﻿मत्ती.
19.
येशूजी चु ताँमैं बिल् खाँबै लिउँइँ येशू गालील ह्‍युलउँइँले यहूदीया ह्‍‍‍युलर्बै यर्दन स्‍योंए क्योंजा मुँबै क्ल्ह्‍योउँइँ ह्‍याइ। 
चर म्‍हिए हुलमैं खीए लिलि ल्हैदिइ। धै खीजी चर्न नबै म्हिमैं सल् लमिंइ। 
कोइ फरिसीमैं खी ङाँर खसि खीए सैं किंबर “म्‍हिइ तो मुँले कारणइ ह्रोंसए प्ह्रेंस्यो वाब तम् उ आत?” बिसि ङ्योएइ। 
येशूजी बिइ, “क्‍हेमैंइ परमेश्‍वए छ्वे आखेइमुँ वा? म्‍हि बनेब् ओंनोंन् परमेश्‍वरजी मुँयुँ नेरो च्हमिरि लमिंइ। 
छतसि ‘म्हिइ ह्रोंसए आबा आमा पिसि ह्रोंसए प्‍ह्रेंस्‍योनेन् क्ह्रिसि चमैं ङ्हिंए ज्यु घ्रिन् तब्‍मुँ।’ 
तारे चमैं ङ्हिं आङिं, चमैं ज्यु घ्रिन् तब्मुँ। छतसि परमेश्‍वरजी त्हुँमिंब्मैं म्‍हिमैंइ फ्रेवाल् आत।” 
फरिसीमैंइ खीने “छ बिस्‍याँ मोशाइ तले छले ठिम पिंइ ‘प्ह्रेंस्यो वादा ङ्हाँब्‍मैंइ पार लबै कउदा प्‍ह्रिसि वालेन् तम्’ बिसि तले बिगे?” बिसि ङ्योएइ। 
खीजी चमैंने बिइ, “क्‍हेमैंए सैं सारो तबइले मोशाइ प्ह्रेंस्यो वालेन् तम् बिसि क्हेमैंने बिब् ग। दिलेया परमेश्‍वरजी म्‍हि बनेबै त्हे ओंनों छाबै छ्या आरेल। 
ङ क्हेमैने बिमुँ, खाबइ ब्यभिचारए कारण बाहेक् ह्रोंसए प्‍ह्रेंस्‍यो वासि अर्को ब्ह्‍या लमुँ, चइ ब्यभिचार लमुँ। धै खाबइ आगुइ वाबै प्ह्रेंस्योने ब्ह्‍या लमुँ चज्यै या ब्यभिचार लमुँ।” 
छबिमा चेलामैंइ खीने बिइ, “प्युँ नेरो प्ह्रेंस्योए म्हाँजोरि छान् तम् बिस्याँ ब्ह्‍या आलबन् छ्याँब तमना।” 
येशूजी चमैंने बिइ, “ब्ह्‍या आललेन् तम् बिबै ताँ ताँन् म्‍हिइ ङिंल् खाँबै ताँ आङिं। ब्ह्‍या आलल्‍ले टिबै ल्हागिर परमेश्‍वरजी ल्होमिंल् त्हुम्, म्‍हिमैं ह्रोंसन् छले टिल् आखाँ। 
तलेबिस्याँ कोइ फिब् ओनोंबै हिचड तमुँ, कोइ म्हिमैंइ लबै हिचड तमुँ। धै कोइ ‘स्‍वर्गर्बै ग्याल्सए के लबै ल्हागिरि ब्ह्‍या आललेन् तम्’ बिसि ब्ह्‍या आल। छतसि ब्ह्‍या आलल्‍ले टिल् खाँब्‍मैंइ चु ताँ ङिंरिगे।” 
येशूजी कोलोमैं फिर यो थेंसि प्राथना लमिंरिगे बिसि म्हिमैंइ कोलोमैं खी ङाँर पखल। दिलेया खीए चेलामैंइ च म्‍हिमैं हौदिइ। 
दिलेया येशूजी बिइ, “कोलोमैं ङ ङाँर खल् पिंन्, चमैं आक्वेद्। तलेबिस्याँ स्‍वर्गर्बै ग्याल्स छाबै कोलोमैंए ल्हागिर्न ग।” 
झाइले खीजी कोलोमैं फिर यो थेंसि आशिक पिंबै लिउँइँ खी छाइले ह्‍याइ। 
तिगें म्‍हि घ्रि येशू ङाँर खसि “ओ गुरु, ङइ खोंयोंइ आखाँबै छ्ह योंबर छ्याँबै के तो लल् त्हुमुँ?” बिसि ङ्योएमा 
येशूजी चने बिइ, “क्‍हिइ छ्याँबै केए बारेर तले ङने ङ्योएमुँ? परमेश्‍वर घ्रि मत्‍त्रे छ्याँब मुँ। खोंयोंइ आखाँबै छ्ह योंदा ङ्हाँस्‍याँ क्हिइ परमेश्‍वरजी बिबै ताँमैं ङिंल् त्‍हुम्।” 
चइ खीने बिइ, “खैबै ताँमैं ङिल् त्हुम्?” येशूजी बिइ, “क्हिइ म्‍हि आसैद्, ब्यभिचार आलद्, आह्‍योद्, स्‍योर आतेद्। 
ह्रोंसए आबा आमाए मान लद्। ह्रोंसए ङ्‍हेब्-ट्हुब्मैंलाज्यै या ह्रोंसने धोंलेन् म्हाँया लद्।” 
च फ्रेंसिइ खीने बिइ, “चु ताँन् ताँमैं ङइ लरिइमुँ। तारे तो लल् त्‍हुम्?” 
