﻿१ कोरिन्थी.
2.
ओ अलि-अङाँमैं, ङ क्‍हेमैं ङाँर खमा ङ परमेश्‍वरए बारेर खाबज्यै आसेबै ताँ बिप्रबै ल्हागिर ङ थे-थेबै ताँमैं नेरो बुद्धिउँइँले आपोंल। 
तलेबिस्याँ ङ क्‍हेमैंने मुँमा येशू ख्रीष्‍टलाइ क्रूसर च्योवाबै ताँ मत्‍त्रे लम् बिब ङए सैंर मुँल। 
छतसि ङ क्‍हेमैं ङाँर भों आरेबै म्हि धोंले ङ्हिंदा-ङ्हिंदाले त्हारदै खइ। 
क्‍हेमैंए बिश्‍वास म्‍हिमैंए बुद्धिर आङिं, परमेश्‍वरए शक्‍तिए फिर तरिगे बिसि ङइ क्हेमैंने बिबै ताँमैं बुद्धि मुँब्मैंइ पोंबै ताँ धोंले क्हेमैंए सैं छुइबै ताँ आरेल। दिलेया ङइ पोंबै ताँमैंइ पबित्र प्ल्हए शक्‍तिए प्रमाण उँइँल। 
दिलेया परमेश्‍वरए फिर बिश्‍वासर भोंब्मैंए उँइँर ङ्यो बुद्धिए ताँमैं या पोंम्। ङ्योइ पोंबै बुद्धिए ताँमैं चु ह्‍युलर्बै आङिं, ह्‍युलर ग्याल्स लब्मैंउँइँले खबै या आङिं। (चु ह्‍युलर ग्याल्स लब्मैं नास तयाम्।) 
दिलेया ङ्योइमि परमेश्‍वरउँइँले खबै बुद्धिए ताँमैं बिप्रम्। च बुद्धिए ताँ म्हिमैंइ तिफुँइ क्होल् आखाँब् मुँल। दिलेया ङ्योइ खीउँइँले आशिक योंरिगे बिसि स्योंम् ओंनोंन् परमेश्‍वरजी चु बुद्धि ङ्योए ल्हागिर साँथेंल। 
चु ह्‍युलर ग्याल्स लब्मैंइ चु ताँ आक्होल। चमैंइ चु ताँ क्होस्याँ ताँन् भन्दा थेबै प्रभुलाइ क्रूसर आच्योवामल। 
चु ताँए बारेर परमेश्‍वरए छ्वेर छले प्ह्रिइमुँ, “म्‍हिमैंइ खोंयोंइ आम्रोंब, खोंयोंइ आथेब, म्हिमैंए सैंरै आमैंबै ताँमैं, परमेश्‍वरजी खीलाइ म्हाँया लब्‍मैंए ल्हागिर तयार लथेंइमुँ।” 
चुन् क्होल् आखाँबै ताँमैं परमेश्‍वरजी खीए पबित्र प्ल्हउँइँले ङ्योलाइ क्होल् लमिंइ। तलेबिस्याँ पबित्र प्ल्हजी परमेश्‍वरए ताँन् सै म्हैमुँ, तिफुँइ क्होल् आखाँबै परमेश्‍वरए गैरु-गैरु ताँमैं या खीजी म्हैमुँ। 
म्हिमैंए सैंर तो मुँ बिब ह्रोंसए सैंइ मत्‍त्रे सेमुँ, अरूइ आसे, छलेन परमेश्‍वरए सैंर्बै ताँ या खीए पबित्र प्ल्हजी मत्‍त्रे सेम्। 
धै खीजी ङ्योलाइ पिंल् खाँबै ताँन् सै था सेरिगे बिसि खीजी ङ्योलाइ चु ह्‍युलर्बै सैं आङिं, बरु खीउँइँले युबै पबित्र प्ल्ह पिंइमुँ। 
छतसि ङ्योइ बिप्रबै ताँमैं म्‍हिमैंए बुद्धिउँइँले खबै ताँमैं आङिं, पबित्र प्ल्हउँइँले लोमिंबै ताँमैं ग। छतमा पबित्र प्ल्हउँइँले खबै ताँमैंए अर्थ ङ्योइ पबित्र प्ल्ह मुँबै म्हिमैंलाइ क्होमिंम्। 
पबित्र प्ल्ह आरेबै म्हिमैंइ परमेश्‍वरजी बिबै ताँ क्होल् आखाँ। च ताँ चमैंए ल्हागिर केर आफेबै ताँ धों तम्, तलेबिस्याँ पबित्र प्ल्हजी पिंबै ज्ञान-बुद्धिउँइँले मत्‍त्रे च ताँमैं क्होल् खाँम्। 
पबित्र प्ल्ह मुँबै म्हि बिस्याँ ताँन् सै छेनाले क्होल् खाँम्, दिलेया खाबज्यै या छाबै म्हिलाइ छ्याब् ल्हैदिल् आखाँ। 
परमेश्‍वरए छ्वेर प्ह्रिब् धोंले, “याहवेहलाइ खाबइ लोमिंल् खाँमुँ? खीए सैंर्बै ताँ खाबइ सेइमुँ? खाबज्यै आसे।” दिलेया ङ्योइमि ख्रीष्‍टए सैंर्बै ताँ सेइमुँ। 
