﻿मर्कूस.
12.
झाइले खीजी चमैंने अहान झोंबर होंइ, “म्‍हि घ्रिइ अँगुरए खेति लसि च खेतिए कारग्युले बार थोइ, धै होंल्दों तासि अँगुर म्हाबै कोल घ्रि बनेसि म्रों रुँबै म्हि टिबै ल्हागिर टउ घ्रि या बनेइ। झाइले म्रों आधेर पिसि च क्‍ल्‍हे आगुए ह्‍युलउँइँ ह्‍याइ। 
झाइले रोमैं खुबै त्हेर म्रोंए क्‍ल्‍हेइ ह्रोंसए योंल् त्‍हुबै भाउ किंबर के लबै म्हि घ्रि कुलइ। 
दिलेया च आधे लबै म्‍हिमैंइ चलाइ बेल्‍ले धोंसि क्होत्तेन् ल्‍हामिंइ। 
झाइले च क्‍ल्‍हेइ अर्को के लबै म्हि चमैं ङाँर कुलइ, दिलेया चमैंइ चए क्रर प्रिंसि चए आब्रु वाइ। 
च क्‍ल्‍हेइ धबै अर्को के लबै म्हि कुलइ, चलाज्यै या चमैंइ सैवाइ। छलेन अरू के लबै ल्‍हें म्हिमैं कुलइ, दिलेया आधे लब्‍मैंइ कोइ धोंवाइ, कोइ सैवाइ। 
तारे च क्‍ल्‍हेल कुल‍बै ल्हागिर ह्रोंसइ खोबै च्‍ह घ्रि मत्‍त्रे चैल। छतसि ‘चमैंइ ङए च्‍ह मान् ललै’ ङ्हाँसि ताँन् भन्दा लिउँइँ ह्रोंसए च्‍ह कुलइ। 
दिलेया च आधे लब्‍मैंइ क्‍ल्‍हेए च्‍ह खरिब् म्रोंसि खेंमैं खेंमैंन् छ बिइ, ‘चुम् क्‍ल्‍हेए च्‍ह ग। खो, चु सैवाले, धै चुए ताँन् क्‍ल्‍ह्‍यो ङ्योए हग तब्‍मुँ।’ 
झाइले चमैंइ चलाइ क्‍हासि सैसि अँगुर म्रोंए बैरु भ्‍योंवाइ। 
“छतसि म्रोंए क्‍ल्‍हेइ तो ललै? खी खसि च आधे लब्‍मैं सैवाब्‍मुँ, धै च अँगुरए म्रों अरू आधे लब्‍मैंने पिंब्‍मुँ। 
क्‍हेमैंइ परमेश्‍वरए छ्वेर चु ताँ आखेइमुँ वा? ‘धिंए गारा झोंबै म्‍हिमैंइ केर आफे बिबै युँमान्, जगर्बै युँमा तइ। 
चु ताँन् के याहवेहजी लमिंब् ग। ङ्योए ल्हागिर चु के अचम्मबै मुँ।’” 
खीजी बिबै अहान् खेंमैंए बिरोधर बिब् ग, बिसि चमैंइ क्होइ। छतसि यहूदी चिबनाँब्मैंइ येशू क्‍हाबै सैं लइ। दिलेया म्हिए हुल म्रोंसि चमैं ङ्हिंबइले येशूलाइ वाथेंसि ह्रोंसए घ्‍याँ क्‍हाइ। 
च लिउँइँ येशूलाइ ताँ क्‍हासि फसेद् बिसि चिबनाँब्मैंइ फरिसीमैं नेरो हेरोदिमैं न्होंर्बै को-कोइ येशू ङाँर कुलइ। 
चमैं येशू ङाँर खसि बिइ, “ओ गुरु, क्‍हि क्‍ह्रोंसेंन्बै ताँ पोंम् बिब ङिइ सेइमुँ। क्‍हि खाब् म्रोंसेया आङ्हिं तलेबिस्याँ क्‍हिजी प्लोब, ङ्हाँब, खाबलाज्यै या आफेलल्‍ले परमेश्‍वरए घ्‍याँर प्रबर छेनाले लोमिंम्। छतसि ङिइ रोमी कैसर म्रुँलाइ बालि फोब तम् उ आत?” ङिने बिमिंन्। 
