﻿हितोपदेश.
31.
म्रुँ लमूएलए अहान: चु अहान चए आमाइ लोमिंब् ग: 
“ओ ङए च्ह, ओ ङइ योंबै च्ह, ओ ङइ प्राथना लसि योंबै च्ह, क्हि तो लसिन् मुँ? 
आछ्याँबै के लबै च्हमिरिमैंने प्रसि ह्रोंसए भों खेरो आवाद्! चुमैंइ म्रुँमैंलाइ खेंमैंए पदउँइँले तवाइमुँ। 
“ओ लमूएल, म्रुँमैंइ अँगुरए प्हा थुँल् आत, धै क्रथे मिथेमैंइ प्हा थुँल् आत, 
आस्याँ चमैंइ प्हा थुँसि कानुनर्बै ताँमैं म्‍लेयाब्मुँ, धै दुःख योंब्मैंइ योंल् त्हुबै हग योंरिब् आरे। 
नास तबि छेब्मैंलाइ प्हा पिंलेन् तम्, छलेन सैंर न्हुँ तब्मैंलाइ अँगुरए प्हा पिंन्। 
ङ्हाँदु तसि योंबै दु:ख म्‍लेबै ल्हागिर ङ्हाँदुमैंइ प्हा थुँरिगे, धै ह्रोंसए न्हुँमैं धबै आमैंरिगे। 
“ह्रोंसए ल्हागिर पोंल् आखाँब्मैंए ख लसि पोंमिंन्, धै ङ्हाँदुमैंए ल्हागिर ठिक निसाफ लबर पोंन्। 
ठिक निसाफ लबर क्हिए सुँ ओद्, तोइ आरेब्मैं नेरो आयों-आख्युब्मैंइ योंल त्हुबै हगए ल्हागिर पोंन्।” 
छ्याँबै सिर-सुबास मुँबै प्ह्रेंस्यो खाबै योंल् खाँमुँ? च हिरा-मोति भन्दै या ल्हें छ्याँब् तम्। 
चए प्युँइ चए फिर भर थेंम्, धै चलाइ तो सैलैया खाँचो तरिब् आरे। 
चइ ह्रोंसए छ्ह तिगोंन प्युँए ल्हागिर छ्याँब् लम्, आछ्याँब तोइ आल। 
चइ पै नेरो सुतिए क्वें बनेम्, धै भों खदै के लम्। 
च छों लब्मैंए क्यु झाज धों तम्, चइ ह्रें-ह्रेंगोउँइँले चबै सैमैं पखम्। 
च म्हुँइँसर्न रेमुँ, धै ह्रोंसए परवाए ल्हागिर चब्-थुँब् लम्, धै केब्स्योमैंलाइ के ल्हैदिम्। 
च्हैंसि मैंसि चइ म्रों घ्रि किंम्; धै ह्रोंसइ कमैबै मुइइ अँगुरए खेति लम्। 
प्ल्हेउ आतल्‍ले चइ के लम् धै चए योमैं भोंब् मुँ। 
चइ छों लमा नफा तम्। म्हुँइँसरै या चए बत्ति आसि। 
चइ राडे पेरम्, धै क्वेंमैं रोम्। 
ङ्हाँदुमैंए फिर ल्हयो खसि चइ चैदिबै सै पिंम्, धै आयों-आख्युब्मैंलाइ पिंब्रें लम्। 
ह्रोंसए परवाए ल्हागिर टो-टोबै क्वें मुँ। छतसि क्लिं युलेया चइ न्हुँ आल। 
ह्रोंसए ल्हागिर चइ पोब् तिबै सै बनेम्; धै ङ्याँ-ङ्याँ ह्‍याबै कलाँजी रङर्बै क्वेंमैं चइ खिम्। 
चए प्युँलाइ सहरर्बै थेबै म्हि बिसि ताँनइ म्हाँदिब्मुँ; धै ह्‍युल तिगोंर्बै थेबै म्हिमैंने टिम्। 
चइ सुतिए क्वेंमैं टुसि चुँम् धै छों लब्मैंने फगिमैं चुँम्। 
भों खल्‍ले चइ के लम् धै चल छ्याँबै बयन तम्, धै लिउँइँबै ल्हागिर चइ न्हुँ लल् आत्हु। 
च च्हैंब् मैंब् लसि पोंम्, धै छ्याँ-छ्याँबै क्वेंल् खाँबै ताँमैं चइ लोमिंम्। 
ह्रोंसए परवा खै तरिइमुँ बिसि चइ छेनाले ङ्ह्‍योम्, धै खोंयोंन् बिलै चइ के लरिम्। 
छतसि चए च्ह-च्हमिमैंइ आमाए छ्याँबै बयन लम्; चए प्युँज्यै या छ बिसि चए बयन लम्, धै चलाइ थेब लम्: 
“ल्हें च्हमिरिमैंइ छ्याँबै के लमुँ, दिलेया चमैं ताँनलाइ क्हिइन ट्होवाइमुँ।” 
छ्याँबै मोडा फाक्‍कर्न ग, च तिस्याँर्न उडियाम्, दिलेया याहवेहलाइ म्हाँदिबै च्हमिरिलाइन थेब् लल् त्हुम्। 
चइ छले छ्याँबै केमैं लसेरो चलाइ मान लद्, सहरर्बै ताँन् म्हिमैंए उँइँर चलाइ मान लरिगे।
