﻿दर्शन.
2.
“एफिसस नाँसर्बै बिश्‍वासीमैंलाइ लोदा सैंदा लबै ल्हागिर चर्बै चिबए मिंर चु ताँ प्‍ह्रिद् बिसि येशूजी यूहन्‍नाने ल्हैदिइ: “मुसारा ङिउलो क्‍योलो योर छेसि माराए पानस ङिउलोए म्‍हाँजोर प्रबै येशूजी चु ताँ बिइमुँ: 
क्हिए बिश्‍वासीमैंइ लबै केमैं, क्हेमैंइ बेल्‍ले भोंले लबै केमैं नेरो क्हेमैंइ सैदिबै दु:खमैं ङइ सेइमुँ। झाइले क्हेमैंइ आछ्याँबै के लबै म्हिमैंलाइ आसैदि बिसे या ङइ सेइमुँ। को-कोइइ ‘ङि प्रभु येशूजी कुल्मिंबै चेला चिब्मैं ग’ बिसि स्योर तेमा चमैंए सैं फो किंसि क्हेमैंइ चमैं स्‍योर्गों मुँन बिब् सेबै या ङइ सेइमुँ। 
क्हेमैंइ ङए फिर बिश्‍वास लबइले कति थेबै दुःख तलेया सैदिसि टिइमुँ, झाइले ङए घ्याँर प्रबर आनारइमुँ। 
दिलेया क्हेमैंए बिरोधर ङइ चु ताँ बिल् त्हुइमुँ: क्हेमैंइ ओंसों धोंले तोगो ङलाइ म्हाँया आलइमुँ। 
क्हिइ लबै आछ्याँबै केमैं मैंन्। च आछ्याँबै केमैंउँइँले सैं एसि ओंसों लब् धोंले तोगोइन ङलाइ म्हाँया लद्। छ आलस्‍याँ ङइ क्‍हेमैंए पानस चए क्‍ल्‍होउँइँले स्‍योवाब्‍मुँ। 
दिलेया निकोलाइटसए लिलि प्रब्मैंए के ङइ आखोब् धोंले क्‍हेमैंज्यै या चमैंए के आखोमना, चु ताँर क्हेमैंइ ठिक लइमुँ। 
“पबित्र प्ल्हजी बिश्‍वासीमैंने बिबै ताँ न्‍ह मुँब्मैंइ छेनाले थेरिगे। “शैतान दुष्‍टए फिर ट्होगों तब्मैंलाइ परमेश्‍वरए बगैंचार मुँबै छ्ह पिंबै सिं धुँर्बै रोमैं ङइ चल् पिंब्‍मुँ।” 
“स्‍मुर्ना नाँसर्बै बिश्‍वासीमैंलाइ लोदा सैंदा लबै ल्हागिर चर्बै चिबए मिंर चु ताँ प्‍ह्रिद् बिसि येशूजी यूहन्‍नाने ल्हैदिइ: “चु ताँ ओंसों ओनोंन् मुँब नेरो लिउँइँ समा तरिबै येशूजी बिइमुँ, ङ सियाल, दिलेया धबै सोगों तइ। 
क्‍हिए दुःखमैं नेरो क्‍हि ङ्हाँदु मुँ बिब ङइ सेइमुँ। दिलेया क्‍हिम् क्‍ह्रोंसेंन प्लब मुँ। कोइ म्‍हिमैंइ ‘ङ यहूदी ग,’ बिमुँ, दिलेया चमैं यहूदीमैं आङिं, चमैं दुष्‍टए न्होंर टिब्‍मैं ग। चमैंइ क्‍हिए फिर पोंबै आछ्याँबै ताँमैं ङइ सेइमुँ। 
क्हेमैंए फिर खबि छेबै दुःखने आङ्हिंन्। थेद्, क्‍हेमैंलाइ पापर च्होवाबै ल्हागिर दुष्‍टइ को-कोइलाइ झेलर झोंब्‍मुँ। क्‍हेमैंलाइ च्‍युगैं मत्‍त्रे दुःख तब्‍मुँ। दिलेया क्‍हेमैं आसिन् समा ङए फिर बिश्‍वास लरिद्, छलस्याँ ङइ क्‍हेमैंलाइ इनामर खोंयोंइ आखाँबै छ्ह पिंब्मुँ। 
“पबित्र प्ल्हजी बिश्‍वासीमैंने बिबै ताँ न्‍ह मुँब्मैंइ छेनाले थेरिगे। “शैतान दुष्‍टए फिर ट्होगों तबै म्हि ङ्हिंब्ले सिल् त्हुरिब् आरे, बरु खोंयोंइ आखाँबै छ्ह योंब्मुँ।” 
“पर्गामम नाँसर्बै बिश्‍वासीमैंलाइ लोदा सैंदा लबै ल्हागिर चर्बै चिबए मिंर चु ताँ प्‍ह्रिद् बिसि येशूजी यूहन्‍नाने ल्हैदिइ: “छ्यारबै दोहोरो धार मुँबै सेलाँ मुँबै येशूजी चु ताँ बिइमुँ: 
दुष्‍टइ ग्याल्स लबै क्ल्ह्‍योर क्‍हि टिइमुँ बिब ङइ सेइमुँ। दिलेया दुष्‍ट टिबै क्‍ल्‍ह्‍योर ङए बारेर भर लल् खाँबै ग्वाइ पिंबै एण्‍टिपासलाइ म्‍हिमैंइ सैवानाबिलेया क्‍हिइ ङए फिर बिश्‍वास लब आपिइमुँ। 
