﻿मत्ती.
5.
(म्हिमैंए हुल म्रोंसि येशू कोंउँइँ क्रेयाइ। चर ह्‍यासि क्हुँरिमा खीए चेलामैं खी ङाँर खइ। 
झाइले खीजी चमैंने छ बिसि लोमिंबर होंइ: 
“परमेश्‍वरजी शक्‍ति आपिंइ बिस्‍याँ ङइ तोइ लल् आखाँ बिबै म्‍हिमैंइ आशिक योंब्मुँ, तलेबिस्याँ स्‍वर्गर्बै ग्याल्स चमैंल् ग। 
शोक लब्‍मैंइ आशिक योंब्मुँ, तलेबिस्याँ परमेश्‍वरजी चमैंए सैं क्‍होल् लमिंब्‍मुँ। 
थेब् आप्‍हैंब्‍मैंइ आशिक योंब्मुँ, तलेबिस्याँ चमैंइ परमेश्‍वरउँइँले ह्‍युलर्बै हग योंब्‍मुँ। 
फो ख्रेंबर कैं, क्यु पिबर क्यु म्हैब् धोंले परमेश्‍वर म्हैब्मैंइ आशिक योंब्मुँ, तलेबिस्याँ चमैंए सैंर मैंब योब्मुँ। 
अरूए फिर ल्हयो खब्‍मैंइ आशिक योंब्मुँ, तलेबिस्याँ परमेश्‍वरजी चमैंए फिर ल्हयो खब्‍मुँ। 
छ्याँबै सैं प्‍ह्‍याब्‍मैंइ आशिक योंब्मुँ, तलेबिस्याँ चमैंइ परमेश्‍वर म्रोंल् योंब्‍मुँ। 
आक्‍ह्रिबै म्हिमैं क्ह्रिमिंब्मैंइ आशिक योंब्मुँ, तलेबिस्याँ परमेश्‍वरजी चमैंने खीए सन्‍तान बिब्‍मुँ। 
परमेश्‍वरए मिंर के लमा दुःख योंब्‍मैंइ आशिक योंब्मुँ, तलेबिस्याँ स्‍वर्गर्बै ग्याल्स चमैंलन् ग। 
“क्हेमैं ङए लिलि प्रबइले म्‍हिमैंइ क्‍हेमैं स्यारब, ह्रुगुदिब, क्हेमैंए बिरोधर स्योलिबै ताँमैं पोंइ बिस्याँ क्हेमैंइ आशिक योंब्मुँ। 
च त्हेर क्‍हेमैं बेल्‍‍ले सैं तोंन्, तलेबिस्याँ स्‍वर्गर क्‍हेमैंए इनाम थेब तब्मुँ। छलेन स्‍योंम्बै अगमबक्‍तामैंलाज्यै या म्‍हिमैंइ ह्रुगुदिल। 
“क्हेमैं ह्‍युलर्बै चज ग, दिलेया चजए स्वाद् म्‍हयाइ बिस्याँ च धबै तोइ स्वाद खल् लब? छाबै चज तो ललेया धबै स्‍वाद आखा, धै तो केरै आत्‍हुब तयाम्। छाबै चज बैरु भ्‍योंवासि म्हिमैंए प्हलेइ प्‍लेवाब्‍मुँ। 
“झाइले अर्को ताँ, क्‍हेमैं ह्‍युलर्बै चारबै ह्‍वे ग। कोंर बनेबै सहर लोल् आखाँ। 
म्हिमैंइ पानस म्रोसि पथि न्होंर आथें। बरु धिं न्होंर मुँब्मैंइ मि म्रोंरिगे बिसि पानस नुबै क्‍ल्‍ह्‍योर थेंम्। 
छलेन क्‍हेमैंए छ्याँबै बाँनि अरू म्‍हिमैंइ म्रोंरिगे। छले क्‍हेमैंइ लबै छ्याँबै के म्हिमैंए उँइँर चाररिगे। धै चमैंइ स्वर्गर मुँबै क्हेमैंए परमेश्‍वर आबाए मान लरिगे। 
“ङ मोशाइ प्‍ह्रिबै ठिमर्बै ताँमैं नेरो अगमबक्‍तामैंए ताँमैं थोबर युब बिसि क्हेमैंइ आमैंन्। च ताँमैं पूरा लबर ङ युब् ग। 
तलेबिस्याँ क्ह्रोंसेंन ङ क्हेमैंने बिमुँ, स्वर्ग नेरो पृथ्‍बी नास आतन् समा ठिमर प्ह्रिबै च्‍योंब भन्दा च्‍योंबै ताँ या पूरा आतन्ले म्‍हरिब् आरे। 
