﻿१ कोरिन्थी.
12.
ओ अलि-अङाँमैं, क्हेमैंज्यै या पबित्र प्ल्हजी पिंबै बरदानए बारेर क्होरिगे बिब ङए सैं मुँ। 
ओंसों ख्रीष्‍टए फिर बिश्‍वास आलमा केर आफेबै पोंलै आखाँबै कुमैंए लिलि क्‍हेमैं प्ररिल। 
छतसि क्‍हेमैंइ चु ताँ क्होरिगे बिब ङए सैं मुँ, परमेश्‍वरए प्ल्हउँइँले पोंबै म्हिइ येशूलाइ स्यारल् आखाँ, झाइले अर्को ताँ पबित्र प्ल्हउँइँले मत्‍त्रे “येशून् प्रभु ग” बिल् खाँम्। 
पबित्र प्ल्हजी पिंबै बरदानमैं ल्हें खालर्बै मुँ, दिलेया पबित्र प्ल्ह घ्रि मत्‍त्रे मुँ। 
सेवा लबै तरिका ल्हें मुँ, दिलेया सेवा लल् त्हुबै प्रभु घ्रि मत्‍त्रे मुँ। 
झाइले ल्हें खालर्बै केमैं मुँ, दिलेया च के लबर परमेश्‍वर घ्रिजीन् ताँनलाइ के लबै भों पिंम्। 
खीए के ताँनइ म्रोंरिगे बिसि ताँनए फायदाए ल्हागिर्न पबित्र प्ल्हजी ताँन् म्हिमैंलाइ के लबै बरदान पिंइमुँ। 
पबित्र प्ल्हउँइँले कोइइ ज्ञान-बुद्धि मुँबै ताँ पोंबै भों योंइमुँ, कोइइ परमेश्‍वरए बारेर्बै छ्याँबै ताँमैं पोंबै भों योंइमुँ, 
कोइइ पबित्र प्ल्हउँइँलेन् परमेश्‍वरए फिर बिश्‍वास लबै सैं योंइमुँ, कोइइ नब छब्मैं सल् लबै बरदानमैं योंइमुँ, 
छलेन कोइइ औदिबै केमैं लब, कोइइ अगमबाणि पोंब, कोइइ पबित्र प्ल्हउँइँले खबै ताँ नेरो दुष्‍टउँइँले खबै ताँमैं फेलल् खाँब, कोइइ ल्हें खालर्बै क्युइ पोंल् ह्रब, कोइइ च क्युइमैं क्होबै बरदान योंइमुँ। 
चु ताँन् केमैं पबित्र प्ल्ह घ्रिए केमैंन् ग। खीजी ताँन् म्हिमैंलाइ खीए सैंर मैंब् धोंले स्‍यो-स्‍योबै बरदान पिंम्। 
ज्यु घ्रि मुँ, दिलेया चर ल्हें भागमैं तम्, ज्युर ल्हें भाग मुँलेया ज्यु घ्रिन् तम्, च धोंले येशू ख्रीष्‍ट या छाबन् ग। 
ङ्यो यहूदी मुँलेया, अरू ह्रेंमैं मुँलेया, आगुए न्होंर के लब्मैं मुँलेया, खाब् मुँलेया ङ्योइ पबित्र प्ल्ह घ्रिउँइँलेन् ज्यु घ्रिर्न बप्‍तिस्‍मा किंइमुँ। छतसि पबित्र प्ल्ह घ्रिउँइँलेन् ङ्यो ताँनइ तोन्दोंरि सै योंइमुँ। 
तलेबिस्याँ ज्यु भाग घ्रिउँइँले मत्‍त्रे तब आङिं, ज्यु ल्हें भागउँइँले बनेइमुँ। 
प्‍हलेइ “ङ ज्युर्बै भाग आङिं, तलेबिस्याँ ङ यो आङिं” बिइ बिस्याँ, च ज्युर्बै भाग आत रो वा? 
छलेन न्‍हेमेंइ “ङ ज्युए भाग आङिं, तलेबिस्याँ ङ मि आङिं,” बिइ बिस्याँ च ज्युर्बै भाग आत रो वा? 
