﻿मत्ती.
8.
येशू कोंउँइँले क्‍युरु युमा म्हिए हुल खीए लिलि ल्‍हैदिइ। 
च त्हेर कोर खबै म्हि घ्रि येशू ङाँर खसि खीए ओंसों च्हि तुँसि बिइ, “ओ प्रभु, क्हिजी ङ सल् लमिंबै सैं मुँस्‍याँ ङ सल् लमिंल् खाँम्।” 
छबिमा येशूजी यो स्‍योंसि च म्हिलाइ छुइदै बिइ, “ङइ क्हि सरिगे ङ्हाँइमुँ। सयाद्।” छ बिबै तोदोंन् च म्हिए कोर सयाइ। 
झाइले येशूजी चने, “चु ताँ खाबलाज्यै या आबिद्। ह्‍यासि ख्रो पिंबै खेगिने क्हिए ज्यु उँइँन्, ‘क्हि सयना’ बिब म्हिमैंइ सेरिगे बिसि मोशाइ बिब् धोंले भेटि पिंन्।” 
येशू कफर्नहुम बिबै नाँसर ह्‍यामा रोमी फौजीर्बै कप्‍तान घ्रि खी ङाँर खसि यो छ्युँ लसि बिइ, 
“ओ प्रभु, ङए के लबै म्हि स्याले बेथाइ बेल्‍ले नसि धिंर रोरिइमुँ।” 
खीजी चने बिइ, “ङ खसि चलाइ सल् लमिंस्‍यो।” 
दिलेया च कप्‍तानइ बिइ, “प्रभु, क्‍हिलाइ ङए धिंर बोसि मान लबै लायगर्बै ङ आरे। क्‍हिजी सुँइ मत्‍त्रे सयाद् बिसि पोंमिंनु, धै ङए के लबै म्हि सयाम्। 
ङज्यै चु ताँ छेन्ले सेम्, तलेबिस्याँ ङ या क्रथेए न्होंरि मुँ, धै ङए न्होंरि सिपाइमैं मुँ। ङइ घ्रिने ‘ह्‍याद्’ बिस्‍याँ च ह्‍याम्, अर्कोने ‘खो’ बिस्‍याँ च खम्। ङए के लबै म्हिने ङइ तो लद् बिमुँ छान् लम्।” 
च कप्‍तानए ताँ थेसि येशू अचम्मा ङ्हाँसि खीए लिलि खब्‍मैंने बिइ, “ङ क्ह्रोंसेंन क्हेमैंने बिमुँ, इस्राएलरै या च्हौ थेबै बिश्‍वास लबै म्‍हि ङइ खोंयोंइ आत्होइमुँ। 
ङ क्हेमैंने बिमुँ, स्यार (पूर्व) नेरो न्हुउँइँले (पश्‍चिम) ल्‍हें म्‍हिमैं खसि अब्राहाम, इसहाक नेरो याकूबने स्वर्गर्बै ग्याल्सर भोज चबर टिब्‍मुँ। 
दिलेया च ग्याल्सर टिल् त्हुबै यहूदीमैं बैरु मिछु खैबै क्‍ल्‍ह्‍योर भ्योंवाब्‍मुँ। चर चमैं बेल्‍ले क्रोसि स ह्राब्‍मुँ।” 
झाइले येशूजी कप्‍तानने “ह्‍याद्! क्‍हिइ बिश्‍वास लब् धोंन् क्हिलाइ तब्मुँ।” बिबै तोदोंन् कप्‍तानए के लबै म्हि सयाइ। 
च लिउँइँ येशू पत्रुसए धिंर ह्‍यामा पत्रुसए स्‍युमिं जर खसि रोरिब् म्रोंइ। 
येशूजी चए यो छुइबै तोदोंन् जरइ च पिवाइ। धै च रेसि येशूए सेवा लइ। 
ङेसा तबै त्हेर म्‍हिमैंइ मोंइ स्‍याबै ल्‍हें म्‍हिमैं येशू ङाँर पखइ। धै खीजी परमेश्‍वरए ताँ पोंसिन् मोंमैं ल्‍हावाइ। छले चर्बै ताँन् नब्मैं सल् लमिंइ। 
यशैया अगमबक्‍ताइ स्‍योंमन् छले बिल, “ङ्योए बेथामैं खीजीन् बोमिंइ, झाइले ङ्योए नब् छब्मैं ताँन् खीजीन् नोमिंइ।” येशैयाइ स्योंमन् बिबै ताँ पूरा तबर येशूजी छाबै सल् लबै के लइ। 