छतसि ठिमर प्ह्रिबै च्‍योंब भन्दा च्‍योंबै ताँ या आम्हाँदिसि अरूमैंने या ‘च ताँ ङिंल् आत्‍हु’ बिसि लोमिंबै म्हि स्वर्गए ग्याल्सरि च्‍योंब भन्दा च्‍योंब तब्‍मुँ। दिलेया ठिमर्बै ताँ ह्रोंसज्यै ङिंब धै अरूमैंने या ङिंल् त्‍हुम् बिसि लोमिंबै म्‍हि स्वर्गए ग्याल्सरि थेब तब्‍मुँ। 
“तलेबिस्याँ ङ क्‍हेमैंने बिमुँ, शास्‍त्रिमैंइ नेरो फरिसीमैंइ लबै केमैं भन्दा क्हेमैंइ लबै केमैं छ्याँब आतइ बिस्याँ क्हेमैं खैलसेया स्वर्गर्बै ग्याल्सरि होंल् योंरिब आरे। 
“‘क्हिइ म्हि आसैद्! म्‍हि सैबै म्हिइ दण्‍ड योंल् त्‍हुम्,’ बिसि स्योंम्बै म्हिमैंने छ बिब क्हेमैंइ थेइमुँ। 
दिलेया ङ क्‍हेमैंने बिमुँ, ह्रोंसए अलिने ह्रिस खबै म्हिइ दण्‍ड योंम्, धै ह्रोंसए अलिने म्हि आच्हिल्‍ले पोंबै म्हिइ थेबै म्हि च्होंए उँइँर रामा ज्वाफ पिंल् त्हुम्। छलेन ह्रोंसए अलिने ‘क्‍हि आमादु’ ग बिबै म्हि नर्गर्बै मिर फेल् त्हुब्मुँ। 
छतसि क्‍हिइ भेटि पिंबै क्ल्ह्‍योर ह्‍यासि परमेश्‍वरए मिंर भेटि पिंबर होंमा क्हिए अलिने आक्ह्रिबै ताँ क्हिए सैंर मैंस्याँ 
क्हिए भेटि चर्न वाथेंसि ह्‍याद्। ओंसों ह्रोंसए अलिने क्ह्रिदु, धै खसि ह्रोंसए भेटि झोंन्। 
“झाइले क्हिए शत्तुरने अदालतर ह्‍यामा घ्याँर्न चने क्ह्रियाद्। छ आलस्याँ चइ क्हि नियाधिशए योर पिवाब्मुँ। न्‍यायाधिशइ क्हि सिपाइमैंए योर पिवाब्मुँ, धै सिपाइमैंइ क्‍हि झेलर च्युवाब्‍मुँ। 
क्ह्रोंसेंन ङ क्हेमैंने बिमुँ, क्हिइ फोल् त्हुबै मुइ ताँन् आफोन् समा झेलउँइँले क्हि त्‍होंल् योंरिब् आरे। 
“ब्यभिचार आलद् बिबै ताँ क्हेमैंइ थेइमुँ। 
दिलेया ङ क्हेमैंने बिमुँ, च्हमिरि घ्रि म्रोंसि चने आछ्याँबै सैंले ङ्‍ह्‍योबै म्हिइ ह्रोंसए सैंर चने ब्यभिचार लल् खाँइमुँ! 
छतसि क्‍हिए क्‍योलोउँइँबै मिइ क्‍हिलाइ पाप लबर ल्हैदिम् बिस्याँ च मि ट्हुइसि भ्‍योंवाँन्। तलेबिस्याँ मि घ्रिइ लबउँइँले ताँन् ज्यु नर्गर फेब् भन्दा पाप लबर ल्‍हैदिबै मि घ्रि भ्योंवाँब छ्याँब तम्। 
छलेन क्‍हिए क्‍योलो योइ क्‍हिलाइ पाप लबर ल्‍हैदिम् बिस्‍याँ च क्‍याँसि भ्‍योंवाँन्। तलेबिस्याँ ताँन् ज्यु नर्गर फेब् भन्दा पाप लबर ल्‍हैदिबै यो घ्रि भ्योंवाँब छ्याँब तम्। 
“‘प्ह्रेंस्यो वाबै म्‍हिइ पार लबै काउद प्‍ह्रिसि प्ह्रेंस्योने पिंल् त्हुम्,’ बिबै ताँ या स्योंम्बै म्हिमैंने बिल। 
दिलेया ङइ क्‍हेमैंने तो बिम् बिस्‍याँ खाबइ ह्रोंसए प्‍ह्रेंस्‍यो अरू म्‍हिने फ्रें आक्ल्‍‍योंलेया च प्‍ह्रेंस्‍यो पार लम् बिस्याँ च प्‍ह्रेंस्‍योइ धबै ब्ह्‍‍या लमा च म्हिइ ह्रोंसए प्‍ह्रेंस्‍यो ब्यभिचार लल् पिंम्। धै च वाबै प्ह्रेंस्योने ब्ह्‍या लबै मुयुँज्यै या ब्यभिचार लम्। 
