﻿यूहन्‍ना.
11.
बेथानिया बिबै नाँसर्बै लाजरस बिबै म्हि घ्रि नरिल। लाजरसए आनामैं मरियाम नेरो मार्था या च नाँसर्न टिमल। 
प्रभुए प्हलेर बेल्‍ले लिंबै थाँ खबै अत्तर फोमिंसि ह्रोंसए क्र प्होइ फ्योमिंब चुन् मरियम मुँल। चए अलि लाजरस नरिल। 
लाजरसए आनामैं ङ्हिंइ “प्रभु, क्‍हिजी बेल्‍ले म्हाँया लबै लाजरस नरिइमुँ” बिसि येशू ङाँर सँउँसर कुलइ। 
च सँउँसर थेसि येशूजी बिइ, “चु नबइ च आसि। परमेश्‍वरए मिं थेब तरिगे धै परमेश्‍वरए च्हजी मान योंरिगे बिसि च नब् ग।” 
येशूजी मार्था, मरियम नेरो लाजरसलाइ बेल्‍ले म्हाँया लमल। 
लाजरस नइमुँ बिबै ताँ थेलेया खी ङ्हिरो समा खी खनिर मुँल चर्न टिरिइ। 
च लिउँइँ खीजी चेलामैंने “ल्हु, तारे ङ्यो धबै यहूदीया ह्‍युलर एह्‍याले,” बिइ। 
चेलामैंइ खीने बिइ, “ओ गुरु, दे त्हिंइ ओंसों यहूदी चिबनाँब्मैंइ क्हि युँमाइ प्रिंसि सैल् म्‍हैल! धबै क्‍हि च क्‍ल्‍ह्‍योर्न ह्‍याम्‍मा?” 
छबिमा येशूजी बिइ, “त्‍हिंयाँर च्युसे ङ्हिं घण्टा आत वा? त्‍हिंयाँर प्रब्मैंए प्हले आथुर। तलेबिस्याँ चइ चु ह्‍युलर्बै ह्‍वे म्रोंम्। 
दिलेया म्‍हुँइँसर प्रब्मैं बिस्याँ प्हले थुरम्। तलेबिस्याँ च म्हिने चारबै ह्‍वे आत।” 
च लिउँइँ खीजी चमैंने बिइ, “ङ्योए थु लाजरस न्‍हरु च्‍हुइरिमुँ। छतसि चलाइ न्हरुउँइँले छोरबर ङ चर ह्‍याम्।” 
चेलामैंइ खीने बिइ, “प्रभु, च न्‍हरु च्‍हुइब् ग बिस्‍याँ च सयाब्मुँ।” 
येशूजी बिल् म्हैबै ताँ लाजरस सिइ बिल। दिलेया चेलामैंए सैंर लाजरस क्‍ह्रोंसेंन न्‍हरु च्‍हुइरिमुँ बिब् मैंइ। 
छतसि येशूजी चमैंने “लाजरस सियाल् खाँइमुँ बिसि क्होल्‍ले बिमिंइ। 
दिलेया क्हेमैंइ ङए फिर थेबै बिश्‍वास लरिगे बिसि क्हेमैंए ल्हागिरि ङ चर आरेबर ङ तोंइँमुँ। तो तलेया ङ्यो च ङाँर ह्‍याले।” 
झाइले दिदुमस बिबै थोमाइ अरू चेलामैंने बिइ, “ल्हु, ङ्यो या गुरुने ह्‍याले धै सिल् त्हुलेया सिले।” 
येशू यहूदीया ह्‍युलर फेखमा लाजरस छगोंर पासि प्‍लिरो तल् खाँबा था सेइ। 
बेथानिया बिबै नाँस यरूशलेमउँइँले किलोमिटर सोंदे ह्रेंगो मुँल। 
छतसि ल्‍हें यहूदीमैं मार्था नेरो मरियम ङाँर चमैंए अलि सियाबै दुःखरि सैं क्‍होमिंबर खल। 
येशू खसिन् मुँ बिबै ताँ थेसि मार्था ह्‍यासि येशूने त्‍होइ। मरियम बिस्याँ धिंर्न टिरिइ। 
मार्थाइ येशूने बिइ, “प्रभु, क्‍हि चुर्न मुँस्‍याँ ङए अलि आसिमल। 
दिलेया क्‍हिजी परमेश्‍वरने तो ह्रिमुँ, च सै परमेश्‍वरजी क्हिलाइ पिंब्मुँ,” बिब ङइ सेइमुँ। 
येशूजी चने बिइ, “क्‍हिए अलि धबै सोगों तब्मुँ।” 
मार्थाइ खीने बिइ, “ह्‍युल नुयाबै त्हिंइर सियाब्मैं सोगों तमा चै या सोगों तब्मुँ,” बिब ङइ सेइमुँ। 
येशूजी चने बिइ, “सियाब्‍मैं सोगों लमिंब नेरो खोंयोंइ आखाँबै छ्ह पिंब ङन् ग। ङए फिर बिश्‍वास लब्‍मैं सिलेया सोगों तब्‍मुँ। 
झाइले ङए फिर बिश्‍वास लसि सोब्मैं खोंयोंइ या सिरिब् आरे। क्हिइ चु ताँ क्वेंम्मा?” 
