﻿मर्कूस.
9.
झाइले खीजी चमैंने बिइ, “क्ह्रोंसेंन ङ क्हेमैंने बिमुँ, चुर मुँबै म्‍हिमैं न्‍होंरि को-कोइ परमेश्‍वरए ग्याल्स शक्‍तिर युब् आम्रोंन् समा सिरिब् आरे।” 
येशूजी छ बिबै टुरो लिउँइँ खीजी पत्रुस, याकूब नेरो यूहन्‍ना बोसि नुबै कोंर म्हि आरेबै क्ल्ह्‍योर ह्‍याइ, चर चेलामैंइ येशूए क्हो फेर्दियाब् म्रोंइ। 
खीए क्‍वें या बेल्‍ले चारसि फोस्रे ब्योंब् तयाइ, छले छेन्ले ह्‍युलर्बै खाबज्यै या ख्रुल् आखाँ। 
चमैंइ चर स्‍योंम्‍बै अगमबक्‍तामैं मोशा नेरो एलिया येशूने ताँ लरिब् म्रोंइ। 
पत्रुसइ येशूने बिइ, “ओ गुरु, ङ्यो चुर टिब छ्याँब मुँ! ङिइ चुर टिबै क्ल्ह्‍यो सौंलो बनेम् ओ? घ्रि क्‍हिए ल्हागिर, घ्रि मोशाए ल्हागिर, घ्रि एलियाए ल्हागिर।” 
चमैं बेल्‍ले ङ्हिंरिल। छतसि तो बिल् त्‍हुम् बिसि चइ था आसेल। 
च तोदोंन् न्‍हाँम्‍स्यो खसि खेंमैं हुवाइ, धै न्हाँम्स्यो न्होंउँइँले “चु ङइ खोबै च्‍ह ग, क्‍हेमैंइ चुए ताँ थेद् बिबै कै थेइ।” 
छ बिब् थेसि छाइ माइ ङ्‌ह्‍योमा चमैंइ येशू मत्‍त्रे खेंमैंने म्रोंइ अरू खाबै आम्रों। 
झाइले खेंमैं कोंउँइँले क्‍युरु युरिमा येशूजी चमैंने “म्हिए च्ह सिसि धबै सोगों आतन् समा क्हेमैंइ कोंर म्रोंबै ताँमैं खाब्ने या आबिद् ओ,” बिइ। 
खीजी बिबै ताँ चमैंइ अरूमैंने आबि, दिलेया सिसि धबै सोगों तब् बिब तो जा? बिसि खें-खेंमैंन् ताँ लबर होंइ। 
च लिउँइँ चमैंइ “‘परमेश्‍वरजी कुल्मिंबै म्रुँ ख्रीष्‍ट युब् भन्दा ओंसों एलिया युल् त्‍हुम्,’ बिसि शास्‍त्रिमैंइ तले बिमुँ?” बिसि येशूने ङ्योएइ। 
येशूजी बिइ, “क्‍ह्रोंसेंन ख्रीष्‍ट युब् भन्दा ओंसोंन् एलिया युसि न्होंयाबै तोन्दोंरि सैमैं क्योंएँमिंम्। दिलेया म्हिए च्हजी बिस्याँ ल्‍हें दुःख सैदिल् त्‍हुब्मुँ, धै म्हि आच्हिन् तब्मुँ बिसि परमेश्‍वरए छ्वेर तले प्ह्रिइमुँ? 