येशूजी चने बिइ, “क्‍हि क्‍ह्रोंसेंनन्बै ठिक तदा ङ्हाँस्‍याँ ह्‍यासि क्‍हिने मुँबै तोन्दोंरि सै न्होर चुँसि योंबै मुइ ङ्हाँदुमैं चुमिंन्। छलस्याँ क्‍हिइ स्‍वर्गर सै न्होर योंब्‍मुँ। झाइले खसि ङए लिलि ल्‍हैदिद्।” 
छ बिब् थेसि च फ्रेंसिं सैं च्योंब् लसि एह्‍याइ, तलेबिस्याँ चए सै न्होर ल्हें मुँल। 
च लिउँइँ येशूजी खीए चेलामैंने बिइ, “क्ह्रोंसेंन ङ क्हेमैंने बिमुँ, प्लबै म्‍हिमैं स्‍वर्गर्बै ग्याल्सर होंब बेल्‍ले गारो तब्मुँ। 
धबै ङ क्‍हेमैंने बिमुँ, प्लबै म्‍हि परमेश्‍वरए ग्याल्सर होंब् भन्दा बरु सलु ताए मिउँइँले क्‍युलब सजिल् तम्।” 
चु ताँ थेसि चेलामैं प्लेटोयासि “छ तस्‍याँ खाबइ मुक्‍ति योंल् खाँमुँ?” बिसि ङ्योएइ। 
येशूजी चमैं ङाँइ ङ्‌ह्‍योसि बिइ, “म्‍हिमैंइ लल् आखाँबै सै परमेश्‍वरजी लल् खाँम्।” 
झाइले पत्रुसइ खीने बिइ, “ङिइमि तोन्दोंरि सै पिसि क्‍हिए लिलि ल्‍हैदिइमुँ। ङिइ तो योंम् दि?” 
येशूजी चमैंने बिइ, “क्ह्रोंसेंन ङ क्हेमैंने बिमुँ, तारे खबै जुगरि बेल्‍ले मान योंबै राजगद्दिर म्हिए च्ह टिब्‍मुँ। क्‍हेमैं तोगो ङए लिलि ल्‍हैदिसेरो च त्हेर क्‍हेमैं या निसाफ लबै म्‍हिमैं धोंले ह्रों-ह्रोंसए च्युसे ङ्हिं गद्दिर टिब्‍मुँ। धै इस्राएल ह्रेंर्बै च्युसे ङ्हिं कुलए फिर क्‍हेमैंइ निसाफ लब्‍मुँ। 
ङए ल्हागिरि ह्रोंसए धिं, आघें-अलि, अना-अङाँ, आबा-आमा, प्‍हसे, क्‍ल्‍ह्‍यो-न्‍हें वाथेंब्मैंइ च भन्दा प्र गुणा ल्हें योंब्‍मुँ। धै खोंयोंइ आखाँबै छ्ह योंबै हग या योंब्मुँ। 
दिलेया तोगो ओंसों तब्मैं लिलि तब्मुँ, धै तोगो लिलि तब्मैं ओंसों तब्‍मुँ।” 
