﻿मर्कूसइ प्‍ह्रिबै येशू ख्रीष्‍टउँइँले खबै सैं तोंबै ताँ.
1.
चु परमेश्‍वरए च्‍ह येशू ख्रीष्‍टउँइँले खबै सैं तोंबै ताँ ग। 
स्‍योंमा यशैया अगमबक्‍ताइ प्‍ह्रिब् धोंलेन् तखइमुँ: “ङ्ह्‍योद्, क्‍हिए घ्‍याँ तयार लमिंरिगे बिसि क्हि भन्दा ओंसों ङइ ङए स्यार्बो कुल्मिंम्। 
क्यु आयोंबै क्ल्ह्‍योर म्‍हि घ्रिइ थेबै कै तेसि छ बिसिन् मुँ, ‘याहवेहए ल्हागिर घ्‍याँ छ्याद्! खी प्रबै ल्हागिर आछ्याँबै घ्याँमैं क्योंएँन्!’” 
छले प्‍ह्रिब् धोंले ल्‍हें बर्ष लिउँइँ क्यु आयोंबै क्ल्ह्‍योर यूहन्‍ना बिबै म्हि खसि बिइ, “क्षमा योंबै ल्हागिर पाप लब पिसि परमेश्‍वरउँइँ सैं एदु, झाइले क्‍युर प्‍ल्हुँसि बप्‍तिस्‍मा किंन्। छलमा परमेश्‍वरजी क्‍हेमैंए पाप क्षमा लमिंब्मुँ।” 
छबिमा यहूदीया ह्‍युल नेरो यरूशलेम सहरर्बै ताँन् म्‍हिमैं यूहन्‍ना ङाँर ह्‍यारिल। झाइले चमैं ताँनइ “ङिइ पाप लइमुँ,” बिसि यूहन्‍नाउँइँले यर्दन स्‍योंर प्‍ल्हुँसि बप्‍तिस्‍मा किंइ। 
यूहन्‍नाइ सलुए मुइए क्‍वें खिमल, ट्हुबिए पेटि खिमल, तिरि नेरो क्‍वे खुदु चमल। 
“ङए लिलि युबै म्‍हि ङ भन्दा बेल्‍ले शक्‍ति मुँबै म्हि ग। ङम् कुरासि खीए जुत्ताए तनि प्‍ल्हबै या आङ्‍हें बिदै यूहन्‍नाइ बिप्रमल। 
ङइ क्‍हेमैं क्‍युर प्‍ल्हुँसि बप्‍तिस्‍मा पिंइ, दिलेया खीजी क्‍हेमैंलाइ पबित्र प्ल्हजी बप्‍तिस्‍मा पिंब्‍मुँ।” 
च त्हेर्न येशू गालील ह्‍युलर्बै नासरत बिबै नाँसउँइँले युइ, झाइले यूहन्‍नाउँइँले यर्दन स्‍योंर क्युर प्‍ल्हुँसि बप्‍तिस्‍मा किंइ। 
क्‍युउँइँले त्‍होंबै तोदोंन् येशूजी स्वर्ग थोंब् नेरो पबित्र प्ल्ह तोंगु धोंले ह्रोंसए फिर युरिब म्रोंइ। 
च तोदोंन् “क्हि ङइ खोबै च्ह ग, क्‍हि म्रोंसि ङ बेल्‍ले सैं तोंइमुँ!” बिबै कै घ्रि स्वर्गउँइँले थेइ। 
च लिउँइँ पबित्र प्ल्हजी येशूलाइ क्यु आयोंबै क्ल्ह्‍योर बोयाइ। 
च क्‍ल्‍ह्‍योर दुष्‍टइ प्लिच्यु त्हिंइ समा खीलाइ पापर च्होवाल् म्हैइ। खी क्ह्‍योंर्बै खेदोमैंने टिल् त्हुमा स्‍वर्गदूतमैं युसि खीलाइ ल्होमिंइ। 
हेरोद म्रुँइ बप्‍तिस्‍मा पिंबै यूहन्‍ना झेलर च्युवाबै लिउँइँ येशू गालील ह्‍युलर एह्‍यासि परमेश्‍वरउँइँले खबै सैं तोंबै ताँ बिमिंइ। 
येशूजी छ बिइ, “तारे त्हे तल् खाँइमुँ, परमेश्‍वरए ग्याल्स चेंदो तखइमुँ। छतसि पाप लब पिसि परमेश्‍वरउँइँ सैं एसि सैं तोंबै ताँ क्वेंन्।” 
तिगें येशू गालीलर्बै तालए रेजरे प्ररिमा सिमोन नेरो चए अलि तालर जाल प्रिंरिब म्रोंइ। तलेबिस्याँ चमैं ताँग क्हाब्मैं मुँल। 
येशूजी चमैंने बिइ, “खो, ङए लिलि प्रद्। तारे क्‍हेमैं ताँग क्हाब्मैं आङिं, म्‍हिमैं ङए ग्ल्यासर पखब्मैं लमिंब्‍मुँ।” 
येशूजी छ बिबै तोंदोंन् चमैंइ ह्रोंसए जालमैं वाथेंसि खीए लिलि प्रइ। 
दे क्‍याइ फेनेबै लिउँइँ येशूजी जब्दियाए च्‍हमैं ङ्हिं याकूब नेरो यूहन्‍ना डुँङ्गार क्हुँसि जाल टुरिब म्रोंइ। 
चमैं म्रोंबै तोंदोंन् खीजी हुइमा चमैंइ ह्रोंसए आबा जब्दिया खेंमैंए के लब्मैंने डुँङ्गार्न वाथेंसि खीए लिलि प्रइ। 
झाइले खेंमैं कफर्नहुम बिबै नाँसर ह्‍याइ। चर फेनेबै तोदोंन् शनिबार प्रिबै त्हिंइर येशू च्हों धिंर ह्‍यासि म्हिमैं लोमिंबर होंइ। 
येशूए ताँ थेब्‍मैं प्लेटोयाइ तलेबिस्याँ येशूजी म्हिमैंने अरू शास्‍त्रिमैंइ धोंले आलोमिंल, बरु हग मुँल्‍ले लोमिंल। 
च त्हेर्न च्हों धिंर मोंइ स्‍याबै म्‍हि घ्रिइ चिरदै बिइ, 
“ओ नासरतर्बै येशू, क्‍हिजी ङि तो लल् म्‍हैल? ङि सैबर खल् वा? क्‍हि परमेश्‍वरजी कुल्‍मिंबै पबित्र म्‍हि ग बिसि ङिइ सेइमुँ।” 
येशूजी च मोंने हौदिसि बिइ, “च म्‍हिउँइँले तोइ आबिल्‍ले त्‍होंह्‍याद्!” 
