﻿यूहन्‍ना.
18.
चु ताँ बिल् खाँसि येशू ह्रोंसए चेलामैंने बालु किद्रोन बिबै खोल्सए क्योंजार्बै बगैंचार ह्‍याइ। 
येशू ह्रोंसए चेलामैंने बालु चर खागु तब्रें लमल, छतसि खी क्हाल् पिंबै येहूदाइ च क्ल्ह्‍यो सेमल। 
च त्हेर्न यहूदाइ रोमी सिपाइमैं ख्रो पिंबै खेगि चिब्मैं नेरो फरिसीमैंइ कुल्मिंबै मन्दिर रुँबै म्हिमैं च बगैंचार बत्ति नेरो प्हरे-क्होजमैं छेसि मेंदों म्रोसि चर फेखइ। 
ह्रोंसए फिर तखबै ताँन् ताँमैं था सेसि येशू ओंसों खसि चमैंने “क्हेमैंइ खाबलाइ म्‍हैरिल?” बिसि ङ्योएमा। 
चमैंइ खीने “नासरतथें येशू म्हैलो,” बिइ। येशूजी चमैंने बिइ, “ङम् ङन् ग।” खी क्हाल् पिंबै यहूदा या चमैंने बालुन् रारिल। 
येशूजी चमैंने “ङम् ङन् ग” बिमा चमैं ताँन् लिउँइँ स्योयाइ धै सर क्हुरियाइ। 
खीजी धबै चमैंने “क्‍हेमैंइ खाब् म्‍हैरिल?” बिसि ङ्योएमा चमैंइ बिइ, “नासरतथें येशू।” 
येशूजी बिइ, “ङइ क्हेमैंने तलन् बिल् खाँइ, ङम् ङन् ग। छतसि क्हेमैंइ ङलाइ म्हैब् ग बिस्याँ चु म्हिमैंलाइ ह्‍याल् पिंन्।” 
“क्हिजी ङलाइ पिंब्मैं न्होंरि घ्रि या म्हल् आपिं” बिसि खीजी बिबै ताँ पूरा तबै ल्हागिर छ तब् ग। 
सिमोन पत्रुसइ ह्रोंसए सेलाँ (तरवार) ट्हुइसि ख्रो पिंबै खेगि क्रथेए केब्छैंलाइ प्रिंमा चए क्योलोउँइँबै न्हेमें च्वाट्टले प्‍योथोवाइ। च केब्छैंए मिं माल्खस मुँल। 
येशूजी पत्रुसने बिइ, “क्‍हिए सेलाँ स्युर झोंन्। आबाजी ङलाइ पिंबै दुःखए प्हेला ङइ आथुँले वा?” 
च लिउँइँ रोमी कप्‍तान, सिपाइमैं नेरो यहूदीमैंए मन्दिर रुँबै म्हिमैंइ येशू क्हासि फैइ। 
ओंसों चमैंइ खी हन्‍नास ङाँर बोइ। हन्‍नास बिब च सालर्बै ख्रो पिंबै खेगि क्रथे कैयाफाए क्यें मुँल। 
“ताँन् ह्रेंर्बै म्हिमैंए ल्हागिर म्हि घ्रि सिबन् छ्याँब तम् बिसि कैयाफाइ ओंसोंन् यहूदी चिब्मैंने बिल।” 
सिमोन पत्रुस नेरो येशूए अर्को चेला घ्रि येशूए लिलि प्रयाइ। च अर्को चेला ख्रो पिंबै खेगि क्रथेइ ङो सेबै म्हि मुँल। छतसि च येशूने बालु ख्रो पिंबै खेगि क्रथेए ह्‍युर ह्‍याइ। 
दिलेया पत्रुस म्रा बैरुन् रारिल। च ख्रो पिंबै खेगि क्रथेइ ङो सेबै चेला बैरु त्होंसि म्रार टिबै च्हमिरिने बिसि पत्रुस न्होंर पखइ। 
झाइले म्रार टिबै च्हमिरिइ पत्रुसने बिइ, “क्हि या च म्हिए चेलामैं न्होंर्बै घ्रि आङिं वा?” पत्रुसइ “ङ आङिं,” बिइ। 
खुँबै त्हे तबइले केब्छैंमैं नेरो मन्दिर रुँब्मैं मि त्हेसि रारिल। छतसि पत्रुस या चमैंने बालु रासि मि त्हेबर होंइ। 
झाइले ख्रो पिंबै खेगि क्रथेइ येशूने खीए चेलामैं नेरो खीजी लोमिंबै ताँए बारेर ङ्योएइ। 
येशूजी चने बिइ, “ङइ म्हिमैंए उँइँर ताँनइ थेल्‍ले बिइमुँ। ङइ खोंयोंन् बिलै यहूदीमैं खागु तबै म्हि च्हों धिंर नेरो मन्दिरर लोमिंमल। ङइ आसेल्‍ले तोइ आबिइमुँ। 
ङने तले ङ्योएरिल? ङइ तो बिइ बिसि ङए ताँ थेब्मैंनेन् ङ्योएद्। ङइ बिबै ताँमैं चमैंइ सेइमुँ।” 
येशूजी चु ताँ बिमा खीए चेंदो रारिबै मन्दिर रुँब्मैं न्होंर्बै घ्रिइ “ख्रो पिंबै खेगि क्रथेने छले पोंम्मा?” बिदै येशूलाइ प्रिंइ। 
येशूजी चने बिइ, “ङइ आछ्याँबै ताँ बिइमुँ बिस्याँ चए ग्वाइ पिंन्। ङइ छ्याँब ताँ पोंइमुँ बिस्याँ तले ङलाइ प्रिंमुँ?” 