ङ्योए ज्युर मि मत्‍त्रे मुँस्‍याँ ङ्योइ तोइ थेब? छलेन ङ्योए ज्युर न्‍हेमें मत्‍त्रे मुँस्‍याँ ङ्योइ तोइ थाँ नाँब? 
परमेश्‍वरजी भाग घ्रिउँइँले मत्‍त्रे ज्यु आल, खीजी ह्रोंसए सैंर मैंब् धोंले स्‍यो-स्‍योबै सैमैं बनेसि ज्युर क्ह्रिल्‍ले थेंमिंइँमुँ। 
ताँन् तिथु सै मत्‍त्रे मुँस्‍याँ ज्यु आतमल। 
दिलेया ल्हें भाग मुँलेया ज्यु बिस्याँ घ्रिन् मुँ। 
छतसि मिइ योने “ङलाइ क्‍हि आचैदि” बिल् आखाँ। छलेन क्रज्‍यैया प्‍हलेने “ङलाइ क्‍हि आचैदि” बिल् आखाँ। 
ङ्योइ ज्युर्बै कोइ भागलाइ तोइ आङिंबै सै मैंलेया झन् च सै चैदिम्। 
झाइले ङ्योइ तोइ आङिंब् मैंबै ज्युर्बै भागमैंलाइ ङ्योइ ल्हें वास्ता लम्। धै म्रोंल् आतबै भागमैंलाइ ङ्योइ झन् छेनाले वास्ता लम्, 
दिलेया ङ्योए ज्युर्बै अरू भागमैंलाइ छाबै वास्ता लल् आत्हु। परमेश्‍वरजीन् ज्युर्बै भागमैं छेनाले क्ह्रिल्‍ले थेंमिंइमुँ। 
छतसि ज्युर मुँबै अथवा बिश्‍वासीमैं न्‍होंरि च भागमैं आक्ह्रिब आतरिगे, बरु चु ताँन् स्‍यो-स्‍योबै भागमैं क्ह्रिसि घ्रिइ घ्रिए वास्ता छेनाले लरिगे बिब परमेश्‍वरए सैं मुँ। 
छतसि भाग घ्रिइ दुःख योंस्‍याँ ताँन् भागज्‍यैया दुःख योंम्, छलेन भाग घ्रिइ छ्याँबै बयन योंस्‍याँ अरू भागमैं या सैं तोंम्। 
क्‍हेमैं ताँन् ख्रीष्‍टए ज्यु ग। झाइले ताँन् म्‍हिमैं च ज्युर्बै भागमैं ग। 
ख्रीष्‍टए फिर बिश्‍वास लब्मैं न्‍होंरि परमेश्‍वरजीन् केए भाग थेंमिंइँमुँ। ओंसोंबै कुल्मिंबै चेला चिब्मैं, ङ्हिं अगमबक्‍तामैं, सों परमेश्‍वरए बारेर ताँ लोमिंबै म्‍हिमैं, झाइले परमेश्‍वरए मिंर औदिबै के लब्मैं, नब् छब् सल् लबै बरदान योंब्‍मैं, अरूमैंलाइ ल्होमिंब्‍मैं, रेखदेख लब्मैं, ल्हें खालर्बै क्युइ पोंब्‍मैं ताँनलाइ परमेश्‍वरजी खेंमैंए क्‍ल्‍ह्‍योर थेंमिंइमुँ। 
ताँन् म्‍हिमैं कुल्मिंबै चेला चिब्मैं आत, ताँन् म्‍हिमैं अगमबाणि पोंब्‍मैं आत, ताँन् म्हिमैं परमेश्‍वरए बारेर ताँ लोमिंब्‍मैं आत, छलेन ताँन् म्हिमैं औदिबै के लब्मैं आत। 
छलेन ताँनने नब सल् लबै बरदान आत, ताँनइ ल्हें खालर्बै क्युइ पोंल् आखाँ, ताँनइ क्युइमैं क्होल् आखाँ। 
छतसि थेबै बरदानमैं योंबै सैं लद्। ङइ क्हेमैंलाइ च बरदानमैं योंबै छ्याँबै घ्याँ उँइँमिंब्मुँ। 
