sa mga nagadaogdaog sa ila. Indi ninyo paghimui sing malain ukon pagpintasi ang mga ilo, mga balo nga babayi, kag ang mga pangayaw. Kag indi ninyo pagsentensyahan nga patyon ang mga inosente. 
Kay kon tumanon lang ninyo ini nga mga sugo, may ara gid permi nga hari nga kaliwat ni David nga magagahom sa inyo diri sa Jerusalem. Magasakay ang hari sa mga karwahe kag mga kabayo, kag magaparada pasulod sa puwertahan sang palasyo kaupod sang iya mga opisyal kag katawhan. 
Pero kon indi gani ninyo pagtumanon ini nga mga sugo, magasumpa ako sa akon kaugalingon nga malaglag ini nga palasyo.’ ” 
Kay amo ini ang ginasiling sang Ginoo parte sa palasyo sang hari sang Juda: “Pareho ka katahom sang Gilead ukon sang putokputokan sang bukid sang Lebanon para sa akon. Pero sigurado gid nga himuon ko ikaw nga isa ka desierto, pareho sang isa ka banwa nga wala sing may nagaestar. 
Padal-an ko ikaw sang mga tawo nga magaguba sa imo. Ang kada isa sa ila may mga gamit sa pagpang-utod sang imo mga haligi nga sedro, kag dayon ihaboy nila ini sa kalayo. 
Ang mga tawo nga naghalin sa nagkalain-lain nga nasyon nga mag-agi sa sini nga siyudad magapamangkot sa isa kag isa, ‘Ngaa ginhimo ini sang Ginoo sa sining bantog nga siyudad?’ 
Kag amo ini ang sabat, ‘Tungod kay ginsikway nila ang kasugtanan sang Ginoo nga ila Dios, kag nagsimba sila kag nag-alagad sa iban nga mga dios.’ ” 
Mga katawhan sang Juda, indi kamo maghibi kay Haring Josia nga patay na, kundi maghibi kamo sing tudo para sa iya anak nga si Jehoahaz nga nagbulos sa iya bilang hari sang Juda. Kay ginbihag siya kag indi na gid siya makabalik. Indi na niya makita liwat ang duta nga iya natawhan. Kay nagsiling mismo ang Ginoo nga indi na gid siya makabalik. 
Mapatay siya sa lugar nga sa diin siya ginbihag. Indi na niya makita liwat ini nga duta. 
“Kaluluoy ka, Jehoyakim, nga nagapatindog sang imo palasyo sa indi matarong nga paagi. Ginapaobra mo ang imo isigkatawo nga wala sing bayad. 
Nagasiling ka, ‘Magapatindog ako sang palasyo nga may malapad nga mga kuwarto sa ibabaw. Pabutangan ko ini sang dalagko nga mga bintana kag padingdingan sang sedro, kag dayon papintahan sang pula.’ 
“Nagahunahuna ka bala nga mangin bantog ka nga hari kon sedro ang imo palasyo? Ngaa indi ka magsunod sa imo amay? Husto kag matarong ang iya mga ginhimo, gani nagmainuswagon siya kag maayo ang iya pagkabuhi. 
Ginprotektaran niya ang kinamatarong sang mga imol, gani nangin maayo gid ang tanan sa iya. Amo ina ang husto nga pagkilala sa akon. 
Pero ikaw ya, ang imo handom amo lang ang pagpangdaya, pagpamatay sang mga inosente, pagpamigos kag pagpanguwarta.” 
Gani amo ini ang ginasiling sang Ginoo parte kay Haring Jehoyakim sang Juda, nga anak ni Josia: “Wala sing may magpangasubo sa iya kon mapatay siya. Ang iya pamilya, mga opisyal, kag mga tinawo indi magpangasubo sa iya. 
Ilubong siya pareho sa paglubong sang patay nga donkey; guyuron siya kag ihaboy sa guwa sang puwertahan sang Jerusalem.” 
“Kamo nga katawhan sang Juda, magsinggit kamo sa kahadlok kay wala na ang inyo kadampig nga mga nasyon. Pangitaa ninyo sila sa Lebanon. Tawga ninyo sila sa Bashan kag sa Abarim. 
Ginpaandaman ko kamo sang maayo pa ang inyo kahimtangan, pero indi kamo magpamati. Amo na gid ina ang inyo batasan halin sang bata pa kamo; indi gid kamo magtuman sa akon. 
Laptahon ko ang tanan ninyo nga pangulo pareho sang upa nga ginapalid sang hangin, kag ang inyo kadampig nga mga nasyon pagabihagon. Mahuy-an gid kamo tungod sang tanan ninyo nga kalautan. 
“Kamo nga nagaestar sa palasyo sang Jerusalem nga hinimo halin sa mga kahoy nga sedro nga halin sa Lebanon, magaugayong kamo kon mag-abot na ang mga kasakit sa inyo, pareho sang pag-ugayong sang isa ka babayi nga manugbata. 
“Ako, ang buhi nga Ginoo, nagasumpa nga sikwayon ko ikaw, Haring Jehoyakin sang Juda, nga anak ni Jehoyakim. Bisan pareho ka sa singsing sa akon tuo nga kamot husluon ko gid ikaw. 
Itugyan ko ikaw sa mga nagatinguha sa pagpatay sa imo nga imo ginakahadlukan. Huo, itugyan ko ikaw kay Haring Nebucadnezar sang Babilonia kag sa iya mga soldado. 
Itapok ko ikaw kag ang imo iloy sa iban nga lugar nga indi ninyo natawhan, kag didto kamo mapatay. 
Indi na gid kamo makabalik sa duta nga inyo ginahandom nga balikan. 
Jehoyakin, pareho ka sang buka nga kolon nga ginhaboy kay indi na mapuslan. Amo ina kon ngaa ikaw kag ang imo kabataan itapok sa lugar nga wala ninyo mahibalui.” 
O duta sang Juda, pamatii gid ang pulong sang Ginoo. 
Kay amo ini ang iya ginasiling: “Isulat nga ang ini nga tawo nga si Jehoyakin daw wala sing anak, kay wala sing bisan isa sa iya mga anak nga magapungko sa trono ni David bilang hari sang Juda. Ini nga tawo indi gid magmauswagon sa iya kabuhi.” 
