﻿मर्कूस.
3.
येशू च्हों धिंर धबै ह्‍यामा चर यो कारयासि ओलेल् आतबै म्‍हि घ्रि मुँल। 
“के लल् आतबै प्रिबै त्हिंइरै येशूजी च म्‍हि सल् लमिंम् उ?” बिसि छ्याब् ल्‍हैदिबै सैंले को-कोइ म्हिमैं येशूए छैं लरिल। 
येशूजी च यो ओलेल् आतबै म्‍हिने, “क्‍हि छुइ खो,” बिइ। 
च लिउँइँ येशूजी चर मुँब्‍मैंने बिइ, “प्रिबै त्हिंइर परमेश्‍वरए छ्वेर बिब् धोंले खैबै के लब छ्याँब मुँ, छ्याँबै के लब् उ, आछ्याँबै के लब? म्‍हि जोगेदिब् उ, नास लब, तो छ्याँब मुँ?” छबिमा चर्बै म्‍हिमैं तोइ आबिल्‍ले टिरिइ। 
च म्‍हिमैंए छाबै सारो सैं म्रोंसि येशूए सैं नसि ह्रिस खइ। धै चर खागु तबै म्हिमैं ङाँइ ङ्‌ह्‍योसि च नबै म्‍हिने “क्‍हिए यो स्‍योंन्!” बिमा च म्‍हिइ यो स्‍योंइ। धै स्योंबै तोदोंन् चए यो सयाइ। 
छतब् म्रोंसि यहूदी ठिम बेल्‍ले छेनाले म्हाँदिबै टोलिर्बै फरिसीमैं च्हों धिंउँइँले बैरु त्‍होंइ ह्‍यासि येशूलाइ खैले सैले बिसि हेरोद म्रुँए म्हिमैंने सल्‍ला लबर होंइ। 
च लिउँइँ येशू ह्रोंसए चेलामैंने तालउँइँ ह्‍यामा चर म्हिए हुल येशूए लिलि खइ। गालील ह्‍युलउँइँले, यहूदीया ह्‍युलउँइँले, 
यरूशलेम सहरउँइँले, इदुमिआ ह्‍युलउँइँले, यर्दन क्‍योंजाउँइँले, टुरोस नेरो सीडोन बिबै सहरजरेबै ल्हें म्हि येशूजी लबै औदिबै छ्याँबै केमैंए बारेर थेसि खी ङाँर खइ। 
म्हिए हुलइ खीलाइ आप्‍लेरिगे बिसि येशूजी ह्रोंसए ल्हागिर चेलामैंने डुँङ्गा पखबर ल्हैदिइ। 
तलेबिस्याँ खीजी ल्‍हें नबै म्‍हिमैं सल् लमिंल, छतसि नब् छब्मैंइ येशूलाइ छुइबै ल्हागिर क्हि खगा ङ खगा लरिल। 
मोंइ स्‍याबै म्‍हिमैंइ येशूलाइ म्रोंसि पत्खु तसि “क्‍हि परमेश्‍वरए च्‍ह ग बिसि चिरमल।” 
दिलेया येशूजी च मोंमैंने हौदिसि “ङ खाब् जा बिसि क्हेमैंइ खाबलाज्यै आबिद्,” बिइ। 
च लिउँइँ येशू कोंर ह्‍यासि खीजी त्हाँबै चेलामैं हुइमा चमैं येशू ङाँर खइ। 
खीने बालु टिबर नेरो परमेश्‍वरउँइँले खबै सैं तोंबै ताँ बिप्रबर येशूजी च्युसे ङ्हि चेलामैं त्हाँइ। 
धै मोंमैं ल्‍हाबै हग या चेलामैंलाइ पिंइ। 
च च्युसे ङ्हिं चेला चिब्मैंए मिं छाब् मुँल: सिमोन, चए मिं येशूजी पत्रुस थेंइ, 