चमैंइ जाल लइमुँ बिब येशूजी सेसि चमैंने बिइ, “क्‍हेमैंइ तले ङलाइ ङो चुमुँ? मुइ घ्रि पसि ङने उँइँन्।” 
चमैंइ मुइ घ्रि पखसि पिंमा येशूजी चमैंने बिइ, “चु मुइर खाबै छाप नेरो मिं मुँ?” चमैंइ “चुम् रोमी कैसर म्रुँल् ग,” बिइ। 
झाइले येशूजी चमैंने बिइ, “कैसर म्रुँलाइ पिंल् त्हुबै सैमैं म्रुँलाइन पिंनुँ, परमेश्‍वरलाइ पिंल् त्हुबै सैमैं परमेश्‍वरलाइन पिंनुँ।” येशूए ताँ थेसि चमैं प्लेटोयाइ। 
झाइले म्‍हिमैं सिसि धबै सोगों आत बिबै को-कोइ सदुकीमैं येशू ङाँर खसि ङ्योएइ, 
“गुरु, मोशाइ ङ्योलाइ पिंबै ठिमर छले प्‍ह्रिइमुँ, ‘कोइ म्‍हि ब्ह्‍या लसेया प्‍हसे आतल्‍ले सियाइबिस्‍याँ चए ल्हागिर प्हसे योंरिगे बिसि चए अलिइ चोंने ब्ह्‍या लल् त्हुम्,’ बिसि प्‍ह्रिथेंइमुँ। 
छलेन परवा घ्रिरि अलिमैं ङि मुँल। ठागुइ ओंसों ब्ह्‍या लइ, दिलेया प्‍हसे आतल्‍ले सियाइ। 
झाइले म्हैलइ चोंने ब्ह्‍या लइ, दिलेया चै या प्‍हसे आतल्‍ले सियाइ। झाइले साँइलइ चोंने ब्ह्‍या लइ, चै या छलेन् सियाइ। 
छलेन अलिमैं ङिन ङिन् प्‍हसे आतल्‍ले सियाइ, लिउँइँ च च्हमिरि या सियाइ। 
छतसि सियाब्‍मैं धबै सोगों तसि रेखमा च च्हमिरि खाबै प्ह्रेंस्यो तलै? तलेबिस्याँ च च्हमिरि अलिमैं ङिने ब्ह्‍या लल् खाँल।” 
येशूजी चमैंने बिइ, “क्‍हेमैंइ परमेश्‍वरए छ्वेर्बै ताँ आक्हो, परमेश्‍वरए शक्‍ति या आसे। छतसि क्‍हेमैंइ ताँ आक्होबन् तइ, आङिं वा? 
म्‍हिमैं सिसि धबै सोगों तमा ब्ह्‍या आल, चमैं स्‍वर्गदूतमैं धोंन् तम्। 
अर्को ताँ, सियाबै म्हिमैं धबै सोगों तबै बारेर क्‍हेमैंइ मोशाइ प्‍ह्रिबै ठिमरि लुँरिबै झाढिए ताँ आखेइमुँ वा? च त्हेर परमेश्‍वरजी मोशाने ‘अब्राहाम, इसहाक नेरो याकूबए परमेश्‍वर ङन् ग,’ बिल। 
खी सियाबै म्हि‍मैंए परमेश्‍वर आङिं, सोगों तब्‍मैंए परमेश्‍वर ग। क्‍हेमैंम् तिफुँइ ताँ आक्होब्मैं मुँन।” 
शास्‍त्रिमैं न्होंर्बै म्हि घ्रि चर खमा म्हिमैंइ ङ्योएबै ताँमैंए ज्वाफ येशूजी छेनले पिंब् थेसि शास्‍त्रिइ खीने “मोशाइ पिंबै ठिमर्बै ताँमैं न्‍होंरि ताँन् भन्दा थेबै ताँ तो जा?” बिसि ङ्योएइ। 
येशूजी बिइ, “ताँन् भन्दा थेबै ताँ चुन् ग, ‘ओ इस्राएलीमैं थेद्! ङ्योए याहवेह परमेश्‍वर घ्रि मत्‍त्रे मुँबै परमेश्‍वर ग। 
क्हिइ ह्रब्दे सेब्दे, खाँब्दे, सैं न्होंउँइँले, खों न्होंउँइँले ह्रोंसए याहवेह परमेश्‍वरलाइ म्हाँया लद्।’ 