येशूजी च्हौ बिबै तोंदोंन् च मोंइ च म्‍हि त्हारल् लवासि थेबै कैले चिरसि चउँइँले त्‍होंह्‍याइ। 
छ तब् म्रोंसि चर मुँबै म्‍हिमैं ताँन् प्लेटोयासि “चु खै तबै म्हि मुँगे? खोंयोंइ आथेबै ताँमैं या लोमिंमना! धै हग मुँल्‍ले मोंमैंलाइ त्होंह्‍याद् बिमा मोंमैंइ खीजी बिब ङिंमना बिबर होंइ।” 
छ तबै तोंदोंन् येशूए छ्याँबै बयन गालील ह्‍युल तिगोंन् थेनेइ। 
झाइले येशू, याकूब नेरो यूहन्‍ना च्हों धिंउँइँले त्‍होंसि सरसर सिमोन नेरो अन्‍द्रियासए धिंर ह्‍याइ। 
चर सिमोनए स्‍युमि बेल्‍ले जर खसि क्‍ल्‍ह्‍योर रोरिल। छतसि येशू फेनेबै तोंदोंन् सिमोनइ ङए स्युमि नइमुँ बिइ। 
येशू च नबै म्हि मुँबै क्‍ल्‍ह्‍योर ह्‍यासि चए यो क्‍हासि रेमिंइ। च तोदोंन् चए जर सयाइ। धै चइ खेंमैंए ल्हागिर चब् लबर होंइ। 
त्हिंयाँ लियाबै लिउँइँ म्हिमैंइ येशू ङाँर नब् छब्मैं नेरो मोंइ स्‍याब्मैं ताँन् पखइ। 
नाँसर्बै ताँन् म्‍हिमैं सिमोनए धिंर्बै ह्‍युर खागु तखल। 
झाइले येशूजी ल्हें खालर्बै नबै म्‍हिमैं सल् लमिंइ, धै ल्‍हें म्हिमैंउँइँले मोंमैं या ल्‍हामिंइ। खी खाब् जा बिब मोंमैंइ सेमल, छतसि खीजी चमैं तोइ पोंल आपिं। 
न्‍हाँगर मि म्रोंब् भन्दा ओंसोंन् येशू रेसि बैरु खाबै आरेबै क्‍ल्‍ह्‍योर ह्‍यासि प्राथना लइ। 
छतमा सिमोन नेरो चने मुँबै म्‍हिमैंइ येशू म्‍हैदै ह्‍याइ, 
चमैंइ येशूलाइ त्होसि “ताँन् म्हिमैंइ क्‍हि म्‍हैरिइमुँ,” बिइ। 
दिलेया येशूजी चमैंने बिइ, “खो, बरु ङ्यो अरू चेंदोर्बै नाँसजरे ह्‍याले, चरै या सैं तोंबै ताँ बिमिंल् त्हुम्। तलेबिस्याँ चु केए ल्हागिर्न ङ युब् ग।” 
झाइले येशू गालील ह्‍युलर्बै च्हों धिंमैंर सैं तोंबै ताँ बिप्रदै मोंमैं ल्‍हादै प्रइ। 
झाइले कोर खबै म्‍हि घ्रि येशू ङाँर खसि च्‍हि तुँसि “ङलाइ सल् लमिंदा ङ्हाँस्याँ क्‍हिजी चु नबउँइँले ङ सल् लमिंल् खाँम् बिसि यो छ्युँ लइ।” 
चए ताँ थेसि येशूजी ल्‍हयो खसि खीए योजी च म्हिलाइ छुइसि “ङइ क्हि सयारिगे ङ्हाँइमुँ क्हि सयाद्,” बिइ। 
येशूजी छ बिबै तोंदोंन् च म्‍हि सयाइ। 
झाइले येशूजी चने “ङइ क्हि सल् लबै ताँ खाबलाज्यै या आबिद् बिसि कुलइ। 
थेद्, बरु ख्रो पिंबै खेगि ङाँर ह्‍यासि क्‍हिए ज्यु उँइँन्। क्हि सयान बिब म्हिमैंइ सेरिगे बिसि स्‍योंम्‍बै मोशाइ बिब् धोंले ख्रो पिंन्।” 
दिलेया च म्‍हि ह्‍यासि येशूजी खी सल् लमिंबै ताँ म्हिमैंने बिप्रइ। छतमा येशू म्हिमैंइ म्रोंन्ले नाँसजरे प्रल् आयों, छतसि खी खाबै आरेबै क्ल्ह्‍योजरे टिइ। दिलेया खन्तोदोंउँइँले म्‍हिमैं येशूलाइ म्‍हैदै चर खइ। 
