﻿२ कोरिन्थी.
4.
परमेश्‍वरजी खीए दयाम्हाँयाउँइँले ङिलाइ खीए सेवा लबै के पिंइमुँ। छतसि ङिए सैं खोंयोंइ च्योंब आत। 
छलु-म्हिलु नेरो फा पिन् तबै केमैं ङिइ पिवाइमुँ। छलेन ङिइ परमेश्‍वरए ताँमैं म्हिमैंने बिप्रमा स्योलिबै ताँमैं कोंसि आबि। बरु म्हिमैंलाइ क्ह्रोंसेंन्बै ताँ उँइँमिंसि परमेश्‍वर नेरो म्हिमैंए उँइँर ह्रोंसलाइ ठिक ठर्दिबै केमैं ङि लम्। 
छतसि ङिइ बिबै सैं तोंबै ताँ नास तब्मैंए ल्हागिर मत्‍त्रे हुथेंब् धों तइमुँ। 
परमेश्‍वर खैब मुँ, ख्रीष्‍टै या छाबन् मुँ। खी ङाँइँले खबै सैं तोंबै ताँ आक्होरिगे बिसि चु ह्‍युलर्बै देवताइ बिश्‍वास आलब्मैंए सैंर्बै मिइ च ताँ म्रोंल् आखाँब लवाइमुँ। 
ङिइ ह्रोंसए ताँ आबि, दिलेया येशूए ल्हागिर ङि क्‍हेमैंए केब्छैंमैं धोंन् तसि येशू ख्रीष्‍टन् प्रभु ग बिबै ताँ ङि बिप्रम्। 
“मिछु खैबै क्‍ल्‍ह्‍योउँइँले ह्‍वे चाररिगे” बिसि परमेश्‍वरजी बिइ। येशू ख्रीष्‍टए लिउँइँले परमेश्‍वरए चारबै ह्‍वे कति थेब् मुँ बिब ङिइ सेरिगे बिसि खीजी ह्रोंसए ह्‍वे ङिए खोंर चारल् पिंइमुँ। 
ताँन् भन्दा थेबै शक्‍ति ङिल आङिं, परमेश्‍वरलन् ग बिसि छेनाले उँइँमिंबै ल्हागिर चु सै न्होर ङि सए पुमैं धों तबै म्हिमैंने खीजी थेंमिंइमुँ। 
ङिइ खन्तोंदोंउँइँले दुःख योंइमुँ, दिलेया आप्लेइमुँ। खैला-तोला तसि सैं ङ्हिरि तनाबिलेया ङिए सैं च्योंब आतइमुँ। 
ङिए बिरोध लब्मैं ल्‍हेंन् मुँलेया परमेश्‍वरजी ङिलाइ खोंयोंइ आपिइमुँ। ङिलाइ ल्हिसि क्हुरलेया ङि आसिइमुँ। 
येशूजी थोब् धों तबै छ्ह ङिज्यै या थोल् खाँरिगे बिसि ङिए ल्हागिर खी सिमिंबै दुःख मैंसि ङिज्यै या ह्रोंसए ज्युर्न खोंयोंइ बिलै दुःख नोप्रम्। 
सिसि ह्‍याल् त्हुबै ङिए ज्युउँइँले या अरूमैंइ येशूजी थोबै छ्ह म्रोंरिगे बिसि ङि सोगों मुँमा खोंयोंन् बिलै येशूए ल्हागिर कालए सुँर्न फेनेम्। 
छले येशूउँइँले खबै सैं तोंबै ताँ बिप्रमा ङि सिब् धों तलेया क्‍हेमैंइ खोंयोंइ आखाँबै छ्ह योंइमुँ। 
भजनसंग्रहर बिब् धोंले, “ङइ परमेश्‍वरए फिर बिश्‍वास लइ, छतसि ङइ खीए ताँ पोंइ।” छ बिब् धोंलेन् ङिज्यै या खीए फिर बिश्‍वास लइ, छतसि ङि खीए ताँ पोंम्। 
येशू ख्रीष्‍टलाइ सिबउँइँले सोगों लमिंबै परमेश्‍वरजी ङिलाज्यै या येशू ख्रीष्‍टने घ्रिन् लसि सिबउँइँले सोगों लमिंब्‍मुँ, धै खीजी ङिलाइ क्‍हेमैंने बालुन् खीए ङाँर बोब्‍मुँ बिब ङि सेइमुँ। 
तलेबिस्याँ ङिइ दुःख नोदै के लब क्‍हेमैंए ल्हागिर्न ग। खैले परमेश्‍वरए दयाम्हाँया ल्हें म्‍हिमैंइ योंइमुँ, छलेन परमेश्‍वरए मान कति थेब मुँ बिसि धन्‍यबाद पिंब्‍मैं या ल्हेंन् तब्मुँ। 
छतसि ङि सैं च्योंब आल। ङिए ज्युर्बै भों नु-नुइ ह्‍यालेया ङिए सैं त्हिंइ ह्रोंसे भोंब् ततै ह्‍याम्। 
तलेबिस्याँ ङिइ योंबै तिस्याँबै च्‍युगुथिरि दुःखइ ङिए ल्हागिर खोंयोंइ आखाँबै छ्ह नेरो थेबै मान योंबै के लइन मुँ। 
म्रोंल् खाँबै सैमैंम् नास तयाम्, आम्रोंबै सै खोंयोंन् बिलै तरिम्। छतसि ङि म्रोंबै सैमैंए लिलि आप्र, आम्रोंबै सैमैंए लिलि प्रम्। 