जब्दियाए च्‍ह याकूब नेरो याकूबए अलि यूहन्‍ना। येशूजी चमैंए मिं बोअनरिगेश थेंइ, चए अर्थ मु ङ्‌हेबए च्हमैं ग। 
झाइले अन्‍द्रियास, फिलिप, बारथोलोमाइ, मत्ती, थोमा, अल्‍फयसए च्‍ह याकूब, थेदियास, सिमोन कनानी, 
छलेन येशूलाइ धोका पिंसि क्हाल् पिंबै यहूदा इस्‍करियोत। 
च लिउँइँ येशू धिंर ह्‍यामा चर म्हिए हुल खागु तखइ। छतमा येशू नेरो खीए चेलामैंइ चब् चलै आयों। 
चु ताँ थेसि येशूए परवाइ खी किंबर खइ, तलेबिस्याँ म्हिमैंइ “येशूए सैं क्ल्ह्‍योर आरे” बिमल। 
यरूशलेमउँइँले खबै को-कोइ शास्‍त्रिमैंइ “येशूने बालजिबुल बिबै मों मुँ, च मोंमैंए चिबउँइँले शक्‍ति योंसि चइ मोंमैं ल्‍हाल् खाँमना बिसि छ्याब् ल्हैदिइ!” 
छ बिब् थेसि येशूजी चमैं खी ङाँर हुइसि ताँ क्होमिंबै ल्हागिर चु अहान् बिइ, “दुष्‍टइ खैले दुष्‍ट ल्‍हाल् खाँमुँ? 
ह्‍युल घ्रिर्बै म्हिमैं आक्‍ह्रिस्‍याँ च ह्‍युल लिउँइँ समा टिक्दिल् आखाँ। 
छलेन धिं घ्रिर्बै म्‍हिमैं या आक्‍ह्रिस्‍याँ च धिं लिउँइँ समा टिक्दिल् आखाँ। 
च धोंलेन् दुष्‍ट ह्रोंसनेन् आक्‍ह्रिस्‍याँ चै या लिउँइँ समा टिक्दिल् आखाँ, छतसि च युनन् नास तयाब्मुँ। 
“खाबज्यै या भोंबै म्‍हिए धिंर होंसि चर्बै सैमैं ह्‍योदा ङ्हाँस्याँ, चइ ओंसों च भोंबै म्‍हि फैथेंल् त्‍हुम्, धै बल्‍ल ह्‍योल् खाँम्। 
“क्ह्रोंसेंन ङ क्हेमैंने बिमुँ, म्‍हिमैंइ लबै पापमैं नेरो परमेश्‍वरए बिरोधर खैबै ताँमैं पोंलेया क्षमा योंल् खाँम्, 
दिलेया परमेश्‍वरए पबित्र प्ल्हए बिरोधर पोंब्मैंइ क्षमा योंल् आखाँ। च खोंयोंन् बिलै दोषिन् ठर्दिब्मुँ।” 
शास्‍त्रिमैंइ खीने बालु मों मुँ बिल, छतसि येशूजी चु ताँ बिइ। 
झाइले येशूए आमा नेरो अलिमैं चर खइ, धै बैरुन् रासि येशूलाइ हुइबर ल्हैदिइ। 
येशूए कारग्युले म्हिए हुल मुँल, च म्हिए हुल न्होंर्बै म्हिमैंइ बिइ, “ओ गुरु, क्‍हिए आमा नेरो अलिमैंइ क्‍हिलाइ बैरु हुइमुँ।” 
दिलेया येशूजी चमैंने बिइ, “ङए आमा नेरो अलिमैं खाब जा?” 
झाइले खीजी ह्रोंसए कारग्युले टिबै म्‍हिमैं ङाँइ ङ्‌ह्‍योसि बिइ, “ङ्‌ह्‍योद्, ङए आमा नेरो अलिमैं चुमैंन् ग। 
तलेबिस्याँ परमेश्‍वरजी बिब् धोंले लब्मैंन् ङए अलि, अङाँ, नेरो आमा ग।” 
