﻿तीतस.
2.
छतसि क्‍हिइ परमेश्‍वरए बारेर्बै क्ह्रोंसेंन्बै ताँमैं छेनाले लोमिंन्। 
खेब्‍मैंलाइ “सैं फैल् खाँब, छ्याँबै बानि प्‍ह्‍याब, ताँ क्होब, बिश्‍वासर भोंब, ताँनलाइ म्हाँया लब, धै दुःखन् तलेया सैदिल् खाँब तल् त्हुम्,” बिसि लोमिंन्। 
छलेन माँब्‍मैंने या “छ्याँबै सैं प्‍ह्‍याल् त्‍हुम्, फ्रोम् ताँ क्योम् ताँ लब आत, प्हा ल्‍हें थुँब आत। बरु अरूलाइ छ्याँबै ताँमैं लोमिंल् त्‍हुम्,” बिद्। 
झाइले चमैंइ छमिंमैंने “खेंमैंए प्‍युँमैं नेरो प्‍हसेमैंलाइ म्हाँया लब, 
ताँ क्होब, ह्रोंसए धिं नाँ चुसि टिल् खाँब, आगुए फिर ल्हयो खब, ह्रों-ह्रोंसए प्‍युँमैंए न्होंर टिब तल् त्हुम्,” बिसि लोमिंल् खाँरिगे। छ लइ बिस्‍याँ खाबज्यै या परमेश्‍वरए छ्वेउँइँले लोमिंबै ताँ थोल् खाँरिब् आरे। 
छलेन फ्रेंसिमैंने या आछ्याँबै केमैंउँइँले ह्रोंसए सैं फैल् खाँल् त्हुम् बिसि छेनाले लोमिंन्। 
क्हिइ तो सैरै या स्योर आतेद्, ह्रोंसइ लबै ताँन् केमैंर छ्याँबै नमुना उँइँल् त्‍हुम्। छतमा क्हिइ बिबै ताँमैं या अरूइ क्वेंरिगे। 
क्हिइ खाबज्यै थोल् आखाँबै क्ह्रोंसेंन्बै ताँमैं मत्‍त्रे पोंन्, छले पोंस्‍याँ क्‍हिए ताँ क्हाबै क्ल्ह्‍यो चमैंइ योंरिब् आरे। छतमा ङ्योए बिरोधर राब्मैं खेंमैंन् फा पिन् तयाब्मुँ। 
छलेन केब्छैंमैंने या ह्रोंसए क्ल्हेए न्होंर टिसि ताँन् सैर क्ल्हेलाइ सैं तोंन् लल् त्‍हुम्, धै क्ल्हेने सुँ सुँर छैल् आत बिसि लोद्। 
चमैंइ तोइ सै या आह्‍योरिगे, बरु ताँन् सैर भर म्हाँदिल् खाँब तरिगे। छले चमैंए छ्याँबै बानि म्रोंसि म्हिमैंइ ङ्योलाइ जोगेमिंबै परमेश्‍वरए मिं थेब लल् खाँरिगे। 
तलेबिस्याँ ताँन् म्‍हिमैं जोगेमिंबै ल्हागिर परमेश्‍वरजी खीए दयाम्हाँया उँइँमिंइमुँ। 
खीए दयाम्हाँयाउँइँले खीजी ङ्योलाइ पाप केमैं नेरो चु ह्‍युलर्बै सैमैं पिवासि, आछ्याँबै केमैंउँइँले सैं फैसि, भक्‍ति लसि छ्याँबै छ्ह थोब लोमिंम्। 
छाबै छ्ह थोमा ङ्योइ थेंबै आशा तो जा बिस्याँ: ङ्योए ताँन् भन्दा थेबै परमेश्‍वर ङ्योलाइ जोगेमिंबै येशू ख्रीष्‍ट थेबै मानले युबै त्हिंइ पैंरिब् ग। 
येशू ख्रीष्‍टजी ङ्योइ लबै ताँन् पापउँइँले जोगेमिंबर सै फोसि खामिंइ। छ्याँबै के लबै ह्रोंसए चोखो म्हिमैं तरिगे बिसि ह्रोंसन् ङ्योए ल्हागिरि सिमिंइ। 
चु ताँन् ताँमैं लोमिंन्, हग मुँल्‍ले लोदा सैंदा लद्, पाप लब्‍मैंलाइ हौदिद्। धै क्हि फ्रेंसि तना निलेया खाबज्‍यै या क्‍हिलाइ म्हि आच्हिन् आलरिगे। 
