﻿मर्कूस.
8.
च त्हे लिउँइँ धबै म्‍हिए हुल येशू ङाँर खागु तखइ। दिलेया चमैंने चबै सै तोइ आरेमा येशूजी चेलामैं खी ङाँर हुइसि बिइ, 
“चु म्हिए हुल म्रोंसि ङ ल्‍हयो खम्, तलेबिस्याँ चुमैं ङने बालु मुँब तिंयाँ सोंरो तइ। चुमैंने चबै सै तोइ आरे। 
चुमैं छलेन् तोइ आचल्‍ले धिंर कुलइ बिस्‍याँ घ्‍याँर्न फो ख्रेंसि मुर्छा तब्मुँ। तलेबिस्याँ को-कोइम् ह्रेंगोउँइँले खबै म्‍हिमैं मुँ।” 
चेलामैंइ खीने बिइ, “चु म्‍हि आटिबै क्‍ल्‍ह्‍योर चुमैंलाइ खैले चल् पिंल् खाँमुँ?” 
येशूजी चमैंने “क्‍हेमैंने क्‍हें कति पो मुँ?” बिसि ङ्योएमा चमैंइ “क्हें ङिपो मुँ,” बिइ। 
येशूजी म्हिए हुल सर क्हुँबर ल्हैदिइ। धै क्‍हें ङिपो किंसि परमेश्‍वरलाइ धन्‍यबाद पिंसि क्‍हें लुँइ। धै “म्‍हिमैं चुमिंन्” बिसि चेलामैंने पिंइ। येशूजी बिब् धोंले चमैंइ म्‍हिमैंलाइ चुमिंइ। 
चमैंने च्‍युगुदे ताँग या मुँल। छतसि परमेश्‍वरलाइ धन्‍यबाद पिंसि येशूजी चेलामैंने चुमिंबर ल्हैदिइ। 
झाइले म्हिमैंइ म्रेंन्‍ले चइ। चमैंइ चल् खाँबै लिउँइँ चेलामैंइ क्हें लुँठेमैं खागु लमा ड्हलो ङि प्‍लिंइ। 
चर हजार प्‍लिदे म्‍हिमैं मुँल। झाइले येशूजी चमैं खेंमैंए धिंर कुलइ। 
च तोदोंन् येशू खीए चेलामैंने डुँङ्गार क्रेसि दलमनुथा बिबै क्ल्ह्‍योर ह्‍याइ। 
फरिसीमैं येशू ङाँर खसि “क्ह्रोंसंन क्हि स्वर्गउँइँले युब् ग बिस्याँ औदिबै चिनु लसि उँइँन्,” बिसि प्होंबर होंइ। 
दिलेया खीए सैं नसि येशूजी बिइ, “तिंजोरोबै म्‍हिमैंइ तले औदिबै चिनु म्‍हैम्? क्‍ह्रोंसेंन् ङ क्‍हेमैंने बिमुँ, तिंजोरोबै म्हिमैंलाइ ङइ तोइ चिनु उँइँरिब् आरे।” 
छ बिसि येशू चमैं वाथेंसि डुँङ्गार क्रेसि धबै तालए क्‍योंजा ह्‍याइ। 
येशूए चेलामैंइ डुँङ्गार ह्‍यामा चबै सै बोब म्‍लेयान चमैंने क्हें घ्रि मत्‍त्रे मुँल। 
छले ह्‍यारिमा येशूजी खीए चेलामैंने लोदा सैंदा लसि बिइ, “फरिसीमैं नेरो हेरोद म्रुँए क्हेंर झोंबै प्लेढाउँइँले न्ह क्रों मि क्रोंले टिद्।” 
छबिमा “ङ्योने क्हें आरेमा प्रभुजी छ बिइ उ तो?” बिसि चमैंइ खें-खेंमैं ताँ लबर होंइ। 
येशूजी चमैंए ताँ था सेसि चमैंने बिइ, “क्‍हेमैंने चबै सै आरे बिसि तले ताँ लल? ङ खाब् जा बिसि क्‍हेमैंइ अझै आसे वा? अझै आक्‍हो वा? क्‍हेमैंए सैं अझै सारोन् मुँ वा? 
क्‍हेमैंए मि मुँलेया तले आम्रों? क्‍हेमैंए न्‍ह मुँलेया तले आथे? क्‍हेमैंइ तोइ आचि वा? 
ङइ क्‍हें ङ्‌हपोइ हजार ङ्‌ह म्‍हिमैंलाइ म्रेंन्ले चल् पिंमा क्हेमैंइ ङैबै क्हें लुँठेमैं खुमा कति ट्हलो प्‍लिंल?” च चेलामैंइ येशूने बिइ, “च्युसे ङ्हिं ट्हलो।” 
छलेन “क्‍हें ङिपोइ हजार प्‍लि म्‍हिमैं म्रेंन्ले चल् पिमा क्हेमैंइ कति ट्हलो खागु लल?” चमैंइ बिइ, “ट्हलो ङि प्लिंल।” 
येशूजी चमैंने बिइ, “क्‍हेमैंइ अझै आक्‍हो वा?” 
