Ezekiel.
29.
Sang ikadose nga adlaw sang ikanapulo nga bulan, sang ikanapulo nga tuig sang amon pagkabihag, nagsiling ang Ginoo sa akon, 
“Anak sang tawo, mag-atubang ka sa Egypt, kag maghambal kontra sa Faraon nga hari sang Egypt, kag sa bilog niya nga katawhan. 
Silinga siya nga ako, ang Ginoong Dios, nagasiling: Kontra ko ikaw, Faraon nga hari sang Egypt. Pareho ka sa dako nga buaya nga nagaubog sa imo suba. Nagasiling ka nga imo ang Suba sang Nilo, kag ginhimo mo ini para sa imo kaugalingon. 
Pero kaw-itan ko sang mga taga ang imo sag-ang, kag guyuron ka patakas halin sa imo suba. Kag samtang ginapatakas ka, may mga isda nga nagatapik sa imo hulohimbis nga panit. 
Ihaboy ko ikaw kag ang mga isda sa desierto, kag magahamyang ka sa duta nga wala sing may magkuha kag maglubong sa imo. Ipakaon ko ikaw sa talunon nga mga sapat kag sa mga pispis. 
Dayon mahibaluan sang tanan nga nagaestar sa Egypt nga ako amo ang Ginoo. Kay pareho man lang ikaw sang tigbaw nga ginsaligan sang katawhan sang Israel. 
Sang maghamboy sila sa imo nabiak ka, kag napilas ang ila mga butkon. Sang magsandig sila sa imo nabali ka, gani natumba sila kag nabali ang ila balikawang. 
Gani ako, ang Ginoong Dios, nagasiling nga ipasalakay ko ikaw sa mga tawo nga magapatay sang imo katawhan kag sang ila mga kasapatan. 
Mangin mamingaw nga lugar ang Egypt. Dayon mahibaluan ninyo nga ako amo ang Ginoo. “Tungod nga nagasiling ka nga imo ang Suba sang Nilo kag ikaw ang naghimo sini, 
kontra ko ikaw kag ang imo suba. Laglagon ko ang Egypt kag mangin mamingaw na ini halin sa Migdol pakadto sa Aswan, hasta sa border sang Ethiopia. 
Wala sing tawo ukon sapat nga mag-agi dira, kag wala sing may mag-estar sa sulod sang 40 ka tuig. 
Himuon ko ang Egypt nga pinakamamingaw sa tanan nga nasyon. Sa sulod sang 40 ka tuig, ang iya mga banwa mangin pinakamamingaw sa tanan nga banwa. Kag laptahon ko ang mga Egyptohanon sa nagkalain-lain nga nasyon.” 
Pero nagsiling man ang Ginoong Dios, “Sa tapos sang 40 ka tuig, tipunon ko ang mga Egyptohanon halin sa mga nasyon nga sa diin sila naglalapta. 
Ibalik ko sila sa Patros sa south sang Egypt, sa duta nga ila ginhalinan. Pero mangin kubos na sila nga ginharian— 
pinakakubos sa tanan nga ginharian. Kag indi na gid sila maglabaw pa liwat sa iban nga mga nasyon. Himuon ko sila nga maluya gid nga ginharian para indi na sila makagahom pa liwat sa iban nga mga nasyon. 
Indi na gid magsalig liwat ang katawhan sang Israel sa Egypt. Ang gindangatan sang Egypt magapadumdom sa Israel sang ila sala, nga amo ang pagpangayo sang bulig sa Egypt. Dayon mahibaluan sang mga Israelinhon nga ako amo ang Ginoong Dios.” 
Sang nahauna nga adlaw sang nahauna nga bulan, sang ika-27 nga tuig sang amon pagkabihag, nagsiling ang Ginoo sa akon, 
“Anak sang tawo, ang mga soldado ni Haring Nebucadnezar sang Babilonia nagpakig-away sing tudo sa mga soldado sang Tyre hasta nga nagkalalbo sila kag nagkalatuklap ang panit sa ila mga abaga. Pero wala gid sing may naagaw si Nebucadnezar kag ang iya mga soldado sa mga taga-Tyre. 
Gani ako, ang Ginoong Dios, nagasiling nga itugyan ko ang Egypt kay Nebucadnezar, ang hari sang Babilonia. Agawon niya ang tanan nga manggad sang Egypt bilang bayad sa iya mga soldado. 
Itugyan ko sa iya ang Egypt bilang premyo ko sa iya nga pagpangabudlay, tungod kay ginhimo niya ato kag sang iya mga soldado para sa akon. Ako, ang Ginoong Dios, ang nagasiling sini. 
“Ezekiel, sa tion nga matabo na ina, pabakuron ko liwat ang Israel, kag mareyalisar sang mga Israelinhon nga matuod ang imo mga ginhambal. Dayon mahibaluan nila nga ako amo ang Ginoo.” 
