﻿रोमीमैंए ल्हागिर पावलइ प्‍ह्रिबै प्ह्रिछ्या.
1.
येशू ख्रीष्‍टए के लबर त्हाँबै ङ पावलउँइँले क्हेमैं रोम सहरर्बै बिश्‍वासीमैंलाइ जय मसीह मुँ, सैं तोंबै ताँ बिप्रबै ल्हागिर नेरो कुल्मिंबै चेला चिब तबर परमेश्‍वरजी ङ त्‍हाँब् ग। 
परमेश्‍वरजी स्‍योंमन् चु सैं तोंबै ताँ म्‍हिमैंलाइ पिंम् बिसि बाछा फैल। छले खीजी बाछा फैबै ताँ अगमबक्‍तामैंइ परमेश्‍वरए छ्वेर प्‍ह्रिथेंइ। 
चु सैं तोंबै ताँ खीए च्‍ह येशू ख्रीष्‍टए बारेर ग। खी म्हि तसि स्‍योंम्‍बै दाऊद म्रुँए खलकर फिइ। 
ङ्योए प्रभु येशू ख्रीष्‍ट सिसेया पबित्र प्ल्हए थेबै शक्‍तिउँइँले सोगों तबइले “येशू परमेश्‍वरए च्‍हन् ग!” बिबै प्रमान खीजी ङ्योलाइ उँइँमिंइ। 
प्रभु येशू ख्रीष्‍टउँइँले परमेश्‍वरजी ङए फिर दयाम्हाँया उँइँसि ख्रीष्‍टए के लबै ल्हागिर ङ कुल्मिंबै चेला चिब तल् पिंइ। ताँन् ह्रेंर्बै म्‍हिमैंइ बिश्‍वास लसि परमेश्‍वरजी बिबै ताँ म्हाँदिरिगे बिसि खीजी ङलाइ त्‍हाँइ। 
छलेन क्‍हेमैं रोमर टिब्‍मैंलाज्यै या येशू ख्रीष्‍टए म्‍हिमैं तरिगे बिसि परमेश्‍वरजी त्‍हाँइमुँ। 
परमेश्‍वरजी क्‍हेमैंए फिर म्हाँया लसि खीए म्‍हिमैं तरिगे बिसि त्‍हाँइमुँ। छतसि क्‍हेमैं रोमर टिब्‍मैंलाइ ङइ चु ताँमैं प्‍ह्रिसिन् मुँ: ङ्योए परमेश्‍वर आबा नेरो प्रभु येशू ख्रीष्‍टउँइँले क्‍हेमैंए फिर दयाम्हाँया नेरो शान्‍ति तरिगे। 
ओंसों बिल् त्हुबै ताँ, येशू ख्रीष्‍टए फिर क्‍हेमैंइ बिश्‍वास लइमुँ बिबै छ्याँबै ताँमैंए बयन ह्‍युल तिगोंन् थेनेइमुँ। छतसि क्‍हेमैं ताँनए ल्हागिर येशू ख्रीष्‍टउँइँले ङए परमेश्‍वरलाइ धन्‍यबाद पिंम्। 
ङइ प्राथना लमा खोंयोंन् बिलै क्‍हेमैंलाज्यै मैंम् बिबै ताँ परमेश्‍वरजी सेइमुँ। खीए च्‍हउँइँले योंबै सैं तोंबै ताँ बिप्रसि ङइ खीए के छेनाले लम्। 
ङ क्‍हेमैं ङाँर खैलसेया खल् योंरिगे बिसेया ङइ परमेश्‍वरने प्राथना लसिन् मुँ। 
तलेबिस्याँ परमेश्‍वरए ताँमैं अझै छेनाले लोमिंसि क्हेमैंलाइ बिश्‍वासर भोंब् लमिंबै ल्हागिर ङ क्हेमैं ङाँर खदा ङ्हाँइमुँ। 
छले ङ्यो घ्रिइ घ्रिए बिश्‍वास म्रोंसि ङ्यो भों खबै के तरिगे बिब ङए सैं मुँ। 
ङए अलि-अङाँमैं, क्हेमैंइ चु ताँ सेरिगे बिब ङए सैं मुँ। ङइ अरू ह्रेंर्बै म्हिमैं बिश्‍वासर पखसि चमैंलाइ परमेश्‍वरए के छेनाले लल् खाँब्मैं लमिंइ। छलेन क्‍हेमैंलाज्यै बिश्‍वासर भोंब् लमिंसि परमेश्‍वरए के छेनाले लल् खाँब्मैं लमिंबै ल्हागिर क्हेमैं ङाँर ङ ल्हें खे खबै सैं लइ, दिलेया तो आङिं तो के पर्दिबइले तोगो समा खल् आयों। 
तलेबिस्याँ ह्रोंसए ह्रेंर्बै मुँलेया, अरून् ह्रेंर्बै मुँलेया, ह्रब् सेब्मैं मुँलेया, आह्र आसेब्मैं मुँलेया, ताँनने परमेश्‍वरउँइँले खबै सैं तोंबै ताँ ङइ बिलन् त्हुम्। 
छतसि खाँन् समा चु सैं तोंबै ताँ क्‍हेमैं रोमथेंमैंने या ङइ बिल् योंस्याँ तमल ङ्हाँइमुँ। 
तलेबिस्याँ ख्रीष्‍टउँइँले योंबै सैं तोंबै ताँ म्हिमैंने बिबै ल्हागिर ङ फा आपि। यहूदीमैं मुँलेया अरू ह्रेंमैंन् मुँलेया चु सैं तोंबै ताँउँइँलेन् खीए फिर बिश्‍वास लब्‍मैंलाइ परमेश्‍वरजी मुक्‍ति पिंम्। 