च लिउँइँ खेंमैं बेथसेदा बिबै क्‍ल्‍ह्‍योर फेखमा चर म्‍हिमैंइ मि आम्रोंबै म्हि घ्रि येशू ङाँर पखसि “चुए मि म्रोंबै ल्हागिर क्हिजी छुइमिंन्,” बिसि यो छ्युँ लइ। 
छलमा येशूजी च मि आम्रोंबै म्‍हिए योर क्‍हासि नाँसउँइँले बैरु बोइ। झाइले चए मिर तु फोमिंसि चए मिर ह्रोंसए यो थेंसि “क्‍हिइ म्रोंल् खाँम् उ आखाँ?” बिसि चने ङ्योएइ। 
झाइले ताइ ङ्‌ह्‍योसि चइ बिइ, “ङइ म्‍हिमैं म्रोंल् खाँम्, दिलेया चमैं सिं धुँ धोंले प्ररिब् म्रोंम्।” 
छबिमा येशूजी धबै च म्‍हिए मिर छुइमा च म्‍हिइ ङ्‌ह्‍योइ,धै छेनाले म्रोंल् खाँब् तइ। 
च लिउँइँ येशूजी च म्‍हिने “नाँ-नाँसर खनिरै आहोंल्‍ले सरासर धिंर ह्‍याद्,” बिसि कुलइ। 
झाइले येशू नेरो खीए चेलामैं कैसरिया फिलिप्‍पी ह्‍युलर्बै नाँस नाँसउँइँ ह्‍याइ। छले घ्‍याँर ह्‍यारिमा येशूजी खीए चेलामैंने “म्‍हिमैंइ ङलाइ खाब् बिम्?” बिसि ङ्योएइ। 
चेलामैंइ बिइ, “कोइ ‘बप्‍तिस्‍मा पिंबै यूहन्‍ना’ बिम्, कोइ ‘स्‍योंम्‍बै एलिया ग,’ बिम्, कोइ ‘स्‍योंम्‍बै अर्को अगमबक्‍ता घ्रि ग’ बिम्।” 
येशूजी चमैंने “क्‍हेमैंइ ङलाइ खाब् बिम्दि?” बिसि ङ्योएमा। पत्रुसइ येशूने बिइ, “क्‍हिम् परमेश्‍वरजी कुल्मिंबै म्रुँ ख्रीष्‍ट ग।” 
झाइले येशूजी चमैंने “चु ताँ खाबलाज्यै या आबिद्,” बिइ। 
झाइले येशूजी चेलामैंने “म्हिए च्हजी ल्‍हें दुःख सैदिल् त्‍हुम्। चिबनाँब्मैं, ख्रो पिंबै खेगि चिब्मैं नेरो शास्‍त्रिमैंइ ङ म्‍हि आच्‍हिसि सैबर ल्हैदिम्। दिलेया सिबै सोंरोर ङ धबै सोगों तसि रेखब्मुँ बिसि लोमिंबर होंइ।” 
येशूजी चु ताँ छेनाले क्होल्‍‍ले बिमिंइ। दिलेया पत्रुसइ येशू दे क्‍याइ बोसि “तले छाबै ताँ लल?” बिसि हौदिबर होंइ। 
दिलेया येशू लिग्‍याँ तुसि चेलामैंउँइँ ङ्‌ह्‍योसि पत्रुसने “ओ दुष्‍ट, ङ ङाँइँले स्‍योह्‍याद्! तलेबिस्याँ क्‍हि परमेश्‍वरए ताँ आङिं, दिलेया म्‍हिइ मैंब् धोंले मैंमना,” बिसि हौदिइ। 
झाइले येशूजी खीए चेलामैं नेरो म्हिए हुल खी ङाँर हुइसि बिइ, “खाब् मुँलेया ङने बालु प्रबै सैं मुँ बिस्‍याँ चइ ज्युए म्हाँया आलरिगे बरु क्रूस नोसि ङने बालु प्ररिगे। 
तलेबिस्याँ खाबइ ह्रोंसए ज्युए म्हाँया लमुँ, चइ खोंयोंइ आखाँबै छ्ह आयों, छलेन ङउँइँले खबै सैं तोंबै ताँ बिप्रमा ह्रोंसए ज्यु नास तयालेया चइ खोंयोंइ आखाँबै छ्ह योंब्मुँ। 
तलेबिस्याँ म्हिइ ह्‍युलर्बै तोन्दोंरि सैं योंलेया खोंयोंइ आखाँबै छह् योंल् आखाँ बिस्‍याँ चलाइ तोए फायदा तम्? फायदा आरे! 
म्हिइ धबै खोंयोंइ आखाँबै छह् योंबै ल्हागिर तो पिंल् खाँमुँ? 
छतसि खाबइ चु आछ्याँबै पापि जुगरि ङ नेरो ङए ताँ थेसि फापिमुँ, ङ म्हिए च्ह या ह्रोंसए आबाजी पिंबै मान नेरो पबित्र स्‍वर्गदूतमैंने बालु चु ह्‍युलए निसाफ लबर युमा च म्‍हि म्रोंसि ङै या फा पिब्‍मुँ।” 