झाइले येशूजी खीए खागु म्हिए हुल तब् म्रोंसि खीए चेलामैंने “मा ङ्युँइए क्‍योंजा ह्‍याले,” बिइ। 
च त्हेर्न शास्त्रि घ्रि येशू ङाँर खसि “ओ गुरु, क्‍हि खनिर ह्‍यामुँ ङ या क्‍हिए लिलिन् ह्‍याम्,” बिइ। 
छबिमा येशूजी चने बिइ, “स्‍येलमैंला टिबै रो मुँ, नमेमैंला च्‍हों मुँ, दिलेया ‘म्हिए च्हलम्’ क्र क्ह्‍युबै क्‍ल्‍ह्‍यो या आरे।” 
चु ताँ थेसि खीए चेलामैं न्होंर्बै अर्को म्हि घ्रिइ बिइ, “ओ प्रभु, ओंसों ङए आबाए सिनु पाबर ह्‍याल् पिंन्।” 
छबिमा येशूजी चने बिइ, “क्हि ङए लिलि खो। सिनुमैंलाइ सिनुमैंन पारिगे।” 
झाइले येशू मा ङ्युँइए क्‍योंजा ह्‍याब् बिसि डुँङ्गार क्रेमा खीए चेलामैं या खीए लिलि ह्‍याइ। 
तिस्याँदे लिउँइँ मा ङ्युँइर थेबै नाँ खैं तसि क्‍युए भेल्‍गाइ डुँङ्गा प्ल्हुँयाबि छेइ। येशू बिस्‍याँ न्‍हरु च्‍हुइरिल। 
छतमा “ओ प्रभु, ङि सिबर होंइ ङिलाइ जोगेमिंन् बिदै चेलामैंइ येशूलाइ छोरवाइ।” 
येशूजी चमैंने बिइ, “ओ बिश्‍वास आरेबै म्हिमैं, क्हेमैं तले छले ङ्हिंल?” च्‍हौ बिसि खी रेसि खैं नेरो मा ङ्युँइर्बै भेल्‍गालाइ हौदिमा नाँ खैं च्याँ त‍याइ। 
छतब् म्रोंसि चर मुँबै म्‍हिमैंइ, “चुम् खैबै म्हि मुँगे नाँ, खैं नेरो भेल्‍गाज्‍यै या खीजी बिबै ताँ ङिंमना बिसि प्लेटोयाइ।” 
झाइले येशू मा ङ्युँइए क्‍योंजा गदरिनिमैंए ह्‍युलर फेनेमा चर मोंइ स्याबै म्हि ङ्हिं छगोंउँइँले खरिमा खीने त्‍होइ। चमैं बेल्‍ले ङ्हिंदा ङ्हाँन् ब्योंब मुँल। छतसि खाबै या च घ्याँ ह्‍याब खब लल् आखाँमल। 
चमैंइ येशूने त्‍होबै तोदोंन् “ओ परमेश्‍वरए च्‍ह, क्हिला ङिने तो के मुँ? ङिलाइ सजैं पिंबै त्हे आतबर्न सजैं पिंबर क्हि चुर खल् वा?” बिसि चिरइ। 
चमैंए क्याइदने तिलिए बगाल रेंरिल। 
च मोंमैंइ खीने “क्हिजी चु म्‍हिमैंउँइँले ङि ल्‍हावाम् बिस्‍याँ च तिलिमैंए बगाल न्‍होंर होंल् पिंन्,” बिसि यो छ्युँ लइ। 
येशूजी चमैंने “ह्‍याद्!” बिबै तोदोंन् मोंमैं च म्‍हिमैंउँइँले त्‍होंसि तिलिमैंए बगाल न्‍होंर होंयाँइ। धै तिलिए ताँन् बगाल प्रोउँइँले ते‍यासि क्युर प्ल्हुँसि सियाइ। 
छतब् म्रोंसि तिलि छब्मैं नाँसउँइँ नेह्‍याइ, धै नाँसर फेनेसि खेंमैंइ म्रोंबै ताँमैं नेरो मोंइ स्‍याबै म्‍हि ङ्हिं सबै ताँ नाँसथेंमैंने बिइ। 
तिलि छब्मैंए ताँ थेसि नाँसर्बै ताँन् म्‍हिमैं येशूने त्‍होबर खइ, धै खीलाइ म्रोंमा “ङिए ह्‍युलउँइँले ह्‍यामिंन्,” बिसि म्हिमैंइ खीने यो छ्युँ लइ। 