अर्को आज्ञा चुन् ग, ‘क्हिइ ह्रोंसए ङ्‍हेब्मैं ह्रोंसलाइ धोंले म्हाँया लद्।’ चु आज्ञा ङ्हिं भन्दा थेब अरू तोइ आरे।” 
शास्त्रिइ धबै येशूने बिइ, “गुरु, क्‍हिजी छ्याँबै ताँ बिइ, तलेबिस्याँ परमेश्‍वर घ्रि मत्‍त्रे मुँ, खी बाहेक अरू खाबै आरे। 
छतसि क्हिइ ह्रब्दे सेब्दे, खाँब्दे, सैं न्होंउँइँले, खों न्होंउँइँले परमेश्‍वरए म्हाँया लद्। धै ह्रोंसए ङ्‍हेब्मैं ह्रोंसलाइ धोंलेन् म्हाँया लल् त्‍हुम्। चु ताँ ङ्हिं ताँन् खालर्बै ख्रो पिंब् भन्दा थेब् ग।” 
च शास्त्रिइ छले ह्रब् सेल्‍ले ज्वाफ पिंब् थेसि येशूजी चने बिइ, “क्‍हि परमेश्‍वरए ग्याल्सउँइँले ह्रेंगो आरे।” च त्हेसेरो खाबज्यै या येशूने ताँमैं ङ्योएबै आँट आल। 
झाइले येशूजी मन्दिरर लोमिंमा बिइ, “‘परमेश्‍वरजी कुल्मिंबै म्रुँ ख्रीष्‍ट दाऊदए सन्‍तान ग,’ बिसि शास्‍त्रिमैंइ तले बिमुँ? 
परमेश्‍वरए पबित्र प्ल्हजी दाऊदने चु ताँ बिद् बिसि परमेश्‍वरजी कुल्मिंबै म्रुँए बारेर छ बिल, ‘ङइ क्‍हिए शत्तुरमैं क्‍हिए प्‍हले न्‍होंर आथेंन् समा क्‍हि ङए क्‍योलोउँइँ टिद्। बिसि याहवेहजी ङए प्रभुने बिल।’ 
छले दाऊदइ ख्रीष्‍टने ‘ङए प्रभु’ बिम् बिस्‍याँ च म्रुँ खैले दाऊदए सन्‍तान तल् खाँम्?” झाइले म्हिए हुलइ येशूए ताँ सैं तोंन्‍ले थेरिल। 
येशूजी ताँ लोमिंमा छले बिइ, “शास्त्रिमैंने न्हक्रों मिक्रोले टिद्। चमैं म्‍हिमैंइ मान् लरिगे बिसि ह्रिंग्‍यो क्‍वें खिसि सहरजरे छाइ माइ प्ररिम्। 
चमैंइ च्हों धिंजरे नेरो भोज चबै क्‍ल्‍ह्‍योजरे मान् योंरिगे ङ्हाँमुँ। 
चमैंइ ङ्हाँदु म्हरेस्योमैंए क्‍ल्‍ह्‍यो न्‍हें लुडिम्, दिलेया फिब्लो पार्दिसि ह्रिंग्‍यो ह्रिंग्‍यो प्राथना लम्। छाबै म्हिमैंइ परमेश्‍वरउँइँले झन् ल्‍हें दण्‍ड योंब्‍मुँ।” 
येशू मन्दिरर भेटि झोंबै बाकसए चेंदो क्हुँसि म्‍हिमैंइ बाकसर भेटि झोंरिब ङ्‍ह्‍योरिमा प्लोबै म्‍हिमैंइ मुइ ल्‍हें झोंइ। 
झाइले ङ्हाँदु म्हरेस्यो घ्रि खसि क्युराए मुइ ङ्हिफुँ झोंइ। 
छाब् म्रोंसि येशूजी खीए चेलामैं खी ङाँर हुइसि बिइ, “क्ह्रोंसेंन ङ क्हेमैंने बिमुँ, चु बाकसर भेटि झोंबै म्‍हिमैंए न्‍होंरि चु ङ्हाँदु म्हरेस्योइ ताँन् भन्दा ल्‍हें झोंइ। 
तलेबिस्याँ अरू म्‍हिमैंइ खेंमैंने ल्हें मुँबइले ल्हेंन् झोंइ, दिलेया चु म्हरेस्यो ङ्हाँदु तलेया ह्रोंसने तिंफुँइ आचैल्‍ले ताँन् झोंवाइ।” 
