Salmo.
16.
Ang miktam ni David. O Dios, tipigi ako, kay sa imo ako nagapangayo sang proteksyon. 
Ikaw ang akon Ginoo, kag sa imo lang naghalin ang tanan nga maayo nga nabaton ko. 
Kon parte sa imo pinili nga katawhan sa duta sang Israel nga mga maayo gid, dako ang akon kalipay sa ila. 
Pero ang mga nagadangop sa mga dios-dios nagadamo ang ila mga kalisod. Indi ako magpakig-upod sa ila nga paghalad sang dugo sa mga dios-dios, kag indi gid ako magmitlang sang mga ngalan sang sina nga mga dios-dios. 
Ginoo, ikaw ang tanan para sa akon. Ginahatag mo ang tanan ko nga ginakinahanglan. Ang akon kabuhi ara sa imo mga kamot. 
Daw ano kanami sang imo mga ginhatag sa akon. Huo, maayo gid ang akon mga nabaton sa imo. 
Ginadayaw ko ikaw, Ginoo, kay ginalaygayan mo ako. Bisan kon gab-i ang akon konsensya nagatudlo sa akon. 
Permi ko ikaw ginahunahuna, Ginoo. Kag tungod nga ara ka sa akon tupad, indi ako matublag. 
Amo ina nga malipayon ako; ang akon kabuhi puno sang kalipay. Kag magakabuhi ako nga luwas sa katalagman, 
kay indi mo ako pagpabay-an nga magkadto sa lugar sang mga patay. Indi mo pagtugutan nga madunot sa lulubngan ang imo matutom nga alagad. 
Ginatudluan mo ako kon paano ko maangkon ang padayon nga kabuhi. Tungod sang imo presensya, malipayon gid ako; wala sing katapusan ang akon kalipay sa tupad mo. 
