﻿मत्ती.
14.
च त्हेर गालील ह्‍युलर्बै हेरोद म्रुँइ येशूए बारेर्बै ताँ थेइ। 
चु ताँ थेसि हेरोदइ ह्रोंसए के लब्मैंने बिइ, “च क्‍युर प्‍ल्हुँसि बप्‍तिस्‍मा पिंबै यूहन्‍ना ग। च सिसेया धबै सोसि खना। छतसि चइ छाबै औदिबै के लबै शक्‍ति योंइमुँ।” 
ह्रोंसए अलि फिलिपए प्ह्रेंस्योए घ्याँउँइँले हेरोदइ ओंसों यूहन्‍ना क्हासि झेलर च्युवाल। 
तलेबिस्याँ यूहन्‍नाइ ओंसोंन् हेरोदने “ह्रोंसए अलिए प्ह्रेंस्योने ब्ह्‍या लब ठिक आत,” बिल। 
छतसि हेरोदइ यूहन्‍ना सैबै सैं ललेया चर्बै यहूदी म्हिमैं म्रोंसि ङ्हिंमल। तलेबिस्याँ “यूहन्‍ना अगमबक्‍ता ग,” बिसि चमैंइ म्हाँदिमल। 
दिलेया हेरोद फिबै त्हिंइ म्हाँदिमा हेरोदियासए च्हमि प्‍ह्रेंमैंए उँइँर म्रुँ सैं तोंन् लबर बेल्‍ले छेन्‍ले सेइ। 
छाब् म्रोंसि हेरोद बेल्‍ले सैं तोंसि “क्‍हिइ तो ह्रिदा ङ्हाँइमुँ ह्रिद्, तो ह्रिलेया ङइ पिंस्‍यो,” बिसि च छमिंने बाछा फैसि कसम चइ। 
च छमिइ ह्रोंसए आमाइ बिब् धोंलेन् “बप्‍तिस्‍मा पिंबै यूहन्‍नाए क्र थोसि थलिर झोंसि ङलाइ पिंन्,” बिसि ह्रिइ। 
छ बिब् थेसि हेरोद म्रुँइ बेल्‍ले न्हुँ लइ, दिलेया चइ च्‍हौ ल्‍हें प्‍ह्रेंमैंए उँइँर बाछा फैबइले “आपिं” बिल् आखाँ। 
छतसि चइ झेलर मुँबै यूहन्‍नाए क्र थोबर ल्हैदिइ। 
झाइले चए क्र थलिर पखसि च छमिंने पिंइ। च छमिंइ ह्रोंसए आमा ङाँर बोइ। 
च लिउँइँ यूहन्‍नाए चेलामैं खसि यूहन्‍नाए सिनु बोसि पाइ। धै चमैं येशू ङाँर ह्‍यासि चर तबै ताँमैं खीने बिइ। 
छले यूहन्‍ना सैवाइ बिबै ताँ थेबै लिउँइँ येशू खी घ्रिन् डुँङ्गार क्रेसि खाबै आरेबै क्‍ल्‍ह्‍योर ह्‍याइ। येशू ह्‍याइ रो बिब् थेसि नाँसउँइँले म्‍हिए हुल प्हलेइ प्रसि खीए लिलि ल्‍हैदिइ। 
येशू तालए छेउर फेमा च म्हिए हुल म्रोंसि खीए सैंर बेल्‍ले ल्हयो खइ। धै चमैं न्‍होंर्बै ताँन् नब्मैं सल् लमिंइ। 
ङेसा तबै लिउँइँ चेलामैं खी ङाँर खसि बिइ, “म्‍हुँइँस तबि छेइमुँ। ङ्यो चुर खाबै आरेबै क्‍ल्‍ह्‍योर मुँ। चु म्‍हिमैं कुल्मिंन्। चुमैं नाँसजरे ह्‍यासि चबै सैमैं किंसि चरिगे।” 
दिलेया येशूजी चमैंने “चमैं ह्‍याल् आत्हु। क्हेमैंइन चमैं चल् पिंन्,” बिइ। 
छबिमा चमैंइ खीने बिइ, “ङिने बालु क्हें ङ्‍हबो नेरो ताँग ङ्हिं मत्‍त्रे मुँ।” 