च लिउँइँ हन्‍नासइ येशू फैसिन् ख्रो पिंबै खेगि क्रथे कैयाफा ङाँर कुल्मिंइ। 
सिमोन पत्रुस रासि मि त्‍हेरिल। चर्बै म्हिमैंइ चने बिइ, “क्हि या चए चेलामैं न्होंर्बै घ्रि आङिं वा?” चइ “अँहँ, ङ आङिं,” बिइ। 
चर पत्रुसइ न्हेमें थोवाबै म्हिए ह्रजे म्हजे घ्रि मुँल। च ख्रो पिंबै खेगि क्रथेए केब्छैंमैं न्होंर्बै घ्रि मुँल। चइ पत्रुसने बिइ, “ङइ क्हिलाइ चने बालु बगैंचार म्रोंइ आङिं वा?” 
पत्रुसइ अझै “आङिं!” बिइ। छ बिबै तोंदोंन् नग भाले ओरइ। 
चमैंइ न्हाँगर्न येशू कैयाफाए धिंउँइँले रोमी सरकारए क्रथेए दरबारउँइँ बोइ। दिलेया यहूदी चिबनाँब्मैं “दुःखने फ्रेबै चाडए भोज चबै ल्हागिर ङ्यो चोखो तल् त्हुम्,” बिसि दरबार न्होंर आहों। 
छतसि पिलातस बिबै क्रथे चमैं ङाँर बैरु त्होंसि “क्‍हेमैंइ चु म्हिए बिरोधर तो छ्याब् ल्हैदिल?” बिसि ङ्योएमा 
चमैंइ “चु म्हिइ आछ्याँबै केमैं आलस्याँ ङिइ चु क्‍हि ङाँर आपखमल,” बिइ। 
पिलातसइ चमैंने “क्‍हेमैंइन चु म्हि बोसि क्हेमैंए ठिमर बिब् धोंले चुए निसाफ लद्,” बिमा चमैंइ, “खाबलाज्यै या सैबै दण्ड पिंबै हग ङिने आरे,” बिइ। 
(खी खैले सिल् त्‍हुम् बिसि ओंसोंन् येशूजी बिबै ताँ पूरा तबर छ तला।) 
पिलातस धबै दरबार न्‍होंर होंइ, धै येशूलाइ हुइसि “क्हि येहूदिमैंए म्रुँ वा?” बिसि ङ्योएइ। 
येशूजी बिइ, “क्हि ह्रोंसइन ङ्योएब् उ अरू खाबज्यै ङए बारेर क्हिने बिइ?” 
पिलातसइ बिइ, “क्हिइमि ङ यहूदी ङ्हाँल् वा? क्‍हिए ह्रेंमैं नेरो ख्रो पिंबै खेगि चिब्मैंइ क्‍हि ङए योर पिंवाइमुँ। क्हिजी तो के लल?” 
येशूजी बिइ, “ङए ग्याल्स चु ह्‍युलर्बै आङिं। ङए ग्याल्स चु ह्‍युलर्बै ङिंस्याँम् ङ येहूदिमैंए योर आफेरिगे बिसि ङए चेलामैं ङए ल्हागिर नेमल। धै ङ यहूदीमैंए योर आफेमल। दिलेया ङए ग्याल्स चु ह्‍युलर्बै आङिं।” 
पिलाताइ खीने “छ बिस्याँ क्हि म्रुँन् वा?” बिसि ङ्योएमा येशूजी बिइ, “ङ म्रुँ ग बिसि क्‍हिइन बिइमुँ। क्‍ह्रोंसेंन्‍बै ताँए ग्वाइ पिंबै ल्हागिर ङ फिब् ग। छतसि ङ चु ह्‍युलर युब् ग। क्ह्रोंसेंन्बै ताँ खोब्मैंइ ङए ताँ थेमुँ।” 
पिलातसइ येशूने “क्‍ह्रोंसेंन्‍बै ताँ तो जा?” बिसि च धबै बैरु त्होंह्‍यासि येहूदिमैंने बिइ, “ङइ चु म्हिने तोइ छ्याब् योंल् आखाँ। 
दुःखने फ्रेबै चाडर क्हेमैंए ल्हागिर ङइ झेलर च्युथेंबै म्हि घ्रि पिमिंब क्हेमैंए रोस मुँ। छतसि क्हेमैंइ यहूदीमैंए म्रुँ पिमिंरिगे ङ्हाँइमुँ वा?” 
छबिमा चमैंइ धबै ओरदै “चु आङिं, बरु बरब्‍बा पिमिंन्,” बिइ। (बरब्‍बा बिबै म्हि ह्‍यो मुँल।) 
