﻿मर्कूस.
10.
झाइले येशू कफर्नहुम ह्‍युल पिसि यर्दन स्‍योंए क्योंजा यहूदीया ह्‍युलर ह्‍याइ। चरै या म्हिए हुल खी ङाँर खागु तखइ। धै सोदाजरे धोंले खीजी धबै चमैंलाइ लोमिंइ। 
येशूलाइ ङो चुबै सैंले कोइ फरिसीमैं येशू ङाँर खसि “खाबज्यै ह्रोंसए प्ह्रेंस्यो वाल् तम् उ आत?” बिसि ङ्योएमा 
येशूजी चमैंने “स्‍योंम्‍बै मोशाइ क्‍हेमैंने तो बिथेंइमुँ?” बिसि ङ्योएइ। 
चमैंइ बिइ, “पार लबै कागत प्‍ह्रिसि च वालेन् तम् बिसि मोशाइ,” बिइमुँ। 
दिलेया येशूजी चमैंने बिइ, “क्‍हेमैंए सैं सारो तबइले मोशाइ क्‍हेमैंने चु छाबै ताँ प्‍ह्रिमिंइ। 
दिलेया ह्‍युल बनेब् ओंनोंन्, ‘परमेश्‍वरजी आमुयुँ नेरो च्हमिरि बनेइ।’ 
‘छतसि मुँयुँमैं ह्रोंसए आबा आमाने फ्रेसि ह्रोंसए प्‍ह्रेंस्‍योने क्ह्रिसि टिरिम्। 
चमैं ङ्हिं घ्रिन् तब्‍मुँ।’ छतसि चमैं ङ्हिं आङिं, दिलेया क्ह्रिसि घ्रिन् तब्‍मुँ। 
छतसि परमेश्‍वरजी त्हुँमिंब्मैं म्‍हिमैंइ फ्रेवाल् आत।” 
येशू धिंर एखबै लिउँइँ चेलामैंइ धबै चु ताँए बारेर खीने ङ्योएइ। 
येशूजी चमैंने बिइ, “ह्रोंसए प्ह्रेंस्यो वासि अर्कोने ब्ह्‍या लब्मैंइ च ओंसोंबै प्ह्रेंस्योए बिरोधर ब्यभिचार लम्। 
छलेन च्हमिरिइ ह्रोंसए प्युँ पिसि अर्कोने ब्ह्‍या लइबिस्‍याँ चज्यै ब्यभिचार लम्।” 
येशूजी कोलोमैं छुइसि आशिक पिंरिगे बिसि म्‍हिमैंइ ह्रोंसए कोलोमैं खी ङाँर पखइ। दिलेया खीए चेलामैंइ “कोलोमैं खी ङाँर पखब आत बिसि चमैंलाइ हौदिइ।” 
छ लब् म्रोंसि येशू ह्रिस खसि चेलामैंने बिइ, “च्योंब कोलोमैं ङ ङाँर खल् पिंन्, चमैंलाइ आक्वेद्, तलेबिस्याँ परमेश्‍वरए ग्याल्स छाबै कोलोमैंलन् ग। 
क्ह्रोंसेंन्ले ङ क्हेमैंने बिमुँ, च्‍योंबै कोलोमैंइ खेंमैंए आबा-आमाए फिर छेनले भर लब् धोंले, परमेश्‍वरए फिर भर थेंसि म्‍हाँदिब्मैंइ मत्‍त्रे परमेश्‍वरउँइँले आशिक योंब्‍मुँ, धै परमेश्‍वरए ग्याल्सर होंब्‍मुँ।” 
झाइले येशूजी च कोलोमैं ख्‍वेसि चमैंए फिर ह्रोंसए यो थेंसि आशिक पिंइ। 
झाइले येशू घ्‍याँर ह्‍यारिमा म्‍हि घ्रि न्हेह्‍यासि येशूए ओंसों च्‍हि तुँसि खीने “ओ स्वाबै गुरु, खोंयोंइ आखाँबै छह् योंबै ल्हागिर ङइ तो लल् त्‍हुम्?” बिसि ङ्योएइ। 
येशूजी चने बिइ, “ङने तले स्वाब बिमुँ? परमेश्‍वर बाहेक अरू खाबै या स्वाब आरे। 
अरूलाइ आसैब, ब्यभिचार आलब, आह्‍योब, स्‍योर आतेब, अरूमैंए मुइ छलेन् आचब, ह्रोंसए आबा-आमाए मान् लब बिसि ठिमर्बै ताँ क्‍हिइ सेइमुँ।” 
झाइले च म्‍हिइ येशूने बिइ, “गुरु, चु ताँमैं ङइ कोलो ओंनोंन् ङिंरिइमुँ।” 
येशूजी म्हाँयाले च ङाँइ ङ्‌ह्‍योसि बिइ, “क्‍हिइ अझै के घ्रि लब चैमुँ: छतसि ह्‍यासि क्‍हिए क्‍ल्‍ह्‍यो न्‍हें ताँन् चुँसि योंबै मुइ ङ्हाँदुमैं पिंन्, छलस्याँ क्‍हिइ स्‍वर्गर सै न्होर ल्हें योंब्‍मुँ। धै खसि ङए लिलि प्रद्,” बिइ। 
