﻿लूका.
5.
तिगें येशू गनेसरत बिबै तालए छ्योगोर रारिमा परमेश्‍वरए ताँ थेबर ल्हें म्‍हिमैं खी ङाँर खल। 
येशूजी तालए छ्योगोर डुँङ्गा ङ्हिं म्रोंइ। ताँग क्हाब्मैं बिस्याँ डुङ्गाउँइँले त्‍होंसि खेंमैंए जाल ख्रुरिल। 
च डुँङ्गा ङ्हिंर डुँङ्गा घ्रि सिमोनल् मुँल। सिमोन बिबै म्‍हिए डुँङ्गार येशू क्रेसि चने डुँङ्गा छ्योगोउँइँले दे क्‍याइ बोयाद्‍ बिसि खी च डुँङ्गार्न क्हुँसि म्‍हिए हुललाइ परमेश्‍वरए ताँ लोमिंबर होंइ। 
ताँ लोमिंल् खाँबै लिउँइँ खीजी सिमोनने बिइ, “डुँङ्गा गैरु क्‍युउँइँ बोसि ताँग क्हाबर क्‍हेमैंए जाल प्रिंन्।” 
छबिमा सिमोनइ बिइ, “गुरु, ङिइ म्‍हुँइँसतिमि सिया सियाले जाल प्रिंसेया ताँग घ्रि या आस्‍या। दिलेया क्‍हिइ बिसेरो ङइ जाल प्रिंम्।” 
खीजी बिब् ङिंसि चमैंइ जाल प्रिंमा ल्‍हें ताँग स्‍यासि जालैया ट्होयाबर होंइ। 
छतमा चमैंइ अर्को डुँङ्गार मुँबै थुमैंने “चुर खसि ङि ल्होमिंन्!” बिसि हस्‍त लइ, चमैं खसि डुँङ्गा ङ्हिंर्न ताँग प्‍लिंल् लइ, च्हौ ल्हें ताँग तबइले डुँङ्गामैं या प्ल्हुँबर होंइ। 
छतब् म्रोंसि सिमोन पत्रुसइ येशू प्रभुए उँइँर पत्खु तसि बिइ, “ओ प्रभु क्‍हि ङ ङाँइँले ह्रेंगो तयाद्, तलेबिस्याँ ङ पापि म्‍हि ग।” 
च्‍हौ ल्‍हें ताँग स्याब् म्रोंसि सिमोन नेरो चए थुमैं ताँन् प्लेटोयाइ। 
छलेन सिमोनए गमस्‍ता थुमैं जब्दियाए च्‍हमैं याकूब नेरो यूहन्‍ना या प्लेटोयाइ। झाइले प्रभु येशूजी सिमोनने बिइ, “आङ्हिंन्! तारे पिरु क्‍हिइ ताँग खुबै के आङिं, म्हिमैं ङ ङाँर खुपबै के लब्‍मुँ।” 
छबिमा चमैंइ ह्रोंसए डुँङ्गामैं छ्योगोर भ्योंथेंसि तोन्दोंरि सै वाथेंसि प्रभु येशूए लिलि प्र‍याइ। 
तिगें येशू नाँस घ्रिर मुँमा ज्यु तोगोंन् कोर खबै म्‍हि घ्रि चर मुँल। चइ येशू म्रोंसि पद्खु तसि येशूने यो छ्युँ लसि बिइ, “ओ प्रभु, क्‍हिइ ङए कोर सल् लमिंबै सैं मुँस्‍याँ सल् लमिल् खाँम्।” 
खीजी यो स्‍योंसि “ङज्यै क्हि स‍यारिगे ङ्हाँइमुँ, क्‍हि सयाद्” बिदै चलाइ छुइबै तोदोंन् चए कोर सयाइ। 
छतमा येशूजी चने “थेद्, चु ताँ खाबलाज्यै खैलसे आबिद्। बरु क्हिए कोर सयाब सेरिगे बिसि सरासर ख्रो पिंबै खेगि ङाँर ह्‍यासि क्‍हिए ज्यु उँइँन् धै स्‍योंम्‍बै मोशाइ प्ह्रिबै ठिमर बिब् धोंले ‘क्हि शुद्ध तयान’ बिसि म्हिमैंलाइ उँइँबै ल्हागिर ख्रो पिंन्,” बिसि ल्हैदिइ। 
छान् बिलेया येशूए बयन ओंसों भन्दा झन् खन्तोंदोंन् थेनेइ। छतसि खीए ताँ थेबर नेरो ह्रों-ह्रोंसए नब सल् लमिंरिगे बिसि थेबै हुल खी ङाँर खमल। 
दिलेया येशू म्हिइ आम्रोंबै क्‍ल्‍ह्‍योउँइँ ह्‍यासि परमेश्‍वरने प्राथना लब्‍ब्रें लमल। 
तिगें येशूजी परमेश्‍वरए ताँ म्हिमैंने लोमिंरिमा गालील नेरो यहूदीया ह्‍युलर्बै ताँन् नाँसउँइँले धै यरूशलेमउँइँले खबै फरिसीमैं नेरो शास्‍त्रिमैं या येशूए रेर क्हुँरिल। याहवेह परमेश्‍वरए नब् सल् लबै शक्‍ति येशूने मुँल। 
च त्हेर्न म्‍हिमैंइ स्याले तसि ओलेल् आखाँबै म्‍हि घ्रि खाटने बालुन् पखइ, धै चमैंइ च नबै म्हिलाइ धिं न्होंर बोसि येशूए उँइँर थेंल् म्हैइ। 
दिलेया म्हिए हुलइ लमा च म्‍हि न्‍होंर बोबै घ्‍याँ आयोंमा चमैं धिंए फिर क्रेइ, धै धिंए प्हें ओवासि नबै म्‍हि खाटनेन् बालु येशूए उँइँर तवाइ। 
चमैंए च्हौ थेबै बिश्‍वास म्रोंसि येशूजी च नबै म्हिने बिइ, “ओ बाबु, क्‍हिए पाप क्षमा तइ।” 
चु ताँ थेसि फरिसीमैं नेरो शास्‍त्रिमैंइ ह्रों-ह्रोंसन् “परमेश्‍वर म्‍हि आच्‍हिल्‍ले पोंब चु खाब् जा? परमेश्‍वरजी मत्‍त्रे पापए क्षमा पिंल् खाँम् आङिं वा? बिबर होंइ।” 
दिलेया येशूजी चमैंए सैंर्बै ताँ था सेसि बिइ, “क्‍हेमैं ह्रोंसए सैंर तले छाबै ताँ मैंरिल? 