दिलेया ङ क्हेमैंने बिमुँ, एलिया युल् खाँइ, धै खीए बारेर परमेश्‍वरए छ्वेर प्‍ह्रिब् धोंले म्हिमैंइ तो लदा ङ्हाँमुँ चन् लइ।” 
झाइले खेंमैं अरू चेलामैं ङाँर एखमा चेलामैंए खागु म्हिए हुल रारिब नेरो को-कोइ शास्‍त्रिमैंइ चेलामैंने ताँमैं ङ्योएरिब् म्रोंइ। 
म्हिए हुलइ येशू म्रोंबै तोदोंन् बेल्‍ले अचम्‍मा ङ्हाँह्‍याइ, धै येशू ङाँर न्हेह्‍यासि खीए मान लइ। 
येशूजी म्हिए हुलने “क्‍हेमैंइ चु चेलामैंने तो ङ्योएरिल?” बिइ। 
च म्हि हुल न्‍होंउँइँले म्‍हि घ्रिइ येशूने बिइ, “गुरु, ङए च्‍ह मोंइ स्‍यासि पोंल् आखाँइँमुँ। छतसि क्‍हि ङाँर पखइमुँ। 
मोंइ स्‍यामा ङए च्ह सर प्योवाम्, सुँउँइँले पिबि त्होंम्, धै स ह्रासि कित्रि मित्रि तयाम्। ङइ क्‍हिए चेलामैंने चु मों ल्‍हामिंन् बिसि यो छ्युँ लल। दिलेया चमैंइ ल्हाल् आखाँल।” 
झाइले येशूजी चमैंने बिइ, “च्या, क्‍हेमैं कति बिश्‍वास आलबै म्‍हिमैं मुँन! ङ क्‍हेमैंने कति समा टिल् त्‍हुम्? ङइ क्‍हेमैं खोंयों समा सैदिल् त्‍हुम्? च कोलो ङ ङाँर पउ।” 
चमैंइ च कोलो येशूए ङाँर पखइ। येशू म्रोंबै तोदोंन् च कोलो स्‍याबै मोंइ च कोलोलाइ स्याल म्हाल लसि सर प्योवामा कोलोए सुँउँइँले पिबि त्होंसि पटाँपटाँ तबर होंइ। 
येशूजी चए आबाने “खोंयोंसेरो चु कोलो छ तब् जा?” बिसि ङ्योएमा चइ बिइ, “च्‍युगुथिरि कोलो ओंनों ग। 
च मोंइ ल्‍हें खे चु सैल् म्हैइ। खोंयों मिर झोंवामल, खोंयों क्‍युर भ्‍योंवामल। ओ गुरु, क्‍हिजी चु कोलो तोइ लमिंल् खाँस्‍याँ गार आम्हाँदिल्‍ले ङि ल्होमिंनु।” 
येशूजी चने बिइ, “‘क्‍हिजी लमिंल् खाँस्याँ’ बिसि तले बिल? ङए फिर बिश्‍‍वास लब्मैंए ल्हागिर तोन्दोंरि सै तल् खाँम्।” 
झाइले च कोलोए आबाइ युन्ले थेबै कैले बिइ, “ङइ क्हिए फिर बिश्‍वास लम्, ङए बिश्‍वास आभोंमा ङए बिश्‍वास भोंब लमिंन्।” 
च्हमन् म्हिए हुल खी ङाँइ न्हेखरिब् म्रोंसि येशूजी च मोंने “ओ न्‍ह आथेबै लडा मों, ङ क्‍हिने बिमुँ, च कोलोउँइँले त्‍होंखो, तारे धबै खोंयोंइ च कोलोलाइ स्याल् आयों बिसि,” हौदिइ। 
छबिमा मोंइ च कोलो स्यालाम्हाला लवासि थेबै कैले च कोलोउँइँले त्‍होंह्‍याइ। छलमा च कोलो सियाब् धोंन् तयाइ। छ तब् म्रोंमा ल्‍हें म्‍हिमैंइ “कोलोम् सियाइ बिबर,” होंइ। 
दिलेया येशूजी चए यो क्‍हासि रेमिंमा च कोलो सोगों तयाइ। 
येशू धिंर ह्‍याबै लिउँइँ खीए चेलामैंइ खाबज्यै आसेल्‍ले खीने “ङिइ च मों तले ल्‍हाल् आखाँगे?” बिसि ङ्योएइ। 
येशूजी चमैंने बिइ, “छाबै खालर्बै मों प्राथनाइ बाहेक अरू तोइ ललेया ल्‍हाल् आखाँ।” 
झाइले येशू नेरो खीए चेलामैं च क्‍ल्‍ह्‍यो पिसि गालील ह्‍युल ततै ह्‍याइ। खेंमैं खनिर मुँ बिसि खाबज्यै आसेरिगे बिब येशूए सैं मुँल, 
तलेबिस्याँ खीजी ह्रोंसए चेलामैंने लोमिंबै तोंन् मुँल। खीजी चमैंने बिइ, म्हिए च्ह क्हासि म्‍हिमैंए योर पिंवाब्मुँ, धै चमैंइ खी सैवाब्‍मुँ, दिलेया सिबै सोंरो लिउँइँ धबै खी सोगों तसि खब्मुँ। 