चु ताँ थेसि च लि छु लसि दुःख म्हाँदिसि प्रयाइ, तलेबिस्याँ च बेल्‍ले प्‍लोबै म्‍हि मुँल। 
येशूजी छाइ माइ ङ्‌ह्‍योसि खीए चेलामैंने बिइ, “प्‍लोबै म्‍हिमैं परमेश्‍वरए ग्याल्सर होंब बेल्‍ले गारो मुँ।” 
खीए ताँ थेसि चेलामैं प्लेटोयाइ। दिलेया येशूजी धबै चमैंने बिइ, “ओ ङए कोलोमैं, सै न्होरए फिर भर थेब्मैं परमेश्‍वरए ग्याल्सर होंब बेल्‍ले गारो मुँ। 
प्‍लोबै म्‍हि परमेश्‍वरए ग्याल्सर होंब् भन्दा बरु ताए मिउँइँले सलु होंब सजिलो मुँ।” 
छबिमा चेलामैं अचम्‍मा ङ्हाँसि “छ बिस्‍याँ खाब् म्‍हि जोगेल् खाँम्?” बिसि येशूने ङ्योएइ। 
येशूजी चमैं ङाँइ ङ्‌ह्‍योसि बिइ, “म्‍हिइ चु के लल् आखाँ, दिलेया परमेश्‍वरजी लल् खाँम्, तलेबिस्याँ परमेश्‍वरजी तोन्दोंरि सै लमिंल् खाँम्।” 
पत्रुसइ येशूने बिइ, “ङ्‌ह्‍योद्, ङिइमि तोन्दोंरि सै वाथेंसि क्‍हिए लिलि ल्‍हैदिइमुँ।” 
येशूजी बिइ, “क्ह्रोंसेंन्ले ङ क्हेमैंने बिमुँ, ङए लिलि प्रबर नेरो ङउँइँले खबै सैं तोंबै ताँ बिप्रमा खाबइ ह्रोंसए धिं नाँ, आघें-अलि, अना-अङाँ, आबा-आमा, प्‍हसे, क्‍ल्‍ह्‍यो-न्‍हें वाथेंमुँ, 
चइ दुःख सैदिल् त्‍हुलेया प्र गुणा धिं, आघें-अलि, अना-अङाँ, आबा-आमा, प्‍हसे, क्‍ल्‍ह्‍यो न्‍हें चु छ्‍हर्न योंम्। च्‍हौ मत्‍त्रे आङिं, लिउँइँबै छ्‍हरै या खोंयोंइ आखाँबै छह् योंब्‍मुँ। 
तोगो थेब् तदा ङ्हाँब्‍मैं च्‍योंब् तब्‍मुँ, धै तोगो च्‍योंब तदा ङ्हाँब्‍मैं थेब तब्‍मुँ।” 
झाइले खेंमैं यरूशलेम सहरउँइँ ह्‍यारिमा। येशू ओंसों ओंसों प्ररिल। चेलामैं प्लेटोरिल, धै लिलि खबै म्‍हिमैं बिस्याँ ङ्हिंरिल। येशूजी धबै च च्युसे ङ्हिं चेलामैं खाबै आरेबै क्ल्ह्‍योर बोसि खीए फिर तल् त्‍हुबै ताँमैं बिबर होंइ: 
“थेद्, ङ्यो तोगो यरूशलेमउँइँ ह्‍यारिइमुँ। चर फेनेसि म्हिए च्ह ख्रो पिंबै खेगि चिब्मैं नेरो शास्‍त्रिमैंए योर पिंवाब्मुँ। झाइले ङ सिल् त्‍हुबै दण्‍ड पिंल् त्हुम् बिसि चमैंइ अरू ह्रेंमैंए योर सैबर पिंवाब्‍मुँ। 
चमैंइ ङ थुइब्‍मुँ, बिल्‍लि लब्‍मुँ, बर्साइ ल्हिब्‍मुँ धै सैवाब्‍मुँ। दिलेया सोंरों लिउँइँ ङ धबै सोगों तसि खब्मुँ।” 
झाइले जब्दियाए च्‍हमैं ङ्हिं याकूब नेरो यूहन्‍ना येशू ङाँर खसि बिइ, “ओ गुरु, ङिइ क्हिने तो ह्रिलेया ङिए ल्हागिर लमिंन्।” 
खीजी चमैंने “क्‍हेमैंए ल्हागिर ङइ तो लमिंरिगे बिब क्हेमैंए सैं मुँ?” बिसि ङ्योएइ। 
चमैंइ खीने बिइ, “क्‍हि म्रुँ तसि थेबै मान योंबै राजगद्दिर क्हुँमा ङि ङ्हिंरि घ्रि क्‍हिए क्‍योलोउँइ, घ्रि त्हेब्रेउँइँ क्हुँल् पिंनुँ।” 
छबिमा येशूजी चमैंने बिइ, “क्‍हेमैंइ ह्रिबै सै क्‍हेमैंन आसेइमुँ। ङइ नोब् धों तबै दुःख क्‍हेमैंइ नोल् खाँम्‍मा? ङइ किंब् धों तबै बप्‍तिस्मा क्‍हेमैंइ किंल् खाँम्‍मा?” 