दिलेया क्हेमैंए बिरोधर को-कोइ ताँ ङइ बिल् त्हुइमुँ, तलेबिस्याँ क्हेमैंए न्होंर को-कोइ स्‍योंम्‍बै बालामए ताँए लिलि प्रब्मैं मुँ। स्योंम्बै इस्राएलीमैंलाइ पापर च्होवाबै ल्हागिर ‘चमैंलाइ कुर चडेबै सै चद्, झाइले ब्यभिचार लद् बिद्,’ बिसि बालामइ बालाक बिबै म्रुँलाइ लोमिंल। 
च धोंलेन् निकोलाइटसइ लोमिंबै ताँए लिलि प्रब्मैं को-कोइ क्हेमैंए न्होंर मुँ। 
छतसि क्हेमैंए पापमैंउँइँले सैं एद्। आस्‍याँ ङ क्‍हि ङाँर युनन् युसि च म्‍हिमैंने बालु ङए सुँउँइँले त्‍होंबै सेलाँइ ङइ ल्हडें लब्‍मुँ। 
“पबित्र प्ल्हजी बिश्‍वासीमैंने बिबै ताँ न्ह मुँब्मैंइ छेनाले थेरिगे। “शैतान दुष्‍टए फिर ट्होगों तब्मैंलाइ लोथेंबै मन्‍न ङइ चल् पिंब्‍मुँ। चलाइ ङइ तार्ग्या युँमा पिंब्‍मुँ। च युँमार चए छारा मिं प्ह्रिइमुँ। च मिं योंबै म्‍हिइ मत्‍त्रे च छारा मिं था सेम्।” 
“थिआटिर नाँसर्बै बिश्‍वासीमैंलाइ लोदा सैंदा लबै ल्हागिर चर्बै चिबए मिंर चु ताँ प्‍ह्रिद् बिसि येशूजी यूहन्‍नाने ल्हैदिइ: “चु ताँ मिए राब धों तबै मि नेरो टल्‍कदिबै पित्तल धों तबै प्‍हले मुँबै परमेश्‍वरए च्‍हजी बिइमुँ: 
क्‍हिइ लबै के ङइ सेइमुँ। झाइले क्‍हिइ कति थेबै म्हाँया लमुँ, कति थेबै बिश्‍वास मुँ, कति छ्याँबै सेवा लमुँ, कति ढुक्‍कले सैदिसि टिमुँ, च ताँन् ङइ सेइमुँ। झाइले क्‍हेमैंइ ओंसों लब् भन्दा तिंजोरो झन् ल्हें के लइमुँ बिब् ङइ सेइमुँ। 
दिलेया क्‍हेमैंए बिरोधर चु ताँ ङइ बिल् त्हुइमुँ: क्‍हिइ ईजेबेल बिबै च्हमिरिलाइ क्हेमैंने बालुन् टिल् पिंइमुँ। चइ ह्रोंसलाइन अगमबक्‍ता ग बिसि बिइमुँ, दिलेया चइ ङए के लब्‍मैंलाइ वाँसि ब्यभिचार लले या, कुर चडेबै सै चले या तोइ आत बिसि लोमिंम्। 
ङइ चलाइ पापउँइँले सैं एबै मौका पिंइ, दिलेया चइ ब्यभिचार लबै पापउँइँले एबै सैं आलइमुँ। 
छतसि ङइ च च्हमिरिलाइ नल् लब्‍मुँ, झाइले चने ब्यभिचार लब्‍मैंलाज्यै या थेबै दुःख पिंब्‍मुँ। चमैंइ चने लबै पापउँइँले सैं आएइबिस्‍याँ ङइ चमैंलाइ तोगोंन् थेबै दुःख पिंब्‍मुँ। 
ङइ च च्हमिरिए लिलि प्रबै म्‍हिमैंलाइ सैवाब्‍मुँ। ङइ म्‍हिए सैंर्बै ताँमैं नेरो चमैंइ लबै केमैं था सेमना बिसि ताँन् बिश्‍वासीमैंइ च त्हेर था सेब्‍मुँ, छले क्‍हेमैंइ खैबै के लमुँ, छाबन् नों ङइ क्हेमैं घ्रि घ्रिलाइ पिंब्‍मुँ। 
“दिलेया क्‍हेमैं न्होंर ईजेबेलए लिलि आप्रबै म्हिमैं मुँ। को-कोइ म्‍हिमैंइ चइ लोमिंबै ताँमैंलाइ ‘दुष्‍टए गैरु ताँ ग’ बिलेया क्‍हेमैंइ च ताँ आलोइमुँ। छतसि ङइ क्‍हेमैंने बिमुँ, ङइ क्‍हेमैंए फिर अरू दु:ख पिंरिब आरे। 
तो तलेया ङ आयुन् समा क्‍हेमैंइ तो ताँर बिश्‍वास लइमुँ, च ताँर्न अझै छेनाले बिश्‍वास लरिद्। 
“खाब‍इ दुष्‍टए फिर ट्होमुँ, धै ङइ खोबै केमैं आखिरि त्हिंइ समा लरिमुँ, चमैंलाइ ङइ अरू ह्रेंमैंए फिर ग्याल्स लबै हग पिंब्‍मुँ। 
ङइ ङए आबाउँइँले थेबै हग योंब् धोंले चमैंलासे या ङइ थेबै हग पिंब्‍मुँ। पैए प्हरेइ सए भाँडो फदिवाब् धोंले चमैंइ ह्रें-ह्रेंमैंए फिर ग्याल्स लब्‍मुँ। 
धै चमैं ट्होइ बिसि ङइ इनामर न्‍हाँगर्बै मुसारा या पिंब्‍मुँ। 
“पबित्र प्ल्हजी बिश्‍वासीमैंने बिबै ताँ न्‍ह मुँब्मैंइ छेनाले थेरिगे। 