प्रल् आखाँबै म्‍हिने तो बिब् छ्याँब तम्? ‘रेसि प्रद्’ बिब् उ ‘क्‍हिए पाप क्षमा तइ’ बिब तो बिब् सजिल् मुँ? 
दिलेया म्हिए च्हने पृथ्‍बीर पाप क्षमा पिंबै हग मुँ बिसि क्हेमैंइ सेद्।” च्हौ बिसि खीजी च स्याले म्हिने “रेद्, क्‍हिए खाट नोसि धिंर ह्‍याद्,” बिइ। 
येशूजी छ बिबै तोदोंन् च नबै म्‍हि चमैं ताँनए उँइँर रेसि ह्रोंस रोरिबै खाट नोसि परमेश्‍वरए मिं थेब लदै ह्रोंसए धिंर ह्‍याइ। 
छाब् म्रोंसि चर्बै ताँन् म्हिमैं प्लेटोयाइ। धै परमेश्‍वरए के म्रोंसि बेल्‍ले ङ्हिंसि खीए मिं थेब लदै “तिंयाँ ङिंइ औदिबै के म्रोंइ,” बिइ। 
च लिउँइँ येशू बैरु ह्‍यामा म्हालार बालि रेबै लेबी म्हि घ्रि म्रोंइ। च लेबी रोमी म्रुँए ल्हागिर बालि रेबै म्हि मुँल। येशूजी चने “ङए लिलि प्रद्,” बिइ। 
छबिमा च लेबीइ खीए तोन्‍दोंरि सै वाथेंसि येशूए लिलि प्र‍याइ। 
झाइले च लेबीइ येशूए ल्हागिर ह्रोंसए धिंर थेबै भोज लइ। चर रोमी म्रुँए ल्हागिर बालि रेब्मैं नेरो अरू ल्‍हें म्‍हिमैं या चमैंने क्हुँसि चरिल। 
छले चरिमा फरिसीमैं नेरो चमैं न्‍होंर्बै शास्‍त्रिमैंइ येशूए चेलामैंए बिरोधर गनगन लसि “चु बालि रेब्‍मैं नेरो पापिमैंने क्‍हेमैंइ तले चब्-थुँब् लल?” बिबर होंइ। 
दिलेया येशूजी चमैंने बिइ, “नब् छब् आतब्मैंए ल्हागिर बैद्य आचैदि, नब् छब्मैंए ल्हागिर मत्‍त्रे बैद्य चैदिम्। 
छतसि ङ धर्मि प्हैंब्मैं हुइबर युब आङिं, दिलेया ‘पापिमैं पाप लब् पिसि परमेश्‍वरउँइँ सैं एरिगे,’ बिसि हुइबर युब् ग।” 
चमैंइ येशूने बिइ, “बप्‍तिस्मा पिंबै यूहन्‍नाए चेलामैं बर्त टिब्ब्रें लसि प्राथना लम्। फरिसीमैंए चेलामैंज्‍यै या छान् लम्, दिलेया क्‍हिए चेलामैं बिस्याँ त्हिंइ ह्रोंसे चब् थुँब् लम् तले जा?” 
येशूजी चमैंने बिइ, “ब्ह्‍या भत्यारर प्ह्रेंरो मुँन् समा प्ह्रेंरोने खबै प्‍ह्रेंमैंने तोइ आचल्‍ले टिद् बिल् तम्‍मा? 
दिलेया प्ह्रेंरो चमैंने फ्रेयाबै त्हिंइ खब्मुँ, च त्हेर बल्‍ल चमैंइ बर्त टिब्मुँ।” 
येशूजी चमैंने चु अहानै बिइ, “खाब‍ज्‍यै या छारा क्‍वें ट्‍होसि स्योब क्‍वेंर आखे। छ लइबिस्‍याँ छारा क्‍वें या ट्होवाम्, धै छारा क्‍वेंए टालो थौंनि क्‍वेंने आक्‍ह्रि। 
“छलेन खाबज्‍यै भर्खर त्होंबै अँगुरए खु ट्हुबिए स्योब नेंदोंर आझों। झोंइ बिस्‍याँ अँगुरए खुइ ट्हुबिए स्योब नेंदों ट्होवाम्, धै खु ङेयाम्, झाइले नेंदों या ट्होयाम्। 
छतसि भर्खर त्होंबै अँगुरए खु ट्हुबिए भोंबै नेंदोंर झोंल् त्‍हुम्। 
“चिबै अँगुरए लिंबै खु थुँब्मैंइ आचिबै अँगुरए खु थुँबै सैं आल। तलेबिस्याँ चिबै अँगुरए खुन् चइ लिंन् छोरम्।” 