चमैंइ खीने, “ङिइ खाँम्!” बिइ। येशूजी चमैंने बिइ, “ङइ नोब् धोंबै दुःख क्हेमैंज्यै या नोब्‍मुँ, धै ङइ किंब् धोंबै बप्‍तिस्मा क्‍हेमैंज्यै या किंब्‍मुँ। 
दिलेया ङए क्‍योलोउँइँ नेरो त्हेब्रेउँइँ खाब् टिल् योंम्, च ङइ बिसि आत, परमेश्‍वरजी खाबए ल्हागिर तयार लथेंइमुँ चमैंन योंम्।” 
चु ताँ थेसि अरू चेलामैं च्‍यु याकूब नेरो यूहन्‍नाने ह्रिस खइ। 
छतमा येशूजी चमैं खी ङाँर हुइसि बिइ, चु ह्‍युलर ग्याल्स लबै म्‍हिमैंइ ह्रोंसए जनता दबिदिसि थेबै हगले शासन लम्, चु ताँ “क्‍हेमैंइ सेइमुँ। 
दिलेया क्‍हेमैंए न्होंरि बिस्याँ छ लब् आत। क्‍हेमैंए न्होंरि थेब् तदा ङ्हाँब्मैंइ, अरूमैं ल्होल् त्‍हुम्। 
छलेन क्हेमैंए न्होंरि ताँन् भन्दा थेब तदा ङ्हाँबै म्हि ताँनए केब्छैं तल् त्‍हुम्। 
तलेबिस्याँ म्हिए च्ह मान म्हैबर युब आङिं, दिलेया म्हिमैं ल्होबर नेरो ल्‍हें म्‍हिमैंए पापउँइँले फ्रेमिंबै ल्हागिरि पापए सै फोबर ह्रोंसए ज्यु पिंबर युब् ग।” 
च लिउँइँ खेंमैं यरिहो बिबै नाँसर फेखइ, धै येशू ह्रोंसए चेलामैं नेरो म्हिए हुलने यरिहोउँइँले त्‍होंह्‍यामा तिमैए च्‍ह बारतिमै बिबै कन घ्याँए रेर क्हुँरिल। 
चइ खी नासरतर्बै येशू मुँन बिब् थेसि “ओ दाऊदए च्ह येशू, ङए फिर ल्हयो खमिंन्,” बिसि ओरबर होंइ। 
छले कै तेमा ल्‍हें म्‍हिमैंइ चने “तोइ आबिद्,” बिसि हौदिइ। दिलेया च म्‍हि झन् “ओ दाऊदए च्ह, ङए फिर ल्हयो खमिंन्,” बिसि ओरइ। 
झाइले येशू चर रासि “चलाइ चुर हुइपउ,” बिइ। म्‍हिमैंइ च कनने “भोंसि तद्, रेद्, खीजी क्‍हि हुइरिइमुँ युन्ले खो,” बिइ। 
छ बिब् थेसि च कनइ ह्रोंसए बख्खु भ्‍योंवासि येशू ङाँर प्रखइ। 
“क्‍हिए ल्हागिर ङइ तो लमिंरिगे ङ्हाँइमुँ?” बिसि येशूजी चने ङ्योएमा च कनइ खीने बिइ, “ओ गुरु, ङए मि म्रोंल् खाँब् तरिगे।” 
झाइले येशूजी चने बिइ, “ह्‍याद्! क्‍हिए बिश्‍वासइ क्हि सयाइमुँ।” छ बिबै तोदोंन् चए मि म्रोंल् खाँब् तसि येशूए लिलि प्रयाइ। 