येशूजी “च सैमैं ङ ङाँर पउ,” बिइ। 
झाइले खीजी म्‍हिए हुल चउरर क्हुँबर ल्‍हैदिइ। धै च क्‍हें ङ्‌हबो नेरो ताँग ङ्हिं योर छेसि स्‍वर्गउँइँ ङ्‌ह्‍योसि परमेश्‍वरलाइ धन्‍यबाद पिंइ। धै क्‍हें लुँसि चेलामैंने पिंइ। चेलामैंइ म्‍हिए हुलमैं चुमिंइ। 
चमैं ताँनइ म्रेंन्ले चसि ङैबै क्हें लुँठेमैं चमैंइ खागु लमा च्युसे ङ्हिं ट्हलो तल। 
चर चब्मैं च्हमिरिमैं नेरो कोलोमैं आच्योल्‍ले हजार ङ्‌ह मुँयुँमैं मुँल। 
येशूजी म्हिए हुल छाइले कुलमा चेलामैंने “डुँङ्गार क्रेसि ङ भन्दा ओंसों क्‍योंजा ह्‍यारिद्,” बिसि ल्हैदिइ। 
चमैं कुलल् खाँबै लिउँइँ येशू खी घ्रिन् कोंर प्राथना लबर ह्‍याइ। ङेसा तयालेया खी घ्रिन् कोंर्न मुँल। 
दिलेया चेलामैं क्रेबै डुँङ्गा मा ङ्युँइए छ्योगउँइँले ल्हें ह्रेंगो फेनेल् खाँल। च त्हेर्न खैं उल्टोले खसि क्‍युए भेल्‍गाइ डुँङ्गा प्लिंवाबि छेल। 
न्‍हाँगर्बै सों ह्राबै त्हेजरे येशू मा ङ्युँइए फि फि प्रसि चेलामैं ङाँर खइ। 
खी क्‍यु फि फि प्ररिब् म्रोंसि चेलामैं ङ्हिंयाँइ, धै “चुम् मों ग,” बिसि चमैं ङ्हिंसि ओरबर होंइ। 
दिलेया च तोदोंन् येशूजी चमैंने “आङ्हिंन्, ङन् ग! सैं भोंब् लद्,” बिइ। 
छबिमा पत्रुसइ खीने बिइ, “ओ प्रभु, क्‍ह्रोंसेंन क्‍हिन् ग बिस्‍याँ, ङलाज्यै या क्‍यु फि फि प्रसि क्‍हि ङाँर खल् पिंन्।” 
खीजी “तम्, खो,” बिमा पत्रुस डुँङ्गाउँइँले तसि येशू ङाँर ह्‍याबर क्यु फि फि प्रबर होंइ। 
दिलेया खैं सार्लै खब् म्रोंसि च ङ्हिंयाँइ, धै प्ल्हुँह्‍याबि छेमा “ङलाइ जोगेमिंन्, प्रभु,” बिसि ओबर होंइ। 
चइ कै तेबै तोदोंन् येशूजी चए योर क्‍हासि “ओ बिश्‍वास आरेबै म्हि, तले संका लल?” बिइ। 
छ बिसि खेंमैं ङ्हिं डुँङ्गार क्रेबै तोदोंन् खैं टियाइ। 
धै चेलामैंइ खीलाइ फ्योसि “क्‍ह्रोंसेंन क्‍हि परमेश्‍वरए च्‍हन् मुँन,” बिइ। 
झाइले खेंमैं क्‍योंजा फेनेबै लिउँइँ गनेसरत बिबै क्‍ल्‍ह्‍योर फेखइ। 
खेंमैं चर फेनेमा चर्बै म्‍हिमैंइ येशूलाइ ङो सेइ। छतसि चमैंइ च खागुबै नब्मैं खी ङाँर पखो बिसि सँउँसर पिमिंइ। धै म्हिमैंइ ताँन् नब्मैं खी ङाँर पखइ। 
चमैंइ खीए क्वेंए ङो छुइल् पिंन् बिसि येशूने यो छ्युँ लइ, धै येशूए क्‍वें छुइब्मैं ताँन् सयाइ। 