मार्थाइ खीने बिइ, “अँ प्रभु, क्‍हि परमेश्‍वरए च्ह ख्रीष्‍ट ह्‍युलर युब् ग बिसि ङ क्वेंम्।” 
च्‍हौ बिसि मार्था धिंर एह्‍यासि मरियमलाइ हुइसि खाबज्यै आथल्‍ले “गुरु फेखइमुँ, खीजी क्हि हुइरिमुँ,” बिइ। 
चु ताँ थेबै तोदोंन् मरियम रेसि येशू ङाँर ह्‍याइ। 
च त्हे समा येशू नाँसर आफेखल। खी मार्थाइ त्होबै क्ल्ह्‍योर्न मुँल। 
मरियमए सैं क्‍होमिंबर धिंर खागु तबै यहूदीमैंइ मरियम आतुरले ह्‍याब् म्रोंसि, “च छगोंर क्रोबर ह्‍याइ उ?” ङ्हाँसि चमैं चए लिलि ह्‍याइ। 
झाइले मरियम येशू मुँबै क्ल्ह्‍योर फेनेसि खीलाइ म्रोंमा खीए प्हलेर फ्योसि “ओ प्रभु, क्हि चुर मुँस्याँ ङए अलि आसिमल,” बिइ। 
मरियम नेरो चने बालु खबै यहूदीमैं या क्रोरिब् म्रोंसि येशूए सैं बेल्‍ले नसि खैता-खैता तइ। 
येशूजी चमैंने “क्‍हेमैंइ च खनिर पाइमुँ?” बिसि ङ्योएमा। चमैंइ खीने “प्रभु, खइरि ङ्‌ह्‍योद्,” बिइ। 
च त्हेर येशू क्रोइ। 
छाब् म्रोंसि यहूदीमैंइ “ङ्‌ह्‍योत्ति! खीजी चए फिर कति थेबै म्‍हाँया लमना,” बिइ। 
दिलेया को-कोइ, “कनए मि म्रोंल् लमिंब चुन् आङिं वा? छतसि चुइ लाजरसलाइ कालउँइँले तले जोगेल् आखाँल?” बिइ। 
धबै येशूए सैं बेल्‍ले नसि छगोंर ह्‍याइ। च छगों उ धों तब मुँल। उए सुँर युँमाइ हुथेंल। 
छतसि येशूजी “युँमा स्योयाद् बिमा।” सियाबै म्हिए आना मार्थाइ खीने बिइ, “ओ प्रभु, च सिसि प्लिरो तयाल् खाँइ। छतसि चु त्हे समा चम् थाँ नाँयाल् खाँलै।” 
येशूजी चने बिइ, “क्हिइ बिश्‍वास लस्याँ परमेश्‍वरए औदिबै के म्रोंब्‍मुँ बिसि ङइ क्हिने बिब् आङिं वा?” 