दिलेया खीजी बिबै चु ताँ चेलामैंइ क्‍होल् आखाँ, धै ङ्हिंसि खीने ङ्योएल् आखाँ। 
झाइले खेंमैं कफर्नहुम बिबै क्ल्ह्‍योर फेखइ, धै धिं न्‍होंर मुँमा येशूजी चेलामैंने “घ्‍याँर खरिमा क्‍हेमैंइ तो ताँमैं लल?” बिसि ङ्योएइ। 
दिलेया चमैं तोइ आबिल्‍ले टिइ, तलेबिस्याँ घ्‍याँर खरिमा चमैंइ “ङ्योए न्‍होंर खाब् थेब् जा?” बिसि खें-खेंमैंन् ताँ लरिल। 
झाइले येशू क्हुँसि च्युसे ङ्हिं चेलामैं खागु लसि चमैंने बिइ, “थेब तदा ङ्हाँबै म्‍हि, ताँन् भन्दा च्‍योंब् तसि ताँनए सेवा लल् त्‍हुम्।” 
झाइले खीजी कोलो घ्रि चेलामैंए म्‍हाँजोर पखसि च कोलो ख्वेसि चमैंने बिइ, 
“ङए मिंर छाबै कोलो घ्रिलाइ म्हाँया लब्मैंइ, ङलाज्यै म्हाँया लमुँ। ङलाइ म्हाँया लब्मैंइ ङलाइ मत्‍त्रे आङिं, ङ कुल्‍मिंबै परमेश्‍वर आबालाज्यै या म्हाँया लम्।” 
यूहन्‍नाइ येशूने बिइ, “ओ गुरु, म्‍हि घ्रिइ क्‍हिए मिं किंसि मोंमैं ल्‍हारिब ङिइ म्रोंइ। ङिइ चने ‘छाबै के लल् आयों’ बिसि लल् आपिं, तलेबिस्याँ च ङ्योए टोलिर्बै म्‍हि आङिंल।” 
दिलेया येशूजी बिइ, “चलाइ छ आलद् आबिद्, तलेबिस्याँ ङए मिंर छाबै औदिबै के लबै म्‍हिइ ङए बारेर तोइ आछ्याँबै ताँमैं युन्ले पोंल् आखाँ। 
तलेबिस्याँ ङ्योए बिरोध आलबै म्हि ङ्योए टोलिर्बै म्‍हि धों तबन् ग। 
झाइले खाबइ ‘चुम् येशू ख्रीष्‍टए म्‍हि ग’ बिसि क्‍हेमैं क्‍यु थुँल् पिंलेया, क्‍ह्रोंसेंन ङइ क्‍हेमैंने बिमुँ, च म्‍हिइ खैले बिलेन ह्रोंसइ योंल् त्‍हुबै इनाम योंब्मुँ।” 
येशूजी धबै बिइ, “ङए फिर बिश्‍वास लब्‍मैंए न्‍होंरि खाबइ ङ ङाँइँले म्हि घ्रि फ्रेवामुँ, च केए थेबै सजैं योंब् भन्दा बरु थेबै ह्रेंदो चए खरिर च्‍योसि तालर भ्‍योंवाब च म्‍हिए ल्हागिर छ्याँब तमल। 
क्हिए योइ क्‍हि पापर च्होवाम् बिस्‍याँ च यो थोवाद्। यो ङ्हिंन ङ्हिंन् तसि नर्गर्बै मिर ह्‍याब् भन्दा बरु डुँड तनाबिलेया खोंयोंइ आखाँबै छह् योंब क्हिए ल्हागिर छ्याँब तम्। 
चर्बै प्हुलुँ खोंयोंइ आसि, चर्बै मि या खोंयोंइ आसि। 
छलेन क्‍हिए प्‍हलेइ क्‍हि पापर च्होवाम् बिस्‍याँ, च प्‍हले थोवाद्। प्‍हले ङ्हिंन ङ्हिंन् तसि नर्गर ह्‍याब् भन्दा बरु डुँड तनाबिलेया खोंयोंइ आखाँबै छह् योंब क्हिए ल्हागिर छ्याँब तम्। 
नर्गर्बै प्‍हुलुँइ म्‍हि चम्, चर्बै प्हुलुँ खोंयोंइ आसि, चर्बै मि या खोंयोंइ आसि। 
छलेन क्‍हिए मिइ क्‍हि पापर च्होवाम् बिस्‍याँ, च मि ट्हुइ भ्‍योंवान्। मि ङ्हिंन ङ्हिंन् तसि नर्गर ह्‍याब् भन्दा मि घ्रि मत्‍त्रे तनाबिलेया परमेश्‍वरए ग्याल्सर ह्‍याल् योंब क्हिए ल्हागिर छ्याँब तम्। 
नर्गर्बै प्‍हुलुँइ म्‍हि चम्, चर्बै प्हुलुँ खोंयोंइ आसि, चर्बै मि या खोंयोंइ आसि। 
“चजइ चबै सैमैं क्राँल् आलब् धोंले ताँन् म्‍हिमैंलाइ मिइ जाँच लब्मुँ। 
चज लिंबै सै ग, चए स्वाद् म्हह्‍याइ बिस्याँ च तोइ लिंन् लब? च केर आफेब तइ। छतसि चज लिंब् तब् धोंले क्‍हेमैंए न्होंरि क्ह्रिसि टिद्। छले क्‍हेमैं क्ह्रिसि टिद्।” 
