Kanta.
2.
Daw bulak ako sang Sharon kag daw lily sa mga kapatagan. 
Huo, kon ikomparar sa iban nga mga babayi, ang akon palangga pareho sa lily sa tunga sang tunukon nga mga kahoy-kahoy. 
Kon ikomparar sa iban nga bataon nga mga lalaki, ang akon hinigugma pareho sa puno sang mansanas sa tunga sang mga kahoy sa kagulangan. Nanamian ako magpasilong sa iya handong kag matam-is ang iya bunga. 
Gindala niya ako sa punsyon para makita sang tanan kon daw ano ang iya paghigugma sa akon. 
Pabaskuga ninyo ako sang mga pasas kag mga mansanas, kay nagapalangluya ako tungod sa gugma. 
Ang iya wala nga kamot akon ginaunlan, kag ang iya tuo nagahakos sa akon. 
Kamo nga mga babayi sang Jerusalem, magsumpa kamo paagi sa mga usa kag mga gasela nga indi ninyo pagpukawon ang gugma sa wala pa ang husto nga tion. 
Nabatian ko ang tingog sang akon hinigugma. Nagapadulong siya nga nagalukso-lukso sa kabukiran 
pareho sa usa. Tan-awa, ara siya sa guwa nga nagatindog sa kilid sang amon dingding kag nagalingling sa akon sa bintana. 
Nagsiling siya sa akon, “Dali na, palangga ko. Upod ka sa akon, O guwapa ko nga nobya. 
Tapos na ang tigtulugnaw kag ang tingulan. 
Nagapamukadkad na ang mga bulak sa latagon, kag tion na ini sang pagkanta. Mabatian na ang huni sang mga pating sa kaumahan. 
Bagnas na ang mga higera kag nagapaninghamot na ang nagapamukadkad nga mga ubas. Dali na, palangga ko. Upod ka sa akon, O guwapa ko nga nobya.” 
Pareho ka sang pating nga nagapanago sa guhab sang banglid. Ipakita sa akon ang imo guwapa nga hitsura kag ipabati sa akon ang imo malulo nga tingog. 
Dali! Dakpa ang magagmay nga mga fox nga nagaguba sang amon mga talamnan sang ubas nga nagapamukadkad. 
Akon lang ang akon hinigugma, kag ako iya lang. Ginapahalab niya ang iya kasapatan sa may mga lily. 
Sa wala pa magsanag sa kaagahon kag wala pa madula ang kadulom, magbalik ka sa akon, palangga ko. Magbalik ka nga daw pareho kadasig sang usa sa nalupyakan sang duha ka bukid. 
