﻿यूहन्‍ना.
21.
च लिउँइँ येशू गलिलर्बै तिबेरियास मा ङ्युँइए रेर चेलामैं ङाँर धबै म्रोंखल। खी छले त्होखल: 
सिमोन पत्रुस, जौंले बिबै थोमा, गालीलर्बै कानाथें नथानेल, याकूब, यूहन्‍ना, नेरो येशूए चेलामैं न्होंर्बै अरू म्हि ङ्हिं या बालुन् मुँल। 
च त्हेर सिमोन पत्रुसइ थुमैंने “ङम् ताँग क्हाबर ह्‍याम्,” बिमा चमैंइ “ङि या क्हिने बालुन् ह्‍याम्,” बिसि डुँङ्गार क्रेसि ह्‍याइ। दिलेया च म्हुँइँसर चमैंइ ताँग घ्रि या आस्याल। 
न्हाँग छजँ येशू मा ङ्युँइए छेउर राखइ। दिलेया चेलामैंइ खी येशून् ग बिसि आसे। 
येशूजी चमैंने “ओ कोलोमैं, क्हेमैंइ ताँग क्हाइ वा?” बिमा “घ्रि या आस्याइमुँ!” बिसि चमैंइ बिइ। 
खीजी चमैंने बिइ, “जाल डुँङ्गाए क्योलो हारइ प्रिंन्दि ताँग स्याब्मुँ।” खीजी बिब् ङिंसि चमैंइ जाल प्रिंमा ल्हें ताँगमैं स्यासि चमैंइ जाल चैंल् आखाँ। 
येशूजी खोबै चेलाइ पत्रुसने बिइ, “खिम् प्रभु ग मुँन!” “खी प्रभु मुँन!” बिब् थेसि सिमोन पत्रुसइ ह्रोंसए प्लिथेंबै क्वें क्रेर फैसि क्युर फाल् झोंइ। 
अरू चेलामैं बिस्याँ डुँङ्गार्न क्हुँसि जाल चैंरिल। चमैं माँङ्युँइए रेउँइँले ह्रेंगो आरेल। योदा आयोदा प्र मिटरदे ह्रेंगो मुँल। 
झाइले चमैं तालए छेउर तमा मि राबार ताँग नेरो क्हें थेंब म्रोंइ। 
येशूजी चमैंने बिइ, “क्‍हेमैंइ भर्खर क्‍हाबै च्हौदे ताँग पउदि।” 
झाइले सिमोन पत्रुसइ डुँङ्गार क्रेसि प्रसे ङ्‌हच्युसे सों थेब्-थेबै ताँगइ प्लिंबै जाल चैंसि पखर पखइ। ल्हें ताँगमैं तनाबिलेया जाल आट्होल। 
येशूजी चमैंने “प्रुगैं चबर खो बिइ।” दिलेया चेलामैं न्होंर्बै खाबज्यै या “क्हि खाब् जा?” बिसि ङ्योएबै आँट लल् आखाँ। तलेबिस्याँ चमैंइ खी प्रभुन् ग बिसि ङो सेल। 
येशूजी क्हें छेखसि चमैंलाइ पिंइ, छलेन ताँगै या पिंइ। 
येशू सिबउँइँले सोगों तसि खबै लिउँइँ चेलामैं ङाँर म्रोंखब चु सोंखेबै ला मुँल। 
चमैंइ चल् खाँबै लिउँइँ येशूजी सिमोन पत्रुसने “ओ यूहन्‍नाए च्ह सिमोन, क्हिइ ङने चुमैंइ भन्दा ल्हें म्हाँया लम्मा?” बिमा चइ खीने बिइ, “अँ प्रभु, ङइ क्हिलाइ म्हाँया लम् बिब क्हिजी सेइमुँ।” खीजी चने बिइ, “छ बिस्याँ ङए क्यु झजमैं चल् पिंन्।” 
येशूजी ङ्हिखेबै लारै या चने “ओ यूहन्‍नाए च्ह सिमोन, क्हिइ ङने म्हाँया लम्मा?” बिसि ङ्योएमा चइ खीने बिइ, “अँ प्रभु, ङइ क्हिलाइ म्हाँया लम् बिसि क्हिजी सेइमुँ।” खीजी चने बिइ, “छ बिस्याँ ङए क्युमैं छेनाले छैं लद्।” 
येशूजी सोंखेबै लारै या चने “ओ यूहन्‍नाए च्ह सिमोन, क्हिइ ङलाइ म्हाँया लम्मा?” बिसि ङ्योएमा पत्रुसए सैं च्योंब तयाइ तलेबिस्याँ येशूजी सोंखेबै लारै या चने “क्हिइ ङलाइ म्हाँया लम्मा?” बिसि ङ्योएइ। छतसि चइ खीने बिइ, “प्रभु, क्हिजी तोन्दोंरि ताँ सेइमुँ। ङइ क्हिलाइ म्हाँया लम् बिसि क्हिजी सेइमुँ।” छबिमा येशूजी चने “ङए क्युमैं चल् पिंन्,” बिइ। 
“क्ह्रोंसेंन ङ क्हिने बिमुँ, क्हि फ्रेंसि मुँमा ह्रोंसइन ह्रोंसए फगि फैमल, धै खनिर ह्‍यादा ङ्हाँमुँ चर ह्‍यामल। दिलेया क्हि खेब् तमा क्हिइ ह्रोंसए यो स्योंब्मुँ, धै आगुइन क्हिए फगि फैमिंब्मुँ। धै क्हि ह्‍यादा आङ्हाँबै क्ल्ह्‍योर बो‍याब्मुँ।” 
(परमेश्‍वरए मिं थेब् लबै ल्हागिर पत्रुस खैले सिल् त्‍हुम् बिसि येशूजी छ बिल।) चु ताँमैं बिल् खाँबै लिउँइँ येशूजी चने “ङए लिलि प्रद्!” बिइ। 
पत्रुसइ लिग्‍याँइ तोसि ङ्‌ह्‍योमा येशूजी खोबै चेला लिलि खरिब् म्रोंइ। चइ ओंसों ङेसर्बै चब् चबै त्हेर येशूए तिंर केंसि “प्रभु, क्हिलाइ क्हाल् पिबै म्हि खाब् जा?” बिसि ङ्योएल। 
च म्रोंसि पत्रुसइ येशूने “प्रभु, चुलाइ तो तम् दि?” बिसि ङ्योएइ। 
येशूजी चने बिइ, “ङ आयुन् समा चइ ङ पैंरिगे बिब ङए सैं मुँलेया क्हिलाइ चु ताँ तले चैदिइ? क्हिम् ङए लिलि प्रद्!” 
छतसि च चेला सिरिब आरे बिबै ताँ अरू अलिमैं न्होंर थेनेइ। दिलेया येशूजी “च आसि” आबिल। “ङ आयुन् समा च सोरिगे बिब ङए सैं मुँलेया क्‍हिलाइ च ताँ तले चैदिइ?” बिसि खीजी बिल। 
चु ताँन् ताँ ग्वाइ पिंसि प्ह्रिबै चेला येशूजी खोबै चेला ग। चए ग्वाइ क्ह्रोंसेंन्बै मुँ बिसि ङिइ सेइमुँ। 
येशूजी अरू ल्हेंन् केमैं या लइ। च ताँन् केमैं घ्रि घ्रिले प्ह्रिइ बिस्याँ प्ह्रिबै कितबमैं ह्‍युलर आत्हेमल बिसि ङए सैंर ङ्हाँम्।
