Joel.
3.
Nagsiling ang Ginoo, “Sa sina nga tion nga ibalik ko ang maayo nga kahimtangan sang Juda kag Jerusalem, 
tipunon ko ang mga nasyon kag padulhugon ko sila sa Kapatagan ni Jehoshafat. Didto pagahukman ko sila tungod sang ila ginhimo sa mga Israelinhon, ang katawhan nga akon ginapanag-iyahan. Ginpalapta nila ang akon katawhan sa iban nga mga nasyon kag ginpartida nila ang akon duta. 
Gin-gabot-gabutan nila ang akon katawhan para partidahon, kag ginbaligya nila nga mga ulipon ang mga bata nga lalaki kag babayi, para ibayad nila sa ilimnon kag sa mga babayi nga nagabaligya sang ila lawas. 
“Kamo nga mga katawhan sang Tyre, Sidon, kag sang tanan nga lugar sang Filistia, ano ining ginahimo ninyo kontra sa akon? Ginabalusan bala ninyo ako sa butang nga akon nahimo? Kon ginabalusan ninyo ako, balusan ko kamo gilayon sa inyo ginahimo. 
Kay ginkuha ninyo ang akon malahalon nga mga pagkabutang, pati ang mga pilak kag bulawan, kag gindala ninyo ini sa inyo mga templo. 
Ginbaligya ninyo sa mga Griego ang katawhan sang Juda kag Jerusalem bilang mga ulipon, para mapalayo ninyo sila sa ila kaugalingon nga duta. 
Pero buligan ko sila nga makahalin sa mga lugar nga ginbaligyaan ninyo sa ila, kag pagahimuon ko sa inyo ang inyo ginhimo sa ila. 
Ibaligya ko ang inyo mga anak sa katawhan sang Juda, kag ibaligya nila sila sa mga taga-Saba, nga nagaestar sa malayo nga lugar. Matabo gid ini, kay ako, ang Ginoo, ang nagasiling sini.” 
Ipahibalo ini sa mga nasyon: Magpreparar kamo sa pagpakig-away. Hangkata ninyo ang inyo mga soldado nga magsalakay. 
Himua ninyo nga mga espada ang inyo mga tagad kag himua ninyo nga mga bangkaw ang inyo mga inughagbas. Bisan ang mga maluya kinahanglan nga magpakig-away. 
Dali, palapit kamo, tanan kamo nga mga nasyon sa palibot. Kag magtipon kamo didto sa Kapatagan ni Jehoshafat. Ginoo, padulhuga na didto ang imo mga soldado! 
Nagsiling ang Ginoo, “Kinahanglan nga mahangkat ang mga nasyon sa palibot sa pagkadto sa Kapatagan ni Jehoshafat, kay hukman ko sila didto. 
Daw pareho sila sa alanihon nga dapat garabon na tungod kay luto na, ukon daw pareho sa ubas nga dapat pugaon na tungod kay puno na sang ubas ang pulugaan. Masyado na sila kalaot; ang ila mga sala daw pareho sa duga sang ubas nga nagaawas sa suludlan sini.” 
Puwerte kadamo sang tawo nga nagaginahod sa Kapatagan sang Paghukom, kay malapit na mag-abot dira ang adlaw sang pagsilot sang Ginoo. 
Magadulom ang adlaw kag ang bulan, kag indi na magsiga ang mga bituon. 
Magangurob ang Ginoo halin sa Zion; ang iya tingog magadaguob halin sa Jerusalem. Kag tungod sini magauyog ang kalibutan kag ang kalangitan. Pero mabakod nga dalangpan ang Ginoo para sa mga Israelinhon nga iya katawhan. 
Mga taga-Juda, mahibaluan ninyo nga ako, ang Ginoo nga inyo Dios, nagapuyo sa Zion, ang akon balaan nga bukid. Kag sa liwat mangin balaan ang Jerusalem; indi na gid ini liwat pagsalakayon sang taga-iban nga mga nasyon. 
Sa sina nga tion pakamaayuhon ko kamo. Mangin bugana ang inyo bag-o nga bino halin sa madamo nga ubas sa kabukiran. Mangin bugana man ang inyo gatas halin sa madamo nga baka kag kanding nga nagahalab sa mga bulobukid. Indi gid mamalhan ang inyo mga sapa. Kag magailig ang tuburan halin sa templo sang Ginoo kag magapatubig ini sa hubas nga ililigan sang tubig nga may mga acacia. 
“Ang Egypt mangin mamingaw nga lugar kag ang Edom mangin desierto tungod kay ginpintasan nila ang katawhan sang Juda; ginpamatay nila ang mga inosente. 
Pero ang Juda kag ang Jerusalem pagaestaran hasta san-o. 
Magabalos ako para sa mga ginpamatay sa akon katawhan; silutan ko gid ang naghimo sini sa ila.Ako ang Ginoo nga nagapuyo sa Zion.”