“‘क्‍हेमैंइ स्योलिबै कसम आचद्। बरु याहवेहने लबै भकल पूरा लद्,’ बिसि स्योंम्बै म्हिमैंने बिबै ताँ या क्‍हेमैंइ थेइमुँ। 
दिलेया ङ क्‍हेमैंने बिमुँ, क्‍हेमैंइ खोंयोंन् बिलै तोइ सैलै या कसम आचद्। स्‍वर्गए मिं किंसि कसम आचद्, तलेबिस्याँ स्वर्ग परमेश्‍वरए टिबै क्ल्ह्‍यो ग। 
पृथ्‍बीए मिं किंसि कसम आचद्, तलेबिस्याँ च परमेश्‍वरए प्‍हले न्‍हेबै क्‍ल्‍ह्‍यो ग। झाइले यरूशलेमए मि किंसि कसम आचद्, तलेबिस्याँ च धाँसे थेबै म्रुँए सहर ग। 
क्‍हिइ ह्रोंसए क्र छुइसि कसम आचद्, तलेबिस्याँ क्‍हिइ क्रप्हो घ्रि या तार्ग्‍याउँइँले म्‍लोंग्‍या, म्‍लोंग्‍याउँइँले तार्ग्‍या लल् आखाँ। 
क्हेमैंइ पोंबै ताँमैंर ‘ङिंब् मुँस्याँ ङिंबन् बिदु, आङिंब् मुँस्याँ आङिंबन् बिद्।’ चु भन्दा ल्हें दुष्‍टउँइँले खम्। 
“झाइले अर्को ताँ, ‘मिए साटोरि मि, सए साटोरि स किंल् त्‍हुम्’ बिसि शास्‍त्रिमैंइ लोमिंब क्‍हेमैंइ थेइमुँ। 
दिलेया ङ क्हेमैंने बिमुँ, क्‍हिए न्होह्रों लब्‍मैंने खि आफोद्। खाबज्यै क्‍हिए क्‍योलोउँइँबै क्ह्राँबोर ल्हिस्‍याँ क्‍हिइ त्हेब्रेउँइँबै क्ह्राँबो या चउँइँ तोमिंन्। 
छलेन खाबज्‍यै क्‍हिए कमिजए ल्हागिर अड्डार मुद्दा झोंसि किंल् म्हैस्‍याँ चलाइ क्‍हिए बक्‍खु या पिंवाँन्। 
खाबज्यै क्‍हिने ‘घण्टा घ्रिदे ङए ति नोबिन् बिस्याँ’ घण्टा ङ्हिंदेन् चए ति नोबिन्। 
म्हिमैंइ क्‍हिने तोइ ह्रिसयाँ पिंन्, धै क्‍हिने छे ह्रिब्मैंलाइ ‘आपिं!’ आबिद्। 
“झाइले अर्को ताँ, ‘क्हिए ङ्‍हेब्-ट्हुब्मैंने म्हाँया लदु, धै शत्तुरमैं हेल् लद्’ बिसि शास्‍त्रिमैंइ लोमिंब क्‍हेमैंइ थेइमुँ। 
दिलेया ङ क्‍हेमैंने बिमुँ, क्‍हेमैंइ ह्रोंसए शत्तुरमैं म्हाँया लद्, धै क्‍हेमैंलाइ ह्रुगुदिबै म्हिमैंए ल्हागिर प्राथना लसि परमेश्‍वरने आशिक ह्रिमिंन्। 
छ लस्‍याँ मत्‍त्रे क्‍हेमैं स्‍वर्गर टिबै आबाए सन्‍तान तब्‍मुँ। तलेबिस्याँ परमेश्‍वरजी दुष्‍ट म्हिमैं नेरो छ्याँब् लब्मैं ङ्हिंना-ङ्हिंनए फिर त्‍हिंयाँ प्रेमिंमुँ, धै धर्मि नेरो पापिमैं ङ्हिंना ङ्हिंनए ल्हागिर नाँ युमिंइमुँ। 
ह्रोंसने म्हाँया लब्‍मैंने मत्‍त्रे क्‍हेमैंइ म्हाँया लइ बिस्‍याँ क्हेमैंइ तो इनाम योंमुँ? रोमी म्रुँए ल्हागिर बालि रेब्मैंज्यै छान् आल रो वा? 
क्‍हेमैंइ ह्रोंसए म्हिमैंलाइ मत्‍त्रे छ्याँब् लइ बिस्याँ अरूइ भन्दा थेबै के तो लइ रो? परमेश्‍वर आम्हाँदिब्मैंज्‍यै या छान् आल रो वा? 
छतसि क्‍हेमैंए स्‍वर्गर टिबै आबा पक्‍का के लब् धोंले क्हेमैं या छलेन् पक्‍का के लल् त्हुमुँ।” 
