﻿हिब्रू.
5.
ताँन् ख्रो पिंबै खेगि क्रथेमैं म्‍हिमैंउँइँले त्‍हाँम्, धै म्हिमैंए पाप क्षमा लबै ल्हागिर परमेश्‍वरए मिंर भेटि नेरो ख्रो पिंबर खटिदिम्। 
चमैंए खेगि क्रथे ह्रोंसन् ल्‍हें सैर आह्रब् तमुँ, छतसि था आसेसि घ्याँ फ्लेइ प्ररिब्मैंलाइ चइ ल्‍हयो खम्। 
छतसि चइ म्हिमैंए पाप क्षमा लबर मत्‍त्रे ख्रो पिंब आङिं, ह्रोंसए पाप क्षमा तरिगे बिसेया ख्रो पिंल् त्‍हुम्। 
छतसि खाबज्‍यै या ङ खेगि क्रथे तम् बिसि तल् आखाँ, हारूनलाइ धोंले चलाइ परमेश्‍वरजी खटिदिम्। 
ख्रीष्‍टज्यै या ख्रो पिंबै खेगि क्रथे तबर ह्रोंसइन-ह्रोंसलाइ थेब आलल, दिलेया खीलाइ “क्हि ङए च्‍ह ग, तिंयाँ ङ क्‍हिए आबा तइमुँ,” बिबै परमेश्‍वरजी त्हाँब् ग। 
अर्को क्‍ल्‍ह्‍योरै या परमेश्‍वरजी छ बिइमुँ, “मल्‍किसेदेक ख्रो पिंबै खेगि तब् धोंले क्हि खोंयोंइ बिलै खेगि तब्‍मुँ।” 
येशू ह्‍युलर मुँमा खीलाइ सिबउँइँले सोगों लमिंल् खाँबै परमेश्‍वरने बेल्‍ले क्रोदै थेबै कैले प्राथना लइ। खीजी छले सैं न्होंउँइँले यो छ्युँ लसि प्राथना लबइले परमेश्‍वरजी खीए प्राथना थेमिंइ। 
खी परमेश्‍वरए च्‍ह तनाबिलेया खीजी नोबै दुःखउँइँले परमेश्‍वरजी बिब ङिंब लोइ। 
खी ताँन् जाँचउँइँले पास तल् खाँसि खीए ताँ म्हाँदिब्‍मैं ताँनए ल्हागिर खी खोंयोंइ आखाँबै छ्हए मुल तइमुँ। 
छतसि मेल्‍किसेदेक ख्रो पिंबै खेगि क्रथे तब् धोंले परमेश्‍वरजी येशूलाइ खेगि क्रथे तबर त्हाँइ। 
चु ताँए बारेर ङिइ क्‍हेमैंने बिल् त्हुबै ताँमैं ल्‍हें मुँ, दिलेया क्‍होमिंब गारो मुँ, तलेबिस्याँ क्हेमैंइ छेनाले थेबै सैं आल। 
तिंयाँ समा क्‍हेमैं अरूमैंलाइ लोमिंल् खाँब्मैं तल् त्‍हुमल, अझै या क्हेमैंलाइ परमेश‍वरए ताँमैं लोमिंल् त्‍हुइमुँ। क्‍हेमैं सारो चबै सै चल् खाँब्मैं धों आङिं, बरु कोलोमैं धोंले ङ्‌हे मत्‍त्रे थुँल् त्‍हुब् धों तइमुँ। 
ङ्‌हे मत्‍त्रे थुँसि सोब्मैं कोलोमैं धोंबन् ग, छतसि चमैंइ छ्याँबै ताँ नेरो आछ्याँबै ताँ फेलल् आखाँ, तलेबिस्याँ चमैं कोलोमैंन् तरिम्। 
सारो चबै सै थेब् तल् खाँबै म्‍हिमैंए ल्हागिर ग। चमैं छ्याँब नेरो आछ्याँबै ताँ फेलल् खाँम्‍मैं तम्। 