चमैंइ युँमा स्‍योवाबै लिउँइँ येशूजी मुउँइँ ङ्‌ह्‍योसि बिइ, “ओ आबा, ङ क्हिलाइ धन्यबाद पिंमुँ, तलेबिस्याँ क्‍हिजी ङए ताँ थेमिंइँमुँ। 
क्हिजी ङए ताँ खोंयोंन् बिलै थेमुँ बिसि ङइ सेइमुँ। दिलेया क्हिजी ङ कुल्मिंब् ग बिब चुर रारिबै म्हिमैंइ क्वेंरिगे बिसि ङइ चु ताँ बिब् ग।” 
चु ताँ बिबै लिउँइँ खीजी थेबै कैले “लाजरस, बैरु त्होंइ खो बिसि ओरइ।” 
छबिमा सियाबै लाजरस ज्युर म्होरबै ट्हि क्वेंनेन् बैरु त्‍होंयुइ। छले त्होंयुमा येशूजी चर्बै म्हिमैंने “चए ट्हि क्वें प्ल्हमिंसि च ह्‍याल् पिंन्,” बिइ। 
मरियम ङाँर खबै ल्‍हें यहूदीमैंइ येशूजी लबै चु के म्रोंसि खीए फिर बिश्‍वास लइ। 
दिलेया चमैंए न्होंर्बै को-कोइ बिस्याँ फरिसीमैं ङाँर ह्‍‍यासि येशूजी लबै केमैं बिमिंइ। 
ख्रो पिंबै खेगि चिब्मैं नेरो फरिसीमैंइ थेबै म्हि च्होंर्बै म्हिमैं हुइसि बिइ, “चु म्‍हिइमि ल्हें औदिबै चिनुमैं लसिन् मुँ। छतसि तारे ङ्योइ तो लले? 
चुलाइ छलेन् पिवाइ बिस्‍याँ ताँ‍नइ चुए फिर बिश्‍वास लब्मुँ, झाइले रोमी सिपाइमैं खसि ङ्योए मन्दिर नेरो ङ्योए ह्रेंमैं नास लवाब्मुँ।” 
चमैंए न्होंरि कैयाफा बिबै म्हि च सालर्बै ख्रो पिंबै खेगि क्रथे मुँल। चइ “क्‍हेमैंइ तिफुँइ आक्होइमुँ!” बिइ। 
“ताँन् ह्‍युलर्बै म्हिमैं नास तब् भन्दा बरु चमैंए ल्हागिर म्हि घ्रि सिबन् छ्याँब् तम् बिब क्हेमैंइ आक्हो वा?” 
चइ चु ताँ ह्रोंसए सैंउँइँले बिब आङिं। दिलेया च सालर्बै ख्रो पिंबै खेगि क्रथे तबइले यहूदी ह्रेंए ल्हागिर येशू सिब्मुँ बिसि अगमबाणि पोंब् ग। 
यहूदी ह्रेंए ल्हागिर मत्‍त्रे आङिं, दिलेया खन्तोंदोंन् प्हुँयाबै परमेश्‍वरए सन्तानमैं खागु लसि घ्रि लबै ल्हागिर येशू सिब्मुँ। 
चइ छ बिबै त्हिंइसेरोन् यहूदी चिबनाँब्मैंइ येशूलाइ सैबै मत लइ। 
छतसि येशू धबै यहूदीमैंइ म्रोंन्‍ले प्रब्-टिब आल। दिलेया यरूशलेम पिसि म्हि आटिबै क्ल्ह्‍योए चेंदोर्बै एफ्राइम बिबै नाँसर ह्‍यासि चर्न ह्रोंसए चेलामैंने बालु टिइ। 
च त्हेर यहूदीमैंए दुःखने फ्रेबै चाड खबि छेल। छतसि नाँ-नाँसर्बै ल्‍हें म्हिमैं ह्रों-ह्रोंसलाइ चोखो लब् बिसि दुःखने फ्रेबै चाड खब् भन्दा ओंसोंन् यरूशलेमर ह्‍याइ। 
झाइले चमैंइ येशूलाइ म्‍हैइ। धै चमैं मन्दिरर रासि “क्हेमैं खै ङ्हाँमुँ? चु चाडर खी आख उ?” बिसि खें-खेंमैं न्होंरि बिबर होंइ। 
ख्रो पिंबै खेगि चिब्मैं नेरो फरिसीमैंइ येशू क्हाबै ल्हागिर खी खनिर मुँलेया खाबज्यै सेस्याँ था पिंन् बिसि बिल। 