तलेबिस्याँ चु सैं तोंबै ताँउँइँलेन् परमेश्‍वरजी म्‍हिमैंलाइ ह्रोंसए उँइँरि खैले ठिक ठर्दिम् बिसि उँइँम्। झाइले ओंसोंउँइँले लिउँइँ समा बिश्‍वासइ मत्‍त्रे म्‍हिमैं परमेश्‍वरए उँइँर ठिक ठर्दिल् खाँम्। छलेन “बिश्‍वास लसिन् परमेश्‍वरए उँइँर ठिक ठर्दिबै म्हिइ खोंयोंइ आखाँबै छ्ह योंम्।” बिसि परमेश्‍वरए छ्वेर प्ह्रिइमुँ। 
म्‍हिमैंए पाप नेरो आछ्याँबै केमैं परमेश्‍वरजी स्‍वर्गउँइँले म्रोंम्। परमेश्‍वरए बारेर्बै क्ह्रोंसेंन्बै ताँ चमैंए पापइ सेल् आपिं। छतमा खीजी निसाफ लमा ह्रिस उँइँम्। 
परमेश्‍वरए बारेर म्‍हिमैंइ सेल् त्‍हुबै ताँ छर्लङ्गन् मुँ, तलेबिस्याँ परमेश्‍वरजी चमैंलाइ चु ताँ उँइँमिंइमुँ। 
ह्‍युल बनेबै त्हे ओनोंन् परमेश्‍वरजी बनेबै सै म्रोंसि ताँन् म्‍हिमैंइ परमेश्‍वर खैब मुँ बिसि म्रोंल् योंइमुँ। परमेश्‍वरने खोंयोंन् बिलै तरिबै भों नेरो खीए बानि ब्योर आम्रोंबै सै मुँलेया म्‍हिमैंइ छेनाले क्‍होल् खाँम्। छतमा म्‍हिइ परमेश्‍वरलाइ ङो आसे बिबै निउँ लबै घ्याँ आरे। 
चमैंइ परमेश्‍वरलाइ ङो सेनाबिलेया परमेश्‍वरलाइ लल् त्‍हुबै मान आल। धै चमैंइ खोंयोंइ परमेश्‍वरलाइ धन्‍यबाद आपिं, उल्‍टो चमैं ह्रोंसए सैंर तो मैंमुँ चन् लसि केर आफेब् तयाइ, छतमा चमैंए बुद्धि आरेबै खोक्रो सैं मिछु तयाइ। 
“ङ बुद्धि मुँबै म्हि ग” बिसि मैंनाबिलेया चमैंल बुद्धि तिफुँइ आरे। 
चमैंइ खोंयोंइ तरिबै परमेश्‍वरलाइ मान आलल्‍ले झन् नास तयाबै म्‍हि, खेदो, नमेमैं नेरो सर क्‍ल्याँबै प्हलाँ प्हुलुँमैंए कु बनेसि फ्योइ। 
छतसि चमैंइ लदा ङ्हाँबै आछ्याँबै केमैंन् लरिगे बिसि परमेश्‍वरजी चमैंलाइ पिवाइ। धै चमैंइ खेंमैंए न्होंर्न फा पिन् तबै केमैं लइ। 
चमैंइ परमेश्‍वरए क्‍ह्रोंसेंन्‍बै ताँ क्‍वेंब् पिसि स्‍योलिबै ताँ क्‍वेंसि तोन्दोंरि सै बनेबै परमेश्‍वरलाइ आम्हाँदिल्‍ले परमेश्‍वरजी बनेबै सैमैंए पूजा लसि चमैंन् म्हाँदिइ। 
छतसि परमेश्‍वरजी चमैंलाइ चमैंए सैंर मैंब् धोंलेन् फापिन् तबै के लबर पिवामा चमैंए च्हमि रिमैंइ ह्रोंसए प्युँने मत्‍त्रे लबै के खें-खेंमैंए न्होंर्न लइ। 
छलेन मुँयुँमैंज्‍यै या च्हमिरिमैंने लबै के पिसि घ्रिइ घ्रिए फिर सैं ह्‍यासि मुँयुँमैंइ मुँयुँमैंनेन् आछ्याँबै के लइ। झाइले चमैंइ खेंमैंए ज्युर्न लबै पापए सजैं योंइ। 
म्‍हिमैंइ परमेश्‍वरलाइ पिंल् त्हुबै मान आपिं, छतसि चमैंइ तो लदा ङ्हाँम् लरिगे बिसि पिवाइ। 
छतसि चमैं ताँन् खालर्बै आछ्याँबै के, दुष्‍ट के, लोब लब, ह्रिस लब, सैं आसब, आगुए न्होह्रों तबै केमैं लब, म्हि सैब, प्होंगि मिब, आगुए के न्होंवाब, फ्रम् ताँ लब, 
आगुलाइ स्यारब, परमेश्‍वरलाइ आम्हाँदिब, खाबलाज्यै या म्‍हि आलब, थेब् प्‍हैंब, पाप केमैं लदै प्रब, आबा-आमाइ बिबै ताँ आङिंब, 
छ्याँब आछ्याँब फेलबै बुद्धि आरेब, लम् बिबै के आलब नेरो आगुए फिर ल्हयो आखब्मैं तइमुँ। 
छाबै म्‍हिमैं ताँन् सिल् त्हुम् बिसि परमेश्‍वरए छ्वेर प्ह्रिबै ताँ चमैंइ सेना बिलेया चमैंइ च केन् लम्। च्‍हौ मत्‍त्रे आङिं, अझै उल्‍टो च आछ्याँबै के लब्‍मैंने या क्ह्रिम्। 
